வீணாவேணும்ரு'தம்காநி லாஸ்யநாட்ய யுதாநி ச । ஜகுர்கம்தர்வபதயோ நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ 6.154.
வீணை, குழல், மிருதங்கம் ஆகியவை நடனத்துடன் இசைக்கப்பட்டன; கந்தர்வர்களின் தலைவர்கள் பாடினார்கள், அப்சரக்கள் குழுவாக ஆடினார்கள்.
சாமரைர்விஜ்யமாநோ ஹி சத்ரைஶ்ச விவிதைரபி । மஹோத்ஸவேந மஹதா ஹ்யாநீதஃ ஶிவஸந்நிதௌ
சாமரம் வீசப்பட்டு, பலவகை குடைகள் பிடிக்கப்பட்டு, பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவன் சிவனின் சந்நிதியில் அழைத்துவரப்பட்டான்.
புஷ்கஸோऽபி ததா ப்ராப்தஸ்தீர்தஸ்நாந ஶிவார்சநாத் । கிம் புநஃ ஶ்ரத்தயா பக்த்யா ஶிவாய பரமாத்மாநே
அப்போது புஷ்கசனும், தீர்த்தத்தில் स्नானம் செய்து சிவனை வழிபட்டதால் புண்ணியம் பெற்றான்; அப்படியிருக்க, நம்பிக்கையோடு பக்தியுடன் பரமாத்மா சிவனை வணங்குபவர்கள் எவ்வளவு பெரிய பாக்கியம் பெறுவார்கள்!
புஷ்பாதிகம் பலம் கம்தம் தாம்பூலாக்ஷதமேவ ச । யே ப்ரயச்சம்தி லோகேऽஸ்மிம்ஸ்தே ருத்ரா நாத்ர ஸம்ஶயஃ
இந்த உலகில் யார் பூ, பழம், வாசனை, பாக்கு, அரிசி போன்றவற்றை அர்ப்பணிக்கிறார்களோ, அவர்கள் ருத்ரராகிறார்கள் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
மஹாதேவ உவாச। ததாப்ரப்ரு'தி தத்தீர்தம் கங்கதாரேதி விஶ்ருதம் । ஏதத்தீர்தம் கலௌ குப்தம் பவிஷ்யதி ஸுரேஶ்வரி
மகாதேவன் சொன்னான்: அந்த நாள் முதல், அந்தத் தீர்த்தம் 'கங்கதார' என்று புகழ்பெற்றது; தேவர்களின் அரசியே, கலியுகத்தில் இந்தத் தீர்த்தம் மறைந்திருக்கும்.
மாகமாஸேऽத வைஶாகே கார்திக்யாம் ச விஶேஷதஃ । ஸ்நாநம் யேந ப்ரகுர்வம்தி முக்தாஸ்தே நகநம்திநி
மாசி, வைசாகம், குறிப்பாக கார்த்திகை மாதங்களில் யார் அங்கே स्नானம் செய்கிறார்களோ, பர்வதத்தின் மகளே, அவர்கள் முக்தி பெறுவார்கள்.
வஸிஷ்டோ வாமதேவஶ்ச பரத்வாஜோऽத கௌதமஃ । ஸ்நாநார்தே வை ஸமாயாம்தி தேவம் த்ரஷ்டும் பிநாகிநம்
வசிஷ்டர், வாமதேவர், பரத்வாஜர், கவுதமர் ஆகியோர் அங்கே ஸ்நானம் செய்யவும், பிணாகி தேவனை தரிசிக்கவும் வருகிறார்கள்.
த்ரியுகே வர்த்ததே லிம்கம் கலௌ நைவ து பார்வதி । விஶ்வாமித்ரேண ரு'ஷிணா தத்தஶாபோ ஹ்யஹம் ததா
மூன்று யுகங்களில் அந்த லிங்கம் அங்கே இருக்கிறது, ஆனால் கலியுகத்தில் இல்லை, பார்வதி; அப்போது விஸ்வாமித்திர முனிவரால் எனக்கு சாபம் வந்தது.
பார்வத்யுவாச। கதம் ஶாபஸ்து ரு'ஷிணா தத்தஶ்சைவ ஸுரேஶ்வர । ததஹம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி த்வத்தோ தேவ ந ஸம்ஶயஃ
பார்வதி சொன்னாள்: அந்த முனிவர் எப்படிச் சாபம் அளித்தார், தேவர்களின் தலைவனே? அதை உன்னிடமிருந்து கேட்க விரும்புகிறேன், தேவா, சந்தேகம் இல்லை.
மஹாதேவ உவாச। ஏகஸ்மிந்ஸமயே தேவி விஶ்வாமித்ரோ மஹாதபாஃ । ஆகதஃ கங்கதாரேऽஸ்மிம்ஸ்தீர்தே வை பரமாத்புதே
மகாதேவன் சொன்னான்: ஒருநாள், தேவியே, பெரிய தவசு விஸ்வாமித்திரன் இந்த அதிசயமான கங்கதார தீர்த்தத்திற்கு வந்தான்.
