ਚਤੁष੍ਟਯੀ ਚਤੁਰ੍ਥ੍ਯੇषਾ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ਸ਼ਂਤਨੁਨਂਦਨ। ਏਤੇ ਵੈ षੋਡਸ਼ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤਾ ऋਤ੍ਵਿਜੋ ਵੇਦਚਿਂਤਕੈਃ
ਇਹ ਚੌਥਾ ਚਾਰਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਵੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਸ਼ੰਤਨੂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ; ਇਹ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਯਜਮਾਨ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਵੱਲੋਂ ਵੈਦਕ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਦੱਸੇ ਹਨ।
ਸ਼ਤਾਨਿ ਤ੍ਰੀਣਿ षष੍ਟਿਸ਼੍ਚ ਯਜ੍ਞਾਃ ਸृष੍ਟਾਃ ਸ੍ਵਯਂਭੁਵਾ॥ ਏਤਾਂਸ਼੍ਚੈਤੇषੁ ਸਰ੍ਵੇषੁ ਪ੍ਰਵਦਂਤਿ ਸਦਾ ਦ੍ਵਿਜਾਨ੍
ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸੌ ਸਠ ਯਜਨਾਂ ਬਣਾਏ; ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਇਹਨਾਂ ਨਾਮਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਦਸ੍ਯਂ ਕੇਚਿਦਿਚ੍ਛਂਤਿ ਤ੍ਰਿਸਾਮਾਧ੍ਵਰ੍ਯੁਮੇਵ ਚ। ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਨਾਰਦਂ ਚਕ੍ਰੇ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਾਚ੍ਛਂਸਿ ਗੌਤਮਮ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਸਦਸਿਆ, ਤ੍ਰਿਸਾਮਾ ਅਤੇ ਅਧਵਰਯੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਨਾਰਦ ਨੂੰ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਗੌਤਮ ਨੂੰ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਚਛੰਸੀ।
ਦੇਵਗਰ੍ਭਂ ਚ ਪੋਤਾਰਮਾਗ੍ਨੀਧ੍ਰਂ ਚੈਵ ਦੇਵਲਮ੍। ਉਦ੍ਗਾਤਾਂਗਿਰਸਃ ਪ੍ਰਤ੍ਯੁਦ੍ਗਾਤਾ ਚ ਪੁਲਹਸ੍ਤਥਾ
ਦੇਵਗਰਭਾ ਪੋਤਾ, ਅਗਨੀਧ੍ਰਾ ਦੇਵਲਾ; ਅੰਗਿਰਸ ਉਦਗਾਤਾ, ਪੁਲਹਾ ਪ੍ਰਤਿਉਦਗਾਤਾ।
ਨਾਰਾਯਣਃ ਪ੍ਰਤਿਹਰ੍ਤਾ ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯੋਤ੍ਰਿਰੁਚ੍ਯਤੇ। ਤਸ੍ਮਿਨ੍ਯਜ੍ਞੇ ਭृਗੁਰ੍ਹੋਤਾ ਵਸਿष੍ਠੋ ਮੈਤ੍ਰ ਏਵ ਚ
ਨਾਰਾਇਣ ਪ੍ਰਤਿਹਰਤਾ ਹੈ, ਸੁਬ੍ਰਹਮਣਯ ਉਤ੍ਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਯਜਨ ਵਿੱਚ ਭ੍ਰਿਗੁ ਹੋਤਾ ਹੈ, ਵਸੀਸ਼ਠ ਮੈਤ੍ਰਾ।
ਅਚ੍ਛਾਵਾਕਃ ਕ੍ਰਤੁਃ ਪ੍ਰੋਕ੍ਤੋ ਗ੍ਰਾਵਸ੍ਤੁਚ੍ਚ੍ਯਵਨਸ੍ਤਥਾ। ਪੁਲਸ੍ਤ੍ਯੋਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੁਰੇਵਾਸੀਤ੍ਪ੍ਰਤਿष੍ਠਾਤਾ ਚ ਵੈ ਸ਼ਿਬਿਃ
ਅਚਛਾਵਾਕ ਕ੍ਰਤੁ ਕਿਹਾ ਗਿਆ, ਗ੍ਰਾਵਸਤੁਤ ਚ੍ਯਵਨ; ਪੁਲਸਤਿਆ ਅਧਵਰਯੂ ਸੀ, ਸ਼ਿਬੀ ਪ੍ਰਤਿਸ਼ਠਾਤਾ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤਤ੍ਰ ਨੇष੍ਟਾ ਉਨ੍ਨੇਤਾ ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨਃ। ਧਰ੍ਮਃ ਸਦਸ੍ਯਸ੍ਤਤ੍ਰਾਸੀਤ੍ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਹਾਯਵਾਨ੍
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਨੇਸ਼ਟਾ ਸੀ, ਸ਼ਾਂਸ਼ਪਾਯਨ ਉਨਨੇਤਾ; ਧਰਮ ਸਦਸਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਰਾਂ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਨਾਲ।
ਭਰਦ੍ਵਾਜਃ ਸ਼ਮੀਕਸ਼੍ਚ ਪੁਰੁਕੁਤ੍ਸੋ ਯੁਗਂਧਰਃ। ਏਨਕਸ੍ਤੀਰ੍ਣਕਸ਼੍ਚੈਵ ਕੇਸ਼ਃ ਕੁਤਪ ਏਵ ਚ
ਭਰਦਵਾਜ, ਸ਼ਮੀਕ, ਪੁਰੁਕੁਤਸ, ਯੁਗੰਧਰ, ਏਨਕ, ਤੀਰਨਕ, ਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਕੁਟਪ ਵੀ।
ਗਰ੍ਗੋ ਵੇਦਸ਼ਿਰਾਸ਼੍ਚੈਵ ਤ੍ਰਿਸਾਮਾਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਕृਤਾਃ। ਕਣ੍ਵਾਦਯਸ੍ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯੇ ਮਾਰ੍ਕਂਡੋ ਗਂਡਿਰੇਵ ਚ
ਗਰਗ ਅਤੇ ਵੇਦਸ਼ਿਰਸ, ਤ੍ਰਿਸਾਮਾ ਅਤੇ ਅਧਵਰਯੂ ਬਣਾਏ; ਕਣਵ ਅਤੇ ਹੋਰ, ਮਾਰਕੰਡ ਅਤੇ ਗੰਡੀ ਵੀ।
ਪੁਤ੍ਰਪੌਤ੍ਰਸਮੇਤਾਸ਼੍ਚ ਸਸ਼ਿष੍ਯਾਃ ਸਹਬਾਂਧਵਾਃ। ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਤਤ੍ਰ ਕੁਰ੍ਵਾਣਾ ਦਿਵਾਨਿਸ਼ਮਤਂਦ੍ਰਿਤਾਃ
ਪੁੱਤਰਾਂ, ਪੌਤਰਾਂ, ਸ਼ਿਸ਼ਿਆਂ ਅਤੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ; ਉਥੇ ਰਸਮਾਂ ਕਰਦੇ, ਦਿਨ ਰਾਤ ਬਿਨਾ ਥਕਾਵਟ।
ਮਨ੍ਵਂਤਰੇ ਵ੍ਯਤੀਤੇ ਤੁ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯਾਵਭृਥੋਭਵਤ੍। ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਦਤ੍ਤਾ ਪ੍ਰਾਚੀ ਹੋਤੁਸ੍ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ
ਜਦ ਮਾਨਵੰਤਰੀ ਲੰਘ ਗਿਆ, ਯਜਨ ਦਾ ਅਵਭ੍ਰਥ ਹੋਇਆ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਦਿੱਤੀ, ਹੋਤਾ ਨੂੰ ਪੂਰਬੀ ਦੱਖਣਾ।
ਅਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯਵੇ ਪ੍ਰਤੀਚੀ ਤੁ ਉਦ੍ਗਾਤੁਸ਼੍ਚੋਤ੍ਤਰਾ ਤਥਾ। ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯਂ ਸਕਲਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਦਦੌ ਤੇषਾਂ ਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾਮ੍
ਅਧਵਰਯੂ ਨੂੰ ਪੱਛਮੀ ਦੱਖਣਾ, ਉਦਗਾਤਾ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ; ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਤਿੰਨੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਸਮੂਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੱਖਣਾ ਵਜੋਂ ਦਿੱਤਾ।
ਧੇਨੂਨਾਂ ਚ ਸ਼ਤਂ ਪ੍ਰਾਜ੍ਞੈਰ੍ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਯਜ੍ਞਸਿਦ੍ਧਯੇ। ਅष੍ਟੌ ਤੁ ਯਜ੍ਞਵਾਹਾਨਾਂ ਚਤ੍ਵਾਰਿਂਸ਼ਾਧਿਕਾਸ੍ਤਥਾ
ਯਜਨ ਦੀ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਗਿਆਨੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਸੌ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ; ਤੇ ਅਠਚਾਲੀ sacrificial ਪਸ਼ੂ ਵੀ।
