సంసారచక్రక్రమణైరనేకైః క్వచిద్భవాన్దేవవరాధిదేవః। తత్సర్వవిజ్ఞానవిశుద్ధసత్వైరుపాస్యసే కిం ప్రణమామ్యహం త్వామ్
సంసారచక్రంలో ఎన్నో జన్మల ద్వారా, దేవతలకు దేవుడవైన నీవు ఎక్కడో ఎప్పుడో ప్రత్యక్షమవుతావు. అందుకే, అన్ని జ్ఞానాలతో మనస్సు శుద్ధిచేసుకున్నవారు నిన్ను ఆరాధిస్తారు. అలాంటప్పుడు నేను నీకు నమస్కరించకూడదా?
ఏవం భవంతం ప్రకృతేః పురస్తాద్యో వేత్త్యసౌ సర్వవిదాం వరిష్ఠః। గుణాన్వితేషు ప్రసభం వివేద్యో విశాలమూర్తిస్త్విహ సూక్ష్మరూపః
ఈ విధంగా ప్రకృతికి ముందుగా ఉన్న నిన్ను తెలుసుకునేవాడు, అన్ని విషయాల్లో జ్ఞానులలో శ్రేష్ఠుడు అవుతాడు. నీవు గుణాలతో కూడినవారిలో తెలుసుకోదగినవాడివైనా, ఇక్కడ నీ విస్తృతమైన రూపం చాలా సూక్ష్మంగా ఉంటుంది.
వాక్పాణిపాదైర్విగతేన్ద్రియోపి కథం భవాన్వై సుగతిస్సుకర్మా। సంసారబంధే నిహితేంద్రియోపి పునః కథం దేవవరోసి వేద్యః
నీవు మాట, చేతులు, కాళ్లు లేని వాడివి, ఇంద్రియాలు లేవు. అయినా, ప్రభూ! నీవు మంచి పనులు చేసి, సుఖంగా ఎలా ఉంటావు? ఇంద్రియాలు లేని వాడివి, సంసారబంధంలో ఉన్నా, దేవతలలో శ్రేష్ఠుడవైన నిన్ను మళ్లీ ఎలా తెలుసుకోవచ్చు?
మూర్త్తాదమూర్త్తం న తు లభ్యతే పరం పరం వపుర్దేవవిశుద్ధభావైః। సంసారవిచ్ఛిత్తికరైర్యజద్భిరతోవసీయేత చతుర్ముఖ త్వమ్
రూపం ఉన్నవారు, రూపం లేని వారు, ఆ పరమమైన రూపాన్ని పొందలేరు. నీవు నాలుగు ముఖాలతో ఉన్నవాడవు. భక్తితో మనస్సు శుద్ధిచేసుకున్నవారు, సంసారబంధాలను తెంచుకుని నిన్ను ఆరాధిస్తారు.
పరం న జానంతి యతో వపుస్తే దేవాదయోప్యద్భుతరూపధారిన్। విభోవతారేగ్రతరం పురాణమారాధయేద్యత్కమలాసనస్థమ్
నీ పరమరూపాన్ని దేవతలూ, ఇతరులు కూడా తెలుసుకోలేరు, వారు ఎంత అద్భుతమైన రూపాలు ధరించినా. ప్రభూ! పద్మంపై కూర్చున్న పురాతనుని, ఆ పరమమైన రూపంగా ఆరాధించాలి.
న తే తత్త్వం విశ్వసృజోపి యోనిమేకాంతతో వేత్తి విశుద్ధభావః। పరం త్వహం వేద్మి కథం పురాణం భవంతమాద్యం తపసా విశుద్ధమ్
ప్రపంచాన్ని సృష్టించినవాడు కూడా, ఎంత శుద్ధమైన మనస్సు కలిగివున్నా, నీ సత్యస్వరూపాన్ని, నీ అసలైన మూలాన్ని తెలుసుకోడు. కానీ నేను, తపస్సుతో, నిన్ను పరమమైన, పురాతనమైన, ఆదియైన స్వరూపంగా తెలుసుకున్నాను.
పద్మాసనో వై జనకః ప్రసిద్ధ ఏవం ప్రసిద్ధిర్హ్యసకృత్పురాణాత్। సంచింత్య తే నాథ విభుం భవంతం జానాతి నైవం తపసావిహీనః
పద్మంపై కూర్చున్నవాడు జగత్కర్తగా ప్రసిద్ధుడు. ఈ ఖ్యాతి పురాణాలలో ఎన్నోసార్లు చెప్పబడింది. ప్రభూ! నిన్ను ధ్యానిస్తే మాత్రమే తెలుసుకోవచ్చు. తపస్సు లేనివారు నిన్ను తెలుసుకోలేరు.
అస్మాదృశైశ్చ ప్రవరైర్విబోధ్యం త్వాం దేవమూర్ఖాః స్వమతిం విభజ్య। ప్రబోద్ధుమిచ్ఛన్తి న తేషు బుద్ధిరుదారకీర్తిష్వపి వేదహీనాః
నాతో పోల్చదగిన ఉత్తములైనవారు కూడా, దేవా! తమ మేధస్సును విడదీసి నిన్ను తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నిస్తారు. కానీ వేదాన్ని తెలియని వారు, ఎంత పేరున్నవారైనా, నిన్ను తెలుసుకునే జ్ఞానం వారికి ఉండదు.
జన్మాంతరైర్వేద వివేకబుద్ధిభిర్భవేద్యథా వా యది వా ప్రకాశః। తల్లాభలుబ్ధస్య న మానుషత్వం న దేవగంధర్వపతిః శివః స్యాత్
ఎన్ని జన్మల్లో వేదజ్ఞానంతో వచ్చిన వివేకం వల్లా, లేదా వేరే ఏ ప్రకాశంతోనైనా, ఆ పరమాన్ని పొందాలని ఆశపడేవాడు, మానవుడవ్వడు, దేవతలూ గంధర్వులూ శివుడూ కాలేడు.
న విష్ణురూపో భగవాన్సుసూక్ష్మః స్థూలోసి దేవః కృతకృత్యతాయాః। స్థూలోపి సూక్ష్మః సులభోసి దేవ త్వద్బాహ్యకృత్యా నరకేపతంతి
భగవంతుడు విష్ణువు లాంటి సూక్ష్మరూపంలో మాత్రమే లేడు. నీవు స్థూలరూపంలో కూడా ఉంటావు, కార్యసిద్ధికోసం. స్థూలంగా ఉన్నా, సులభంగా సూక్ష్ముడవు. ప్రభూ! బాహ్యంగా మాత్రమే పనిచేసేవారు నరకానికి పడతారు.
విముచ్యతే వా భవతి స్థితేస్మిన్దస్రేన్దువహ్న్యర్కమరున్మహీభిః। తత్వైః స్వరూపైః సమరూపధారిభిరాత్మస్వరూపే వితత స్వభావః
విడిపోవడమా, ఇక్కడే ఉండడమా, ఇంద్రుడు, చంద్రుడు, అగ్ని, సూర్యుడు, వాయువు, భూమి వంటి స్వరూపాలను ధరించి, వారి స్వభావానికి తగినట్లు నీవు అవతరిస్తావు. అయినా నీ అసలైన స్వరూపం ఎప్పుడూ వ్యాపించి, మారదు.
ఇతి స్తుతిం మే భగవన్హ్యనంత జుషస్వ భక్తస్య విశేషతశ్చ। సమాధియుక్తస్య విశుద్ధచేతసస్త్వద్భావభావైకమనోనుగస్య
అనంతుడైన భగవానా! నా ఈ స్తోత్రాన్ని స్వీకరించు. ముఖ్యంగా ధ్యానంలో లీనమై, శుద్ధమైన హృదయంతో, నీ ధ్యానంలోనే మనస్సు పెట్టిన భక్తుని నుండి ఇది వస్తోంది.
