ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯ ਉਵਾਚ। ਅਹਂ ਤੇ ਕਥਯਿष੍ਯਾਮਿ ਸਰ੍ਵਮੇਤਦਸ਼ੇषਤਃ। ਯਚ੍ਛ੍ਰੁਤ੍ਵਾ ਨ ਪੁਨਰ੍ਮੋਹਂ ਯਾਸ੍ਯਤੇ ਨृਪਸਤ੍ਤਮ
ਪੁਲਸਤਿਆ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਹ ਸਾਰਾ ਕੁਝ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੱਸਾਂਗਾ। ਇਹ ਸੁਣ ਕੇ, ਹੇ ਵਧੀਆ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਮੁੜ ਕਦੇ ਭਟਕਾਵੇ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਵੇਂਗਾ।
ਯੇਨ ਜਾਯੇਤ ਪ੍ਰੇਤਤ੍ਵਂ ਯੇਨ ਚਾਸ੍ਮਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ। ਪ੍ਰਾਪ੍ਨੋਤਿ ਨਰਕਂ ਘੋਰਂ ਦੁਸ੍ਤਰਂ ਤ੍ਰਿਦਸ਼ੈਰਪਿ
ਕਿਹੜੇ ਕਾਰਨ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਤ ਬਣਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਕਿਹੜੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਉਸ ਤੋਂ ਛੁਟਦਾ ਹੈ—ਉਹ ਭਿਆਨਕ ਨਰਕ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਵੀ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ।
ਸਤਾਂ ਸਂਭਾषਣੇ ਚੈਵ ਪੁਣ੍ਯਤੀਰ੍ਥਾਨੁਕੀਰ੍ਤ੍ਤਨੇ। ਮਾਨਵਾਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਂਤ ਆਪਨ੍ਨਾਃ ਪ੍ਰੇਤਯੋਨਿषੁ
ਚੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੀ ਮਹਿਮਾ ਸੁਣਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਪ੍ਰੇਤ ਜਾਤੀ ਵਿੱਚ ਫਸੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਉਹ ਛੁਟ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ਼੍ਰੂਯਤੇ ਹਿ ਪੁਰਾ ਭੀष੍ਮ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਃ ਸਂਸ਼ਿਤਵ੍ਰਤਃ। ਪृਥੁਸ੍ਸਰ੍ਵਤ੍ਰ ਵਿਖ੍ਯਾਤਃ ਸਂਤੋषੇ ਚ ਸਦਾ ਸ੍ਥਿਤਃ
ਸੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਭੀਸ਼ਮ, ਪਹਿਲਾਂ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੀ, ਜੋ ਕੜੀ ਵ੍ਰਤ ਵਾਲਾ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੀ, ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੰਤੋਖ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਯੁਕ੍ਤੋ ਗੇਹੇषੁ ਨਿਤ੍ਯਯੋਗਸ਼੍ਚ ਯੋਗਵਿਤ੍। ਜਪਯਜ੍ਞਵਿਧਾਨੇਨ ਯੁਕ੍ਤਂ ਕਾਲਂ ਕ੍ਸ਼ਿਪੇਚ੍ਚ ਸਃ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਸਵਾਧਿਆਇ ਕਰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਤੇ ਯੋਗ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ। ਜਪ ਤੇ ਯਜਨ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰਦਾ ਸੀ।
ਯੁਕ੍ਤਃ ਕ੍ਸ਼ਮਾਦਯਾਭ੍ਯਾਂ ਚ ਕ੍ਸ਼ਾਂਤ੍ਯਾਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚ ਤਤ੍ਤ੍ਵਵਿਤ੍। ਅਹਿਂਸਾਹਿਤਚਿਤ੍ਤਸ਼੍ਚ ਮਾਰ੍ਦ੍ਦਵੇ ਚ ਤਥਾਸ੍ਥਿਤਃ
