ରୁଦ୍ର କହିଲେ: ପୂର୍ବରୁ ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଅବନ୍ତୀରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇ ସଂସ୍କାର କରିଥିଲି, ସେଇ ସମୟରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ମାଆମାନେ ଆସି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଅପୂର୍ବ ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ । ସେଠାରେ ଦେବମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଆସି, ମାଆମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିବା ଏହି ଭୋଜନର ଆସ୍ୱାଦନ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ । ସେଠି ବ୍ରହ୍ମା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ଗୁହ୍ୟକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର, ଗଙ୍ଗା ଭଳି ନଦୀ, ସମସ୍ତ ନାଗ, ହାତୀ, ସିଦ୍ଧ, ପକ୍ଷୀ ଏବଂ ଦାନବ ନାଶକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଥିଲେ । ଡାକିନୀ, ୱେତାଳ ଓ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ହେ ଦେବୀ, ଏଠି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିବା ସବୁ ବସ୍ତୁ କଥା କ’ଣ କହିବି? ଏହି ସମସ୍ତ ଭୋଜନ ଦେବମାନେ ନିଜେ ଚୟନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଗୁଡିକ ସୌରଭିତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଥିଲା । ଶିବଦୂତୀ କହିଲେ: "ଏହି ଭୋଜନ ଦିଅ, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ ଦୁର୍ଲଭ ।" ଏହି ଭୋଜନ ଭଲପାଇବା ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ମଧୁର, ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଭଲ ରାନ୍ଧାଯାଇଥିବା ଓ ସାବଧାନୀ ସହିତ ପ୍ରସ୍ତୁତ । କେବଳ କେତେକ ଲୋକ ଏହା ଖାଇଥାନ୍ତି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର । ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ମହାଦେବ ମହେଶ୍ୱର ପାର୍ବ୍ବତୀଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭୋଜନ ନେଇ କହିଲେ: "ମୁଁ ବହୁ ପ୍ରକାରରେ ଭୋଜନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ସବୁ ଶେଷ ହୋଇଗଲା, ଏଠାରେ ଆଉ କିଛି ଦେଖିବି ନାହିଁ । ଏବେ ତୁମେ ଆସିଛ, କ’ଣ ଦେବି? ଅପୂର୍ବ କ’ଣ ଦେବି, ଏହି କଥା କହ ।" "ମୁଁ ଏହି ଭୋଜନ ଖାଇ ନାହିଁ, ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ନୁହେଁ; ଏହାକୁ ମୁଁ ତୁମମାନେ ପାଇଁ ଦେଉଛି । ମୋ ନାଭି ତଳେ ଦୁଇଟି ଗୋଲାକାର ଫଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଛି ।" "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଏହି ଦୁଇଟି ଦୀର୍ଘ ଶିଶ୍ନବୀଜ ଖାଅ; ଏହି ଭୋଜନ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ତୃପ୍ତି ଲାଭ କରିବ ।" ଏହି ମହାପ୍ରସାଦ ପାଇ ସମସ୍ତ ଦେବୀମାନେ ଶିବଙ୍କ ନିକଟରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କରି, କହିଲେ: "ଯେଉଁ ଲୋକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ଓ ଆଦର ସହିତ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନ, ଗୋ, ପୁତ୍ର, ଭାର୍ଯ୍ୟା ଓ ସମସ୍ତ ଗୃହସୁଖ ପାଇଥାନ୍ତି ।" "ଯେଉଁ ଲୋକ ମନରେ ଯାହା ଇଚ୍ଛା କରିଥାନ୍ତି, ମୁଁ ତାହା ପୂରଣ କରେ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଉପହାସ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି ।" "ଏହିପରି, ଜଣେ ଜ୍ଞାନୀ କେବେ ଉପହାସ କିମ୍ବା ହସ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ହେ ମାତୃମାନେ, ତୁମେ ଏହି ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବ ।" "ଯେଉଁ ଲୋକ କୌମୁଦୀ ପୂଜାରେ ବେସନ୍ତି ଓ ତଳିଆ ପିଠା ଏବଂ ଶିଶ୍ନବୀଜ ଦେଇ ନିବେଦନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ପରିଜନମାନେ ଦୀର୍ଘ ସଂତାନ ପାଇବେ, ନିଷ୍ପୁତ୍ର ଲୋକ ପୁତ୍ର ପାଇବେ, ଧନ ଚାହିଁଥିବା ଧନ ପାଇବେ ।" "ସେମାନେ ଦେହରେ ଶୁଭ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଭୋଗସୁଖୀ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ହେବେ; ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ହଂସଯୁକ୍ତ ଯାନରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ ।" "ହେ ଶିବଦୂତୀ, ଏପରି ଭାବେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଛି; ତୁମେ ଯାହାକୁ ଲଜ୍ଜା