सत्यभामाने श्रीकृष्णाला इच्छावृक्षाची आठवण करून दिली, आणि त्या क्षणी गरुड श्रीकृष्णाच्या स्मरणावर उपस्थित झाला. श्रीकृष्णाने लवकरच गरुडावर चढून सत्यभामाला म्हणाले, "हे सत्ये, राग करू नकोस; तुझ्यासाठी मी देव आणि त्यांच्या राजाशी विरोध करूनही इच्छावृक्ष तुझ्या अंगणात लावेन." श्रीकृष्णाने सत्यभामाला क्षमा मागितली, "हे भाग्यवान सत्ये, इच्छावृक्षाबद्दल मी केलेल्या अपराधाबद्दल क्षमा कर." असे वचन देऊन, श्रीकृष्ण आणि सत्यभामा देवांच्या लोकात, इंद्राच्या निवासस्थानी, जलद गेले. तेथे त्यांनी इच्छावृक्ष मागितला, पण इंद्राने उत्तर दिले, "हे प्रभु, हा दिव्य वृक्ष पृथ्वीवर मिळवण्यास योग्य नाही." श्रीकृष्णाला राग आला आणि त्यांनी शक्तीने वृक्षाची मुळे उपटली. मग त्यांनी तो वृक्ष गरुडावर ठेवला. इंद्र, वज्रधारी, वेगाने शस्त्र उचलून गरुडावर वार केला, "इच्छावृक्ष सोड!" गरुडाने वज्राचा सन्मान ठेवून एक पिसे झटकले आणि निघून गेले. त्या वज्राच्या आघाताने तीन पक्षी उत्पन्न झाले: मोर, मुंगूस आणि तित्तिर. श्रीकृष्ण, काळा रंगाचा, द्वारावतीला परत गेले आणि इच्छावृक्ष सत्यभामाच्या घरात ठेवला. त्याच वेळी नारद आला, आणि सत्यभामाने त्याचे मोठ्या सन्मानाने स्वागत केले. सत्यभामा म्हणाली, "हा इच्छावृक्ष आणि त्याचा स्वामी, प्रभु, यांना जीवनानंतर जीवन मिळवण्याचा मार्ग काय? कृपया सांगा." नारदाने उत्तर दिले, "हे सत्ये, तुलापुरुष दान करून हे प्राप्त होते." मग सत्यभामाने, श्रीकृष्ण आणि इच्छावृक्षासह, नारदाला prescribed विधीने तौलून दान दिले. नारद आवश्यक वस्तू गोळा करून स्वर्गात गेले. सूत म्हणाला: श्रीकृष्णाला निरोप दिल्यावर आणि नारदाने प्रस्थान केल्यावर, सत्यभामाचा चेहरा आनंदाने फुलला; तिने वासुदेवाशी बोलले, "मी धन्य आहे, माझे जीवन सफल झाले; माझे आई-वडील धन्य आहेत, जन्माने आणि कारणाने." "कारण त्यांनी मला जन्म दिला, तीन लोकात सर्वात सुंदर; आणि मी तुझ्या सोळा हजार पत्नींत सर्वात प्रिय आहे." "हे आदिपुरुष, मी इच्छावृक्ष तुलापुरुष विधीने नारदाला अर्पण केला." "पृथ्वीवर राहणारे जीवही हे ऐकतील: हा इच्छावृक्ष आता माझ्या घरात आहे." "मी तीन लोकांचा स्वामी, श्रीचा स्वामी, याची सर्वात प्रिय आहे; म्हणून, हे मधुसूदन, मी तुझ्या कडून काही विचारू इच्छिते." "तू मला प्रसन्न करायचे असल्यास, मला हे तपशीलवार सांग; ऐकल्यावर मी पुन्हा माझ्या हितासाठी करीन." "हे प्रभु, तुझ्या इच्छेनुसार मी तुझ्यापासून कधीच वेगळी होऊ नये." सूत म्हणतो: सत्यभामाचे प्रेमळ शब्द ऐकून, गदाचा मोठा भाऊ श्रीकृष्ण हसले. त्यांनी सत्यभामाचा हात धरून, इच्छावृक्षाजवळ गेले; आपले सेवक आणि लोकांना दूर केले, आणि आपल्या प्रिय पत्नीबरोबर रमायला लागले. श्रीकृष्ण हसत, सत्यभामाशी बोलले, त्यांचे शरीर तेजस्वी आणि आनंदित, तिच्या आनंदासाठी. श्रीकृष्ण म्हणाले, "हे सुंदर सत्ये, माझ्यासाठी तुझ्यापेक्षा प्रिय कोणी नाही; सोळा हजार स्त्रियांमध्ये तू माझ्या प्राणाप्रमाणे प्रिय आहेस." "तुझ्यासाठी मी देवांचा राजा आणि इतर देवांशी विरोध केला; तू जे काही इच्छितेस, ते ऐक: आता मोठी गोष्ट घडेल." "कठीण असो, कार्य असो, किंवा अगदी बोलण्यास अयोग्य असो—तू विचारलेस, मी उत्तर देईन; जे काही तुझ्या मनात आहे, विचार." सत्यभामा विचारते, "मी पूर्वी कोणते दान, व्रत किंवा तप केले होते, ज्यामुळे, मर्त्यांमध्ये जन्म घेऊनही, मी तुझी पत्नी झाले?" "मी नेहमी तुझ्या शरीराचा अर्धा भाग वाटते, गरुडावर बसून, इंद्र आणि इतर देवांच्या लोकात तुझ्या सोबत गेले." "म्हणून, मी विचारू इच्छिते: मी कोणते पुण्य केले? पूर्वजन्मी माझा स्वभाव काय होता, मी कोण होते, आणि कोणाची कन्या होते?" श्रीकृष्ण म्हणाले, "हे प्रिय, पूर्वजन्मी तू केलेल्या पुण्यव्रताचे ऐक; मी सर्व काही सांगतो." "कृतयुगाच्या शेवटी, मायाच्या नगरीत, अत्री कुलातील देवशर्मा नावाचा श्रेष्ठ ब्राह्मण होता, वेद आणि त्यांच्या शाखांत पारंगत." "तो अतिथीसेवा, यज्ञ, सूर्यव्रत, आणि रोज सूर्यपूजेत तत्पर होता, जणू दुसरा सूर्यच." "त्याची कन्या गुणवती, उत्तम गुणांची आणि वयस्क, होती; अपत्य नसल्याने, त्याने तिला आपल्या शिष्य चंद्राला दिले." "त्याने त्याला पुत्र मानले, आणि शिष्याने त्याला पित्याप्रमाणे मानले; एकदा दोघे कुश आणि इंधनासाठी जंगलात गेले." "ते हिमालयाच्या पायथ्याशी फिरत होते, आणि तेथे एक भयंकर राक्षस आला." "भीतीने बधीर होऊन, पळू शकले नाही, आणि त्या राक्षसाने, मृत्यूच्या स्वरूपात, त्यांना मारले." "पण पवित्र क्षेत्र आणि त्यांच्या धर्मामुळे, माझ्या सेवकांनी त्यांना वैकुंठात नेले." "जितके दिवस ते जगले, सूर्यपूजा आणि इतर कर्म केले; त्यामुळे मी त्यांच्यावर प्रसन्न झालो." "शैव, सौर, गणेश, वैष्णव, शाक्त—सर्व मला प्राप्त होतात, जसे नद्या समुद्रात मिळतात." "मी एकच, पण पाच स्वरूपात जन्म घेतो, वेगवेगळ्या नावांनी खेळतो, जसे देवदत्ताला पुत्र इ. नावांनी ओळखले जाते." "मग ते दोघे, माझ्या निवासात, दिव्य वाहनांवर बसून, सूर्याप्रमाणे तेजस्वी, माझ्यासारखे रूप घेऊन, माझ्या सान्निध्यात, दिव्य स्त्रियांबरोबर आणि चंदनासह आनंद घेत आहेत.