सर्वं तत् शतसहस्रगुणं पुण्यं भवति, अन्यथा न। तद्वत्, सुवर्णमुद्रिकां अनामिकायां धारयन् विद्वान् पितृसमूहं तर्पयेत्, तदा तत् शतसहस्रकोटिगुणं पुण्यं भवति। वामहस्तस्य अङ्गुष्ठान्तरालं खड्गेन स्थापयित्वा, अनामिकया रत्नं धारयन्, अनन्तं फलम् प्राप्तम्। देवाः पितृगणैः सह स्नानार्थं गच्छन्तं जनं समीपं आगच्छन्ति। तेषां तृष्णया पीडिताः जलार्थिनः ते वायुवत् अनुसरन्ति; वस्त्रं निपीडितं दृष्ट्वा निराशाः प्रत्यागच्छन्ति। अतः, स्नानात् पूर्वं वस्त्रं निपीडयितुं न उचितम्। मानवस्य त्र्यर्धकोटि केशेषु सर्वतीर्थानि प्रवहन्ति; अतः केशानां निपीडनं न कर्तव्यम्। देवाः शिरसि पिबन्ति, पितरः अपि, श्रुतम्। गन्धर्वादधः सर्वजीवाः, देवाः, पितृगणाः, गन्धर्वाः, जीवाः च। केवलं स्नानमात्रेण तृप्तिम् यान्ति; स्नानात् पापं न अस्ति। यः प्रतिदिनं स्नानं करोति, सः पुरुषः श्रेष्ठः। सर्वपापैः विमुक्तः, अक्षरलोकात् न पतति। स्नानादारभ्य जलार्पणपर्यन्तं देवाः महर्षयः च आवश्यकं जानन्ति। ततः, बुद्धिमान् देवपूजनं कुर्यात्। यः गणेशं पूजयति, तस्य कदापि विघ्नः न भवति। आरोग्याय सूर्यं पूजयेत्; धर्ममोक्षार्थं माधवम्; कृत्यार्थं शिवं; सर्वकामार्थं चण्डिकाम्। देवपूजनानन्तरं वैष्वदेवहविर्दानं कुर्यात्। अग्निहोत्रं कृत्वा, यज्ञं ब्राह्मणपूजनं च कुर्यात्। देवाः सर्वजीवाः च तृप्ताः सन्तः स्वर्गं यान्ति। पुनः, इच्छया आगत्यागमनं स्थिरं कृत्वा, मोक्षं सुखं स्वर्गं च प्राप्नोति। अतः, सर्वयत्नेन नित्यं विधिपूर्वकं कर्म कर्तव्यम्। नारदः उवाच—हे पितः, किमर्थं देवाः पितृगणैः सह मानववत् जलं न लभन्ते? तं जलं ते मानववत् न प्राप्नुवन्ति, हे सर्वज्ञ। ब्रह्मा उवाच—पूर्वं मया देवेषु अमृतरूपं जलं सृष्टम्। तस्य जलस्य रक्षणाय धनुष्मन्तः यक्षाः रक्षकाः। ते मम आज्ञया पितरः देवांश्च हन्ति, मानवांश्च न। पशवः, पक्षिणः, कीटाः च मानवलोके स्थिताः; ये देवाः मानवत्वं प्राप्ताः, ते अपि मानवाः। सदैव गुरुतर्पणेन देवलोकस्थापनं भवति। यः न स्नाति, सः मलं भक्षयति; यः न पाठयति, सः पूयशोणितेन क्लिश्यति। प्रतिदिनं जलतर्पणं न कृत्वा, पितृघ्नः भवति। देवपूजनं न कृत्वा, ब्रह्महत्यासमं पापम्। सन्ध्यावन्दनं न कृत्वा, पापी सूर्यं हिंसति। नारदः उवाच—ब्राह्मणस्य आचारं धर्मं च कथय, अन्येषां वर्णानां च आचारान्। ब्रह्मा उवाच—सदाचारात् दीर्घायुः, सुखं च लभ्यते। सदाचारात् स्वर्गः मोक्षः च, सदाचारः दारिद्र्यं नाशयति। सदाचारहीनः लोकतः निन्द्यः। सः सदा दुःखभागी, रोगपीडितः, अल्पायुः। दुष्टाचारात् नरः नरके वसति। सदाचारात् परमं लोकं प्राप्नोति। सत्यम् आचारस्य—सदा गोमयेन गृहं लिप्येत्। ततः आसनं, काष्ठानि, पात्राणि, शिलायाः च शुद्धिं कुर्यात्; कांस्यपात्रं भस्मना, ताम्रं अम्लेन शुद्धयेत्। शिलापात्रं तैलेन, हलं तृणेन शुद्धयेत्; सुवर्णरजतपात्रं जलेन एव शुद्धयेत्। लौहपात्रं अग्निना, पूर्णशुद्ध्याः च शुद्धयेत्; खरनिष्कासनं, दाहः, लेपनं, प्रक्षालनं च। वर्षधारया भूमिः शुद्धा भवति; यथा सर्वधातवः, रत्नानि, शिलासम्बन्धितानि च। भस्मना, मृदया च शुद्ध्याः पूर्वं मया उक्ताः। शय्या, पत्नी, पुत्रः, वस्त्रं, यज्ञोपवीतं, कुम्भः स्वशुद्ध्यर्थं। एते स्वशुद्ध्यर्थं, न अन्येषां। एकवस्त्रेण न भोज्यं, एकवस्त्रेण न स्नानम्। परवस्त्रं स्नानाय न धारयेत्। प्रातःकाले केशदन्तधावनं कुर्यात्। सदा गुरौ नमः कुर्यात्। हस्तपादमुखशुद्ध्याः पश्चात् पञ्चस्नातः भोज्यं भक्षयेत्। पञ्चस्नातः यः खादति, शतवर्षायुः भवति। देवाज्ञा, गुरुवचनं, आचार्यस्य वचनं पालनं कर्तव्यम्। ब्राह्मणस्य, दीक्षितस्य छायां स्वेच्छया न लङ्घयेत्; गवां समूहे, देवस्य, ब्राह्मणस्य, घृतस्य, मधु, चौरस्ते च। तान् दक्षिणतो प्रदक्षिणं कुर्यात्; प्रसिद्धवृक्षं, गाम्, ब्राह्मणं, अग्निं, द्वौ ब्राह्मणौ, दम्पतिं च। तयोः मध्ये न गच्छेत्, स्वर्गस्थः अपि पतति। अशुद्धः अग्निं, ब्राह्मणं, देवम्, गुरुम् न स्पृशेत्। स्वशिरः, पुष्पवृक्षं, यज्ञवृक्षं, दुष्टं अशुद्धः न पश्येत्; त्र्यग्निं अशुद्धः न पश्येत्। सूर्यं, चन्द्रं, तारागणं, ब्राह्मणं, गुरुम्, देवम्, राजानं, तपस्विनं अशुद्धः न पश्येत्। योगिनं, दिव्यकर्मणं, द्विजं धर्मोपदेशकं, नदीतीरं, नदीपतिं च। यज्ञवृक्षस्य मूलं, उद्यानं, पुष्पवनं च, तत्र विहारं न कुर्यात्; जीवोपजीवने स्थले न विहारं कुर्यात्। एवं धर्मस्य, स्नानस्य, तर्पणस्य, पूजनस्य, आचारस्य, शुद्ध्याः च महत्त्वं ब्रह्मणा नारदाय उपदिष्टम्।