ପ୍ରାଚୀନ କଳେ, ଏକ ପୂର୍ବଜନ୍ମର କଥା ଅଛି। ସେତେବେଳେ ତୁମେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇନଥିଲେ, ବା ପଢ଼ାଶୁଣା କରିନଥିଲେ। ତୁମର ନାମ ଥିଲା ବାସୁଦେବ, ଏବଂ ତୁମେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କାମାସକ୍ତ ଏବଂ ଏକ ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ଘରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ସେ ଜନ୍ମରେ ତୁମେ କୌଣସି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିନଥିଲେ; ମଧ ଓ ଘୃତର ଆସ୍ୱାଦନ କରୁଥିଲେ, ସଦା ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଏକତା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ। ମୋର ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ, ହେ ନିର୍ମଳ ଆତ୍ମା, ତୁମର ମନରେ ଭକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ତେବେ ପ୍ରହ୍ଲାଦ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ହେ ଦେବେଶ, ଏହି ବ୍ରତ କାହାର ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ହେଲା, ଏହା କହନ୍ତୁ?” ମୁଁ ଏକ ବେଶ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ବସିଥିବାବେଳେ କିପରି ଏହି ବ୍ରତ କରିପାରିଲି, ଏହା ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ହେଲା। ଏହା ସବୁ ମୋତେ କୃପାକରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହନ୍ତୁ। ନୃସିଂହ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ପୂର୍ବକାଳରେ, ସୃଷ୍ଟି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ବ୍ରହ୍ମା ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ମୋର ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ବ୍ରତର ଶକ୍ତିରେ ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶ ପାଇଁ ମୁଁ ଏହା କରିଥିଲି, ଏବଂ ତ୍ରିପୁରା ଧ୍ୱଂସ ହେଲା। ଏହି ବ୍ରତ ଅନେକ ପୁରାତନ ଦେବତା, ଋଷି, ଏବଂ ମହାନ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଏହି ବ୍ରତ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତେ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି; ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ଅନେକ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଛ। ଏସବୁ ଉପଭୋଗ କରି ଶେଷରେ ସମସ୍ତେ ମୋତେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି; ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ମୋତେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉ। କର୍ମର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ତୁମର ଅବତାର ମୋ ଦେହରୁ ଅଲଗା। ଏହି ବ୍ରତ କରିଥିବାମାନେ ଶତାବ୍ଦୀ ଧରି ମଧ୍ୟ ପୁନର୍ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି; ଏକ ଦରିଦ୍ର ବ୍ୟକ୍ତି କୁବେର ସମାନ ଧନ ପାଏ। ଯିଏ ଭୋଗ ଚାହେ, ସେ ଭୋଗ ପାଏ; ଯିଏ ଶାସନ ଚାହେ, ସେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ସ୍ୱାମିତ୍ୱ ପାଏ; ଯିଏ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଚାହେ, ସେ ଶିବ ସମାନ ଆୟୁ ପାଏ। ଏହି ବ୍ରତ ଜନନୀଙ୍କୁ ସାଧ୍ବୀତ୍ୱ, ପୁଅ, ଶ୍ରୀ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ ଏବଂ ଦୁଃଖ ନାଶ ଦେଇଥାଏ। ନାରୀ କିମ୍ବା ପୁରୁଷ ଯିଏ ଏହି ପରମ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଖ, ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ବ୍ରତର ଫଳ କେତେ, ମୁଁ କିମ୍ବା ଶଙ୍କର ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିପାରିବି ନାହିଁ। ପ୍ରହ୍ଲାଦ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ଏହି ପରମ ବ୍ରତ ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛି; ମୋର ଭକ୍ତିରେ ମୁଁ ଏହି ବ୍ରତର ଫଳ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛୁଛି। ଏବେ ଏହି ବ୍ରତ କେଉଁ ମାସରେ, କେଉଁ ତିଥିରେ କରିବା ଉଚିତ ଏବଂ ନିୟମ କଣ, ଏହା ମୋତେ କହନ୍ତୁ।" ନୃସିଂହ କହିଲେ, "ପ୍ରହ୍ଲାଦ, ତୁମର କଳ୍ୟାଣ ହେଉ। ମୋ ବ୍ରତର ନିୟମ ଶୁଣ। ବୈଶାଖ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ତିଥିରେ ଏହି ବ୍ରତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ବ୍ରତ ମୋର ପ୍ରକାଶ ଓ ଭକ୍ତମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥିଲା, ଯାହା ପାପ ନାଶ କରେ। ସେଠାରେ ହରିତ ନାମକ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସୁଥିଲେ, ଯିଏ ଜ୍ଞାନ ଓ ଧ୍ୟାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଥିଲେ ଲୀଳାବତୀ, ଯିଏ ଅତି ସତୀ, ପତିବ୍ରତା ଓ ସଦା ପତିର ଇଚ୍ଛାନୁସାରିଣୀ। ସେମାନେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଦୁହେଁ ମିଶି ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ; ଏପରି ଏକୋଇଶ ଯୁଗ ବିତିଗଲା। ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶେଷରେ ସେମାନେ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପାଇଲେ। ତେବେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ କହିଲି, “ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦେଉଛି।” ସେମାନେ ଯାହା ଚାହିଲେ, ମୁଁ ଦେଇଥିଲି। ମୁଁ କହିଲି, “ତୁମ ପୁଅ ସ୍ୱୟଂ ମୋ ପରି ହେଉ।” ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମର ପୁଅ। ମୁଁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ବିଶ୍ୱକର୍ମା, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆତ୍ମା, ଅଜର-ଅମର। ମୁଁ ଗର୍ଭରେ ନ ଥାଏ, କାରଣ ମୁଁ ନିତ୍ୟ। ହରିତ କହିଲେ, “ଏହା ଏମିତି ହେଉ।” ତାହାପରେ ମୁଁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ରରେ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବସି ରହିଲି। ଯେଉଁ କୌଣସି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭକ୍ତ ଏଠାକୁ ଆସି ମୋର ଦର୍ଶନ କାମନା କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ ବାଧା ନିରନ୍ତର ଦୂର କରେ। ଏହି କାରଣରୁ ଯେଉଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷମାନେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ବ୍ରତ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କୁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ। ମୋର ଶିଶୁ ରୂପକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ସେମାନେ ଯଦି ରାତିରେ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନାରାୟଣ ହେଇଯାନ୍ତି। ଚାରିଟି ହାତ, ବିଶାଳ ଦାନ୍ତ, କାଳର ରୂପ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ଯମ ମଧ୍ୟ ଯାହାଙ୍କୁ ଆସିପାରିବେ ନାହିଁ, ସିଂହ ମୁହଁ ଓ ମାନବ ଅଙ୍ଗ ଯୁକ୍ତ ମୋର ରୂପକୁ ସଦା ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଯିଏ ଏହି ଗୁପ୍ତ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣି ଏଠାକୁ ଆସେ, ସେମାନେ ମୋର କୃପା ପାନ୍ତି। ଏହି ବ୍ରତ ପବିତ୍ର, ପରମ, ସମୃଦ୍ଧି ଦାୟକ ଏବଂ ମହାନ; ଶେଷରେ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଏହା କରିଲେ ହଜାର ଦ୍ୱାଦଶୀ ବ୍ରତର ଫଳ ମିଳେ। ବିଶେଷ କରି ଯଦି ଶନିବାର ସ୍ୱାତି ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗରେ କରାଯାଏ, ଏହି ବ୍ରତର ଫଳ ଅସୀମ। ଯେଉଁ ସିଦ୍ଧିଯୋଗ, ବଣିଜ କରଣା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଯୋଗ ମିଳିଥାଏ, ତେବେ ଏହି ବ୍ରତ କୋଟି କୋଟି ପାପ ନାଶ କରେ। ଏମିତି ଯୋଗରେ ମୋର ଦିନ ପାପ ନାଶକ। ଯିଏ ଏହି ଦିନ ଜାଣି ମଧ୍ୟ ଅଲସ୍ୟ କରେ, ସେ ପାପୀ ହୁଏ। ଏହି ବ୍ରତ ନ କରିଥିବା ଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟ-ଚନ୍ଦ୍ର ଥିବାଯାଏ ପାତାଳକୁ ଯାନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ମୋର ଦିନ ଆସେ, ସେଦିନ ସକାଳେ ଦାନ୍ତ ମାଜି ନିଶ୍ଚୟ ଭାବରେ ବ୍ରତ ନିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ମୋର ସମ୍ମୁଖରେ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରି, ଏହି ବ୍ରତ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ। ଯିଏ ବ୍ରତ କରୁଛି, ସେ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କିମ୍ବା କୌଣସି ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ନଦୀ, ତଳାବ କିମ୍ବା ଶୁଭ୍ର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଉଚିତ। ଘରେ, ଦେଉଳ ପୋଖରୀରେ, କିମ୍ବା ଶୁଭ୍ର ପୋଖରୀରେ ମଧ୍ୟ, ବିଦ୍ୱାନ୍ ଲୋକେ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ସ୍ନାନ କରିବେ। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିୟମ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ବ୍ରତ କଲେ, ଏହା ଜୀବନରେ ଅପୂର୍ବ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏବଂ ଶେଷରେ ମୋରେ ଏକତ୍ରିତ କରେ।