సదా హృదిస్థో భగవన్నమస్తే నమామి నిత్యం భగవన్పురాణ। ఇతి ప్రకాశం తవ మే తదీశస్తవం మయా సర్వగతిప్రబుద్ధ
ఎప్పుడూ హృదయంలో నివసించే భగవానా! నీకు నమస్కారం. నిత్యం నీకు వందనం, పురాతన ప్రభూ! నీ మహిమ నాకు ప్రకాశించింది. నీవే అన్ని మార్గాల్లో నన్ను జాగృతం చేశావు.
సంసారచక్రే భ్రమణాదియుక్తా భీతిం పునర్నః ప్రతిపాలయస్వ
సంసారచక్రంలో తిరుగుతూ ఉన్న మమ్మల్ని, భయాన్ని మళ్లీ కలుగనీయకుండ కాపాడుము.
బ్రహ్మోవాచ॥ సర్వజ్ఞస్త్వం న సందేహో ప్రజ్ఞారాశిశ్చ కేశవ। దేవానాం ప్రథమః పూజ్యః సర్వదా త్వం భవిష్యసి
బ్రహ్మ ఇలా అన్నాడు: కేశవా! నీవు సర్వజ్ఞుడు, సందేహమే లేదు. నీవే జ్ఞానానికి నిలయం. దేవతలందరిలో నీవే ఎప్పుడూ మొదటిగా పూజింపబడతావు.
నారాయణాదనంతరం రుద్రో భక్త్యా విరించనమ్। తుష్టావ ప్రణతో భూత్వా బ్రహ్మాణం కమలోద్భవమ్
నారాయణుని తర్వాత, రుద్రుడు భక్తితో కమలంలో జనించిన బ్రహ్మను నమస్కరించి, సంతోషంగా స్తుతించాడు.
నమః కమలపత్రాక్ష నమస్తే పద్మజన్మనే। నమః సురాసురగురో కారిణే పరమాత్మనే
కమలదళాలాంటి కన్నులు కలవాడా, నీకు నమస్కారం. పద్మంలో జన్మించినవాడా, నీకు వందనం. దేవతలకు, రాక్షసులకు గురువైనవాడా, కార్యసాధకుడా, పరమాత్మా, నీకు నమస్కారం.
నమస్తే సర్వదేవేశ నమో వై మోహనాశన। విష్ణోర్నాభిస్థితవతే కమలాసన జన్మనే
అన్ని దేవతలకు అధిపతివైనవాడా, మాయను తొలగించేవాడా, నీకు నమస్కారం. విష్ణువు నాభిపై ఉన్నవాడా, పద్మాసనంలో జన్మించినవాడా, నీకు వందనం.
నమో విద్రుమరక్తాంగ పాణిపల్లవశోభినే। శరణం త్వాం ప్రపన్నోస్మి త్రాహి మాం భవసంసృతేః
పగడపు వర్ణంతో మెరిసే శరీరమూ, మృదువైన చేతులు కలవాడా, నీకు నమస్కారం. నేను నిన్ను ఆశ్రయించాను, ఈ జనన మరణాల సముద్రం నుంచి నన్ను రక్షించు.
పూర్వం నీలాంబుదాకారం కుడ్మలం తే పితామహ। దృష్ట్వా రక్తముఖం భూయః పత్రకేసరసంయుతమ్
పితామహా! మునుపు నీలి మేఘంలా మెరిసే, ముక్కు మొగ్గలా ఉన్న నీ రూపాన్ని చూశాను. తర్వాత, పువ్వు రేకులు, రేతులు అలంకరించిన ఎర్ర ముఖాన్ని కూడా చూశాను.
పద్మం చానేకపత్రాన్తమసంఖ్యాతం నిరంజనమ్। తత్ర స్థితేన త్వయైషా సృష్టిశ్చైవ ప్రవర్తితా
అనేక రేకులతో, లొటస్ పువ్వు లాంటి, నిష్కళంకమైన పద్మాన్ని చూశాను. ఆ పద్మంపై నీవు నిలిచి, ఇంతటి సృష్టిని ప్రారంభించావు.
త్వాం ముక్త్వా నాన్యతస్త్రాణం జగద్వంద్య నమోస్తు తే। సావిత్రీశాపదగ్ధోహం లింగం మే పతితం క్షితౌ
ఈ లోకమంతా పూజించే వాడవు నిన్ను తప్ప నాకు మరొక ఆశ్రయం లేదు. నీకు నమస్కారం. సావిత్రీ భర్త శాపంతో నా లింగం భూమిపై పడిపోయింది.
ఇదానీం కురు మే శాంతిం త్రాహి మాం సహ భార్యయా। బ్రహ్మా వై పాతు మే పాదౌ జంఘే వై కమలాసనః
ఇప్పుడు నాకు శాంతిని ప్రసాదించు, నా భార్యతో కలిసి నన్ను రక్షించు. బ్రహ్మ నా పాదాలను, పద్మాసనుడు నా కాలులను కాపాడాలని కోరుకుంటున్నాను.
విరించో మే కటిం పాతు సృష్టికృద్గుహ్యమేవ చ। నాభిం పద్మనిభః పాతు జఠరం చతురాననః
విరించీ నా నడుమును, సృష్టికర్త నా గుప్తాంగాన్ని కాపాడాలి. పద్మం వంటి వాడూ నా నాభిని, నాలుగు ముఖాలవాడు నా కడుపును కాపాడాలి.
ఉరస్తు విశ్వసృక్పాతు హృదయం పాతు పద్మజః। సావిత్రీపతిర్మే కంఠం హృషీకేశో ముఖం మమ
విశ్వసృష్టికర్త నా ఉరుసును, పద్మజుడు నా హృదయాన్ని కాపాడాలి. సావిత్రీ భర్త నా గొంతును, హృషీకేశుడు నా ముఖాన్ని కాపాడాలి.
పద్మవర్ణశ్చ నయనే పరమాత్మా శిరో మమ। ఏవం న్యస్య గురోర్నామ శంకరో నామశంకరః
పద్మవర్ణుడు నా కన్నులను, పరమాత్మా నా తలను కాపాడాలి. ఇలా గురువు పేర్లను ఉచ్చరించి, శంకరుడు మంగళాన్ని ప్రసాదించేవాడయ్యాడు.
నమస్తే భగవన్బ్రహ్మన్నిత్యుక్త్వా విరరామ హ। తతస్తుష్టో హరం బ్రహ్మా వాక్యమేతదువాచ హ
భగవంతుడైన బ్రహ్మా! నీకు నమస్కారం అని చెప్పి, ఆయన మౌనంగా నిలిచాడు. అప్పుడు సంతోషించిన బ్రహ్మ హరుడిని ఇలా ఉద్దేశించి పలికాడు.
కం తే కామం కరోమ్యద్య పృచ్ఛ మాం యద్యదిచ్ఛసి। రుద్ర ఉవాచ॥ యది ప్రసన్నో మే నాథ వరదో యది వా మమ
ఈ రోజు నీకు ఏ వరం కావాలో అడుగు. నీవు కోరినది ఏదైనా అడుగు. రుద్రుడు పలికాడు: ప్రభూ! నువ్వు నన్ను ప్రసన్నతతో చూశావా, నాకు వరం ఇవ్వాలనుకుంటున్నావా?
తదేకం మే వద విభో యస్మిన్స్థానే భవాన్స్థితః। కేషుకేషు చ స్థానేషు త్వాం పశ్యంతి సదా ద్విజాః
అయితే, ప్రభూ! నీవు ఎక్కడ నివసిస్తున్నావో, ద్విజులు ఎక్కడ నిన్ను ఎప్పుడూ దర్శిస్తారో నాకు చెప్పు.
నామ్నా చ కేన తే స్థానం శోభతే ధరణీతలే। తన్మే వదస్వ సర్వేశ తవ భక్తిరతస్య చ
భూమిపై నీ స్థలం ఏ పేరుతో ప్రసిద్ధి చెందిందో, అది కూడా చెప్పు. ప్రభువా! అక్కడ నీ భక్తి గురించి కూడా వివరించు.