ਵ੍ਰਤਚਰ੍ਯਾਪਰਾਭੂਤ੍ਵਾ ਧ੍ਯਾਯਂਤੀ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮਮ੍ । ਆਤ੍ਮੇਸ਼ਂ ਸ੍ਵਸ੍ਯ ਭਰ੍ਤਾਰਮੁਵਾਸ ਪਿਤृਮਂਦਿਰੇ
ਉਹ ਵ੍ਰਤਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੀ ਰਹੀ ਤੇ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕਰਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਮਨ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਹੀ ਉਹ ਪਤੀ ਮੰਨਦੀ ਸੀ।
ਕਰ੍ਤ੍ਤੁਂ ਤਾਂ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਾਯ ਵਿਵਾਹਂ ਪਾਰ੍ਥਿਵੋਤ੍ਤਮਃ । ਚਕਾਰ ਯਤ੍ਨਂ ਪੁਤ੍ਰੇਣ ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਸਵਿਧੀਮਤਾ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਕ ਪੁੱਤ ਰੁਕਮੀ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਨਾਲ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ।
ਪੁਰੋਹਿਤਸੁਤਂ ਵਿਪ੍ਰਂ ਪ੍ਰੇषਯਾਮਾਸ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ । ਉਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਭਰ੍ਤ੍ਤਾਰਂ ਸ ਤੂਰ੍ਣਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਯਯੌ
ਰੁਕਮਣੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਦੇ ਪੁਰੋਹਿਤ ਦੇ ਪੁੱਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੂੰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕੋਲ ਭੇਜਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਜੋਂ ਚੁਣ ਚੁੱਕੀ ਸੀ। ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਫੌਰਨ ਦੁਆਰਕਾ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ।
ਸਮੇਤ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਰਾਮਂ ਚ ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਵਿਧਿਵਦਰ੍ਚਿਤਃ । ਏਕਾਂਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਚष੍ਟ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਭਾषਿਤਂ ਤਯੋਃ
ਉਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਤੇ ਰਾਮ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਪੂਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਹ ਇਕੱਲੇ ਵਿੱਚ ਰੁਕਮਣੀ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤੀਆਂ।
ਤਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਰਾਮਕृष੍ਣੌ ਤੁ ਤੇਨ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਧੀਮਤਾ । ਸਰ੍ਵਸ਼ਸ੍ਤ੍ਰਾਸ੍ਤ੍ਰਸਂਪੂਰ੍ਣਂ ਰਥਮਾਕਾਸ਼ਗਂ ਪ੍ਰਭੁਃ
ਉਸ ਸਮਝਦਾਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣ ਕੇ, ਰਾਮ ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਰਥ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰਾ ਭਰ ਲਿਆ।
ਆਰੁਹ੍ਯ ਸੂਤਮੁਖ੍ਯੇਨ ਦਾਰੁਕੇਣ ਮਹਾਤ੍ਮਨਾ । ਵਿਦਰ੍ਭਨਗਰੀਂ ਤੂਰ੍ਣਂ ਜਗ੍ਮਤੁਃ ਪੁਰੁषੋਤ੍ਤਮੌ
ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪਰਮ ਪੁਰਖ ਮਹਾਨ ਰਥੀ ਦਾਰੂਕ ਦੇ ਨਾਲ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ, ਫੌਰਨ ਵਿਦਰਭ ਨਗਰੀ ਵੱਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਰਾਜਾਨਃ ਸਰ੍ਵਰਾष੍ਟ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਵਾਹਂ ਦ੍ਰष੍ਟੁਮਾਗਤਾਃ । ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲਸ੍ਯ ਧੀਮਤਃ
ਸਾਰੇ ਰਾਜਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਜਰਾਸੰਧ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਸ਼ਿਸ਼ੁਪਾਲ ਦੇ ਵਿਆਹ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਹਰ ਰਾਜ ਤੋਂ ਆਏ ਹੋਏ ਸਨ।
ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦ੍ਵਾਹਸਮਯੇ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਣਾ । ਦੁਰ੍ਗਾਂ ਨਿਃਸृਤਾਰ੍ਚਯਿਤੁਂ ਸਖੀਭਿਰ੍ਨਗਰਾਦ੍ਬਹਿਃ
ਉਸ ਵਿਆਹ ਦੇ ਵੇਲੇ, ਸੋਨੇ ਦੇ ਗਹਣਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜੀ ਰੁਕਮਣੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਖੀਆਂ ਸਮੇਤ ਨਗਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਕਲ ਪਈ।
ਏਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੇਵ ਕਾਲੇ ਤੁ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੋ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਰਥਸ੍ਥਾਂ ਤਾਂ ਚ ਜਗ੍ਰਾਹ ਬਲਵਾਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ
ਉਸੇ ਵੇਲੇ, ਦੇਵਕੀ ਪੁੱਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਮਧੁਸੂਦਨ ਉੱਥੇ ਆ ਪਹੁੰਚਿਆ ਤੇ ਰਥ 'ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ।
ਸਹਸਾ ਰਥਮਾਰੋਪ੍ਯ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍ । ਤਤਃ ਕ੍ਰੋਧਸਮਾਵਿष੍ਟਾ ਜਰਾਸਂਧਮੁਖਾ ਨृਪਾਃ
ਉਸ ਨੇ ਰੁਕਮਣੀ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਰਥ 'ਤੇ ਚੜ੍ਹਾ ਲਿਆ ਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਫਿਰ ਜਰਾਸੰਧ ਆਦਿਕ ਰਾਜੇ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਭਰ ਗਏ।
ਰੁਕ੍ਮਿਣਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਣ ਯੁਦ੍ਧਾਯ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤਾਃ । ਅਨੁਯਾਤਾ ਹਰਿਂ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਾਸ਼੍ਚਤੁਰਂਗਬਲਾਨ੍ਵਿਤਾਃ
ਰਾਜਪੁਤ੍ਰ ਰੁਕਮੀ ਦੇ ਨਾਲ ਉਹ ਸਾਰੇ, ਚਾਰਾਂ ਫੌਜਾਂ ਸਮੇਤ, ਗੁੱਸੇ ਵਿੱਚ ਹਰੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੜਾਈ ਲਈ ਤੁਰ ਪਏ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਬਾਹੁਰਵਰੁਹ੍ਯ ਰਥੋਤ੍ਤਮਾਤ੍ । ਲਾਂਗਲਂ ਮੁਸ਼ਲਂ ਗृਹ੍ਯ ਨਿਜਘਾਨ ਕ੍ਸ਼ਣਾਦਰੀਨ੍
ਮਹਾਬਲੀ ਬਲਭਦਰ ਆਪਣੇ ਵਧੀਆ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰੇ, ਲਾਂਗਲ ਤੇ ਗਦਾ ਫੜ ਕੇ, ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਰਥਾਨਸ਼੍ਵਾਨ੍ਮਹਾਨਾਗਾਂਸ੍ਤਥਾ ਪਾਦਚਰਾਨਪਿ । ਲਾਂਗਲਮੁਸ਼ਲਾਮ੍ਯਾਂ ਵੈ ਨਿਜਘਾਨ ਬਲਾਦ੍ਰਣੇ
ਉਸ ਨੇ ਲਾਂਗਲ ਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਰਥ, ਘੋੜੇ, ਵੱਡੇ ਹਾਥੀ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਮਾਰ ਸੁੱਟਿਆ।
ਤਸ੍ਯ ਲਾਂਗਲਪਾਤੇਨ ਚੂਰ੍ਣਿਤਾ ਰਥਪਂਕ੍ਤਯਃ । ਨਾਗਾਸ਼੍ਚ ਪਤਿਤਾ ਭੂਮੌ ਵਜ੍ਰੇਣੇਵ ਮਹੀਧਰਾਃ
ਉਸ ਦੇ ਲਾਂਗਲ ਦੇ ਵੱਜਣ ਨਾਲ ਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਲਾਈਨਾਂ ਕੁਚਲ ਗਈਆਂ, ਤੇ ਹਾਥੀ ਵੀ ਵਜਰ ਵਾਂਗ ਪਹਾੜਾਂ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
ਨਿਰ੍ਭਿਨ੍ਨਮਸ੍ਤਕਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਵਮਂਤੋ ਰੁਧਿਰਂ ਬਹੁ । ਕ੍ਸ਼ਣੇਨੈਵ ਹਤਂ ਸੈਨ੍ਯਂ ਬਲਰਾਮੇਣ ਵੈ ਤਦਾ
ਸਭ ਦੇ ਸਿਰ ਚੀਰ ਗਏ, ਤੇ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਵਗ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ ਬਲਰਾਮ ਨੇ ਪੂਰੀ ਫੌਜ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।
ਸਾਸ਼੍ਵਂ ਸਨਾਗਂ ਸਰਥਂ ਸਪਦਾਤਿਂ ਮਹਾਰਣੇ । ਸਮਂਤਾਤ੍ਸਮਰੇ ਤਤ੍ਰ ਸੁਸ੍ਰੁਵੁਃ ਸ਼ੋਣਿਤਾਪਗਾਃ
ਉਸ ਮਹਾਨ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਘੋੜਿਆਂ, ਹਾਥੀਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਪੈਦਲ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਸਮੇਤ ਹਰ ਪਾਸੇ ਲਹੂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗਣ ਲੱਗ ਪਈਆਂ।
ਪ੍ਰਭਗ੍ਨਾਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਦੁਦ੍ਰੁਵੁਰ੍ਭਯਪੀਡਿਤਾਃ । ਕृष੍ਣੇਨ ਕਦਨਂ ਚਕ੍ਰੇ ਰੁਕ੍ਮੀ ਕ੍ਰੋਧਵਸ਼ਾਦ੍ਬਲੀ
ਸਾਰੇ ਰਾਜੇ ਡਰ ਕਰਕੇ ਭੱਜ ਪਏ, ਪਰ ਰੁਕਮੀ ਗੁੱਸੇ ਤੇ ਬਲ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ।
ਧਨੁਰੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਬਾਣੌਘੈਸ੍ਤਾਡਯਾਮਾਸ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਿਣਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਹਸ੍ਯ ਗੋਵਿਂਦਃ ਸ਼ਾਰ੍ਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਲੀਲਯਾ
ਉਸ ਨੇ ਧਨੁਸ਼ ਚੁੱਕ ਕੇ ਬਾਣਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗਧਾਰੀ ਨੂੰ ਵੱਜਿਆ। ਫਿਰ ਗੋਵਿੰਦ ਹੱਸ ਕੇ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸ਼ਾਰੰਗ ਚੁੱਕ ਲਿਆ।
ਜਘਾਨੈਕੇਨਬਾਣੇਨ ਰਥਾਸ਼੍ਵਾਂਸ੍ਤਸ੍ਯ ਸਾਰਥਿਮ੍ । ਰਥਂਧ੍ਵਜਂ ਪਤਾਕਾਂ ਚ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਧਰਣੀਧਰਃ
ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਤੇ ਸਾਰਥੀ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ, ਰਥ, ਝੰਡਾ ਤੇ ਪਤਾਕਾ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਵਿਰਥਃ ਖਙ੍ਗਮਾਦਾਯ ਧਰਣ੍ਯਾਂ ਸ ਉਪਸ੍ਥਿਤਃ । ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਖਙ੍ਗਂ ਚਿਚ੍ਛੇਦ ਬਾਣੇਨੈਕੇਨ ਵੀਰ੍ਯਵਾਨ੍
ਜਦ ਉਹ ਰਥ ਤੋਂ ਉਤਰ ਗਿਆ, ਤਲਵਾਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆ ਖੜਾ ਹੋਇਆ, ਪਰ ਬਹਾਦੁਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਨੇ ਇਕ ਹੀ ਤੀਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਤਲਵਾਰ ਵੀ ਕੱਟ ਦਿੱਤੀ।
ਤਤਃ ਸ ਮੁष੍ਟਿਮੁਦ੍ਯਮ੍ਯ ਕृष੍ਣਂ ਵਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਤਾਡਯਤ੍ । ਤਂ ਜਗ੍ਰਾਹ ਰਣੇ ਵੀਰਂ ਨਿਬਧ੍ਯ ਨਿਬਿਡਂ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਮੁੱਠ ਚੁੱਕ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਸੀਨੇ ਉੱਤੇ ਘੁੰਮਾਈ, ਪਰ ਹਰੀ ਨੇ ਉਸ ਬਹਾਦੁਰ ਨੂੰ ਜੰਗ ਵਿਚ ਫੜ ਕੇ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹ ਲਿਆ।
ਤੀਕ੍ਸ਼੍ਣਂ ਕ੍ਸ਼ੁਰਪ੍ਰਮਾਦਾਯ ਪ੍ਰਹਸਨ੍ਮਧੁਸੂਦਨਃ । ਸ਼ਿਰਸੋ ਮੁਂਡਨਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਮੁਮੋਚ ਚ ਜਨਾਰ੍ਦਨਃ
ਮਧੁਸੂਦਨ ਹੱਸਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ ਧਾਰ ਵਾਲਾ ਹਥਿਆਰ ਲੈ ਕੇ, ਉਸਦਾ ਸਿਰ ਮੁੰਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਜਨਾਰਦਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ।
ਸ ਤੁ ਸ਼ੋਕਸਮਾਵਿष੍ਟੋ ਨਿਃਸ਼੍ਵਸਨ੍ਨੁਰਗੋ ਯਥਾ । ਆਵਿਵੇਸ਼ ਪੁਰਂ ਸ੍ਵੀਯਂ ਸ ਤੁ ਤਤ੍ਰੈਵ ਚਾਵਸਤ੍
ਉਹ ਦੁੱਖ ਨਾਲ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਸੱਪ ਵਾਂਗ ਆਹ ਭਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਆਪਣੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਗਿਆ ਤੇ ਉਥੇ ਹੀ ਰਹਿ ਗਿਆ।
ਇਤਿ ਸ਼੍ਰੀਪਾਦ੍ਮੇ ਮਹਾਪੁਰਾਣੇ ਪਂਚਪਂਚਾਸ਼ਤ੍ਸਾਹਸ੍ਰ੍ਯਾਂ ਸਂਹਿਤਾਯਾਮੁਤ੍ਤਰਖਂਡੇ ਉਮਾਮਹੇਸ਼੍ਵਰਸਂਵਾਦੇ ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣਚਰਿਤੇ ਵਿਦਰ੍ਭਸੇਨਾਵਿਧ੍ਵਂਸਨਂਨਾਮ ਸਪ੍ਤਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਦਧਿਕਦ੍ਵਿਸ਼ਤਤਮੋऽਧ੍ਯਾਯਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਪਦਮਾ ਮਹਾਪੁਰਾਣ ਦੇ ਉੱਤਰਖੰਡ ਵਿਚ ਉਮਾ ਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰ ਦੀ ਗੱਲਬਾਤ, ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦੇ ਚਰਿਤਰ, ਵਿਦਰਭ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਨਾਸ ਵਾਲਾ ਦੋ ਸੌ ਸਤਚਾਲੀਵਾਂ ਅਧਿਆਇ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋਇਆ।
ਰੁਦ੍ਰ ਉਵਾਚ- ਅਥ ਕृष੍ਣਸ੍ਤੁ ਰਾਮੇਣ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਦਾਰੁਕੇਣ ਚ । ਦਿਵ੍ਯਂ ਸ੍ਯਂਦਨਮਾਰੁਹ੍ਯ ਯਯੌ ਤੂਰ੍ਣਂ ਸ੍ਵਮਾਲਯਮ੍
ਰੁਦਰ ਨੇ ਆਖਿਆ— ਫਿਰ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ, ਰਾਮ, ਰੁਕਮਣੀ ਤੇ ਦਾਰੂਕਾ ਨਾਲ਼ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਿਵ੍ਯ ਰਥ ਤੇ ਚੜ੍ਹ ਕੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵੱਲ਼ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।
ਤਤਃ ਪ੍ਰਵਿਸ਼੍ਯ ਨਗਰੀਂ ਦ੍ਵਾਰਕਾਂ ਦੇਵਕੀਸੁਤਃ । ਸ਼ੁਭੇਹ੍ਰਿ ਸ਼ੁਭਲਗ੍ਨੇ ਵੈ ਵੇਦੋਕ੍ਤਵਿਧਿਨਾ ਹਰਿਃ
ਫਿਰ ਦੇਵਕੀ ਦਾ ਪੁੱਤ੍ਰ, ਸ਼ੁਭ ਸਮੇਂ ਤੇ, ਚੰਗੇ ਸ਼ਗੁਨ ਹੋਣ ਤੇ, ਦੁਆਰਕਾ ਨਗਰੀ ਵਿਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ ਤੇ ਵੇਦਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਸਾਰੇ ਕਰਮ ਕੀਤੇ।
ਉਪਯੇਮੇ ਨृਪਸੁਤਾਂ ਰੁਕ੍ਮਿਣੀਂ ਰੁਕ੍ਮਭੂषਿਤਾਮ੍ । ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਨੁਦ੍ਵਾਹਸਮਯੇ ਦੇਵਦੁਂਦੁਭਯੋ ਦਿਵਿ
ਉਸ ਨੇ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ ਰੁਕਮਣੀ ਰਾਜਕੁਮਾਰੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਵਿਆਹ ਵੇਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਦਿਵ੍ਯ ਢੋਲ ਵੱਜਣ ਲੱਗ ਪਏ।
ਵਿਨੇਦੁਃ ਪੁष੍ਪਵਰ੍षਾਣਿ ਵਵृषੁਃ ਸੁਰਸਤ੍ਤਮਾਃ । ਵਸੁਦੇਵੋਗ੍ਰਸੇਨੌ ਚ ਤਥਾਕ੍ਰੂਰੋ ਯਦੂਤ੍ਤਮਃ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕੀਤੀ। ਵਸੁਦੇਵ, ਉਗ੍ਰਸੇਨ ਤੇ ਯਾਦਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਅਕਰੂਰ ਵੀ ਉਥੇ ਮੌਜੂਦ ਸਨ।
ਬਲਭਦ੍ਰੋ ਮਹਾਤੇਜਾ ਯੇ ਚਾਨ੍ਯੇ ਯਦੁਪੁਂਗਵਾਃ । ਚਕ੍ਰੁਃ ਕृष੍ਣਸ੍ਯ ਰੁਕ੍ਮਿਣ੍ਯਾ ਵਿਵਾਹਂ ਸੁਸੁਖਂ ਯਥਾ
ਮਹਾਨ ਤੇਜ ਵਾਲੇ ਬਲਭਦਰ ਤੇ ਹੋਰ ਯਾਦਵ ਵੀ, ਸਭ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਤੇ ਰੁਕਮਣੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਵੱਡੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ।
ਨਂਦਗੋਪੋਥ ਗੋਪਾਲੈਰ੍ਗੋਪਵृਂਦੈਃ ਸਮਾਗਤਃ । ਸ੍ਵਲਂਕृਤਾਭਿਰ੍ਯੋषਾਭਿਰ੍ਯਸ਼ੋਦਾ ਚ ਸਮਾਗਤਾ
ਨੰਦ ਗੋਪ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ, ਗੋਪੀਆਂ ਤੇ ਸੋਹਣੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨਾਲ, ਯਸ਼ੋਦਾ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਿਆਰੀ ਨਾਲ ਉਥੇ ਆ ਗਈ।