ਪੂਰਬੀ ਮਾਧਵ ਨੇ ਜਹਨਵੀ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਹੇ ਜਹਨਵੀ, ਜਦੋਂ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਦੀ, ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਪਾਏ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਚਰਨਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈਂ। ਜੋ ਤਰਤੀ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠਤਾ ਵਿੱਚ ਸਰਸਵਤੀ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚੀ ਹੈ, ਜੋ ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਯੱਗਾਂ, ਵ੍ਰਤਾਂ ਅਤੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧੀਕ ਹੈ, ਜੋ ਪਾਠ ਅਤੇ ਹੋਮ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਚਤੁਰ ਵਿਧ ਲਛਿਆਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਤਮ ਹੈ—ਉਹ ਮੰਗਲਮਈ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਚੰਦਰਮਾਸ ਦਾ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਹ ਉਪਲਬਧ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਇਹ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਨ ਨਾਲ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਧਵ, ਇਹ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਸ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਬੜੀ ਵੱਡੀ ਦੱਸੀ ਹੈ।” ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਉੱਤਰ ਦਿੱਤਾ, “ਜਿਸ ਦਿਨ ਦਸਮੀ ਅਤੇ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਇੱਕੋ ਦਿਨ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਸਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ। ਜਾਂ ਹੋਰ ਵੀ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਸਵਾਮੀ।” ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਜੀ ਨੇ ਸਮਝਾਇਆ, “ਜੋ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਰਾਕਸ਼ਸੀ ਸੁਭਾਵ ਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਿਤ ਪਤੀ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦੈਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਆਯੁ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੀ ਨਾਸਕ ਹੈ; ਉਸ ਤੋਂ ਬਚਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਰਜੋਦਰਸ਼ਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਤੋਂ ਬਚਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤ ਛੱਡ ਕੇ ਨੀਚ ਜਾਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾਪ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਦਿਨ, ਜੋ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਹੈ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਦੂਰ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਜੋ ਰਜੋਦਰਸ਼ਾ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅਸ਼ੁੱਧ ਅਤੇ ਗਿਆਨਹੀਨ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮੇਰਾ ਦਿਨ, ਜਦ ਦਸਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਘਾਤਕ ਕਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ ਰਾਤ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦਸਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਹੋਈ ਸਮਝੋ, ਨਾ ਕਿ ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ; ਜੇ ਕੋਈ ਅਪਰਾਧ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਇਸ਼ਚਿੱਤ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤੀ ਮਿਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ, ਦਸਮੀ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਗਲਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਹੇ ਨਦੀ ਦੇਵੀ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਖਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਸਮੀ ਮਿਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਮਨਾਉਣ ਨਾਲ ਪਾਪ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵ੍ਰਤ ਦਸਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਕੇ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਉਹ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਮੰਨਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਪੁੰਨ-ਪੂੰਜੀ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਵੰਸ਼ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਨਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਜੇ ਵਾਧ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਹੀ ਸੰਯੋਗ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣਨਾ, ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਉੱਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਜਨਮ ਦਾ ਪੁੰਨ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਵਾਧ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ। ਮੇਰੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪ੍ਰਿਅ ਹੈ, ਉਹ ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਆਖਿਆ, “ਹੇ ਜਗਤਪਤੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਬਚਨਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਕਰਾਂਗੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਆਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।” ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਹੁਣ ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੇਰਾ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹੇਗਾ। ਹੇ ਦੇਵੀ, ਦਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਰਵੋਤਮ, ਤੈਨੂੰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਛੂਹੇਗਾ। ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਜਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਗਤਪਤੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਹਾਸਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।” ਜਹਨਵੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ, “ਹੇ ਬ੍ਰਹਮਨ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਇਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ, ਦਾਮੋਦਰ ਦੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।” ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ, “ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਿਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਦਾ ਹਾਂ; ਇਹ ਸੁਣਕੇ, ਹੇ ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਿਆ, ਵਿਅਕਤੀ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਸਮਰੱਥ ਅਨੁਸਾਰ, ਪੂਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਂ ਅੱਧੇ ਜਾਂ ਚੌਥੇ ਭਾਰ ਵਿੱਚ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਵਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਤਾਮੇ ਦਾ ਪਾਤਰ ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਪਵਿੱਤਰ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟੋ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਨਾਲ ਮਹਕਾਓ; ਫਿਰ ਦਾਮੋਦਰ ਦਾ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਜੋੜੇ ਵਾਲੇ ਕਪੜੇ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਉਚਾਰਿਤ ਮੰਤ੍ਰਾਂ ਨਾਲ, ਤਾਜ਼ੇ ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਨਰਮ ਤੁਲਸੀ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰੋ। ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਛਤਰੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕਈ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਜਨੇਊ, ਨਵਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉੱਤਰੀ ਵਸਤ੍ਰ, ਅਤੇ ਸੁੰਦਰ, ਲੰਬਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੰਡ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਚਰਨ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਗੋਡੇ, ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਪਦਮਨਾਭ ਨੂੰ ਨਾਭੀ, ਵਿਸ਼ਵਯੋਨੀ ਨੂੰ ਪੇਟ, ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਹਿਰਦਾ, ਵੈਕੁੰਠ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਗਲਾ, ਹਜ਼ਾਰ ਬਾਹਿਆਂ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਬਾਂਹਾਂ, ਯੋਗੀ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਅੱਖਾਂ ਭੇਟ ਕਰੋ; ਸਹੀ ਭਾਵਨਾ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਅਰਘ ਪੇਸ਼ ਕਰੋ। ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਰੀਅਲ, ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਸਾਂਪ ਚੜ੍ਹਿਆ ਹੋਵੇ, ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਦੋਵੇਂ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰੋ। “ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ, ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਸਦਾ ਯਾਦ ਰਹੋ, ਤਾਂ ਪਾਪ, ਮੰਦੇ ਸੁਪਨੇ, ਅਸ਼ੁਭ ਸੰਕੇਤ ਅਤੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਨਰਕ, ਦੁੱਖ ਜਾਂ ਕਲੇਸ਼ ਮੇਰੇ ਲਈ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਇਸ ਜਨਮ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਅਗਲੇ ਵਿੱਚ—ਉਸ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਬਚਾਓ; ਇਹ ਅਰਘ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ। ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹਾਂ। ਹੇ ਦਾਮੋਦਰ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਭਰੀ ਨਜ਼ਰ ਸਦਾ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰਹੇ।” ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧੂਪ, ਦੀਵਾ ਤੇ ਭੋਜਨ ਭੇਟ ਕਰਕੇ, ਆਰਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਫਿਰ, ਹਰੀ ਲਈ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਕਮਲ ਦੀ ਘੁੰਮਾਈ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਵਿਧੀ ਪੂਰੀ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ, ਸੋਨਾ, ਕਪੜੇ, ਪੱਗ ਅਤੇ ਚੋਲਾ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਨਾਲ ਹੀ, ਜੁੱਤੀਆਂ, ਛਤਰੀ, ਅੰਗੂਠੀ, ਘੜਾ, ਭੋਜਨ, ਪਾਨ, ਸੱਤ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਅਨਾਜ ਅਤੇ ਦਾਨ ਭੇਟ ਕਰੋ। ਗੁਰੂ ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹਰੀ ਲਈ ਜਾਗਰਣ ਕਰੋ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੀਰਤਨ, ਨਾਚ ਅਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਪਾਠ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ।