तेजसा भास्काराकारः शशीकांत्येव चापरः। नरस्य कृत्वार्धतनुं सिंहस्यार्द्धतनुं तथा
सूर्यासारखा तेजस्वी आणि चंद्रासारखा शीतल, त्याने अर्धा मानव आणि अर्धा सिंह असे रूप धारण केले.
नारसिंहेन वपुषा पाणिं संगृह्य पाणिना। ततो ददर्श विस्तीर्णां दिव्यां रम्यां मनोरमाम्
नरसिंह रूपात, हातात पकडून, त्याने ती विशाल, दिव्य, सुंदर आणि रम्य अशी सभा पाहिली.
सर्वकामयुतां शुभ्रां हिरण्यकशिपोः सभाम्। विस्तीर्णां योजनशतं शतमध्यर्द्धमायताम्
सर्व सुखांनी परिपूर्ण, उजळ, हिरण्यकशिपूची ती सभा फार मोठी होती—शंभर-पन्नास योजन लांब.
वैहायसीं कामगमां पंचयोजनमुच्छ्रिताम्। जराशोकक्षमापेतां निष्प्रकम्प्यां शिवां सुखाम्
ती सभा आकाशात तरंगणारी, इच्छेनुसार फिरणारी, पाच योजन उंच, वृद्धत्व आणि दुःखापासून मुक्त, अढळ, मंगलमय आणि सुखद होती.
वेश्मासनवतीं रम्यां ज्वलंतीमिव तेजसा। अंतःसलिलसंयुक्तां विहितां विश्वकर्मणा
त्याने एक सुंदर, तेजस्वी सभागृह पाहिले, जणू काही प्रकाशाने उजळून निघाले होते. आतमध्ये पाण्याची तलाव होती आणि ते विश्वकर्म्याने बांधले होते.
दिव्यवर्णमयैर्वृक्षैः फलपुष्पप्रदैर्युताम्। नीलपीतासितश्यामैः श्वेतैर्लोहितकैरपि
त्या सभागृहाभोवती आकाशी, पिवळी, काळी, गडद, पांढरी आणि लाल रंगांची फळे व फुले देणारी दिव्य रंगांची झाडे फुलली होती.
अवदातैस्तथा गुल्मै रक्तमंजरिधारिभिः। सिताभ्रघनसंकाशां प्लवंतीं च ददर्श सः
तिथे पांढऱ्या ढगांसारखी चमकणारी, लाल मंजिरी असलेली उजळ झुडपे होती, जी जणू काही तरंगत होती—हे सर्व त्याने पाहिले.
रश्मिमती स्वभावेन दिव्यगंधमनोरमा। सुसुखा न च दुःखा सा न शीता न च घर्मदा
ते सभागृह आपोआपच प्रकाशमान होते, दिव्य सुवासाने मनमोहक, अत्यंत सुखदायक, कुठलाही त्रास, थंडी किंवा उष्णता न देणारे होते.
न क्षुत्पिपासे ग्लानिं वा प्राप्यतां प्राप्नुवंति ते। नानरूपैरुपकृता सुचित्रैश्च सुभास्वरैः
तिथे कुणालाही भूक, तहान किंवा थकवा जाणवत नव्हता; विविध सुंदर आणि तेजस्वी रूपांनी त्यांची सेवा केली जात होती.
अतिचंद्रातिसूर्याति शिखिकान्ति स्वयंप्रभा। दीप्यते नाकपृष्ठस्था भासयंती विभासुरा
ती सभा चंद्र-सूर्याहूनही उज्ज्वल, मोराच्या पिसासारखी चमकदार, स्वयंप्रकाशी होती आणि आकाशाच्या शिखरावरून सर्वत्र प्रकाश पसरवत होती.
सर्वे चकाशिरे तस्यां मुदिताश्चैव मानुषाः। रसवच्च प्रभूतं च भक्ष्यभोज्यान्नमुत्तमं
तिथले सर्व लोक आनंदाने उजळून गेले होते आणि तिथे भरपूर, स्वादिष्ट व उत्तम अन्नपदार्थ आणि पेये मिळत होती.
पुण्यगंधास्रजश्चापि नित्यकालफला द्रुमाः। उष्णे शीतानि तोयानि शीते चोष्णानि संति वै
तिथे नेहमीच सुगंधी हार व सर्व ऋतूंमध्ये फळे देणारी झाडे होती; उष्णतेत थंड पाणी आणि थंडीत उबदार पाणी मिळत होते.
पुष्पिताग्रान्महाशाखान्प्रवालांकुरधारिणः। लतावितानसंछन्नान्कल्पानैक्षिष्ठ स प्रभुः
त्याने फुलांनी भरलेली, कोवळी पालवी आणि कोंब असलेली मोठी झाडे पाहिली, जी वेलांनी झाकलेली होती.
गंधवंति च पुष्पाणि रसवंति फलानि च। तानि शीतानि चोष्णानि तत्रतत्र सरांसि च
तिथे सुगंधी फुले आणि रसाळ फळे होती, काही थंड, काही उबदार, आणि इथे-तिथे तलावही होते.
अपश्यद्भूपतीर्थानि सभायां तस्य स प्रभुः। नलिनैः पुंडरीकैश्च शतपत्रैः सुगंधिभिः
त्या प्रभूने सभागृहात पवित्र स्नानस्थाने पाहिली, जी कमळ, पांढरी शतपत्रे आणि सुगंधी फुलांनी भरलेली होती.
