ପରହିଂସାଵିହୀନୋ ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । କର୍ମାଣି କୁରୁତେ ଯସ୍ତୁ ସୁଵିଚାର୍ଯ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଏବଂ ଯିଏ ଅନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ କେବେ ହାନି କରେନାହିଁ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଯିଏ ପୁନିପୁନି ଭାବି ଭଲଭାବେ କାମ କରେ—
ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତୈଷୀ ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ସ୍ଵଯଂ ନିରୁକ୍ତଂ ଵଚନଂ ଯତ୍ନାଦ୍ଯଃ ପରିପାଲଯେତ୍
ଏବଂ ଯିଏ ଗାଈ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଲ ଚାହେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଏବଂ ଯିଏ ନିଜେ କହିଥିବା କଥାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ପାଳନ କରେ—
ପ୍ରପନ୍ନଂ ଯାତି ଯତ୍ନାଦ୍ଯସ୍ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଦଦାତ୍ଯନୁପକାରିଭ୍ଯୋ ଦାନାନି ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମ
ଏବଂ ଯିଏ ଶରଣାଗତଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହରେ ସହଯୋଗ କରେ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ଏବଂ ଯିଏ ଉପକାର କରିପାରିବା ନଥିବାକୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ—
ମଯି ଚିତ୍ତଂ ସଦା ଯସ୍ଯ ତସ୍ଯ ତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । କର୍ମଣା ଯେନତୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି ନିରୁକ୍ତଂ ତତ୍ସମାସତଃ
ଏବଂ ଯାହାର ମନ ସଦା ମୋ ଉପରେ ଲାଗିଥାଏ, ସେଠାରେ ମୁଁ ସଦା ପ୍ରସନ୍ନ। ସଂକ୍ଷେପରେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଏ।
ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମି କର୍ମଣା ଯେନ ଵିପ୍ର ଵଚ୍ମି ଶୃଣୁଷ୍ଵତମ୍ । ପରହିଂସାରତୋ ଯସ୍ତୁ ନିର୍ଦ୍ଦଯଃ ସର୍ଵଜଂତୁଷୁ
ଏବେ ମୁଁ କହୁଛି, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୁଏ। ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ହାନି କରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦୟ—
ଅହଂଯୁଃ ସର୍ଵଦା କ୍ରୁଦ୍ଧଃ ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଅସତ୍ଯଭାଷୀକ୍ରୂରଶ୍ଚ ପରନିଂଦାପରସ୍ତୁ ଯଃ
ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ଓ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯିଏ ମିଥ୍ୟା କହେ, କ୍ରୂର ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରେ—
କଵିଵର୍ତନଵିଧ୍ଵଂସୀ ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଅଦୃଷ୍ଟଦୋଷୌ ପିତରୌ ସ୍ତ୍ରୀଭ୍ରାତୃଭଗିନୀ ତଥା
ଯିଏ କବିମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ନଷ୍ଟ କରେ, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯିଏ କାରଣ ବିନା ଜଣେ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ପିତାମାତା, ଜନନୀ, ଭାଇ, ବୋନ୍କୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ—
ମୋହାତ୍ତ୍ଯଜତି ଯୋ ମୂଢଃ ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ପିତୃଭିର୍ଭର୍ତ୍ସନଂ ଯସ୍ତୁ କୁରୁତେ ମୂଢଧୀର୍ନରଃ
ମୂଢ଼ତାରେ ଯିଏ ସେମାନେ ଛାଡ଼ିଦିଏ, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଏବଂ ଯିଏ ମୂଢ଼ ମନୁଷ୍ୟ ପିତାମାତାଙ୍କୁ ଗାଳି ଦିଏ—
ଗୁର୍ଵଵଜ୍ଞାକରୋ ଵିପ୍ର ସମାଂ ନଯତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଆରାମଚ୍ଛେଦିନୋ ଯେ ଚ ଜଲାଶଯଵିଲାଯିନଃ
ଯିଏ ଗୁରୁଙ୍କୁ ଅବମାନ କରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଉଦ୍ୟାନ କାଟିଦିଅନ୍ତି କିମ୍ବା ପୋଖରୀ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି—
ଗ୍ରାମନାଶକରାଯେଚତେମାଂନଯଂତିଶତ୍ରୁତାମ୍ । ପରସ୍ତ୍ରିଯଂ ସମାଲୋକ୍ଯ ଵିଷାଦଂ ଯାନ୍ତି ଯେ ଜନାଃ ୧୦୦ 7.19.
