ਧਨਂ ਪੁਤ੍ਰਾ ਯਸ਼ਃ ਕਾਮ੍ਯਮਭੀष੍ਟਮਾਯੁਰੇਵ ਚ। ਸਰ੍ਵਾਣ੍ਯੇਤਾਨਿ ਲਭ੍ਯਂਤੇ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਮਾਨਵੈਃ
ਧਨ, ਪੁੱਤਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਚਾਹੀਦੇ ਹੋਏ ਵਸਤੂਆਂ, ਤੇ ਲੰਬੀ ਉਮਰ—ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।
ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਵਰੇਣੈਵ ਤਸ੍ਮਾਨ੍ਮੈਨਂ ਪਰਿਤ੍ਯਜੇਤ੍। ਵਿਵਾਹਵ੍ਰਤਯਜ੍ਞਾਦੌ ਕृਤ੍ਵਾ ਨਾਂਦੀਮੁਖਂ ਦ੍ਵਿਜਃ
ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਰਦਾਨ ਨਾਲ ਹੀ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਨੂੰ ਛੱਡਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ। ਵਿਆਹ, ਵਰਤ ਜਾਂ ਯਜਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੇ, ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀ ਵਾਲਾ ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ੍ਹ ਕਰੇ।
ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਗੋਤ੍ਰਂ ਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਰ੍ਦ੍ਧਤੇ। ਏਤਦ੍ਵਿਪਰ੍ਯਯੋ ਯਸ੍ਯ ਸ ਯਾਤਿ ਨਰਕਂ ਨਰਃ
ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦਾ ਵੰਸ਼ ਵਧਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਉਲਟ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੁਲਕ੍ਸ਼ਯੋ ਭਵੇਤ੍ਤਸ੍ਯ ਸ ਜੀਵੋ ਦੁਃਖਿਤੋ ਭਵੇਤ੍। ਤਤਸ੍ਤੁ ਪੂਜਯੇਦਗ੍ਰੇ ਗਣੇਸ਼ਂ ਸ਼ਂਭੁਨਂਦਨਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦਾ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਆਤਮਾ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਰਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼ੰਭੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਗਣੇਸ਼ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਪਰਂ षੋਡਸ਼ਮਾਤॄਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਪਿਤृਸਂਚਯਮ੍। ਨਾਂਦੀਮੁਖੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਹਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਫਿਰ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਿਤਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ। ਸਾਰੇ ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਪ੍ਰਪਿਤਾਮਾ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਕੇ।
ਨਾਂਦੀਮੁਖੇ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍ਸਰ੍ਵਾਨ੍ਸ੍ਥਾਪਯੇਤ੍ਪ੍ਰਾਙ੍ਮੁਖਾਨ੍ਸੁਧੀਃ। ਉਚ੍ਚਾਰਯੇਨ੍ਨਮੋਵਾਕ੍ਯਂ ਸ੍ਵਧਾ ਚਾਨ੍ਯਤ੍ਰ ਯੋਜਯੇਤ੍
ਨਾਂਦੀਮੁਖ ਸ੍ਰਾਦ੍ਹ੍ਹ ਵਿੱਚ, ਸਿਆਣਾ ਮਨੁੱਖ ਸਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬਿਠਾਏ। ਉਹ ਨਮਸਕਾਰ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰੇ, ਤੇ ਹੋਰ ਥਾਂ 'ਸਵਧਾ' ਜੋੜੇ।
ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡੋਦਕਂ ਨਰਃ। ਅਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਪਿਤॄਣਾਂ ਪੁष੍ਟਿਵਰ੍ਦ੍ਧਨਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਮਨੁੱਖ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਖੁੱਟ ਸਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਯਃ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਪਿਂਡੋਦਕਂ ਨਰਃ। ਨ ਦਦਾਤਿ ਪਿਤॄਣਾਂ ਤੁ ਚਾਂਡਾਲਤ੍ਵਂ ਸ ਗਚ੍ਛਤਿ
ਪਰ ਜੇ ਕੋਈ ਉਥੇ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਨਹੀਂ, ਜਾਂ ਸਮਰਥ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਪਿਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡ ਤੇ ਪਾਣੀ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਉਹ ਚੰਡਾਲ ਦੀ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰ੍ਵਂ ਭੂਮਿਸਮਂ ਦਾਨਂ ਸਰ੍ਵੇ ਵ੍ਯਾਸਸਮਾ ਦ੍ਵਿਜਾਃ। ਸਰ੍ਵਂ ਗਂਗਾਸਮਂ ਤੋਯਂ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਸਾਰੀ ਜਮੀਨ ਦੀ ਦਾਨ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀ ਵਾਲੇ ਵਿਆਸ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹਨ। ਸਾਰਾ ਪਾਣੀ ਗੰਗਾ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਰਾਹੂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਗ੍ਰਸਦਾ ਹੈ।
ਇਂਦੋਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਗੁਣਂ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਂ ਦਸ਼ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਤੁ ਭਾਸ੍ਕਰੇ। ਗਂਗਾਤੋਯੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤ ਇਂਦੋਃ ਕੋਟੀ ਰਵੇਰ੍ਦਸ਼
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਲੱਖ ਗੁਣਾ ਫਲ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਦਸ ਲੱਖ। ਜੇ ਗੰਗਾ ਦਾ ਪਾਣੀ ਮਿਲ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਸੂਰਜ ਲਈ ਦਸ ਲੱਖ ਤੇ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਲਈ ਇੱਕ ਕਰੋੜ।
ਗਵਾਂ ਸ਼ਤਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਸਮ੍ਯਗ੍ਦਤ੍ਤਸ੍ਯ ਯਤ੍ਫਲਮ੍। ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਹ੍ਨਵੀਸ੍ਨਾਨੇ ਰਾਹੁਗ੍ਰਸ੍ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਕਰੇ
ਸੌ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੇ ਠੀਕ ਦਾਨ ਦਾ ਜੋ ਫਲ ਹੈ, ਉਹ ਫਲ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਨੂੰ ਰਾਹੂ ਗ੍ਰਸਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦ੍ਰਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹੇ ਚੈਵ ਅਵਗਾਹਤਿ ਜਾਹ੍ਨਵੀਂ। ਸ ਸ੍ਨਾਤਸ੍ਸਰ੍ਵਤੀਰ੍ਥੇषੁ ਕਿਮਰ੍ਥਮਟਤੇ ਮਹੀਮ੍
ਚੰਦ੍ਰਮਾ ਜਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਗ੍ਰਹਣ ਸਮੇਂ, ਜੇ ਕੋਈ ਗੰਗਾ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਸਾਰੇ ਤੀਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਨ੍ਹਾ ਚੁੱਕਾ, ਫਿਰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਕਿਉਂ ਭਟਕੇ?
ਸੂਰ੍ਯਗ੍ਰਹਃ ਸੂਰ੍ਯਵਾਰੇ ਸੋਮੇ ਸੋਮਗ੍ਰਹਸ੍ਤਥਾ। ਚੂਡਾਮਣਿਰਿਤਿ ਖ੍ਯਾਤਸ੍ਤਤ੍ਰਾਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਜਾਂ ਚੰਦ ਦਾ ਗ੍ਰਹਣ ਸੋਮਵਾਰ ਨੂੰ ਹੋਵੇ, ਇਸ ਨੂੰ 'ਚੂੜਾਮਣੀ' ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਅਨੰਤ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਮੁਪੋष੍ਯ ਤਯੋਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਤੁ ਯਃ ਪੁਮਾਨ੍। ਦਤ੍ਵਾ ਪਿਂਡੋਦਕਂ ਦਾਨਂ ਸਤ੍ਯਲੋਕੇ ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਿਤਃ
ਜੋ ਕੋਈ ਉਹਨਾਂ ਦਿਨਾਂ ਉੱਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ, ਪਿੰਡ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਤ੍ਯ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਥਾਪਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦ੍ਵਿਜ ਉਵਾਚ-। ਪਿਤੁਰੇਵ ਮਹਾਯਜ੍ਞਃ ਸ਼੍ਰਾਦ੍ਧਂ ਚ ਭਵਤੇਰਿਤਂ। ਤਾਤਾ ਪਸ਼੍ਚਿਮਕਾਲਾਦੌ ਕਿਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਸੁਤੇਨ ਹਿ
ਦਵਿਜ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਿਤਾ ਲਈ ਵੱਡਾ ਯਜਨ ਅਤੇ ਸ੍ਰਾਦਧ ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੱਸਿਆ, ਉਹ ਪਿਤਾ ਲਈ ਹੈ। ਪਿਆਰੇ, ਪਿਤਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਕੀ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ?
ਕਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਪਰਂ ਸ਼੍ਰੇਯੋ ਜਨ੍ਮਜਨ੍ਮਸੁ ਲਭ੍ਯਤੇ। ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ ਦੇਵ ਯਤ੍ਨਤੋ ਵਕ੍ਤੁਮਰ੍ਹਸਿ
ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਬੁਧੀਮਾਨ ਪੁੱਤਰ ਕਈ ਜਨਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਭਲਾ ਪਾ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਮਨ ਲਾ ਕੇ ਦੱਸੋ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ-। ਪੂਰ੍ਵੇ ਵਯਸਿ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਪਿਤਾ ਪੁਤ੍ਰ ਇਤਿ ਸ੍ਮृਤਃ। ਉਤ੍ਤਰੇ ਚ ਸੁਤਸ੍ਤਾਤਃ ਪਾਲਨਾਨ੍ਨ ਤੁ ਪੂਜਨਾਤ੍
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਪਹਿਲੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੂੰ ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਪਿਤਾ ਆਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸਹਾਰਾ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ।
ਦੇਵਵਤ੍ਪੂਜਯੇਤ੍ਤਾਤਂ ਸ੍ਨੇਹਂ ਕੁਰ੍ਯਾਚ੍ਚ ਪੁਤ੍ਰਵਤ੍। ਨ ਲਂਘਯੇਦ੍ਵਚਸ੍ਤਸ੍ਯ ਮਨਸਾਪਿ ਕਦਾਚਨ
ਉਹ ਪਿਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤਾ ਵਾਂਗ ਕਰੇ, ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰੇ ਅਤੇ ਕਦੇ ਵੀ ਉਸਦੇ ਬੋਲਾਂ ਨੂੰ ਮਨ ਵਿਚ ਵੀ ਨਾ ਟੋੜੇ।
ਆਤੁਰਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਸ੍ਤੁ ਕੁਰ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਤਿਕ੍ਰਿਯਾਂ। ਸੋਕ੍ਸ਼ਯਂ ਲਭਤੇ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਸਦਾ ਦੇਵੈਃ ਪ੍ਰਪੂਜ੍ਯਤੇ
ਜੋ ਪੁੱਤਰ ਆਪਣੇ ਬਿਮਾਰ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਲਈ ਸੁਵਰਗ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਦੀ ਸਦਾ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਮੁਮੂਰ੍षੋਰਪਿਤਾ ਤਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯਤੋ ਮृਤ੍ਯੁਲਕ੍ਸ਼ਣਮ੍। ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਯਜਨਂ ਪੁਤ੍ਰੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਤੁਲ੍ਯਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਜੇ ਪਿਤਾ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਪੁੱਤਰ ਮੌਤ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੇਖ ਕੇ ਯਜਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਵਿਧਿਨਾਨਸ਼ਨੇ ਨੈਵ ਪਿਤੁਃ ਸ੍ਵਰ੍ਗਂ ਦਦਾਤਿ ਯਃ। ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਤਸ੍ਯ ਧੀਰਸ੍ਯ ਸ਼ृਣੁ ਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਦ੍ਗੁਣਮ੍
ਜੇ ਪੁੱਤਰ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਉਪਵਾਸ ਸਮੇਂ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਸੁਵਰਗ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦਾ, ਤਾਂ ਉਸ ਧੀਰ ਪੁੱਤਰ ਦੇ ਗੁਣ ਸੁਣੋ ਜੋ ਮੈਂ ਹੁਣ ਦੱਸਣ ਲੱਗਾ ਹਾਂ।
ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸਹਸ੍ਰਾਣਿ ਰਾਜਸੂਯਸ਼ਤਾਨਿ ਚ। ਭਵੇਦਨਸ਼ਨੇ ਪੁਣ੍ਯਂ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਗੁਣਂ ਤਯੋਃ
ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਜੋ ਪੂਣ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨਾਂ ਅਤੇ ਸੌ ਰਾਜਸੂਯ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੀਰਥ ਸਨਾਨ ਤੋਂ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਹੈ।
ਭਾਗੀਰਥ੍ਯਾ ਜਲੇ ਚੈਵ ਯੋ ਮृਤਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਃ। ਪਯੋਧਰਰਸਂ ਮਾਤੁਰ੍ਨ ਪਿਬੇਨ੍ਮੁਕ੍ਤਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਭਾਗੀਰਥੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖ, ਜੇ ਮਾਂ ਦਾ ਦੁੱਧ ਨਹੀਂ ਪੀਦਾ, ਉਹ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਵਾਰਾਣਸ੍ਯਾਂ ਤ੍ਯਜੇਦ੍ਯਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਾਣਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਯਦृਚ੍ਛਯਾ। ਅਭੀष੍ਟਂ ਚ ਫਲਂ ਭੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਮਦ੍ਦੇਹੇ ਪ੍ਰਵਿਲੀਯਤੇ
ਜੋ ਵਾਰਾਣਸੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਚਾਹੇ ਯੋਗ ਜਾਂ ਅਯੋਗ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਫਲ ਭੋਗ ਕੇ ਮੇਰੇ ਅੰਗ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯਾ ਗਤਿਰ੍ਯੋਗਯੁਕ੍ਤਾਨਾਂ ਮੁਨੀਨਾਮੂਰ੍ਦ੍ਧ੍ਵਰੇਤਸਾਂ। ਸਾ ਗਤਿਸ੍ਤ੍ਯਜਤਃ ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਤ੍ਰੇषੁ ਸਪ੍ਤਸੁ
ਯੋਗੀ ਅਤੇ ਉੱਤਮ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਜੋ ਉੱਤਮ ਰੇਤਸ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਜੋ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹੀ ਗਤੀ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਸੱਤ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਵੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲੋਹਿਤਸ੍ਯ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਤੀਰੋਤ੍ਤਰਸਮਾਸ਼੍ਰਿਤਃ। ਵਿਧਿਨਾ ਯਸ੍ਤ੍ਯਜੇਤ੍ਪ੍ਰਾਣਾਨ੍ਸ ਚ ਮਤ੍ਸਮਤਾਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ਤੇ ਲੋਹਿਤਾ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਪਾਸੇ, ਜੋ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣਾ ਜੀਵਨ ਛੱਡਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੇਰੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਯੈਵ ਚੋਰ੍ਵਸ਼ੀਕੇਸ਼ੇ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥੇ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮ। ਮृਤੋਤ੍ਪਨ੍ਨਃ ਸਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਸਰ੍ਵਂ ਦੋषੈਰ੍ਨ ਲਿਪ੍ਯਤੇ
ਉਰਵਸ਼ੀਕੇਸ਼ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥ ਤੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਦਵਿਜ, ਜੇ ਕੋਈ ਮਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਸਭ ਦੋਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਗृਹਸ੍ਯਾਭ੍ਯਂਤਰੇ ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਾਣਤ੍ਯਾਗੋ ਭਵੇਦ੍ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਯਾਵਦ੍ਗ੍ਰਂਥਿਰ੍ਗृਹੇ ਤਿष੍ਠੇਤ੍ਤਾਵਦ੍ਬਂਧੋ ਭਵੇ ਤਨੌ
ਜਿਸ ਦਾ ਮਰਨ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਤਕ ਬੰਧਨ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਯਨੇਹਾਯਨੇ ਚਾਪਿ ਏਕੈਕਂ ਪਰਿਹੀਯਤੇ। ਪਸ਼੍ਯਤਾਂ ਪੁਤ੍ਰਬਂਧੂਨਾਂ ਵਂਧਨੇ ਨਾਸ੍ਤਿ ਨਿष੍ਕृਤਿਃ
ਹਰ ਸਾਲ ਇੱਕ ਬੰਧਨ ਘਟ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਪੁੱਤਰ ਅਤੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੇ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ, ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
ਪਰ੍ਵਤੇ ਕਾਨਨੇ ਦੁਰ੍ਗੇ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਾ ਜਲਵਰ੍ਜਿਤੇ। ਮृਤੋ ਦੁਰ੍ਗਤਿਮਾਪ੍ਨੋਤਿ ਕੀਟਾਦੌ ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ ੨੫੦ 1.50.
ਜੇ ਕੋਈ ਪਹਾੜ, ਜੰਗਲ, ਕਠਨ ਥਾਂ ਜਾਂ ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਉਥੇ ਮਰ ਜਾਵੇ, ਉਹ ਮਾੜੀ ਗਤੀ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਕੀੜਾ ਆਦਿਕ ਵਾਂਗ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।