ଦେଇଥିଲ, ଏବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ ।" "ଯୟ ଚଣ୍ଡିକା! ଯୟ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା! ଯୟ, ସର୍ବବ୍ୟାପିନୀ ଦେବୀ! ହେ କାଳରାତ୍ରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ ।" "ହେ ବିଶ୍ୱର ଅଂଶ, ପବିତ୍ର, ତ୍ରିନୟନୀ, ଅସମ ଚକ୍ଷୁ, ଭୟଙ୍କର ରୂପ, ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ, ଜ୍ଞାନ, ମହାମାୟା, ବିସ୍ତୃତ ଉଦରବାଳା ।" "ମନ ଜୟ କରିବାରୀ, ମନର ଦୁର୍ଗ, ବିସ୍ତୃତ ନୟନ, ଚଞ୍ଚଳତା ନାଶକ, ମହା ରୋଗ, ବିଚିତ୍ର ଅଙ୍ଗ, ଗୀତ ଓ ନୃତ୍ୟ ପ୍ରେମିକା, ଶୁଭଦାୟିନୀ ।" "ଭୟଙ୍କର, ମହାକାଳୀ, କାଳିକା, ପାପ ନଶକ, ପାଶଧାରିଣୀ, ଦଣ୍ଡଧାରିଣୀ, ଭୟଙ୍କର ହସ୍ତ, ଭୟଦାୟିନୀ ।" "ଚଣ୍ଡିକା, ଦହନ କରୁଥିବା ମୁଁହ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ, ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳି, ଶିବବାହନ ପ୍ରିୟ, ଶବ ଉପରେ ବସିଥିବା, ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ ।" "ବିସ୍ତୃତ ନୟନ, ଭୟାନକ ଦେବୀ, ସମସ୍ତ ଜୀବଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ବିକଟ, ମହାକାଳୀ, ଦାରୁଣା ।" "କାଳିକା, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳି, କାଳରାତ୍ରି, ମୁଁ ତୁମକୁ ନମସ୍କାର କରେ; ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରଧାରିଣୀ, ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଥିବା ଦେବୀ, ତୁମକୁ ଶତ୍ ଶତ୍ ନମସ୍କାର ।" ଏପରି ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିବଦୂତୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରାଯିବା ପରେ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଦେବୀ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ କହିଲେ: "ବର ଚାହ, ହେ ଦେବେଶ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି ।" ତେବେ ରୁଦ୍ର କହିଲେ: "ହେ ସୁନ୍ଦର-ମୁଖୀ ଦେବୀ, ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିବେ—" "ଦେବୀ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସଦା ବରଦାନ ଦେଇଥିବା, ସତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ହେଉଛ । ଯେଉଁ ଲୋକ ଏହି ପର୍ବତ ଉପରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବେ—" "ସେମାନେ ଧନ, ପୁତ୍ର, ପଉତି, ଚତୁଷ୍ପଦ ପଶୁ ଲାଭ କରିବେ । ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିବେ—" "ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ । ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟ ହରାଇ, ନବମୀ ଉପବାସ ପାଳନ କରିବେ—" "ଏବଂ ଅଷ୍ଟମୀ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଉପବାସ କଲେ, ସେଉଁଠି ଏକ ବର୍ଷ ମଧ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ପାଇବେ ।" "ଏହା ଶିବଦୂତୀ ନାମକ ଜ୍ଞାନ ଶକ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ଦୈନିକ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣିବେ—" "ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ମୋକ୍ଷ ପାଇବେ । ଯେଉଁମାନେ ପୁଷ୍କର ସ୍ନାନ କରି ଏହାକୁ ପାଠ କରିବେ—" "ସମସ୍ତ ଫଳ ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ ସମ୍ମାନିତ ହେବେ । ଯେଉଁଠି ଏହା ଲିଖି ଗୃହରେ ରଖାଯିବ, ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି, ଚୋର ଇତ୍ୟାଦିର ଭୟ ନଥାଏ ।" "ଏହି ଗ୍ରନ୍ଥରେ ରଖିଲେ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜିଲେ, ତିନି ଲୋକର ଚଳ-ଅଚଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୁଏ । ଅନେକ ପୁତ୍ର, ଧନ, ଧାନ, ଉତ୍ତମ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ମଣି, ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଦାସ-ଦାସୀ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଏ । ଯେଉଁଠି ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଲିଖାଯାଏ, ସେଠି ଏହି ସବୁ ଫଳ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମିଳେ ।" ଏଠାରେ ଭୀଷ୍ମ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ: "କେଉଁ କର୍ମ ଫଳରେ ଲୋକ ପୁନର୍ବାର ପ୍ରେତ ହୁଏ? ଏବଂ କେଉଁ ଉପାୟରେ ତାହାରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ? ହେ ଜ୍ଞାନୀ, ଏହି କଥା ମୋତେ କୁହ ।