रक्तैः कुवलयैश्चैव कल्हारैरुत्पलैस्तथा। नानाश्चर्यसमोपेतैः पुष्पैरन्यैश्च सुप्रियैः1.45.
तिथे लाल कमळ, निळी कुमुदे, कळहारे, आणि अनेक अद्भुत व प्रिय फुलांनी ती जागा सजली होती.
कारंडवैश्चक्रवाकैः सारसैः कुररैरपि। विमलस्फटिकाभानि पांडुरच्छदनैर्द्विजैः
तिथे बदके, चक्रवाक, सारस, कुरर पक्षी आणि स्वच्छ स्फटिकासारख्या पांढऱ्या पिसांचे पक्षी होते.
बहुहंसोपगीतानि सारसानां रुतानि च। गंधयुक्ता लतास्तत्र पुष्पमंजरिधारिणीः
सारसांचे आवाज आणि असंख्य हंसांच्या गाण्यांनी तिथे गूंज भरली होती; सुगंधी वेलींवर फुलांचे घोस लटकत होते.
दृष्टवान्भगवान्हृष्टः खदिरान्वेतसार्जुनान्। चूतानिम्बानागवृक्षाः कदंबा बकुला धवाः
आनंदी झालेल्या त्या भगवंताने खदिर, वेत, अर्जुन, आंबा, निम, आग, कदंब, बकुळ आणि धवाची झाडे पाहिली.
प्रियंगवः पाटलाख्याः शाल्मल्यस्स हरिद्रवाः। शालास्तालास्तमालाश्च चंपकाश्च मनोरमाः
त्याने प्रियंगू, पाटल, शाल्मली, हरिद्रूव, शाल, ताळ, तमाळ आणि मनमोहक चंपकाची झाडे पाहिली.
तथैवान्ये व्यराजंत सभायां पुष्पिता द्रुमाः। एलाक कुभकंकोल लवली कर्णपूरकाः
त्याचप्रमाणे, सभागृहात इतरही फुलांनी बहरलेली झाडे होती—एला, कुंभक, कांकोल, लवळी आणि कर्णपूरक.
मधुकाः कोविदाराश्च बहुतालसमुच्छ्रयाः। अंजनाशोकपर्णासा बहवश्चित्रका द्रुमाः
तिथे मधुक, कोविदार, उंच ताळ, तसेच अंजन, अशोक, पर्ण आणि अनेक रंगीबेरंगी झाडे होती.
वरुणाश्च पलाशाश्चा पनसास्सह चंदनैः। नीलास्सुमनसश्चैव नीपाश्चाश्वत्थतिंदुकाः
वरुण, पळस, फणस आणि चंदन यांची झाडे, निळा, कमळ, नीप, अश्वत्थ आणि तिंदूक अशी अनेक झाडे तिथे होती.
पारिजाताश्च तरवो मल्लिका भद्रदारवः। अटरूषाः पीलूकाश्च तथा चैवैलवालुकाः
पारिजात, मल्लिका, भद्रदारव, अटरूष, पीलू आणि इलवलूक अशी झाडेही तिथे दिसत होती.
मंदारकाः कुरवका पुन्नागाः कुटजास्तथा। रक्ताः कुरवकाश्चैव नीलाश्चागरुभिः सह
मंदार, कुरव, पुन्नाग, कुडज, लाल कुरव आणि निळ्या झाडांसोबत अगरूची झाडेही तिथे होती.
किंशुकाश्चैव भव्याश्च दाडिमा बीजपूरकाः। कालेयका दुकूलाश्च हिंगवस्तैलवर्त्तिकाः
किंशुक, सुंदर झाडे, डाळिंब, बीजपूर, काळेयक, दुकूल, हिंग आणि तेलाच्या वात अशा वस्तू तिथे होत्या.
खर्जूरा नालिकेराश्च हरीतक मधूककाः। सप्तपर्णाश्च बिल्वाश्च सयावाश्च शरावताः
खजूर, नारळ, हरितकी, मधूक, सप्तपर्ण, बेल, श्याव आणि शरावत अशी झाडे तिथे होती.
असनाश्च तमालाश्च नानागुल्मसमावृताः। लताश्च विविधाकाराः पुष्पपत्रफलोपगाः
असन, तमाळ अशी झाडे विविध झुडुपांनी वेढलेली होती. तिथे अनेक प्रकारच्या वेलींना फुले, पाने आणि फळे लागली होती.
एते चान्ये च बहवस्तत्र काननजा द्रुमाः। नानापुष्पफलोपेता व्यराजंत समंततः
ही आणि अशी अनेक वनात उगवणारी झाडे, विविध फुले आणि फळांनी सजलेली, सर्वत्र शोभून दिसत होती.
चकोराः शतपत्राश्च मत्तकोकिलशारिकाः। पुष्पितान्पुष्पिताग्रांश्च संपतंति महाद्रुमान्
चकोर, शतपत्र, मत्त कोकीळ आणि शारिका हे पक्षी फुलांनी डवरलेल्या मोठ्या झाडांवर आणि त्यांच्या फुलांनी भरलेल्या फांद्यांवर उडत होते.