पूर्णचन्द्रदिने स्नात्वा, तदा मानवः देवालयं प्रति गच्छेत्। तत्राचार्यः सङ्कल्पिते भूमौ मण्डलस्य व्यवस्था कुर्यात्। विधिनिर्दिष्टैः शुभचिह्नैः भूमिं चिह्नयित्वा, षोडशदलां पद्मां वा, नवनाडिकां वा, सम्यक् रचयेत्। अथवा, अष्टदलां पद्मां चित्रयित्वा, प्राज्ञः तां प्रदर्शयेत्; ततः श्वेतपट्टकेन नेत्रे संयच्छेत्। पदाक्षरक्रमेण, आचार्यः शिष्याः पुष्पधारिणः प्रवेशयेत्। यदा नवबिन्दुकयुक्तं मण्डलं कुर्वन्, तदा विविधवर्णैः चूर्णैः तस्य निर्माणं कुर्यात्। आदौ इन्द्रं पूजयेत्, ततो इन्द्राणीं, अनन्तरं च अन्यान् देवतान् क्रमशः पूजयेत्। दिक्पालैः सहितम्, हे राजन्, अग्निं सम्यक् पूजयेत्। अग्न्यां दिशि यमः स्थाप्यः, दक्षिणे निरृतिः, पश्चिमे वरुणः, वायुः उत्तरपश्चिमे स्थाप्यः। उत्तरदिशि धनदः, ईशान्यां रुद्रः स्थाप्यः। पूर्वे कुम्भः, दक्षिणे चमसः स्थाप्यः। पश्चिमे हंसः, उत्तरदिशि चमसी स्थाप्यः। आग्नेय्यां स्रुक् स्थापनीया, नैऋत्यां पादुकाः स्थाप्याः। वायव्ये योगपट्टः, ईशान्यां माल्यं स्थाप्यं। पूर्वे विष्णुः पूजनीयः, दक्षिणे शंकरः। पश्चिमे रविः पूज्यः, उत्तरदिशि ऋषयः; मध्ये स्वयं पद्मयोनि, दक्षिणे सावित्री। उत्तरदिशि पद्मचिह्निता गायत्री पूज्या। ऋग्वेदः पूर्वे स्थाप्यः, यजुर्वेदः दक्षिणे। पश्चिमे सामवेदः, उत्तरदिशि अथर्ववेदः स्थाप्यः। इतिहासाः, पुराणानि, छन्दांसि, ज्योतिषं च स्थापनीयम्। अन्ये धर्मशास्त्राणि इन्द्रादिदिक्षु स्थापनीयानि। पूर्वदले बलः पूज्यः, दक्षिणदले प्रद्युम्नः; पश्चिमे अनिरुद्धः, उत्तरदले वासुदेवः। पूर्वे वामदेवः, दक्षिणे सद्योजातः। पश्चिमे ईशानः, उत्तरदले तत्पुरुषः स्थाप्यः। सर्वत्र अघोरः पूज्यः—एवं मण्डले पूजा विधीयते। पूर्वे भास्करः पूज्यः, दक्षिणे दिवाकरः, पश्चिमे प्रभाकरः, उत्तरदिशि ग्रहपतिः। एवं ब्रह्माणं परमेश्वरं विधिवत् पूज्य, मण्डलदिक्षु अष्टकुम्भाः स्थापनीयाः। मध्ये ब्राह्मणकुम्भः नवमः स्थाप्यः; तेन ब्रह्मकुम्भेन मोक्षकामिनं स्नापयेत्। श्रीकामिनं वैष्णवकुम्भेन स्नापयेत्, ऐश्वर्यकामिनं इन्द्रकुम्भेन। धनशक्त्यर्थी अग्नेयकुम्भोदकेन स्नाप्यः, मरणजयार्थी यमकुम्भेन। पापकृत्यविनाशाय नैरृतकर्म विधेयम्, पापक्षयाय वारुणकुम्भेन स्नाप्यः। आरोग्यार्थी वायुकुम्भेन दीक्ष्यः, धनसमृद्ध्यर्थी कुबेरकर्मणा। विद्येच्छुः रुद्रकुम्भेन स्नाप्यः; एते लोकपालकुम्भाः। यैः स्नानं कृत्वा सर्वदोषविनिर्मुक्तः भवति। स ब्रह्मवत्, अथवा तुर्यं राजवत् भवति; अथवा सर्वासु दिक्षु लोकपालान् स्वक्रमेण पूजयेत्। तान् तेषां नामभिः, नियतान् कुम्भैः पूजयेत्। एवं देवतानां लोकपालानां शुद्धचित्तेन पूजा कृत्वा, पश्चात् परीक्षितान् शिष्याः नेत्रबन्धनपूर्वकं प्रावेशयेत्। अग्निना शुद्धीकृत्य, वायुनाऽपि पावयित्वा, सोमेन प्रफुल्लीकृत्य, तान् व्रतेषु उपदिशेत्। न ब्राह्मणान्, न देवान्, न विष्णुं, न ब्रह्माणं निन्देत्। नापि इन्द्रं, आदित्यं, अग्निं, लोकपालान्, ग्रहांश्च; न गुरुम्, ब्राह्मणं, पूर्वदीक्षितं ऋषिप्रवरं निन्देत्। एवं व्रतान् उपदिश्य, ततः होमं कुर्यात्। "ॐ नमो भगवते ब्रह्मणे सर्वरूपिणे हुं फट् स्वाहा" इति मन्त्रेण हवनं कुर्वन्, षोडशाक्षरमन्त्रेण ज्वलनाग्नौ हविः समर्पयेत्। सर्वाणि संस्कारकर्माणि, गर्भाधानादीनि, हविषा यजेत्। त्रिभिः व्याहृतिभिः, देवदेवस्य सन्निधौ, होमसमाप्तौ, दीक्षितः गुरवे दक्षिणां दद्यात्। गुरवे, हे राजन्, हस्तिनं, अश्वं, वाहनानि, रथान्, सुवर्णं, धान्यं च यथाशक्ति दद्यात्। अन्ये द्वयं सुवर्णयुक्तं गुरवे दद्यात्। एवं कृतं महत् पुण्यं जायते। तत्पुण्यं न वर्णनीयम्, न शतेनापि वर्षाणाम्। यश्च दीक्षां कृत्वा पद्मपुराणं शृणोति, तेन वेदाः, पुराणानि, सर्वे मन्त्राः सङ्ग्रहेण, पुष्करे, पुण्ये, प्रयागे, सिन्धुसागरे पाठितवत् इव स्यात्। देवह्रद, कुरुक्षेत्रे, विशेषतः वाराणस्यां, ग्रहणे, अयनान्ते, यः फलप्राप्तिः, तत् सुलभ्यते। स ब्रह्माणं पद्मासनस्थं दृष्ट्वा, शतगुणं फलं लभते, इच्छन् विविधान् कामान् प्राप्नोति। यो दीक्षितः विधिपूर्वकं पूजनं कृत्वा शृणोति—देवाः अपि तपः कृत्वा चिन्तयन्ति स्म वदन्ति च—"कदा वयं भारतवर्षे जन्म लभेमहि? कदा वयं दीक्षां कृत्वा पद्मपुराणं शृणुमः?" "कदा षोडशपद्मं शरीरस्थं स्थापयित्वा, तस्मात् परमं स्थानं यामः, यतः पुनरागमनं नास्ति?" इति।