ਦ੍ਵਿਤੀਯਸ੍ਥਾਨਿਨਾਂ ਚੈਵ ਚਤੁਰ੍ਵਿਂਸ਼ਤ੍ਪ੍ਰਕੀਰ੍ਤਿਤਾਃ। षੋਡਸ਼ੈਵ ਤृਤੀਯਾਨਾਂ ਦੇਯਾ ਵੈ ਧੇਨਵਃ ਸ਼ੁਭਾਃ
ਦੂਜੇ ਸਥਾਨ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਚੌਵੀ ਗਾਂ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ; ਤੇ ਤੀਜੇ ਲਈ ਸੋਲ੍ਹਾਂ ਸ਼ੁਭ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ।
ਦ੍ਵਾਦਸ਼ੈਵ ਤਥਾ ਚਾਨ੍ਯਾ ਆਗ੍ਨੀਧ੍ਰਾਦਿषੁ ਦਾਪਯੇਤ੍। ਅਨਯਾ ਸਂਖ੍ਯਯਾ ਚੈਵ ਗ੍ਰਾਮਾਨ੍ਦਾਸੀਰਜਾਵਿਕਂ
ਅੱਗਨੀਧ੍ਰਾ ਆਦਿ ਲਈ ਵੀ ਬਾਰਾਂ ਹੋਰ ਗਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਣ; ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਪਿੰਡ, ਦਾਸੀਆਂ ਤੇ ਪਸ਼ੂ।
ਸਹਸ੍ਰਭੋਜ੍ਯਂ ਦਾਤਵ੍ਯਂ ਸ੍ਨਾਤ੍ਵਾ ਚਾਵਭृਥੇ ਕ੍ਰਤੌ। ਯਜਮਾਨੇਨ ਸਰ੍ਵਸ੍ਵਂ ਦੇਯਂ ਸ੍ਵਾਯਂਭੁਵੋਬ੍ਰਵੀਤ੍
ਅਵਭ੍ਰਥ ਨ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਜ਼ਾਰ ਭੋਜਨ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ; ਯਜਮਾਨ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਰਾ ਸਮਾਨ ਦੇਣਾ ਹੈ, ਸਵਯੰਭੂ ਨੇ ਐਸਾ ਕਿਹਾ।
ਅਦ੍ਧ੍ਵਰ੍ਯੂਣਾਂ ਸਦਸ੍ਯਾਨਾਂ ਸ੍ਵੇਚ੍ਛਯਾ ਦਾਨਮਿष੍ਯਤੇ। ਵਿष੍ਣੁਂ ਚਾਹੂਯ ਵੈ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਾਕ੍ਯਮਾਹ ਮੁਦਾਨ੍ਵਿਤਃ
ਯਜਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤਾਂ ਤੇ ਸਹਾਇਕਾਂ ਵਲੋਂ ਦਾਨ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੂੰ ਸੱਦ ਕੇ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹੀਆਂ।
ਅਭਿਪ੍ਰਸਾਦ੍ਯ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀਂ ਤ੍ਵਮਿਹਾਨਯ ਸੁਵ੍ਰਤ। ਤ੍ਵਯਿ ਦृष੍ਟੇ ਨ ਸਾ ਕੋਪਂ ਕਰਿष੍ਯਤਿ ਸ਼ੁਭਾਨਨਾ
ਸਾਵਿਤਰੀ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਕੇ, ਹੇ ਸੁਵਰਤ, ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲਿਆ। ਜਦ ਉਹ ਤੈਨੂੰ ਵੇਖੇਗੀ, ਹੇ ਸੁਭ ਅਨਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਗੁੱਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗੀ।
ਸ੍ਨਿਗ੍ਧੈਃ ਸਾਨੁਨਯੈਰ੍ਵਾਕ੍ਯੈਰ੍ਹੇਤੁਯੁਕ੍ਤੈਰ੍ਵਿਸ਼ੇषਤਃ। ਤ੍ਵਂ ਸਦਾ ਮਧੁਰਾਭਾषੀ ਜਿਹ੍ਵਾ ਤੇ ਸ੍ਰਵਤੇਮृਤਮ੍
ਤੂੰ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਰਮ ਤੇ ਪਿਆਰ ਭਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਤਰਕ ਨਾਲ, ਬੜੀ ਮਿੱਠੀ ਬੋਲੀ ਬੋਲਦਾ ਹੈਂ। ਤੇਰੀ ਜੀਭ ਤੋਂ ਤਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਯਃ ਕਰੋਤਿ ਨ ਤੇ ਵਾਕ੍ਯਂ ਤ੍ਰੈਲੋਕ੍ਯੇ ਨ ਸ ਦृਸ਼੍ਯਤੇ। ਗਂਧਰ੍ਵੈਃ ਸਹਿਤੋ ਗਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਮਮ ਸਮਾਨਯ
ਜੋ ਤੇਰੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ, ਉਹ ਤਿੰਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ। ਗੰਧਰਵਾਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਜਾ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਲਿਆ ਆ।
ਤ੍ਵਯਾ ਪ੍ਰਸਾਦਿਤਾ ਸਾਦ੍ਧ੍ਵੀ ਤੁष੍ਟਾ ਸਾ ਤ੍ਵੇष੍ਯਤਿ ਧ੍ਰੁਵਮ੍। ਵਿਲਂਬੋ ਨ ਤ੍ਵਯਾ ਕਾਰ੍ਯੋ ਵ੍ਰਜ ਮਾਧਵ ਮਾਚਿਰਮ੍
ਜਦ ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਰਾਜੀ ਕਰ ਲਵੇਂਗਾ, ਉਹ ਧਰਮਵਾਨ ਔਰਤ ਜ਼ਰੂਰ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਤੂੰ ਦੇਰੀ ਨਾ ਕਰ, ਹੇ ਮਾਧਵ, ਫ਼ੌਰਨ ਜਾ।
ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਸ੍ਤੇ ਪੁਰਤੋ ਯਾਤੁ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਃ ਸਦਨਂ ਸ਼ੁਭਾ। ਤਸ੍ਯਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਪਦਵੀਂ ਗਚ੍ਛ ਸਾਂਤ੍ਵਯਸ੍ਵ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਮਮ
ਤੇਰੀ ਲਕਸ਼ਮੀ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਰ ਵੱਲ ਜਾਵੇ। ਤੂੰ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪੈ ਕੇ, ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਨੂੰ ਮਨਾਓ।
ਨ ਚ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰਿਯਂ ਦੇਵਿ ਵਿਵਿਕ੍ਤਂ ਕਰ੍ਤੁਮੀਹਤੇ। ਮੁਖਂ ਪ੍ਰੇਕ੍ਸ਼੍ਯ ਸਦਾ ਕਾਲਂ ਵਰ੍ਤਤੇ ਤਵ ਸੁਂਦਰਿ
ਉਹ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਤੇਰੇ ਲਈ ਅਲੱਗ ਹੋ ਕੇ ਕੋਈ ਨਾਪਸੰਦ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ। ਹਮੇਸ਼ਾ, ਹੇ ਸੁੰਦਰ, ਉਹ ਤੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਵੇਖ ਕੇ ਹੀ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਏਵਂਵਿਧਾਨਿ ਵਾਕ੍ਯਾਨਿ ਮਧੁਰਾਣਿ ਬਹੂਨਿ ਚ। ਦੇਵੀ ਸ਼੍ਰਾਵਯਿਤਵ੍ਯਾ ਸਾ ਯਥਾਤੁष੍ਟਾऽਚਿਰਾਦ੍ਭਵੇਤ੍
ਇਹ ਜਿਹੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਤੇ ਕਈ ਗੱਲਾਂ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸੁਣਾਈਆਂ ਜਾਣ, ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਜਲਦੀ ਰਾਜੀ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤਸ੍ਤਦਾ ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਲੋਕਕਾਰਿਣਾ। ਜਗਾਮ ਤ੍ਵਰਿਤੋ ਭੂਤ੍ਵਾ ਸਾਵਿਤ੍ਰੀ ਯਤ੍ਰ ਤਿष੍ਠਤਿ
ਜਦ ਬ੍ਰਹਮਾ, ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਨੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਆਖਿਆ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਉੱਥੇ ਗਿਆ ਜਿੱਥੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਰਹਿ ਰਹੀ ਸੀ।
ਦੂਰਾਦੇਵਾਗਚ੍ਛਮਾਨਂ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹ ਚ ਕੇਸ਼ਵਮ੍। ਉਤ੍ਤਸ੍ਥੌ ਸਤ੍ਵਰਾ ਭੂਤ੍ਵਾ ਵਿष੍ਣੁਨਾ ਚਾਭਿਵਂਦਿਤਾ
ਕੇਸ਼ਵ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਦੂਰੋਂ ਆਉਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ, ਉਹ ਜਲਦੀ ਉੱਠੀ ਤੇ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਰ ਨਾਲ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ।
ਨਮਸ੍ਤੇ ਦੇਵਦੇਵੇਸ਼ਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਪਤ੍ਨਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ। ਤ੍ਵਾਂ ਨਮਸ੍ਕृਤ੍ਯ ਸਰ੍ਵੋ ਹਿ ਜਨਃ ਪਾਪਾਤ੍ਪ੍ਰਮੁਚ੍ਯਤੇ
ਨਮਸਕਾਰ ਹੈ ਤੈਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵਾਂ ਦੀ ਦੇਵੀ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੀ ਪਤਨੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ। ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਕੇ, ਹਰ ਕੋਈ ਪਾਪ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਪਤਿਵ੍ਰਤਾ ਮਹਾਭਾਗਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤ੍ਵਂ ਹृਦਿ ਸ੍ਥਿਤਾ। ਅਹਰ੍ਨਿਸ਼ਂ ਚਿਂਤਯਂਸ੍ਤ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਸਾਦਂ ਤੇਭਿਕਾਂਕ੍ਸ਼ਤਿ
ਤੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਪਰਤੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ, ਵੱਡੀ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲੀ, ਤੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਵਸਦੀ ਹੈਂ। ਦਿਨ-ਰਾਤ, ਤੈਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਖੀਂ ਚੈਨਾਂ ਪ੍ਰਿਯਾਂ ਪृਚ੍ਛ ਲਕ੍ਸ਼੍ਮੀਂ ਭृਗੁਸੁਤਾਂ ਸਤੀਮ੍। ਯਦਿ ਚ ਸ਼੍ਰਦ੍ਦਧਾ ਨਾਸਿ ਵਾਕ੍ਯਾਦਸ੍ਮਾਤ੍ਸੁਲੋਚਨੇ
ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਿਆਰੀ ਸਖੀ ਲਕਸ਼ਮੀ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਦੀ ਧਰਮਵਾਨ ਧੀ, ਨੂੰ ਪੁੱਛ ਲੈ। ਹੇ ਸੁੰਦਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀ, ਜੇ ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਤੇ ਭਰੋਸਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀ।
ਏਵਮੁਕ੍ਤ੍ਵਾ ਤਤਃ ਸ਼ੌਰਿਃ ਸਾਵਿਤ੍ਰ੍ਯਾਸ਼੍ਚਰਣਦ੍ਵਯਮ੍। ਉਭਾਭ੍ਯਾਂ ਚੈਵ ਹਸ੍ਤਾਭ੍ਯਾਂ ਕ੍ਸ਼ਮ ਦੇਵਿ ਨਮੋਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਇਹ ਗੱਲਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਸ਼ੌਰੀ ਨੇ ਸਾਵਿਤਰੀ ਦੇ ਦੋਵੇਂ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੋਵੇਂ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਆਖਿਆ, 'ਮਾਫ ਕਰ, ਹੇ ਦੇਵੀ, ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।'