ஸாப்ரமத்யாம் க்ரு'தஸ்நாநோ தர்ஶநம் க்ரு'தவாந்மம । தத்ர திஷ்டதி நித்யம் வை பூஜாம் குர்வந்நநேகதா
அங்கே முறையாக ஸ்நானம் செய்து, என்னை தரிசித்தான்; அங்கேயே இருந்து, பலவகையாக எப்போதும் பூஜை செய்தான்.
தத்ர கோऽபி மஹாதுஷ்டஃ கௌலிகஃ பாபருபத்ரு'க் । மாம்ஸம் தத்தம் ததா தேந ஶிவஸ்யோபரி பாமிநி
அங்கே ஒரு மிகப் பொல்லாத கவுலிகன், பாவம் நிறைந்த உருவத்தில், அப்போது சிவனுக்கு மாம்சம் அர்ப்பணித்தான், அழகியே.
த்ரு'ஷ்ட்வா ததபி மாம்ஸம் ச விஶ்வாமித்ரோऽத வை புநஃ । அப்ரவீச்ச ததா தத்ர துஷ்க்ரு'தம் பாபிநா க்ரு'தம்
அந்த மாம்சத்தையும் பார்த்து, விஸ்வாமித்திரன் அங்கேயே, 'இந்த பாவி ஒரு தீய செயல் செய்தான்' என்று சொன்னான்.
ந தத்தஸ்தஸ்ய தம்டோ ஹி ஶர்வேண பரமாத்மநா । தஸ்மாதஹம் ஹி நிஶ்சித்ய ஶாபம் தாஸ்யே ந ஸம்ஶயஃ
'சர்வன் பரமாத்மா அவனுக்கு தண்டனை அளிக்கவில்லை; அதனால், நான் உறுதியாக சாபம் வழங்கப்போகிறேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை' என்றான்.
விசார்யைவம் ததா தேந ஶப்தோऽஹம் தேவி வை ததா
அப்போது, அம்மையே, அவன் யோசித்து என்னை சாபம் செய்தான்.
அஸ்மிந்கலியுகே கோரே குப்தஸ்த்வம் பவ ஸர்வதா । இதி தத்வாத வை ஶாபம் கதவாந்முநிஸத்தமஃ
இந்த பயங்கரமான கலியுகத்தில், நீ முழுமையாக மறைந்திரு என்று சாபம் கூறி, அந்த மகான் முனிவர் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்.
ததா ப்ரப்ரு'தி போ தேவி குப்தோऽஹம் ரு'ஷிஶாபதஃ । மமஸ்தாநே விஶேஷேண பூஜநம் குருதே யதி
அந்த நேரத்திலிருந்து முனிவரின் சாபத்தால் நான் மறைந்திருக்கிறேன், அம்மையே. என் இடத்தில் யாராவது சிறப்பாக வழிபாடு செய்தால்—
தேஷாம் ஹி துரிதம் யச்ச நஶ்யதே தத்க்ஷணாதபி । ம்ரு'ந்மயீம் மாமகீம் மூர்திம் க்ரு'த்வா யே பூஜயம்தி வை
அவர்களின் பாவங்கள் உடனே அழிந்துவிடும்; மண் கொண்டு என் உருவத்தை உருவாக்கி, அதை வழிபடுவோர்—
அத்ர ஸ்தாநே விஶேஷேண மாமகே து வஸம்தி ஹி । கங்கதாரேஶ்வர இதி நாம்நா க்யாதஃ கலௌயுகே
இங்கு என் இடத்தில் சிறப்பாக தங்குவோர், கலியுகத்தில் 'கங்கதாரேஸ்வரன்' என்ற பெயரில் அறியப்படுவார்கள்.
க்ரு'தே வை மம்திரம் நாம த்ரேதாயாம் கௌரவஃ ஸ்ம்ரு'தஃ । த்வாபரே விஶ்வவிக்யாதஃ கலௌ கங்கேஶ்வரஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
கிருதயுகத்தில் இது 'மந்திரம்' என்று அழைக்கப்பட்டது; திரேதாயுகத்தில் 'கௌரவம்' என்று அறியப்பட்டது; துவாபரயுகத்தில் எல்லா இடங்களிலும் புகழ்பெற்றது; கலியுகத்தில் 'கங்கேஸ்வரன்' என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
தக்ஷிணம் பாகமாஶ்ரித்ய மம ஸ்தாநம் ஸுரேஶ்வரி । இதி ஜ்ஞாத்வா து தத்ரைவ க்ரு'த்வா மூர்திம் ஸதா புதஃ
தெற்குப் பகுதியை அடைந்து, அம்மையே, அது என் இடம் என்று அறிந்து, அறிவாளிகள் அங்கே எப்போதும் உருவம் நிறுவுகின்றனர்.
பூஜநம் குருதே நித்யம் வாம்சிதம் பலமாப்நுயாத் । தர்மார்தகாமமோக்ஷாம்ஶ்ச லபதே மாநவோ புவி
அங்கே எப்போதும் வழிபாடு செய்யும் மனிதன் விரும்பிய பலனை பெறுவான்; தர்மம், செல்வம், இன்பம், மோக்ஷம் ஆகிய நான்கையும் இவ்வுலகில் அடைவான்.
தூபம் தீபம் ச நைவேத்யம் ததா வை சம்தநாதிகம் । யேऽர்பயம்தி ஹி தேவேஶி லோகநாதே மஹேஶ்வரி । ந துஃகம் து பவேத்தேஷாம் ஸத்யம் ஸத்யம் வராநநே
புகை, விளக்கு, நைவேதியம், சந்தனம் முதலியன உலகத்துக்குத் தலைவனாகிய மகேஸ்வரிக்கு அர்ப்பணிப்போர், அழகிய முகமுடையவளே, அவர்களுக்கு துன்பம் வராது; இது உண்மை, உண்மை.
இதி ஶ்ரீபாத்மே மஹாபுராணே பம்சபம்சாஶத்ஸாஹஸ்ரஸம்ஹிதாயாமுஉத்தரகம்டே தாரேஶ்வரமாஹாத்ம்யம் நாம சதுஷ்பம்சாஶததிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புனிதமான பத்ம மகாபுராணத்தின் உத்தரகாண்டத்தில் உள்ள ஐம்பத்தைந்தாயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட தொகுப்பில், 'தாரேஸ்வர மகிமை' என்ற நூற்றைம்பத்திநான்காவது அதிகாரம் முடிகிறது.
மஹாதேவ உவாச। துக்தேஶ்வரஸமீபே து தீர்தம் சாதீவபாவநம் । ரம்யம் தத்பிப்பலாதஸ்ய நாம்நா வை ப்ரதிதம் புவி
மகாதேவன் கூறினான்: துத்கேஸ்வரரின் அருகில் மிகவும் புனிதமான, அழகான தீர்த்தம் ஒன்று உள்ளது; அது பிப்பலாதன் என்ற பெயரில் பூமியில் புகழ்பெற்றது.
யத்ர க்ரு'த்வா தபஃ பூர்வம் மாதுர்வசநதோ முநிஃ । உத்பாதயாமாஸ க்ரு'த்யாம் வடவாநலஸம்மிதாம்
அங்கே முன்பு தன் தாயின் வார்த்தையை கேட்டு அந்த முனிவர் தவம் செய்து, கடல்கீழ் நெருப்புக்கு சமமான 'கிருத்யா' எனும் உருவத்தை உருவாக்கினார்.
பிதுராந்ரு'ண்யமந்விச்சந்ததீசஸ்ய மஹாத்மநஃ । தத்ர ஸ்நாத்வா ச பீத்வா ச ப்ரஹ்மஹத்யாம் வ்யபோஹதி
தன் தந்தை கடனைத் தீர்க்க விரும்பிய மகாத்மா ததீசி அங்கே தீர்த்தத்தில் நீராடி, நீர் குடித்து, பிரம்மஹத்தி பாவத்தை நீக்க முடியும்.
ஸாப்ரமத்யாஸ்தடே குப்தம் பிப்பலாதம் ஸுரேஶ்வரம் । தத்ர ஸ்நாத்வா து போ தேவி முக்திபாகீ பவேந்நரஃ
சாப்ரமதி நதிக்கரையில், பிப்பலாதன் மறைந்திருக்கிறார்; அங்கே நீராடினால், அம்மையே, மனிதன் முக்திக்குரியவனாகிறான்.
ஆரோபணம் பிப்பலாநாம் கர்த்தவ்யம் விதிபூர்வகம் । க்ரு'தே ஸதி மஹாதேவி முச்யதே கர்மபம்தநாத்
அங்கே பிப்பல மரங்களை முறையாக நட வேண்டும்; அவ்வாறு செய்தால், பெரிய தேவியே, கர்ம பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்.
பார்வத்யுஉவாச। கிமர்தம் ஸா து க்ரு'த்யா வை உத்பந்நா தாம் நிபோதய । தயா வை க்ரு'த்யயா பூர்வம் கிம் க்ரு'தம் வத மே ப்ரபோ
பார்வதி கேட்டாள்: அந்த கிருத்யா எதற்காக உருவாக்கப்பட்டாள்? அவளைப் பற்றி எனக்குச் சொல்லுங்கள். அந்த கிருத்யா முன்பு என்ன செய்தாள்? அதை எனக்குச் சொல்லுங்கள், பிரபுவே.