ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵਿਖ੍ਯਾਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣੋ ਵੇਦਪਾਰਗਃ । ਹਾਰੀਤ ਇਤਿ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਜ੍ਞਾਨਧ੍ਯਾਨਪਰਾਯਣਃ
ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਜੋ ਵੇਦਾਂ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, 'ਹਾਰੀਤਾ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਉਹ ਗਿਆਨ ਤੇ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਲੀਨ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯ ਸ੍ਤ੍ਰੀ ਤੁ ਮਹਾਪੁਣ੍ਯਾ ਸਤੀਰੂਪਾ ਸਦਾ ਪ੍ਰਭੋ । ਲੀਲਾਵਤੀ ਤੁ ਨਾਮ੍ਨਾ ਚ ਭਰ੍ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਪਰਾ ਸਦਾ
ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਬਹੁਤ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਸਤੀ ਸੀ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਰਹਿੰਦੀ। ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ 'ਲੀਲਾਵਤੀ' ਸੀ, ਜੋ ਪਤੀ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਸਦਾ ਮੰਨਦੀ।
ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਤਪੋ ਮਹਤ੍ਤਪ੍ਤਂ ਕਾਲਂ ਬਹੁਤਰਂ ਸੁਤ । ਏਕਵਿਂਸ਼ਯੁਗਾਸ਼੍ਚੈਵ ਯਾਤਾਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਤੁ ਵੈ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ੋ ਵਾਭਵਤ੍ਤਦਾ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਤਪ ਕੀਤਾ, ਪੁੱਤਰ। ਉਥੇ ਇਕਵੀਹ ਯੁਗ ਲੰਘ ਗਏ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।
ਨृਸਿਂਹ ਉਵਾਚ। ਯਂ ਯਂ ਵਾਂਛਯਸੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਂਸ੍ਤਂ ਦਦਾਮਿ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਭ੍ਯਾਮੁਕ੍ਤਂ ਤਦਾ ਤਸ੍ਮੈ ਦੀਯਤੇ ਚੇਦ੍ਵਰੋ ਮਮ
ਨਰਸਿੰਹ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੀ ਵਰ ਮੰਗੋ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਂ ਉਹ ਦੇਵਾਂਗਾ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਨੇ ਉਸ ਵੇਲੇ ਮੰਗਿਆ, ਮੈਂ ਉਹ ਵਰ ਦਿੱਤਾ।
ਤ੍ਵਾਦृਸ਼ੋ ਮਮ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਤੁ ਹ੍ਯਧੁਨੈਵ ਭਵਤ੍ਵਿਤਿ । ਮਯੋਕ੍ਤਂ ਤੁ ਤਦਾ ਵਤ੍ਸ ਪੁਤ੍ਰੋऽਹਂ ਤੇ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਮੈਂ ਹਾਂ, ਐਸਾ ਪੁੱਤਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਮਿਲੇ—ਮੈਂ ਤਦੋਂ ਐਸਾ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਪੁੱਤਰ। ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਪੁੱਤਰ ਹਾਂ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਵਿਸ਼੍ਵਕਰ੍ਮਾ ਹ੍ਯਹਂ ਸਾਕ੍ਸ਼ਾਤ੍ਪਰਮਾਤ੍ਮਾ ਪਰਾਤ੍ਪਰਃ । ਉਦਰੇऽਹਂ ਨ ਵਤ੍ਸ੍ਯਾਮਿ ਯਤੋऽਹਂ ਵੈ ਸਨਾਤਨਃ
ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਹੀ ਹਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ ਪਰਮਾਤਮਾ। ਮੈਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਰਹਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਸਦਾ-ਸਦਾ ਲਈ ਹਾਂ।
ਹਾਰੀਤੇਨ ਤਦਾ ਚੋਕ੍ਤਂ ਭਵਤ੍ਵੇਵਂ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਦਾਪ੍ਰਭृਤਿ ਵੈ ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਸ੍ਥਿਤੋऽਹਂ ਭਕ੍ਤਕਾਰਣਾਤ੍
ਹਾਰੀਤਾ ਨੇ ਤਦੋਂ ਕਿਹਾ: ਐਸਾ ਹੀ ਹੋਵੇ, ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ, ਮੈਂ ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਖਾਤਰ ਉਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਾਂ।
ਅਤ੍ਰਾਗਤ੍ਯ ਪ੍ਰਕੁਰ੍ਵੀਤ ਦਰ੍ਸ਼ਨਂ ਭਕ੍ਤਸਤ੍ਤਮਃ । ਤਸ੍ਯਾਹਂ ਸਕਲਾਂ ਬਾਧਾਂ ਨਾਸ਼ਯਾਮਿ ਨਿਰਂਤਰਮ੍
ਜੋ ਭਗਤ ਇੱਥੇ ਆ ਕੇ ਮੇਰਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਉਸ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਏਤਸ੍ਮਾਤ੍ਕਾਰਣਾਚ੍ਚੈਵ ਵ੍ਰਤਂ ਵੈ ਵਿਧਿਪੂਰ੍ਵਕਮ੍ । ਯੇ ਕੁਰ੍ਵਂਤਿ ਨਰਸ਼੍ਰੇष੍ਠਾ ਨ ਤੇषਾਂ ਵਿਦ੍ਯਤੇ ਭਯਮ੍
ਇਸ ਕਰਕੇ, ਜੋ ਵਧੀਆ ਮਨੁੱਖ ਨਿਯਮ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਡਰ ਨਹੀਂ ਰਹਿੰਦਾ।
ਬਾਲਰੂਪਮਯਂ ਧ੍ਯਾਤ੍ਵਾ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਸਹ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ । ਪੂਜਨਂ ਕੁਰੁਤੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਸ ਵੈ ਨਾਰਾਯਣੋ ਭਵੇਤ੍
ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਰੂਪ ਨੂੰ, ਉਹਨਾਂ ਦੋਵੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਕੇ, ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਰਾਤ ਨੂੰ ਪੂਜਾ ਕਰੇ, ਉਹ ਨਾਰਾਇਣ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਤੁਰ੍ਭੁਜਂ ਮਹਾਦਂष੍ਟ੍ਰਂ ਕਾਲਰੂਪਂ ਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਸੂਰ੍ਯਕੋਟਿਪ੍ਰਤੀਕਾਸ਼ਂ ਯਮਕੋਟਿਦੁਰਾਸਦਮ੍ । ਸਿਂਹਵਚ੍ਚ ਮੁਖਂ ਯਸ੍ਯ ਨਰਵਚ੍ਚਾਂਗਸਂਯੁਤਮ੍
ਚਾਰ ਭੁਜਾ, ਵੱਡੀਆਂ ਦੰਦਾਂ, ਕਾਲ ਰੂਪ, ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ, ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਸੂਰਜਾਂ ਵਰਗਾ ਤੇ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਯਮਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪਹੁੰਚਣਾ ਔਖਾ। ਜਿਸਦਾ ਮੁੱਖ ਸਿੰਘ ਵਰਗਾ ਤੇ ਅੰਗ ਮਨੁੱਖ ਵਰਗੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੀਨृਸਿਂਹਂ ਦਿਵ੍ਯਸਿਂਹਂ ਕਾਲਰੂਪਂ ਭਜੇਤ੍ਸਦਾ । ਏਵਂ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਯਃ ਸ੍ਥਾਨਂ ਮਾਮਕਂ ਵ੍ਰਜੇਤ੍
ਸ੍ਰੀ ਨਰਸਿੰਹ, ਦਿਵਿਆ ਸਿੰਘ, ਕਾਲ ਰੂਪ ਦੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭਗਤੀ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਇਹ ਗੱਲ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਵ੍ਰਤਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਪਰਮਂ ਸ਼੍ਰੀਕਦਂਬ ਪ੍ਰਦਂ ਮਹਤ੍ । ਅਂਤੇ ਮੁਕ੍ਤਿਪ੍ਰਦਂ ਚੈਵ ਭਕ੍ਤਾਨਾਂ ਚ ਨ ਸਂਸ਼ਯਃ
ਇਹ ਵਰਤ ਪਵਿੱਤਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚਾ, ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਭਗਤਾਂ ਨੂੰ ਮੁਕਤੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ।
ਯੇਨ ਵੈ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣੇਨ ਸਹਸ੍ਰਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਫਲਮ੍ । ਸ੍ਵਾਤੀ ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰ ਸਂਯੋਗੇ ਸ਼ਨਿਵਾਰੇ ਤੁ ਮਦ੍ਵ੍ਰਤਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਵਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਮੇਰਾ ਵਰਤ ਸ਼ਨੀਵਾਰ ਤੇ ਸਵਾਤੀ ਨਕਸ਼ਤਰ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸਿਦ੍ਧਿਯੋਗਸ੍ਯ ਸਂਯੋਗੇ ਵਣਿਜੇ ਕਰਣੇ ਤਥਾ । ਯੋਗੈਃ ਸਰ੍ਵੈਸ਼੍ਚ ਸਂਯੋਗਂ ਹਤ੍ਯਾਕੋਟਿ ਵਿਨਾਸ਼ਨਮ੍
ਸਿੱਧਿ ਯੋਗ ਦੇ ਜੋੜ, ਵਣਿਜ ਕਰਣ ਤੇ ਸਾਰੇ ਯੋਗਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਜੋੜ ਦਸ ਮਿਲੀਅਨ ਹਤਿਆ ਦੇ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਏਤਦਨ੍ਯਤਰੈਰ੍ਯੋਗੇ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਪਾਪਨਾਸ਼ਨਮ੍ । ਵਿਜ੍ਞਾਯ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਯਸ੍ਤੁ ਲਂਘਯੇਤ੍ਸ ਤੁ ਪਾਪਕृਤ੍
ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਯੋਗ ਤੇ, ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਪਾਪ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਜਾਣ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੰਘ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਪੀ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਕਰ੍ਤ੍ਤਾ ਨਰਕਂ ਯਾਤਿ ਯਾਵਚ੍ਚਂਦ੍ਰ ਦਿਵਾਕਰੌ । ਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਮ ਦਿਨੇ ਵਤ੍ਸ ਦਂਤਧਾਵਨਪੂਰ੍ਵਕਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ, ਉਹ ਚੰਦ ਤੇ ਸੂਰਜ ਰਹਿਣ ਤੱਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਆਉਣ ਤੇ, ਪੁੱਤ, ਦੰਦ ਮੰਜਣ ਕਰਕੇ,
ਮਮਾਗ੍ਰੇ ਵ੍ਰਤਸਂਕਲ੍ਪਂ ਮਦ੍ਭਕ੍ਤੋ ਵਿਜਿਤੇਂਦ੍ਰਿਯਃ । ਅਦ੍ਯਾਹਂ ਤੇ ਵਿਧਾਸ੍ਯਾਮਿ ਵ੍ਰਤਂ ਨਿਰ੍ਵਿਘ੍ਨਤਾਂ ਨਯ
ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ, ਮੇਰਾ ਭਗਤ ਜੋ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਉੱਤੇ ਜਿੱਤ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਪੱਕਾ ਵਰਤ ਰੱਖੇ। ਅੱਜ ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਵਰਤ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਵਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਇਸਨੂੰ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਪੂਰਾ ਕਰ।
ਵ੍ਰਤਸ੍ਥੇਨ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਦੁष੍ਟਸਂਭਾषਣਾਦਿਕਮ੍ । ਤਤੋ ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨਸਮਯੇ ਨਦ੍ਯਾਦੌ ਵਿਮਲੇ ਜਲੇ
ਵਰਤ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਮਾੜੀ ਗੱਲਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਬੁਰੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਹੀਂ ਕਰਣੀਆਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ। ਫਿਰ ਦੁਪਹਿਰ ਸਮੇਂ, ਦਰਿਆ ਜਾਂ ਹੋਰ ਸਾਫ਼ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ,
ਗृਹੇ ਵਾ ਦੇਵਖਾਤੇ ਵਾ ਤਡਾਗੇ ਵਾਥ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਵੈਦਿਕੇਨ ਤੁ ਮਂਤ੍ਰੇਣ ਸ੍ਨਾਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ 6.174.
ਘਰ ਵਿੱਚ, ਮੰਦਰ ਦੇ ਹੌਦ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਸੋਹਣੇ ਤਲਾਵ ਵਿੱਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਵਿਅਕਤੀ ਵੈਦਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ।
ਮृਤ੍ਤਿਕਾ ਗੋਮਯੇਨੈਵ ਤਥਾ ਧਾਤ੍ਰੀਫਲੇਨ ਚ । ਤਿਲੈਸ਼੍ਚ ਵਿਧਿਵਤ੍ਸ੍ਨਾਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਪਾਪੌਘ ਸ਼ਾਂਤਯੇ
ਮਿੱਟੀ, ਗੋਬਰ, ਆਵਲੇ ਦੇ ਫਲ ਅਤੇ ਤਿਲ ਨਾਲ, ਢੰਗ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਸਾਰੇ ਪਾਪ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਣ।
ਪਰਿਧਾਯ ਸ਼ੁਭੇ ਵਸ੍ਤ੍ਰੇ ਨਿਤ੍ਯਕਰ੍ਮ ਸਮਾਰਭੇਤ੍ । ਤਤੋ ਗृਹਂ ਵਿਲਿਪ੍ਯਾਥ ਕੁਰ੍ਯਾਦष੍ਟਦਲਂ ਸ਼ੁਭਮ੍
ਸਾਫ਼ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ। ਫਿਰ ਘਰ ਨੂੰ ਲੀਪ ਕੇ, ਸੋਹਣਾ ਅੱਠ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਬਣਾਉਣ।
ਕਲਸ਼ਂ ਤਤ੍ਰ ਸਂਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਤਾਮ੍ਰਂਤ੍ਰਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯੋਪਰਿ ਨ੍ਯਸੇਤ੍ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਂਡੁਲੈਃ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍
ਉਥੇ, ਤਾਮੇ ਦੇ ਯੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਘੜਾ ਰੱਖੋ। ਉਸ ਉੱਤੇ ਚਾਵਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਪਾਤਰ ਰੱਖੋ।
ਹੈਮੀਂ ਚ ਤਤ੍ਰ ਮਨ੍ਮੂਰ੍ਤਿ ਸ੍ਥਾਪ੍ਯ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮ੍ਯਾ ਸਮਨ੍ਵਿਤਾਮ੍ । ਨਿਰ੍ਮਾਯ ਸ਼ਕ੍ਤ੍ਯਾ ਸ੍ਵਰ੍ਣੇਨ ਸ੍ਨਾਪ੍ਯ ਪਂਚਾਮृਤੈਸ੍ਤਤਃ
ਉਥੇ, ਮੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਸਮੇਤ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੋ। ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਕਲਾ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਮੂਰਤੀ ਨੂੰ ਪੰਜ ਅੰਮ੍ਰਿਤਾਂ ਨਾਲ ਇਸ਼ਨਾਨ ਦਿਓ।
ਤਤੋ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਮਾਹੂਯ ਆਚਾਰ੍ਯਂ ਨਾਤਿਲੋਲੁਪਮ੍ । ਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਜ੍ਞਮਗ੍ਰਤਃ ਕृਤ੍ਵਾ ਤਤੋ ਦੇਵਂ ਸਮਰ੍ਚਯੇਤ੍
ਫਿਰ, ਲੋਭ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਤੇ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜਾਣਣ ਵਾਲੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਆਚਾਰਯ ਨੂੰ ਸੱਦੋ, ਉਸਨੂੰ ਅੱਗੇ ਬਿਠਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੋ।
ਮਂਡਪਂ ਕਾਰਯੇਤ੍ਤਤ੍ਰ ਪੁष੍ਪਸ੍ਤਬਕ ਸ਼ੋਭਿਤਮ੍ । ऋਤੁਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਃ ਪੁष੍ਪੈਃ ਪੂਜ੍ਯੋऽਹਂ ਚ ਯਥਾਵਿਧਿ
ਉਥੇ, ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਗੁੱਛਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਿਆ ਹੋਇਆ ਮੰਡਪ ਬਣਾਓ। ਮੌਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜੋ।
ਉਪਚਾਰੈਃ षੋਡਸ਼ਭਿਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਰ੍ਨਿਯਮੈਸ਼੍ਚ ਯਃ । ਤਤਃ ਪੌਰਾਣਿਕੈਰ੍ਮਂਤ੍ਰੈਃ ਪੂਜਨੀਯੋ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਛੇਤੀ ਉਪਚਾਰਾਂ, ਮੰਤਰਾਂ ਤੇ ਨਿਯਮਾਂ ਨਾਲ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੁਰਾਣਿਕ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ, ਮੈਨੂੰ ਪੂਜਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਚਂਦਨਂ ਚ ਸਕਰ੍ਪੂਰਂ ਘਨਕੁਂਕੁਮਮਿਸ਼੍ਰਿਤਮ੍ । ਕਾਲੋਦ੍ਭਵਾਨਿ ਪੁष੍ਪਾਣਿ ਤਥਾ ਤੁਲਸੀਦਲਾਨਿ ਚ
ਚੰਦਨ, ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਗਾੜ੍ਹੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਹੋਇਆ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਫੁੱਲ ਅਤੇ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤੇ,
ਸ਼੍ਰੀਨृਸਿਂਹਾਯ ਯੋ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਮੁਕ੍ਤੋ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਕृष੍ਣਾਗੁਰੁਮਯਂ ਧੂਪਂ ਸਰ੍ਵਦਾ ਹਰਿਵਲ੍ਲਭਮ੍
ਜੋ ਇਹ ਸ੍ਰੀ ਨਰਸਿੰਘ ਨੂੰ ਭੇਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ—ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ। ਹਮੇਸ਼ਾ ਕਾਲਾ ਅਗਰ ਦੀ ਧੂਪ, ਜੋ ਹਰੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਚੜ੍ਹਾਓ।
ਹਰਯੇ ਗੁਰਵੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਸਰ੍ਵਕਾਮਾਰ੍ਥਸਿਦ੍ਧਯੇ । ਮਹਾਦੀਪਃ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਹ੍ਯਜ੍ਞਾਨਧ੍ਵਾਂਤ ਨਾਸ਼ਨਃ । ਮਹਾਨੀਰਾਜਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਦ੍ਘਂਟਾਨਾਦ ਪੁਰਃਸਰਮ੍
ਹਰੀ, ਜੋ ਗੁਰੂ ਵੀ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਸਾਰੇ ਮਨੋਰਥ ਪੂਰੇ ਹੋਣ ਲਈ ਭੇਟ ਦਿਓ। ਵੱਡਾ ਦੀਵਾ ਜਗਾਓ, ਜੋ ਅਗਿਆਨਤਾ ਦਾ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਘੰਟੀ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਆਰਤੀ ਕਰੋ।