ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਉਵਾਚ- ਨ ਸ਼ਕ੍ਨੋषਿ ਯਦਾਗਂਤੁਂ ਨਿਤ੍ਯਮੇਵ ਹਿ ਜਾਹ੍ਨਵਿ । ਤਦਾਨ੍ਯਤ੍ਸਂਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਤ੍ਪਾਦਸਂਭਵਾ
ਪੂਰਬੀ ਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜਾਹਨਵੀ, ਜਦ ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇੱਥੇ ਆ ਨਹੀਂ ਸਕਦੀ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਦੱਸਾਂਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਪੈਰਾਂ ਤੋਂ ਉਤਪੰਨ ਹੋਈ ਹੈ।
ਸਰਸ੍ਵਤ੍ਯਧਿਕਾ ਯਾ ਚ ਤੀਰ੍ਥਕੋਟਿਸ਼ਤਾਧਿਕਾ । ਮਖਕੋਟ੍ਯਧਿਕਾ ਵਾਪਿ ਵ੍ਰਤਦਾਨਾਧਿਕਾ ਚ ਯਾ
ਜੋ ਸਰਸਵਤੀ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਤੀਰਥਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ, ਕ੍ਰੋੜਾਂ ਯਜਨਾਂ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ, ਤੇ ਵਰਤ ਤੇ ਦਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵਧ ਹੈ—
ਜਪਹੋਮਾਧਿਕਾ ਯਾ ਚ ਚਤੁਰ੍ਵਰ੍ਗਫਲਪ੍ਰਦਾ । ਸਾਂਖ੍ਯਯੋਗਾਧਿਕਾ ਯਾ ਚ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਕ੍ਰਿਯਤਾਂ ਸ਼ੁਭਾ
ਜੋ ਜਪ ਤੇ ਹੋਮ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ, ਚਾਰ ਪੁਰਸ਼ਾਰਥਾਂ ਦੇ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹੈ, ਤੇ ਸਾਂਖਿਆ ਤੇ ਯੋਗ ਤੋਂ ਵਧ ਹੈ—ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ 'ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ' ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਮਾਸੇ ਸਮਾਯਾਤਿ ਸਿਤਾ ਚ ਯਦਿ ਵਾਸਿਤਾ । ਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਕृਤੇ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਜਿਸ ਮਹੀਨੇ ਚੰਦ ਦੀ ਸਫੈਦ ਪੱਖ ਆਵੇ, ਜੇ ਉਹ ਮੌਜੂਦ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਉਹ ਸਰਵੋਤਮ ਦਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਕੀਦृਸ਼ੀ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਦੇਵ ਮਮਾਖ੍ਯਾਹਿ ਸੁਮਾਧਵ । ਈਦृਸ਼ੋ ਮਹਿਮਾ ਯਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਮਮਾਧੁਨਾ
ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਸੁਮਾਧਵ, 'ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ' ਕਿਹੋ ਜਿਹੀ ਹੈ? ਮੈਨੂੰ ਦੱਸ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਇਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਹੁਣੇ ਦੱਸੀ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮ੍ਯੇਕਾਦਸ਼ੀਭਦ੍ਰਾ ਦਿਨੈਕਸ੍ਮਿਨ੍ਯਦਾ ਭਵੇਤ੍ । ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਾ ਭਵੇਦ੍ਦੇਵ ਵਾਨ੍ਯਥਾ ਵਦ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ
ਇਕ ਦਿਨ ਜਦ ਦਸਵੀ ਤੇ ਗਿਆਰਵੀ ਤਿਥੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਣ, ਉਹ 'ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ' ਹੋਂਦੀ ਹੈ, ਪ੍ਰਭੂ; ਜਾਂ ਹੋਰ ਦੱਸੋ, ਮਾਲਕ।
ਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ-। ਆਸੁਰੀ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਯਾ ਤ੍ਵਯਾ ਪਰਿਕੀਰ੍ਤਿਤਾ । ਵਰ੍ਜਨੀਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਵृਤ੍ਤਿਹੀਨੋ ਯਥਾ ਪਤਿਃ
ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਜਿਸ ਅਸੁਰੀ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਦਾ ਤੁਸੀਂ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਗੁਣਹੀਨ ਪਤੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਅਸੁਰਾਣਾਂ ਤੁ ਸਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਆਯੁਰ੍ਬਲਵਿਨਾਸ਼ਿਨੀ । ਵਰ੍ਜਨੀਯਾ ਪ੍ਰਯਤ੍ਨੇਨ ਯਥਾ ਨਾਰੀ ਰਜਸ੍ਵਲਾ
ਉਹ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚ ਆਯੁ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਬੜੀ ਜਤਨ ਨਾਲ ਤਿਆਗਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਔਰਤ ਆਪਣੇ ਮਹਾਵਾਰੀ ਸਮੇਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਜਾਤਿਂ ਚ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਯਾ ਗਤਾਧਮਜਾਤਿषੁ । ਸੈਵ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਦਸ਼ਮੀਯੁਕ੍ਤਂ ਹਿ ਮਦ੍ਦਿਨਮ੍
ਜੋ ਆਪਣੀ ਜਾਤੀ ਛੱਡ ਕੇ ਘੱਟ ਜਾਤੀਆਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਦਸਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਦਿਨ 'ਤੇ ਤਿਆਗਣਯੋਗ ਹੈ।
ਯਥਾ ਰਜਸ੍ਵਲਾਸਂਗਾਦ੍ਦੂष੍ਯਂਤੇ ਜ੍ਞਾਨਵਰ੍ਜਿਤਾਃ । ਤਥੈਵ ਦਸ਼ਮੀਯੁਕ੍ਤਂ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਦੂषਿਤਂ ਨृਣਾਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਮਹਾਵਾਰੀ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਤੋਂ ਵੰਜੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤਿਵੇਂ ਹੀ ਦਸਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਲਈ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਤ੍ਯਾਯੁਤਸ਼ਤਂ ਹਂਤਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਮੁਪੋषਿਤਾ । ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਚ ਰਾਤ੍ਰਿਸ਼ੇषੇ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਦਸ ਹਜ਼ਾਰ ਹੱਤਿਆਵਾਂ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਇਕਾਦਸ਼ੀ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਤ ਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਤ੍ਰਯੋਦਸ਼ੀ।
ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾ ਸਾ ਤੁ ਵਿਜ੍ਞੇਯਾ ਦਸ਼ਮੀਸਹਿਤਾ ਨ ਹਿ । ਕृਤ੍ਵਾਪਰਾਧਂ ਮੁਚ੍ਯੇਤ ਪ੍ਰਾਯਸ਼੍ਚਿਤ੍ਤੇ ਕृਤੇ ਨਰਃ
ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਨੂੰ ਦਸਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਸਮਝੋ, ਹੋਰ ਨਹੀਂ; ਜੇ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਕਰ ਲਵੇ, ਤਾਂ ਪ੍ਰਾਯਸ਼ਚਿਤ ਕਰਕੇ ਮੁਕਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਦਸ਼ਮੀਵੇਧਜਂ ਦੋषਂ ਨ ਕ੍ਸ਼ਮਾਮਿ ਸੁਰਾਪਗੇ । ਭੁਕ੍ਤਂ ਹਾਲਾਹਲਂ ਤੇਨ ਵਿषਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ਣਂ ਕृਤਮ੍
ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੇਵੀ, ਦਸਵੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਹੋਏ ਦੋਸ਼ ਨੂੰ ਮੈਂ ਮਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ; ਉਸ ਨੂੰ ਖਾਣ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਹਲਾਹਲ ਵਿਸ਼ ਖਾ ਲਿਆ ਹੋਵੇ।
ਦਸ਼ਮੀਮਿਸ਼੍ਰਿਤਂ ਯੇਨ ਕृਤਮੇਕਾਦਸ਼ੀਵ੍ਰਤਮ੍ । ਇਤਿ ਮਤ੍ਵਾ ਨ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਂ ਮਦ੍ਦਿਨਂ ਦਸ਼ਮੀਯੁਤਮ੍ 6.34.
ਜੇ ਕੋਈ ਦਸਵੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਵਰਤ ਕਰੇ, ਤਾਂ ਸਮਝੋ ਕਿ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਦਸਵੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ।
ਜਨ੍ਮਕੋਟਿਕृਤਂਪੁਣ੍ਯਂ ਸਂਤਾਨਂ ਯਾਤਿ ਸਂਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਪਾਤਯੇਤ੍ਸ੍ਵਕੁਲਂ ਸ੍ਵਰ੍ਗਾਨ੍ਨਯਤੇ ਰੌਰਵਾਦਿਕਮ੍
ਕੋਟੀਆਂ ਜਨਮਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ ਪੁੰਨ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਆਪਣਾ ਕੁਲ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਰੌਰਵ ਆਦਿ ਨਰਕਾਂ ਵਿਚ ਚਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਵਦੇਹਂ ਸ਼ੋਧਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯੋ ਮਮ ਵਾਸਰਃ । ਵृਦ੍ਧੌ ਤ੍ਯਾਜ੍ਯਾ ਵਿਨਾ ਵੇਧਾਚ੍ਛ੍ਰਵਣਾਦਿषੁ ਸਂਯੁਤਾ
ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁੱਧ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਦਿਨ ਮਨਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਵਾਧਾ ਹੋਣ 'ਤੇ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤੱਕ ਸਹੀ ਜੋੜ, ਜਿਵੇਂ ਸ਼ਾਸਤਰ ਸੁਣਨ, ਨਾਲ ਨਾ ਹੋਵੇ।
ਜਨ੍ਮਪੁਣ੍ਯਂ ਕ੍ਸ਼ਯਂ ਯਾਤਿ ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਾਮ੍ । ਸਂਵृਦ੍ਧੌ ਤੁ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਂਦੇਹੇ ਸਮੁਪਸ੍ਥਿਤੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਜਨਮ ਦੀ ਪੁੰਨ ਘਟ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦ ਵਾਧਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ ਸੰਦੇਹ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇ।
ਮਮਾਜ੍ਞਯਾ ਚ ਕਰ੍ਤ੍ਤਵ੍ਯਾ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀਵਲ੍ਲਭਾ ਮਮ
ਮੇਰੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਦਵਾਦਸ਼ੀ, ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਪਿਆਰੀ ਹੈ, ਮਨਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯੁਵਾਚ- ਕਰਿष੍ਯੇऽਹਂ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਂ ਵਚਨਾਤ੍ਤਵ । ਸਰ੍ਵਪਾਪਵਿਨਿਰ੍ਮੁਕ੍ਤਾ ਭਵਿष੍ਯਾਮਿ ਤਵਾਜ੍ਞਯਾ
ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕਹੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਮਨਾਵਾਂਗੀ; ਤੁਹਾਡੇ ਹੁਕਮ ਨਾਲ ਮੈਂ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵਾਂਗੀ।
ਸ਼੍ਰੀਕृष੍ਣ ਉਵਾਚ- ਸ੍ਵਸ੍ਥਾਨਂ ਗਚ੍ਛ ਭਦ੍ਰਂ ਤੇ ਨ ਭੀਃ ਕਾਰ੍ਯਾ ਕਦਾਚਨ । ਤਵ ਦੇਵਿ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਨ ਪਾਪਂ ਸਂਕ੍ਰਮਿष੍ਯਤਿ
ਸ਼੍ਰੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾ, ਤੇਰੇ ਲਈ ਭਲਾ ਹੋਵੇ; ਤੈਨੂੰ ਕਦੇ ਡਰਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ। ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਦੇਵੀ, ਕੋਈ ਪਾਪ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।
ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਸਰਸ੍ਵਤੀਤੋਯੇ ਯੇऽਰ੍ਚਯਿਤ੍ਵਾ ਚ ਮਾਧਵਮ੍ । ਪ੍ਰਣਮਂਤਿ ਜਗਨ੍ਨਾਥਂ ਤੇ ਯਾਂਤਿ ਪਰਮਾਂ ਗਤਿਮ੍
ਜੋ ਲੋਕ ਸਰਸਵਤੀ ਦੇ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ ਮਾਧਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਤੇ ਜਗਤ ਦੇ ਸੁਆਮੀ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਜਾਹ੍ਨਵ੍ਯੁਵਾਚ-। ਵਿਧਾਨਂ ਬ੍ਰੂਹਿ ਮੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਨ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਵੇਨ ਕਰੋਮ੍ਯਹਮ੍ । ਪ੍ਰਸਾਦਯਾਮਿ ਦੇਵੇਸ਼ਂ ਦਾਮੋਦਰਮਨਾਮਯਮ੍
ਜਾਹਨਵੀ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਹੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਮੈਨੂੰ ਵਿਧੀ ਦੱਸੋ; ਮੈਂ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਾਂਗੀ। ਮੈਂ ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਸੁਆਮੀ, ਦਾਮੋਦਰ, ਨਿਰਮਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸੰਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਉਵਾਚ-। ਸ਼ृਣੁ ਦੇਵਿ ਪ੍ਰਵਕ੍ਸ਼੍ਯਾਮਿ ਤ੍ਰਿਸ੍ਪृਸ਼ਾਯਾ ਵਿਧਾਨਕਮ੍ । ਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤ੍ਵਾਪਿ ਸਰਿਚ੍ਛ੍ਰੇष੍ਠੇ ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਪਾਤਕੈਰ੍ਨਰਃ
ਪ੍ਰਾਚੀਮਾਧਵ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਸੁਣੋ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਮੈਂ ਤ੍ਰਿਸਪ੍ਰਸ਼ਾ ਦੀ ਵਿਧੀ ਦੱਸਾਂਗਾ; ਇਸ ਨੂੰ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਮਨੁੱਖ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪਲੇਨ ਚ ਪਲਾਰ੍ਧੇਨ ਤਦਰ੍ਦ੍ਧੇਨਾਪਿ ਵਾਪਗੇ । ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਮਮ ਸੌਵਰ੍ਣਾ ਕਾਰ੍ਯਾ ਵਿਭਵਸਾਰਤਃ
ਪਲ, ਅੱਧਾ ਪਲ ਜਾਂ ਚੌਥਾ ਹਿੱਸਾ, ਹੇ ਸਰਿਤਾ ਦੇਵੀ, ਆਪਣੇ ਸਮਰਥ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਰੀ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੂਰਤੀ ਬਣਾਈ ਜਾਵੇ।
ਪਾਤ੍ਰਂ ਤਾਮ੍ਰਮਯਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਤਿਲੈਸ੍ਤੁ ਪਰਿਪੂਰਿਤਮ੍ । ਸਜਲਂ ਤੁ ਘਟਂ ਸ਼ੁਭ੍ਰਂ ਪਂਚਰਤ੍ਨਸਮਨ੍ਵਿਤਮ੍
ਤਾਂਬੇ ਦਾ ਇੱਕ ਬਰਤਨ ਤਿਲਾਂ ਨਾਲ ਭਰ ਕੇ ਤਿਆਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਪੰਜ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਰਤਨਾਂ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸਾਫ ਪਾਣੀ ਦਾ ਘੜਾ ਵੀ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਵੇष੍ਟਿਤਂ ਪੁष੍ਪਮਾਲਾਭਿਃ ਕਰ੍ਪੂਰਾਗੁਰੁਵਾਸਿਤਮ੍ । ਨ੍ਯਸੇਦ੍ਦਾਮੋਦਰਂ ਪਸ਼੍ਚਾਤ੍ਸ੍ਨਾਪਯਿਤ੍ਵਾ ਵਿਲਿਪ੍ਯ ਚ
ਉਸ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਮਾਲਾ ਨਾਲ ਲਪੇਟ ਕੇ, ਕਪੂਰ ਤੇ ਅਗਰ ਦੀ ਸੁਗੰਧ ਲਾ ਕੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਨ੍ਹਾ ਕੇ ਤੇ ਲੇਪ ਲਾ ਕੇ, ਫਿਰ ਉਸ ਨੂੰ ਰੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਰਿਧਾਨਂ ਤਤਃ ਕਾਰ੍ਯਂ ਵਸ੍ਤ੍ਰਯੁਗ੍ਮੇਨ ਚਾਨ੍ਵਿਤਮ੍ । ਮਂਤ੍ਰੈਸ੍ਤੁ ਪੂਜਨਂ ਕਾਰ੍ਯਂ ਪੁਰਾਣੈਃ ਸਮੁਦੀਰਿਤੈਃ । ਪੁष੍ਪੈਃ ਕਾਲੋਦ੍ਭਵੈਃ ਸ਼ੁਭ੍ਰੈਸ੍ਤੁਲਸੀਪਤ੍ਰੈਸ਼੍ਚ ਕੋਮਲੈਃ
ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਜੋੜੇ ਕਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਪਹਿਨਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਏ ਮੰਤਰਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਮੌਸਮ ਦੇ ਤਾਜੇ, ਚਿੱਟੇ ਫੁੱਲਾਂ ਅਤੇ ਨਰਮ ਤੁਲਸੀ ਦੇ ਪੱਤਿਆਂ ਨਾਲ।
ਛਤ੍ਰਂ ਤੁ ਵਿष੍ਣਵੇ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪਾਦੁਕਾਭ੍ਯਾਂ ਸੁਸਂਯੁਤਮ੍ । ਨਿਵੇਦ੍ਯਾਨਿ ਮਨੋਜ੍ਞਾਨਿ ਫਲਾਨਿ ਸੁਬਹੂਨ੍ਯਪਿ
ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੂੰ ਛਤਰੀ ਅਤੇ ਜੁੱਤੀ ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੁਆਦਲੇ ਫਲ ਵੀ ਭੇਟ ਵਜੋਂ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।
ਉਪਵੀਤਂ ਤੁ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸੋਤ੍ਤਰੀਯਂ ਨਵਂ ਦृਢਮ੍ । ਵੈਣਵਂ ਦਾਪਯੇਦ੍ਦਂਡਂ ਸੁਰੂਪਂ ਸੋਨ੍ਨਤਂ ਦृਢਮ੍
ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨੇਊ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਨਾਲ ਹੀ ਨਵਾਂ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਉਪਰਲਾ ਕਪੜਾ। ਇੱਕ ਸੋਹਣਾ, ਉੱਚਾ ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵੈਸ਼ਨਵ ਦੰਡ ਵੀ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਦਾਮੋਦਰਾਯ ਵੈ ਪਾਦੌ ਜਾਨੁਨੀ ਮਾਧਵਾਯ ਚ । ਗੁਹ੍ਯਂ ਕਾਮਪ੍ਰਦਾਯੇਤਿ ਕਟਿਂ ਵਾਮਨਮੂਰ੍ਤਯੇ
ਦਾਮੋਦਰ ਨੂੰ ਪੈਰ, ਮਾਧਵ ਨੂੰ ਗੋਡੇ, ਅਤੇ ਵਾਮਨ ਰੂਪ ਨੂੰ ਕਮਰ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭੇਟ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।