ਉਪਵਾਸਂ ਚ ਯਸ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕਰੋਤ੍ਯੇਤਤ੍ਸਮਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਯਾਂ ਜਗਤ੍ਪਤਿਰ੍ਦੇਵਸ੍ਤੁष੍ਟਃ ਸਰ੍ਵੇਸ਼੍ਵਰੋ ਹਰਿਃ
ਅਤੇ ਜੋ ਉਸ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ—ਇਹ ਦੋਵੇਂ ਕੰਮ ਬਰਾਬਰ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਿਨ ਜਗਤ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਹਰਿ, ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰਤ੍ਯਕ੍ਸ਼ਤਾਂ ਪ੍ਰਯਾਤ੍ਯੇਵ ਤਤ੍ਰਾਨਂਤਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਸਗਰੇਣ ਕਕੁਤ੍ਸ੍ਥੇਨ ਨਹੁषੇਣ ਚ ਸਾਧਿਤਃ
ਉਹ ਥਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਭੂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਫਲ ਅਨੰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਵਰਤ ਸਾਗਰ, ਕਕੁਤਥ ਅਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ।
ਤਸ੍ਯਾਮਾਰਾਧਿਤਃ ਕृष੍ਣੋ ਦਤ੍ਤਵਾਨਖਿਲਂ ਭੁਵਿ । ਵਾਚਿਕਾਨ੍ਮਾਨਸਾਦ੍ਵਾਪਿ ਕਾਯਜਾਚ੍ਚ ਵਿਸ਼ੇषਤਃ
ਉਸ ਦਿਨ, ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਦੇ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਪ ਚਾਹੇ ਬੋਲ, ਮਨ ਜਾਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸਰੀਰ ਨਾਲ ਹੋਏ ਹੋਣ—
ਸਪ੍ਤਜਨ੍ਮਕृਤਾਤ੍ਪਾਪਾਨ੍ਮੁਚ੍ਯਤੇ ਨਾਤ੍ਰ ਸਂਸ਼ਯਃ । ਤਾਮੇਕਾਂ ਸਮੁਪੋष੍ਯਾਥ ਪੁਣ੍ਯਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਸਂਯੁਤਾਮ੍
ਸੱਤ ਜਨਮਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮਨੁੱਖ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ — ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੰਦੇਹ ਨਹੀਂ। ਚੰਗੇ ਨਕਸ਼ਤਰ ਨਾਲ ਮਿਲੀ ਇਕ ਦਿਨ ਉਪਵਾਸ ਰੱਖਣ ਨਾਲ—
ਏਕਾਦਸ਼ੀਸਹਸ੍ਰਸ੍ਯ ਫਲਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਮਾਨਵਃ । ਸ੍ਨਾਨਂ ਦਾਨਂ ਜਪੋ ਹੋਮਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯੋ ਦੇਵਤਾਰ੍ਚਨਮ੍
ਇਕ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰ ਇਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਦਾ ਫਲ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਦਿਨ ਇਸ਼ਨਾਨ, ਦਾਨ, ਜਪ, ਹੋਮ, ਪਾਠ, ਅਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ—
ਯਤ੍ਤਸ੍ਯਾਂ ਕ੍ਰਿਯਤੇ ਕਿਂਚਿਤ੍ਤਦਕ੍ਸ਼ਯਫਲਂ ਸ੍ਮृਤਮ੍ । ਤਸ੍ਮਾਦੇषਾ ਪ੍ਰਕਰ੍ਤਵ੍ਯਾ ਯਤ੍ਨੇਨ ਫਲਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਭਿਃ
ਉਸ ਦਿਨ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਅਟੱਲ ਫਲ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਫਲ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਵਰਤ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਪਂਚਮੇਨਾਸ਼੍ਵਮੇਧੇਨ ਯਦਿ ਸ੍ਨਾਤੋ ਯੁਧਿष੍ਠਿਰਃ । ਪਰ੍ਯਪृਚ੍ਛਤ ਧਰ੍ਮਾਤ੍ਮਾ ਕृष੍ਣਂ ਯਦੁਕੁਲੋਦ੍ਵਹਮ੍
ਪੰਜਵੇਂ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਧਰਮਵਾਨ ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਯਾਦਵ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ।
ਯੁਧਿष੍ਠਿਰ ਉਵਾਚ- ਉਪਵਾਸਸ੍ਯ ਨਕ੍ਤਸ੍ਯ ਤ੍ਵੇਕਭੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਪ੍ਰਭੋ । ਕਿਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਕਿਂ ਫਲਂ ਤਸ੍ਯ ਬ੍ਰੂਹਿ ਸਰ੍ਵਂ ਜਨਾਰ੍ਦਨ
ਯੁਧਿਸ਼ਠਿਰ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਉਪਵਾਸ, ਰਾਤ ਦਾ ਉਪਵਾਸ ਜਾਂ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ—ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਕਿਹੋ ਜਿਹਾ ਪਵਿੱਤਰ ਫਲ ਹੈ? ਸਭ ਕੁਝ ਦੱਸੋ, ਹੇ ਜਨਾਰਦਨ।
ਸ਼੍ਰੀਭਗਵਾਨੁਵਾਚ- ਹੇਮਂਤੇ ਚੈਵ ਸਂਪ੍ਰਾਪ੍ਤੇ ਮਾਸੇ ਮਾਰ੍ਗੇ ਚ ਸ਼ੋਭਨੇ । ਕृष੍ਣਪਕ੍ਸ਼ੇ ਚ ਯਾ ਪਾਰ੍ਥ ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੀ ਤਾਮੁਪੋषਯੇਤ੍ । ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਚੈਕਭਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਸ਼ੁਦ੍ਧਚਿਤ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਸ੍ਰੀ ਭਗਵਾਨ ਨੇ ਕਿਹਾ— ਜਦੋਂ ਹੇਮੰਤ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਸੋਹਣਾ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰ ਮਹੀਨਾ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਦੀ ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਤਦ ਪਾਰਥ, ਮਨ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਰੱਖ ਕੇ, ਦਸਮੀ ਨੂੰ ਇਕ ਵਾਰੀ ਖਾਣਾ ਖਾ ਕੇ, ਦਵਾਦਸ਼ੀ ਨੂੰ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਜ੍ਞਾਤ੍ਵਾ ਦਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਨਿਯਤਃ ਸਦਾ । ਦਿਵਸਸ੍ਯਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਮਂਦੀਭੂਤੇ ਦਿਵਾਕਰੇ
ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ, ਦਸਮੀ ਨੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਜਮ ਨਾਲ ਰਹੋ, ਤੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਓ, ਜਦੋਂ ਦਿਨ ਦਾ ਅਠਵਾਂ ਹਿੱਸਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਮੰਦ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਨਕ੍ਤਂ ਚ ਤਦ੍ਵਿਜਾਨੀਯਾਨ੍ਨ ਨਕ੍ਤਂ ਨਿਸ਼ਿਭੋਜਨਮ੍ । ਨਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍ਨਕ੍ਤਂ ਗृਹਸ੍ਥਸ੍ਯ ਵਿਧੀਯਤੇ
ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਖਾਣਾ, ਇਹ ਰਾਤ ਦੇ ਸਮੇਂ ਖਾਣਾ ਨਹੀਂ; ਗ੍ਰਿਹਸਥ ਲਈ, ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਉਹ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਦੋਂ ਤਾਰੇ ਦਿਸਣ ਲੱਗ ਪੈਂ।
ਯਤੇਰ੍ਦਿਨਾष੍ਟਮੇ ਭਾਗੇ ਰਾਤ੍ਰੌ ਤਸ੍ਯ ਨਿषੇਧਨਮ੍ । ਤਤਃ ਪ੍ਰਭਾਤਸਮਯੇ ਕृਤ੍ਵਾ ਚ ਨਿਯਮਂ ਵ੍ਰਤੀ
ਯਤੀ ਲਈ, ਦਿਨ ਦੇ ਅਠਵੇਂ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਰਾਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਮਨਾਹੀ ਹੈ; ਫਿਰ ਸਵੇਰੇ, ਉਪਵਾਸੀ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰੇ।
ਮਧ੍ਯਾਹ੍ਨੇ ਚ ਤਥਾ ਪਾਰ੍ਥ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਧਮਂ ਕੂਪਕੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਵਾਪ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਚ ਮਧ੍ਯਮਮ੍
ਮੱਧਿਆਨ ਵੇਲੇ, ਪਾਰਥ, ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਵਾਲਾ ਇਨਸਾਨ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੇ; ਕੂਏ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨਾ ਘੱਟ, ਪੋਖਰ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ, ਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਤਡਾਗੇ ਚੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਨਦ੍ਯਾਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਤਤਃ ਪਰਮ੍ । ਪੀਡ੍ਯਂਤੇ ਜਂਤਵੋ ਯਤ੍ਰ ਜਲਮਧ੍ਯੇ ਵ੍ਯਵਸ੍ਥਿਤੇ
ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਤੇ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਉਸ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚਾ ਹੈ; ਜਿੱਥੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਜੀਵ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਰ ਸ੍ਨਾਨੇ ਕृਤੇ ਪਾਰ੍ਥ ਪਾਪਂ ਪੁਣ੍ਯਂ ਸਮਂ ਭਵੇਤ੍ । ਗृਹੇ ਚੈਵੋਤ੍ਤਮਂ ਸ੍ਨਾਨਂ ਜਲਂ ਚੈਵ ਵਿਸ਼ੋਧਯੇਤ੍
ਉਥੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਨ ਨਾਲ, ਪਾਰਥ, ਪਾਪ ਤੇ ਪੁੰਨ ਦੋਵੇਂ ਇਕਸਾਰ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਚੰਗਾ ਹੈ, ਪਰ ਪਾਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
ਤਸ੍ਮਾਤ੍ਤੁ ਪਾਂਡਵਸ਼੍ਰੇष੍ਠ ਗृਹੇ ਸ੍ਨਾਨਂ ਸਮਾਚਰੇਤ੍ । ਅਸ਼੍ਵਕ੍ਰਾਂਤੇ ਰਥਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਿष੍ਣੁਕ੍ਰਾਂਤੇ ਵਸੁਂਧਰੇ
ਇਸ ਲਈ, ਪਾਂਡਵਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰੋ, ਜਿੱਥੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਘੋੜਿਆਂ, ਰਥਾਂ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੇ ਪੈਰ ਪਏ ਹੋਣ।
ਮृਤ੍ਤਿਕੇ ਹਰ ਮੇ ਪਾਪਂ ਯਨ੍ਮਯਾ ਪੂਰ੍ਵਸਂਚਿਤਮ੍ । ਕ੍ਰੋਧਲੋਭੌ ਪਰਿਤ੍ਯਜ੍ਯ ਚੈਕਚਿਤ੍ਤੋ ਦृਢਵ੍ਰਤਃ
ਮਿੱਟੀਏ, ਮੇਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਪ ਮਿਟਾ ਦੇ; ਗੁੱਸਾ ਤੇ ਲੋਭ ਛੱਡ ਕੇ, ਇਕ ਚਿੱਤ ਤੇ ਨਿਸ਼ਚਲ ਮਨ ਨਾਲ।
ਨਾਲਾਪੇਤਾਂਤ੍ਯਜਂ ਚੈਵ ਤਥਾ ਪਾਖਂਡਿਨੋ ਨਰਾਨ੍ । ਮਿਥ੍ਯਾਵਾਦਰਤਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਤਥਾ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਨਿਂਦਕਾਨ੍
ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਪਾਖੰਡੀਆਂ, ਝੂਠੀ ਗੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਅਨ੍ਯਾਂਸ਼੍ਚੈਵ ਦੁਰਾਚਾਰਾਨਗਮ੍ਯਾਗਮਨੇਰਤਾਨ੍ । ਪਰਦ੍ਰਵ੍ਯਾਪਹਾਰਾਂਸ਼੍ਚ ਪਰਦਾਰਾਭਿਗਾਮਿਨਃ
ਮੰਦ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੁਚੀ ਅਣਉਚਿਤ ਸੰਬੰਧਾਂ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਪਰਾਇਆ ਮਾਲ ਚੁਰਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ, ਤੇ ਪਰਾਈਆਂ ਵਧੂਆਂ ਕੋਲ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਦੂਰ ਰਹੋ।
ਕੇਸ਼ਵਂ ਪੂਜਯਿਤ੍ਵਾ ਤੁ ਨੈਵੇਦ੍ਯਂ ਤਤ੍ਰ ਕਾਰਯੇਤ੍ । ਦੀਪਂ ਦਦ੍ਯਾਦ੍ਗृਹੇ ਤਤ੍ਰ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੇਨ ਚੇਤਸਾ
ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਥੇ ਭੋਜਨ ਚੜ੍ਹਾਓ, ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਭਕਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ ਦੀਵਾ ਦਿਓ।
ਤਦ੍ਦਿਨੇ ਵਰ੍ਜਯੇਤ੍ਪਾਰ੍ਥ ਨਿਦ੍ਰਾਂ ਚੈਵ ਤੁ ਮੈਥੁਨਮ੍ । ਧਰ੍ਮਸ਼ਾਸ੍ਤ੍ਰਵਿਨੋਦੇਨ ਦਿਨਂ ਸਰ੍ਵਂ ਨਿਵਾਰਯੇਤ੍
ਉਸ ਦਿਨ, ਪਾਰਥ, ਨੀਂਦ ਤੇ ਸਹਿ-ਭੋਗ ਤੋਂ ਬਚੋ, ਤੇ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਧਰਮ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਆਨੰਦ ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਾਰੋ।
ਰਾਤ੍ਰੌ ਜਾਗਰਣਂ ਕृਤ੍ਵਾ ਭਕ੍ਤਿਯੁਕ੍ਤੋ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ । ਵਿਪ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਂ ਦਦ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕ੍ਸ਼ਮਾਪਯੇਤ੍
ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗ ਕੇ, ਭਕਤੀ ਭਰੇ ਮਨ ਨਾਲ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦਿਓ, ਤੇ ਨਮਨ ਕਰਕੇ ਮਾਫੀ ਮੰਗੋ।
ਯਥਾ ਕृष੍ਣਾ ਤਥਾ ਸ਼ੁਕ੍ਲਾ ਵਿਧਿਨੈਵਂ ਪ੍ਰਕਾਰਯੇਤ੍ । ਏਕਾਦਸ਼ੀਂ ਦ੍ਵਿਜਃ ਪਾਰ੍ਥ ਵਿਭੇਦਂ ਨੈਵ ਕਾਰਯੇਤ੍
ਜਿਵੇਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਪੱਖ ਵਿੱਚ, ਤਿਵੇਂ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਇਹ ਨਿਯਮ ਪੂਰੇ ਕਰੋ; ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਦੋਵੇਂ ਏਕਾਦਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫਰਕ ਨਾ ਕਰੇ, ਪਾਰਥ।
ਏਵਂ ਹਿ ਕੁਰੁਤੇ ਯਸ੍ਤੁ ਸ਼ृਣੁ ਤਸ੍ਯ ਹਿ ਯਤ੍ਫਲਮ੍ । ਸ਼ਂਖੋਦ੍ਧਾਰੇ ਨਰਃ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਦੇਵਂ ਗਦਾਧਰਮ੍
ਜੋ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸੁਣੋ ਉਸ ਨੂੰ ਕੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ: ਸ਼ੰਖ ਉਠਣ ਵੇਲੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਗਦਾ ਧਾਰੀ ਦੇਵਤਾ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਾਂਤਿषੁ ਚਤੁਰ੍ਲਕ੍ਸ਼ਂ ਯੋ ਦਦਾਤਿ ਨृਪੋਤ੍ਤਮ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪੁੰਨ ਵੀ, ਸੰਕ੍ਰਾਂਤੀ ਸਮੇਂ ਚਾਰ ਲੱਖ ਦਾਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦਾ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ।
ਏਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਸ੍ਯ ਕਲਾਂ ਨਾਰ੍ਹਤਿ षੋਡਸ਼ੀਮ੍ । ਪ੍ਰਭਾਸਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰੇ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਗ੍ਰਹਣੇ ਚਂਦ੍ਰ ਸੂਰ੍ਯਯੋਃ
ਏਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਦਾ ਸੋਲਾਂ ਹਿੱਸਾ ਪੁੰਨ ਵੀ, ਪ੍ਰਭਾਸ ਖੇਤਰ ਜਾਂ ਚੰਦ੍ਰ-ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਣ ਦੇ ਸਮੇਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੇ ਪੁੰਨ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਤੁਲ ਸਕਦਾ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਕੇਦਾਰੇ ਚੋਦਕਂ ਪੀਤ੍ਵਾ ਪੁਨਰ੍ਜਨ੍ਮ ਨ ਵਿਦ੍ਯਤੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਖੇਤ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਪੀਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੜ ਜਨਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਤਥਾ ਚੈਕਾਦਸ਼ੀ ਪਾਰ੍ਥ ਗਰ੍ਭਵਾਸਕ੍ਸ਼ਯਂਕਰੀ । ਅਸ਼੍ਵਮੇਧਸ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਯਤ੍ਫਲਂ ਲਭੇਤ੍
ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਪਾਰਥ, ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਪૃਥਵੀ ਉੱਤੇ ਅਸ਼ਵਮੇਧ ਯਜਨ ਤੋਂ ਜੋ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ,
ਤਸ੍ਮਾਚ੍ਛਤਗੁਣਂ ਪੁਣ੍ਯਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਤਪਸ੍ਵਿਨੋ ਗृਹੇ ਯਸ੍ਯ ਭੁਂਜਤੇ ਚ ਦ੍ਵਿਜੋਤ੍ਤਮਾਃ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸੀ ਦਾ ਪੂਨਿਆ ਉਸ ਤੋਂ ਸੌ ਗੁਣਾ ਵਧ ਹੈ; ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤਪਸਵੀ ਤੇ ਉੱਤਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਭੋਜਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤਤ੍ਫਲਂ ਜਾਯਤੇ ਨੂਨਮੇਕਾਦਸ਼੍ਯੁਪਵਾਸਿਨਃ । ਗੋਸਹਸ੍ਰੇਣ ਯਤ੍ਪੁਣ੍ਯਂ ਦਤ੍ਵਾ ਵੇਦਾਂਤਪਾਰਗੇ
ਇਕਾਦਸ਼ੀ ਦੇ ਉਪਵਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਇਹੀ ਫਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਪੂਨਿਆ ਹਜ਼ਾਰ ਗਾਂ ਵੈਦਾਂ ਦੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਦਾਨ ਦੇਣ ਨਾਲ ਮਿਲਦਾ ਹੈ।