ਉਹ ਧੀਰਜ ਤੇ ਦਇਆ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਖ਼ਿਮਾ ਤੇ ਸੱਚ ਦੀ ਸਮਝ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਅਹਿੰਸਾ ਤੇ ਨਰਮਦਿਲੀ ਵਿੱਚ ਟਿਕਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।
ਬ੍ਰਹ੍ਮਚਰ੍ਯਸਮਾਯੁਕ੍ਤਸ੍ਤਪੋਯੋਗਸਮਨ੍ਵਿਤਃ। ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ ਪਿਤृਕਾਰ੍ਯੇषੁ ਯੁਕ੍ਤੋ ਵੈਦਿਕਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਨਿਰੰਤਰ ਬ੍ਰਹਮਚਰੀ ਰਹਿੰਦਾ, ਤਪ ਅਤੇ ਯੋਗ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਹੈ ਅਤੇ ਵੇਦਕ ਰੀਤਾਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਲੋਕਭਯੇਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਸਤ੍ਯਵਚਃ ਪ੍ਰਤਿ। ਯੁਕ੍ਤੋ ਮਧੁਰਵਾਕ੍ਯੇषੁ ਯੁਕ੍ਤਸ਼੍ਚਾਤਿਥਿਪੂਜਨੇ
ਉਹ ਪਰਲੋਕ ਦੇ ਡਰ ਨਾਲ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸੱਚ ਬੋਲਣ ਵਿੱਚ ਅਡੋਲ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦੀ ਇਜ਼ਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਲੱਗਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਇष੍ਟਾਪੂਰ੍ਤਸਮਾਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤੋ ਦ੍ਵਂਦ੍ਵਵਿਵਰ੍ਜਨੇ। ਸ੍ਵਕਰ੍ਮਵਿਧਿਸਂਯੁਕ੍ਤੋ ਯੁਕ੍ਤਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯਾਯਕਰ੍ਮਸੁ
ਉਹ ਦਾਨ ਤੇ ਯਜਨ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰਾ, ਦੁੱਖ-ਸੁਖ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਆਪਣੀ ਰੀਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਚੁਸਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਏਵਂ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਕੁਰ੍ਵਂਤਸ੍ਸਂਸਾਰਵਿਜਿਗੀषਯਾ। ਬਹੂਨ੍ਯਬ੍ਦਾਨ੍ਯਤੀਤਾਨਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਯ ਗृਹੇ ਸਤਃ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਸਾਰ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਦਿਆਂ, ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਕੇ ਬਹੁਤ ਸਾਲ ਲੰਘ ਗਏ।
ਤਸ੍ਯ ਬੁਦ੍ਧਿਰਿਯਂ ਜਾਤਾ ਤੀਰ੍ਥਾਭਿਗਮਨਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਪੁਣ੍ਯੈਸ੍ਤੀਰ੍ਥਜਲੈਰੇਤਤ੍ਕ੍ਲਿਨ੍ਨਂ ਕੁਰ੍ਯਾਂ ਕਲੇਵਰਮ੍
ਉਸ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਆਇਆ ਕਿ ਤੀਰਥ ਯਾਤਰਾ ਕਰੀਏ, ਪਵਿੱਤਰ ਤੀਰਥਾਂ ਦੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇਹ ਸਰੀਰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰੀਏ।
ਪ੍ਰਯਤਃ ਪੁष੍ਕਰੇ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਭਾਸ੍ਕਰਸ੍ਯੋਦਯਂ ਪ੍ਰਤਿ। ਕृਤਜਪ੍ਯਨਮਸ੍ਕਾਰੋਪ੍ਯਦ੍ਧ੍ਵਾਨਂ ਪ੍ਰਤ੍ਯਪਦ੍ਯਤ
ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਮਨ ਨਾਲ ਪੁਸ਼ਕਰ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਕੇ, ਜਪ ਤੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਅਗ੍ਰਤਃ ਪਂਚਪੁਰੁषਾਨਪਸ਼੍ਯਤ੍ਸੋਤਿ ਭੀषਣਾਨ੍। ਵਨੇ ਕਂਟਕਵृਕ੍ਸ਼ਾਢ੍ਯੇ ਨਿਰ੍ਜਨੇ ਪਕ੍ਸ਼ਿਵਰ੍ਜਿਤੇ
ਅੱਗੇ ਉਸ ਨੇ ਪੰਜ ਡਰਾਉਣੇ ਆਦਮੀ ਵੇਖੇ, ਜੋ ਕਾਂਟਿਆਂ ਵਾਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ, ਸੁੰਨ ਜਗ੍ਹਾ ਤੇ ਪੰਛੀਆਂ ਤੋਂ ਖਾਲੀ ਸੀ।
ਤਾਨ੍ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਵਿਕृਤਾਕਾਰਾਨ੍ਸੁਘੋਰਾਨ੍ਪਾਪਦਰ੍ਸ਼ਨਾਨ੍। ਈषਤ੍ਸਂਤ੍ਰਸ੍ਤਹृਦਯੋ ਵ੍ਯਤਿष੍ਠਨ੍ਨਿਸ਼੍ਚਲਾਕृਤਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਕੇ—ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਤੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ, ਡਰਾਉਣੀ ਸ਼ਕਲ ਵਾਲੇ—ਉਸ ਦਾ ਦਿਲ ਥੋੜ੍ਹਾ ਡਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਉਹ ਅਡੋਲ ਖੜਾ ਰਿਹਾ।
ਅਵਲਂਬ੍ਯ ਤਤੋ ਧੈਰ੍ਯ੍ਯਂ ਭਯਮੁਤ੍ਸृਜ੍ਯ ਦੂਰਤਃ। ਪਪ੍ਰਚ੍ਛ ਮਧੁਰਾਭਾषੀ ਕੇ ਯੂਯਂ ਵਿਕृਤਾਃ ਕੁਤਃ
ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਹੌਸਲਾ ਜੁਟਾ ਕੇ, ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਨਾਲ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਤੁਸੀਂ ਕੌਣ ਹੋ, ਇੰਨੇ ਵਿਕ੍ਰਿਤ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੇ ਕਿੱਥੋਂ ਆਏ ਹੋ?'
ਕਿਂ ਵਾ ਚੈਵ ਕृਤਂ ਕਰ੍ਮ ਯੇ ਨਪ੍ਰਾਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਵੈਕृਤਮ੍। ਕਥਮੇਵਂਵਿਧਾਃ ਸਰ੍ਵੇ ਪ੍ਰਸ੍ਥਿਤਾਃ ਕੁਤ੍ਰ ਚਾਧ੍ਵਨਿ
'ਕਿਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ ਤੁਸੀਂ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਨਹੀਂ ਮਿਲੀ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਇੰਨੇ ਕਿਉਂ ਹੋ, ਤੇ ਇਸ ਰਾਹ ਤੇ ਕਿੱਥੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹੋ?'
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਕ੍ਸ਼ੁਤ੍ਪਿਪਾਸਾਨ੍ਵਿਤਾ ਨਿਤ੍ਯਂ ਮਹਾਦੁਃਖਸਮਾਵृਤਾਃ। ਹृਤਪ੍ਰਜ੍ਞਾ ਵਯਂ ਸਰ੍ਵੇ ਨष੍ਟਸਞ੍ਜ੍ਞਾਵਿਚੇਤਸਃ
'ਅਸੀਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਭੁੱਖ ਤੇ ਪਿਆਸ ਨਾਲ ਪੀੜਤ, ਵੱਡੇ ਦੁੱਖ ਵਿੱਚ ਘਿਰੇ, ਅਕਲ ਗੁਆ ਚੁੱਕੇ, ਸਾਰੇ ਸੂਝ-ਬੂਝ ਤੋਂ ਵੰਝੇ ਹਾਂ।'
ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਂ ਚਾਪਿ ਕਾਂ ਚ ਨ। ਨਾਂਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਮਹੀਂ ਚਾਪਿ ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਦਿਵਂ ਤਥਾ
'ਅਸੀਂ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਜਾਂ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਨਾ ਅਸਮਾਨ, ਨਾ ਧਰਤੀ, ਨਾ ਹੀ ਅਕਾਸ਼ ਜਾਂ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ।'
ਯਦੇਤਦ੍ਦੁਃਖਮਾਖ੍ਯਾਤਮੇਤਦੇਵ ਸੁਖਂ ਭਵੇਤ੍। ਪ੍ਰਭਾਤਮਿਦਮਾਭਾਤਿ ਭਾਸ੍ਕਰੋਦਯਦਰ੍ਸ਼ਨਾਤ੍
'ਜੋ ਤੁਸੀਂ ਦੁੱਖ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਾਂ ਇਹੀ ਸੁਖ ਹੈ; ਹੁਣ ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਦੇ ਵੇਲੇ ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।'
ਅਹਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਨਾਮ ਸੂਚੀਮੁਖਸ੍ਤਥਾऽਪਰਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਰੋਹਕਸ਼੍ਚੈਵ ਪਂਚਮੋ ਲੇਖਕਸ੍ਤਥਾ
'ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਹੈ; ਦੂਜੇ ਦਾ ਸੂਚੀਮੁਖਾ; ਇੱਕ ਸ਼ੀਘਰਗਾ, ਰੋਹਕਾ, ਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਲੇਖਕਾ ਹੈ।'
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਪ੍ਰੇਤਾਨਾਂ ਕਰ੍ਮਜਾਤਾਨਾਂ ਨਾਮ੍ਨਾ ਵੈ ਸਂਭਵਃ ਕੁਤਃ। ਕਿਂ ਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਯਤੋ ਯੂਯਂ ਸਨਾਮਕਾਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਪ੍ਰੇਤ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਰਮ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਕਿਵੇਂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਇਹ ਨਾਂ ਕਿਹੜੀ ਵਜ੍ਹਾ ਨਾਲ ਮਿਲੇ ਹਨ?'
ਪ੍ਰੇਤਾ ਊਚੁਃ। ਅਹਂ ਸ੍ਵਾਦੁ ਸਦਾ ਭੁਂਜੇ ਦਦ੍ਯਾਂ ਪਰ੍ਯੁषਿਤਂ ਦ੍ਵਿਜੇ। ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮਾਸਾਦ੍ਯ ਨਾਮ ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਮਮ
'ਮੈਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਾਜਾ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਬਾਸੀ ਭੋਜਨ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਪਰਯੁਸ਼ਿਤਾ ਪਿਆ।'
ਸੂਚਿਤਾ ਬਹਵੋऽਨੇਨ ਵਿਪ੍ਰਾਸ਼੍ਚਾਨ੍ਨਾਦ੍ਯਕਾਂਕ੍ਸ਼ਿਣਃ। ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸੂਚੀਮੁਖਾਭਿਧੋ ਮਤਃ
'ਇਸ ਨੇ ਭੋਜਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਸੂਈ ਨਾਲ ਚੁਭਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ ਇਸ ਦਾ ਨਾਂ ਸੂਚੀਮੁਖਾ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ।'
ਸ਼ੀਘ੍ਰਂ ਗਤੋऽਸ੍ਮਿ ਵਿਪ੍ਰੇਣ ਯਾਚਿਤਃ ਕ੍ਸ਼ੁਧਿਤੇਨ ਚ। ਏਤਤ੍ਕਾਰਣਮੁਦ੍ਦਿਸ਼੍ਯ ਸ਼ੀਘ੍ਰਗੋ ਦ੍ਵਿਜਸਤ੍ਤਮ
'ਮੈਂ ਭੁੱਖੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੀ ਮੰਗ ਤੇ ਜਲਦੀ ਚਲਿਆ ਗਿਆ; ਇਸ ਕਰਕੇ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ, ਮੇਰਾ ਨਾਂ ਸ਼ੀਘਰਗਾ ਪਿਆ।'
ਗृਹੋਪਰਿ ਸਦਾ ਸ੍ਵਾਦੁ ਭੁਂਕ੍ਤੇ ਦ੍ਵਿਜਭਯੇਨ ਹਿ। ਉਦ੍ਵਿਗ੍ਨਮਾਨਸਸ੍ਤਤ੍ਰ ਤੇਨਾਸੌ ਰੋਹਕਃ ਸ੍ਮृਤਃ
ਉਹ ਘਰ ਦੀ ਛਤ 'ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਖਾਂਦਾ ਹੈ, ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੇ ਡਰ ਕਰਕੇ; ਉਥੇ ਉਸਦਾ ਮਨ ਚਿੰਤਤ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਸਨੂੰ ਰੋਹਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਮੌਨੇ ਚਾਪਿ ਸ੍ਥਿਤੋ ਨਿਤ੍ਯਂ ਯਾਚਿਤੋ ਵਿਲਿਖਨ੍ਮਹੀਮ੍। ਅਸ੍ਮਾਕਮਪਿ ਪਾਪਿष੍ਠੋ ਲੇਖਕੋ ਨਾਮ ਨਾਮਤਃ
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਚੁੱਪ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੰਗਿਆ ਜਾਣ 'ਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਖੁਰਚਦਾ ਹੈ; ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਵੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪਾਪੀ 'ਲੇਖਕ' ਨਾਮ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕृਚ੍ਛ੍ਰੇਣ ਲੇਖਕੋ ਯਾਤਿ ਰੋਹਕਸ੍ਤੁ ਅਵਾਕ੍ਸ਼ਿਰਾਃ। ਸ਼ੀਘ੍ਰਗਃ ਪਂਗੁਤਾਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਤਃ ਸੂਚੀ ਸੂਚੀਮੁਖੋऽਭਵਤ੍
ਲੇਖਕ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਰੋਹਕਾ ਤਾਂ ਸਿਰ ਥੱਲੇ ਕਰਕੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਸੂਚੀ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਲੰਗੜਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਤੇ ਉਸਦਾ ਮੂੰਹ ਸੂਈ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ।
ਪਰ੍ਯੁषਿਤੋ ਲਮ੍ਬਗ੍ਰੀਵੋ ਲਂਬੋਦਰ ਉਦਾਹृਤਃ। ਬृਹਦ੍ਵृषਣਲਂਬੋष੍ਠਃ ਪਾਪਾਦਸ੍ਮਾਦਜਾਯਤ
ਬਾਸੀ, ਲਟਕਦੇ ਗਲ ਨਾਲ, ਲੰਬੋਦਰ ਤੇ ਵੱਡੇ ਵੱਡੇ ਅੰਗ ਨਾਲ, ਮੋਟੇ ਹੋਠ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਵ੍ਰਿਸ਼ਣਾਂ ਵਾਲਾ, ਪਾਪ ਦੇ ਕਾਰਨ ਐਸਾ ਜਨਮਿਆ।
ਏਤਤ੍ਤੇ ਸਰ੍ਵਮਾਖ੍ਯਾਤਮਾਤ੍ਮਵृਤ੍ਤਂ ਸਹੇਤੁਕਮ੍। ਪृਚ੍ਛਸ੍ਵ ਯਦਿ ਤੇ ਸ਼੍ਰਦ੍ਧਾ ਪृष੍ਟਾਸ਼੍ਚ ਕਥਯਾਮਹੇ
ਇਹ ਸਾਰਾ ਆਪਣਾ ਹਾਲ ਤੇ ਕਾਰਨ ਤੇਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿੱਤਾ; ਜੇ ਤੈਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਪੁੱਛ ਲੈ, ਅਸੀਂ ਪੁੱਛੇ ਜਾਣ 'ਤੇ ਦੱਸਾਂਗੇ।
ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣ ਉਵਾਚ। ਯੇ ਜੀਵਾ ਭੁਵਿ ਤਿष੍ਠਂਤਿ ਸਰ੍ਵੇਪ੍ਯਾਹਾਰਮੂਲਕਾਃ। ਯੁष੍ਮਾਕਮਪਿ ਚਾਹਾਰਂ ਸ਼੍ਰੋਤੁਮਿਚ੍ਛਾਮਿ ਤਤ੍ਤ੍ਵਤਃ
ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਨੇ ਕਿਹਾ: ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਭੋਜਨ ਤੋਂ ਜੀਉਂਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਵੀ ਤੁਹਾਡਾ ਭੋਜਨ ਸੱਚਾਈ ਨਾਲ ਸੁਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।