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଗ୍ରାମ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, ମୁଁ ସେମାନେ ଉପରେ ଶତ୍ରୁ ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରେ। ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ଜନନୀକୁ ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହୁଅନ୍ତି—
ଶୃଣ୍ଵଂତି ପାପଚର୍ଚାଂ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଦ୍ଵିଷଂତି ନାଥଂ ଯେ ମୂଢା ଅନାଥସ୍ଵଂ ହରଂତି ଯେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପାପ କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଯେଉଁ ମୂଢ଼ମନ୍ଦ ନାଥଙ୍କୁ ଦ୍ୱେଷ କରନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନାଥଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଦଖଳ କରନ୍ତି—
ଵିଶ୍ଵାସଘାତିନୋ ଯେ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଯେ ଚ ଗୋଵୀର୍ଯହଂତାରୋ ଵୃଷଲୀପତଯଶ୍ଚ ଯେ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ବିଶ୍ୱାସ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଯେଉଁମାନେ ଗାଈଙ୍କୁ ମାରନ୍ତି କିମ୍ବା ଅନ୍ତ୍ୟଜା ଜନନୀଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ହୁଅନ୍ତି—
ଅଶ୍ଵତ୍ଥଘାତିନୋ ଯେ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ବ୍ରହ୍ମଵିଷ୍ଣୁମହେଶାନାଂ ମଧ୍ଯେ ଯେ ଭେଦକାରିଣଃ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ପିପଳ ଗଛ କାଟନ୍ତି, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭେଦ ସୃଷ୍ଟି କରନ୍ତି—
ପରଦାରାତିରକ୍ତା ଯେ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଏକାଦଶ୍ଯାଂ ଭୁଂଜତେ ଯେ ଲୋଭାତ୍ପାପଧିଯୋ ନରାଃ
ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟର ଜନନୀପ୍ରତି ଅତିରିକ୍ତ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ। ଏବଂ ଯେଉଁ ପାପୀ ପୁରୁଷ ଲୋଭରେ ଏକାଦଶୀ ଦିନ ଭୋଜନ କରନ୍ତି—
ଵେଦନିଂଦାକରା ଯେ ଚ ତେଷାଂରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ପାପବୁଦ୍ଧିରତା ଯେ ଚ ମିତ୍ରଦ୍ରୋହରତାସ୍ତଥା
ଯେମାନେ ବେଦକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଦୁଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧିରେ ଲିନ୍ନ ରହନ୍ତି ଏବଂ ସଙ୍ଗୀକୁ ଧୋକା ଦେବାରେ ଆଗ୍ରହୀ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ଧାତ୍ରୀତରୁଂ ଚ ଯେ ଘ୍ନଂତି ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଦିଵସେ ମୈଥୁନଂ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତେ କାମମୋହିତାଃ
ଯେମାନେ ଧାତ୍ରୀ ଗଛକୁ କାଟନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ଦିନେ ଅତ୍ୟଧିକ କାମନାରେ ମିଳନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ରଜସ୍ଵଲା ସ୍ତ୍ରିଯାଂ ଚୈଵ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଯେ ଚାଦୃଷ୍ଟାର୍ତଵାଂ ନାରୀଂ ମୋହାଦ୍ଗଚ୍ଛଂତି ସତ୍ତମ
ଯେମାନେ ରଜସ୍ୱଳା ଜନନୀଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଯେମାନେ ମୂଢତାବଶତଃ ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କ ଋତୁସ୍ରାବ ଆସିନାହିଁ, ସେଠାକୁ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ଵ୍ରତସ୍ଥାଂ ଚ ସଦା ଜାଲ୍ମାସ୍ତେ ମାଂ ନଯଂତି ଶତ୍ରୁତାମ୍ । ଅମାଵାସ୍ଯାତିଥୌ ଯେ ଚ କୁର୍ଵଂତେ ନିଶିଭୋଜନମ୍
ଯେମାନେ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ବ୍ରତରେ ଲିନ୍ନ ଥିବାକୁ ବାଧା ଦିଅନ୍ତି, ସେମାନେ ମୋ ସହିତ ଶତୃତା ଆଣନ୍ତି। ଏବଂ ଯେମାନେ ଅମାବାସ୍ୟା ବା ଅତିଥି ଦିନରେ ରାତିରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ଭୋଜନଦ୍ଵଯମେଵାର୍କେ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଆମିଷଂ ମୈଥୁନଂ ତୈଲମମାଵାସ୍ଯାଦିନେ ଦ୍ଵିଜାଃ
ଯେମାନେ ରବିବାର ଦିନ ଦୁଇଥର ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ। ଏବଂ ଦ୍ୱିଜମାନେ, ଯେମାନେ ଅମାବାସ୍ୟା ଦିନରେ ମାଂସ, ମିଳନ କିମ୍ବା ତେଲ ବ୍ୟବହାର କରିବାରେ ବିରତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ।
ନ ଯେ ତ୍ଯଜଂତି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋଽସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ବହୁନାତ୍ର କିମୁକ୍ତେନ ସଂକ୍ଷେପାତ୍ତେ ଵଦାମ୍ଯହମ୍
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେମାନେ ଏହି ସବୁ କଥାକୁ ଛାଡନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ। ଏଠାରେ ଅଧିକ କହିବାର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ, ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି।
ନିଂଦଂତି ଵୈଷ୍ଣଵାନ୍ଯେ ଚ ତେଷାଂ ରୁଷ୍ଟୋସ୍ମ୍ଯହଂ ସଦା । ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଭଗଵାନ୍ଵିଷ୍ଣୁରଦୃଶ୍ଯଃ ସହସାଽଭଵତ୍
ଯେମାନେ ବୈଷ୍ଣବମାନେ ଉପରେ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ମୁଁ ସଦା କ୍ରୁଧ୍ଧ ରହେ। ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ଏପରି କହି ବିଷ୍ଣୁ ଭଗବାନ୍ ହଠାତ୍ ଦୃଶ୍ୟାନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ।
ସ ଚ ଵିପ୍ରଃ ସମୁତ୍ତସ୍ଥୌ ତ୍ଯକ୍ତନିଦ୍ରସ୍ତୁ ମଂଚତଃ । କେଶଵୋକ୍ତେନ ଵାକ୍ଯେନ ସ ଵିପ୍ରୋ ହରିଭକ୍ତିକୃତ୍
ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶେଯ୍ୟାରୁ ଘୁମ୍ ଛାଡି ଉଠିଲେ; କେଶବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହରିଙ୍କ ଭକ୍ତିରେ ଲିନ୍ନ ହେଲେ।
ସଂତ୍ଯଜ୍ଯ ସକଲଂ କାର୍ଯଂ କ୍ରିଯାଯୋଗରତୋଽଭଵତ୍ । ନାରାଯଣସ୍ଯ ନୈଵେଦ୍ଯଂ ଭୁଂଜତୋଽପି ଫଲଂ ତ୍ଵିଦମ୍
ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ତ୍ୟାଗ କରି, କ୍ରିୟା ଓ ଯଜ୍ଞରେ ଲାଗିଗଲେ। ନାରାୟଣଙ୍କ ପ୍ରସାଦ ଭୋଜନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଫଳ ମିଳେ।
ହରିପୂଜାକୃତାଂ ପୁଂସାଂ ନ ଜାନେ କିଂ ଭଵେଦିତି । ସମାସେନ ବ୍ରଵୀମି ତ୍ଵାଂ ଶୃଣୁ ସତ୍ତମ ଜୈମିନେ
ହରିଙ୍କ ପୂଜା କରୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ କଣ ଫଳ ମିଳେ, ମୁଁ ଜାଣେ ନାହିଁ। ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ କହୁଛି— ଶୁଣ, ହେ ଉତ୍ତମ ଜୈମିନି।
ସକୃତ୍କୃତ୍ଵା ହରେଃ ପୂଜାଂ ପ୍ରାପ୍ଯତେ ପରମଂ ପଦମ୍। ମାନୁଷ୍ଯଂ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭଂ ଲୋକେ ପୂଜା ତତ୍ରାପି ଚକ୍ରିଣଃ
ଏକଥର ହରିଙ୍କ ପୂଜା କଲେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପଦ ମିଳେ। ଏହି ଜଗତରେ ମାନବ ଜନ୍ମ ଦୁର୍ଲଭ, ଏବଂ ଚକ୍ରଧାରୀଙ୍କ ପୂଜା ତାଠାରୁ ଅଧିକ ଦୁର୍ଲଭ।
ଭକ୍ତିସ୍ତତ୍ରାପି ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ର ଦୁର୍ଲ୍ଲଭା ପରିକୀର୍ତିତା
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେଠାରେ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ ବୋଲି କୁହାଯାଇଛି।
ସଂସାରାବ୍ଧିଂ ସର୍ଵଦୁଃଖପ୍ରପୂର୍ଣଂ ତର୍ତୁଂ ଵାଂଛା ଯସ୍ଯ ଚିତ୍ତେସ୍ତି ପୁଂସଃ । ଭକ୍ତ୍ଯା ନିତ୍ଯଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ପୂଜାଂ କୁର୍ଯାଦାର୍ଯଃ କର୍ମଣାଂ ସୋଽଖିଲାନାମ୍
ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସଂସାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଇଚ୍ଛା ଅଛି, ସେ ଆଦରିଆ ଲୋକ ନିତ୍ୟ ଭକ୍ତିରେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା।
ସୂତ ଉଵାଚ- ଏକାଦଶ୍ଯାଃ ଫଲଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସୁପ୍ରୀତୋ ଜୈମିନିସ୍ତତଃ । କୃତାଞ୍ଜଲିରୁଵାଚେଦଂ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନଂ ପ୍ରଭୁମ୍
ସୂତ କହିଲେ— ଏକାଦଶୀର ଫଳ ଶୁଣି ଜୈମିନି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ; ହାତ ଜୋଡି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଏହିପରି କଥା କହିଲେ।
ଜୈମିନିରୁଵାଚ- ଵିଷ୍ଣୋର୍ଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ତ୍ଵତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଛ୍ରୁତଂ ମଯା । ତୁଲସ୍ଯା ବ୍ରୂହି ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଶୃଣ୍ଵତାଂ ପାପନାଶନମ୍
ଜୈମିନି କହିଲେ— ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ ଦେବଙ୍କ ମହିମା ଶୁଣିଛି; ଏବେ ମୋତେ ତୁଳସୀର ମହିମା କହନ୍ତୁ, ଯାହା ଶୁଣିଲେ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ।
ଵ୍ଯାସ ଉଵାଚ- ଇନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଯୈର୍ଦୈଵତୈଃ ସର୍ଵୈସ୍ତୁଲସୀ ଭଗଵତ୍ଯସୌ । ସଂସେଵ୍ଯା ସର୍ଵଦା ଵିପ୍ର ଚତୁର୍ଵର୍ଗଫଲପ୍ରଦା
ବ୍ୟାସ କହିଲେ— ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁଳସୀ ଭଗବତୀଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସଦା ସେବନ କରନ୍ତି; ସେ ଚାରି ପ୍ରକାର ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି।