ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਂ ਕृਤਸ੍ਨਾਨੋ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਕृਤਵਾਨ੍ਮਮ । ਤਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵੈ ਪੂਜਾਂ ਕੁਰ੍ਵਨ੍ਨਨੇਕਧਾ
ਉਥੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਮੇਰੇ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤੇ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਕੇ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ।
ਤਤ੍ਰ ਕੋऽਪਿ ਮਹਾਦੁष੍ਟਃ ਕੌਲਿਕਃ ਪਾਪਰੁਪਧृਕ੍ । ਮਾਂਸਂ ਦਤ੍ਤਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਸ਼ਿਵਸ੍ਯੋਪਰਿ ਭਾਮਿਨਿ
ਉਥੇ, ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਪੀ ਕੌਲਿਕ, ਪਾਪੀ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ, ਉਸ ਵੇਲੇ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਉੱਤੇ ਮਾਸ ਚੜ੍ਹਾ ਗਿਆ, ਹੇ ਸੋਹਣੀਏ।
ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਤਦਪਿ ਮਾਂਸਂ ਚ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮਿਤ੍ਰੋऽਥ ਵੈ ਪੁਨਃ । ਅਬ੍ਰਵੀਚ੍ਚ ਤਦਾ ਤਤ੍ਰ ਦੁष੍ਕृਤਂ ਪਾਪਿਨਾ ਕृਤਮ੍
ਉਹ ਮਾਸ ਵੇਖ ਕੇ, ਵਿਸ਼ਵਾਮਿਤ੍ਰ ਨੇ ਉਥੇ ਆਖਿਆ, 'ਇਹ ਪਾਪੀ ਨੇ ਬੁਰਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ।'
ਨ ਦਤ੍ਤਸ੍ਤਸ੍ਯ ਦਂਡੋ ਹਿ ਸ਼ਰ੍ਵੇਣ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ । ਤਸ੍ਮਾਦਹਂ ਹਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤ੍ਯ ਸ਼ਾਪਂ ਦਾਸ੍ਯੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
'ਸ਼ਰਵ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ; ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਪੱਕਾ ਕਰ ਲਿਆ ਕਿ ਹੁਣ ਸ਼ਾਪ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।'
ਵਿਚਾਰ੍ਯੈਵਂ ਤਦਾ ਤੇਨ ਸ਼ਪ੍ਤੋऽਹਂ ਦੇਵਿ ਵੈ ਤਦਾ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੋਚ ਕੇ, ਉਸ ਸਮੇਂ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਹੇ ਦੇਵੀ।
ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਕਲਿਯੁਗੇ ਘੋਰੇ ਗੁਪ੍ਤਸ੍ਤ੍ਵਂ ਭਵ ਸਰ੍ਵਥਾ । ਇਤਿ ਦਤ੍ਵਾਥ ਵੈ ਸ਼ਾਪਂ ਗਤਵਾਨ੍ਮੁਨਿਸਤ੍ਤਮਃ
ਇਸ ਭਿਆਨਕ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲੁਕ ਕੇ ਰਹੀਂ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਾਪ ਦੇ ਕੇ, ਉਹ ਮਹਾਨ ਮੁਨੀ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਦਾ ਪ੍ਰਭृਤਿ ਭੋ ਦੇਵਿ ਗੁਪ੍ਤੋऽਹਂ ऋषਿਸ਼ਾਪਤਃ । ਮਮਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਯਦਿ
ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਰਿਸ਼ੀ ਦੇ ਸ਼ਾਪ ਕਰਕੇ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ। ਜੇ ਕੋਈ ਮੇਰੀ ਖਾਸ ਥਾਂ ਤੇ ਪੂਜਾ ਕਰੇ—
ਤੇषਾਂ ਹਿ ਦੁਰਿਤਂ ਯਚ੍ਚ ਨਸ਼੍ਯਤੇ ਤਤ੍ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਪਿ । ਮृਨ੍ਮਯੀਂ ਮਾਮਕੀਂ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਯੇ ਪੂਜਯਂਤਿ ਵੈ
ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਤੁਰੰਤ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜੋ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਮੇਰੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਕੇ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ—
ਅਤ੍ਰ ਸ੍ਥਾਨੇ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਮਾਮਕੇ ਤੁ ਵਸਂਤਿ ਹਿ । ਖਙ੍ਗਧਾਰੇਸ਼੍ਵਰ ਇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਖ੍ਯਾਤਃ ਕਲੌਯੁਗੇ
ਇੱਥੇ ਮੇਰੀ ਖਾਸ ਥਾਂ ਤੇ ਜੋ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਖੜਗਧਾਰੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਕृਤੇ ਵੈ ਮਂਦਿਰਂ ਨਾਮ ਤ੍ਰੇਤਾਯਾਂ ਗੌਰਵਃ ਸ੍ਮृਤਃ । ਦ੍ਵਾਪਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਕਲੌ ਖਙ੍ਗੇਸ਼੍ਵਰਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਕ੍ਰਿਤ ਯੁਗ ਵਿੱਚ ਇਹ ਮੰਦਰ ਨਾਂ ਸੀ, ਤ੍ਰੇਤਾ ਵਿੱਚ ਗੌਰਵ, ਦੁਆਪਰ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਗ੍ਹਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਖੜਗੇਸ਼ਵਰ ਨਾਂ ਨਾਲ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਂ ਭਾਗਮਾਸ਼੍ਰਿਤ੍ਯ ਮਮ ਸ੍ਥਾਨਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਇਤਿ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੂਰ੍ਤਿਂ ਸਦਾ ਬੁਧਃ
ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਮੇਰੀ ਥਾਂ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ। ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਗਿਆਨੀ ਲੋਕ ਉਥੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੂਰਤੀ ਸਥਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਵਾਂਛਿਤਂ ਫਲਮਾਪ੍ਨੁਯਾਤ੍ । ਧਰ੍ਮਾਰ੍ਥਕਾਮਮੋਕ੍ਸ਼ਾਂਸ਼੍ਚ ਲਭਤੇ ਮਾਨਵੋ ਭੁਵਿ
ਜੋ ਉਥੇ ਨਿੱਤ ਪੂਜਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਮਨਚਾਹੀ ਫਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ, ਧਨ, ਇੱਛਾ ਤੇ ਮੁਕਤੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੀ ਲੈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਧੂਪਂ ਦੀਪਂ ਚ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਥਾ ਵੈ ਚਂਦਨਾਦਿਕਮ੍ । ਯੇऽਰ੍ਪਯਂਤਿ ਹਿ ਦੇਵੇਸ਼ਿ ਲੋਕਨਾਥੇ ਮਹੇਸ਼੍ਵਰਿ । ਨ ਦੁਃਖਂ ਤੁ ਭਵੇਤ੍ਤੇषਾਂ ਸਤ੍ਯਂ ਸਤ੍ਯਂ ਵਰਾਨਨੇ
ਜੋ ਲੋਕ ਧੂਪ, ਦੀਵਾ, ਭੋਜਨ, ਚੰਦਨ ਆਦਿਕ ਭੇਟ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਖ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ—ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਸੱਚ ਹੈ, ਹੇ ਸੋਹਣੇ ਮੁਖ ਵਾਲੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਧਾਰੇਸ਼੍ਵਰਮਾਹਾਤ੍ਮ੍ਯਂ ਨਾਮ ਚਤੁष੍ਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿੱਚ, ਪੰਜਪੰਜਾਹ ਹਜ਼ਾਰ ਸ਼ਲੋਕਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਵਿੱਚ, ਧਾਰੇਸ਼ਵਰ ਮਹਾਤਮ ਨਾਂਕ ਚੌਂਸਠਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਦੁਗ੍ਧੇਸ਼੍ਵਰਸਮੀਪੇ ਤੁ ਤੀਰ੍ਥਂ ਚਾਤੀਵਪਾਵਨਮ੍ । ਰਮ੍ਯਂ ਤਤ੍ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਪ੍ਰਥਿਤਂ ਭੁਵਿ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਦੁਗਧੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਤੀਰਥ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੇ ਨਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।
ਯਤ੍ਰ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਪਃ ਪੂਰ੍ਵਂ ਮਾਤੁਰ੍ਵਚਨਤੋ ਮੁਨਿਃ । ਉਤ੍ਪਾਦਯਾਮਾਸ ਕृਤ੍ਯਾਂ ਵਡਵਾਨਲਸਮ੍ਮਿਤਾਮ੍
ਉਥੇ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਾਲ, ਉਸ ਮੁਨੀ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਤਪ ਕਰਕੇ ਵਡਵਾਨਲ ਵਰਗੀ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।
ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਮਨ੍ਵਿਚ੍ਛਨ੍ਦਧੀਚਸ੍ਯ ਮਹਾਤ੍ਮਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚ ਪੀਤ੍ਵਾ ਚ ਬ੍ਰਹ੍ਮਹਤ੍ਯਾਂ ਵ੍ਯਪੋਹਤਿ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ ਦਧੀਚਿ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਇਹ ਕੀਤਾ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਨਾਲ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਹੱਤਿਆ ਦਾ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਾਭ੍ਰਮਤ੍ਯਾਸ੍ਤਟੇ ਗੁਪ੍ਤਂ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਮ੍ । ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਤੁ ਭੋ ਦੇਵਿ ਮੁਕ੍ਤਿਭਾਗੀ ਭਵੇਨ੍ਨਰਃ
ਸਾਬਰਮਤੀ ਦੇ ਕੰਢੇ ਉੱਤੇ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਦੇਵਤਾ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤੀ ਯੋਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਆਰੋਪਣਂ ਪਿਪ੍ਪਲਾਨਾਂ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਕृਤੇ ਸਤਿ ਮਹਾਦੇਵਿ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਕਰ੍ਮਬਂਧਨਾਤ੍
ਉਥੇ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਰੁੱਖ ਵਿਧੀ ਅਨੁਸਾਰ ਲਗਾਉਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਕਰ ਲੈਣ ਤੇ, ਹੇ ਮਹਾਦੇਵੀ, ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਾਰ੍ਵਤ੍ਯੁਉਵਾਚ। ਕਿਮਰ੍ਥਂ ਸਾ ਤੁ ਕृਤ੍ਯਾ ਵੈ ਉਤ੍ਪਨ੍ਨਾ ਤਾਂ ਨਿਬੋਧਯ । ਤਯਾ ਵੈ ਕृਤ੍ਯਯਾ ਪੂਰ੍ਵਂ ਕਿਂ ਕृਤਂ ਵਦ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਉਹ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਕਿਸ ਕਾਰਨ ਪੈਦਾ ਹੋਈ? ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸੋ। ਉਸ ਕ੍ਰਿਤਿਆ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਕੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਦੱਸੋ ਜੀ।
ਯੇਨ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਸਾ ਨੀਤਾ ਪਿਤੁਰਾਨृਣ੍ਯਕਾਰਣਾਤ੍
ਕਿਹੜੇ ਪੁੱਤਰ ਨੇ, ਪਿਤਾ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ ਮੁਕਾਉਣ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਲੈ ਗਿਆ ਸੀ?
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਦਾਧੀਚੋ ऋषਿਵਰ੍ਯੋऽਸੌ ਹ੍ਯਾਗਤਸ੍ਤਪਕਾਰਣਾਤ੍ । ਅਤ੍ਰ ਤੇਨ ਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਮृषਿਣਾ ਪਰਮਾਤ੍ਮਨਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਉਹ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਦਧੀਚਿ ਉਥੇ ਤਪ ਕਰਨ ਆਏ। ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਿਸ਼ੀ, ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਉਥੇ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ।
ਤਤ੍ਰ ਕੋਲਾਸੁਰੋ ਨਾਮ ਵਿਘ੍ਨਾਰ੍ਥਂ ਵੈ ਸਮਾਗਤਃ । ਤੇਨ ਵਿਘ੍ਨਂ ਬਹੁਤਰਂ ਕृਤਂ ਵੈ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਉਥੇ ਕੋਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਅਸੁਰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਆਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਵੱਡੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਈਆਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਤਦ੍ਦृष੍ਟਂ ਤੁ ਸੁਪੁਤ੍ਰੇਣ ਕਹੋਡੇਨ ਚ ਧੀਮਤਾ । ਕृਤ੍ਯਾ ਹ੍ਯੁਤ੍ਪਾਦਿਤਾ ਤਤ੍ਰ ਹਨਨਾਰ੍ਥਂ ਸੁਰੇਸ਼੍ਵਰਿ
ਇਹ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਦੇ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰ ਕਹੋੜ ਨੇ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਸਮਝਦਾਰ ਸੀ, ਮਾਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧੀ ਬਣਾਈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰਾਣੀ।
ਤਯਾ ਵੈ ਨਿਹਤੋ ਦੈਤ੍ਯਃ ਕੋਲੋ ਨਾਮ ਮਹਾਸੁਰਃ । ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਮਹਜ੍ਜਾਤਂ ਕਲੌ ਗੁਪ੍ਤਂ ਤੁ ਪਾਰ੍ਵਤਿ
ਉਸ ਵਿਧੀ ਨਾਲ, ਕੋਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਮਹਾ ਅਸੁਰ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਤੀਰਥ ਬਣਿਆ, ਜੋ ਕਲਿਯੁਗ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਾਰਵਤੀ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਂ ਉਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਪਿਪ੍ਪਲਾਦਤੀਰ੍ਥਂ ਨਾਮ ਸਪ੍ਤਪਂਚਾਸ਼ਦਧਿਕਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸ਼੍ਰੀ ਪਦਮ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰ ਖੰਡ ਵਿੱਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿੱਚ, ਪਿੱਪਲਾਦ ਤੀਰਥ ਨਾਂ ਦੇ ਸੌ ਸੱਤਵੰਜਵੇਂ ਅਧਿਆਇ ਦਾ ਸਮਾਪਤ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਪੰਜਵੰਜ ਹਜ਼ਾਰ ਪਦਾਂ ਵਾਲੀ ਸੰਹਿਤਾ ਹੈ।
ਮਹਾਦੇਵ ਉਵਾਚ। ਭੂਤਾਲਯਂ ਤਤੋ ਗਚ੍ਛੇਤ੍ਤੀਰ੍ਥਂ ਪਾਪਹਰਂ ਪਦਮ੍ । ਭੂਤਾਲਯੋ ਵਟੋ ਯਤ੍ਰ ਯਤ੍ਰ ਪ੍ਰਾਚੀ ਤੁ ਚਂਦਨਾ
ਮਹਾਦੇਵ ਨੇ ਆਖਿਆ: ਫਿਰ ਭੂਤਾਲਯ ਨਾਂ ਦੇ ਤੀਰਥ ਤੇ ਜਾਵੋ, ਜੋ ਪਾਪਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਭੂਤਾਲਯ ਓਥੇ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਵੱਡਾ ਬੋਹੜ ਖੜਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਚੰਦਨ ਦਾ ਰੁੱਖ ਹੈ।
ਭੂਤਾਲਯੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਕृष੍ਣਾष੍ਟਮ੍ਯਾਮੁਪੋषਿਤਃ । ਯਸ੍ਤੁ ਕृष੍ਣਤਿਲਾਨ੍ਦਦ੍ਯਾਨ੍ਨ ਸ ਪ੍ਰੇਤੋऽਭਿਜਾਯਤੇ
ਜੇ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਭੂਤਾਲਯ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਾ ਅਸ਼ਟਮੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਕੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ ਤੇ ਕਾਲੇ ਤਿਲ ਦਾਨ ਕਰੇ, ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭੂਤ ਨਹੀਂ ਬਣਦਾ।
ਪਿਤॄਨੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਦੁਦਕੁਂਭਂ ਤਿਲੈਃ ਸਹ । ਪੂਰ੍ਵਜਾਨ੍ਪ੍ਰੇਤਭਾਵਾਤ੍ਸ ਮੋਚਯੇਨ੍ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜੇ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਤਰਾਂ ਲਈ ਤਿਲਾਂ ਸਮੇਤ ਜਲ ਦਾ ਘੜਾ ਚੜ੍ਹਾਏ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੂਰਵਜਾਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ।
ਯਸ੍ਯ ਨਾਮ੍ਨਾ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤਿ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਾਤ੍ਸ ਵਿਮੁਚ੍ਯਤੇ । ਚਤੁਰ੍ਦਸ਼੍ਯਾਮਥਾष੍ਟਮ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਭਾਤੇ ਵਿਮਲੋਦਕੇ
ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਭੂਤਾਂ ਦੀ ਹਾਲਤ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਚੌਦਵੀ ਜਾਂ ਅੱਠਵੀਂ ਤੀਥੀ ਨੂੰ, ਸਵੇਰੇ ਸੁੱਚੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ।