నారద ఉవాచ- శ్రుత్వేతి నృపతేర్వాక్యం నృపతిం స ద్విజోత్తమః । ఉవాచ సత్యం తస్యాగ్రే వచోరూపగుణార్ణవః
నారదుడు ఇలా అన్నాడు — రాజు మాటలు విని, ఆ ఉత్తమ బ్రాహ్మణుడు, వాక్చాతుర్యగుణాల సముద్రమైనవాడు, రాజు ముందు నిజం చెప్పాడు.
ద్విజ ఉవాచ- న మంత్రం నౌషధం రాజన్విద్యతే మయి భిక్షుకే । కింతు తే నగరే సర్వా యోషితో హ్యజితేంద్రియాః
బ్రాహ్మణుడు ఇలా అన్నాడు — 'రాజా! నేను ఒక భిక్షువు మాత్రమే; నాకు మంత్రం లేదా ఔషధం ఏదీ లేదు. కానీ నీ పట్టణంలోని మహిళలందరికీ ఇంద్రియ నియమం లేదు.'
రూపం మమ సమాలోక్య శ్రుత్వా గీతధ్వనిం తథా । స్మరవేగం సహంతే న రాజంస్తవ పురే స్త్రియః
ఓ రాజా, నా రూపాన్ని చూసి, నా పాట ధ్వని విని, నీ పట్టణంలోని మహిళలు మనస్సులో కలిగే కోరికను తట్టుకోలేవు.
కిం కరోమి మహారాజ కోఽపరాధోస్తి మే విభో । పురాకృతమివోల్లంఘ్యం శాసనం న మహీపతే
మహారాజా, నేను ఏమి చేయాలి? నా తప్పు ఏమిటి ప్రభూ? మునుపు నిర్ణయించిన ఆజ్ఞను నేను ఎప్పుడూ దాటి పోయినది లేదు, భూమిపతి.
నారద ఉవాచ- ఉశీనరశీబే రాజన్నేవం కథయతి ద్విజే । సర్వే పౌరాః సమేత్యాథ ప్రావదన్నితి భూపతిమ్
నారదుడు చెప్పాడు — ఉశీనర రాజా, అతను ఇలా రాజుతో మాట్లాడుతుండగా, పట్టణ ప్రజలంతా కూడి రాజును ఇలా ఉద్దేశించి పలికారు.
పౌరా ఊచుః - రాజన్ననేన విప్రేణ మోహితాః పౌరయోషితః । గృహేషు న హి తిష్ఠంతి హ్యస్మాభిరనివారితాః
పౌరులు అన్నారు — రాజా, ఈ బ్రాహ్మణుని వల్ల మా పట్టణ మహిళలు మాయలో పడ్డారు; వారు ఇళ్లలో ఉండడం లేదు, మేము వారిని ఆపలేకపోతున్నాం.
యద్యయం మోహనః స్త్రీణాం నగరే వత్స్యతి ప్రభో । తదా దేశాంతరాణ్యేవ యాస్యామో వయమద్య వై । గతోఽస్మాకం వృషో దేవో హవ్యకవ్యక్రియాత్మకః
ప్రభూ, ఈ మహిళలను మోహపరిచే వాడు పట్టణంలో ఉంటే, మేము ఈరోజే వేరే దేశాలకు వెళ్ళిపోతాం; మా యజ్ఞాలకు ఆధారమైన దివ్య వృషభుడు మమ్మల్ని విడిచిపోయాడు.
తమనుప్రస్థితాత్క్షేత్రాద్గౌరియం పాపినామివ । వినా తం శరణం యాతం త్యక్తశ్రీభిర్నరేశ్వర
పాపుల పొలాన్ని గౌరీదేవి వదిలిపోతున్నట్టు, ఆయన ఆశ్రయం లేక, ఐశ్వర్యం కోల్పోయినవారు కూడా రాజా, ఇక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయారు.
అథైనమనుయాస్యంతి వాసితాభిర్వృషం యథా । శూన్యాలయే కథం లక్ష్మీర్యత్నతోప్యవతిష్ఠతి
వృషభాన్ని వెంబడించే ఆవుల్లా, సుగంధభరితమైన మహిళలు కూడా ఆయనను వెంబడిస్తారు; ఖాళీ ఇల్లు ఎంత కష్టపడినా, ఐశ్వర్యం అక్కడ నిలవదు.
ధర్మోఽర్థశ్చ గృహం చైతత్ త్రయం స్త్రీవశగం యతః । కాంతాధర్మ ధనాధీనా తయోర్నాశే న తిష్ఠతి
ధర్మం, ధనం, ఇల్లు — ఈ మూడు కూడా మహిళల ఆధీనంలో ఉంటాయి; ప్రియురాలు లేనప్పుడు ధర్మం, ధనం పోతే, ఇంకేమీ మిగలదు.
నారద ఉవాచ- ఏవం వదత్సు పౌరేషు స్త్రియస్తేషాం సమాగతాః । రాజాంతిక ఉపావిష్టా ఇత్యూచుస్తాః పరస్పరమ్
నారదుడు చెప్పాడు — ప్రజలు ఇలా మాట్లాడుతుండగా, వారి మహిళలు కూడి, రాజు ఎదుట కూర్చుని పరస్పరం ఇలా అన్నారు.
పౌరస్త్రియ ఊచుః । కామం వామాకృతిం విప్రమేనం ప్రాప్యమనాంసి నః । ఉల్లసంతి దివాధీశం కమలానీవ వారిణి
పట్టణ మహిళలు అన్నారు — ఓ సూర్యదేవా, అందమైన రూపం గల ఈ బ్రాహ్మణుని చూసినప్పుడు, మా మనసులు నీటిలో కమలాలు వికసినట్టు ఆనందంగా మారుతున్నాయి.
సంకుచంతి వినా తేన కుముదాని యథేందునా । ఆగచ్ఛంతమిలిత్వైనంధారయామోనృపాగ్రతః
ఆయన లేకపోతే, చంద్రుడు లేని కమలాలు మలకచిప్పినట్టు మా హృదయాలు కుంగిపోతున్నాయి; మనమంతా కలిసి, రాజు ముందే ఆయనను పట్టుకుందాం.
అవధ్యోఽయం వయం చాస్య కిం కరిష్యతి భూపతిః । నారద ఉవాచ- ఇత్యుక్త్వా తాస్త్వరావత్యో జగృహుస్తం ద్విజోత్తమమ్
ఆయనను ఎవ్వరూ హానిచేయలేరు, మాకూ ఏమీ జరగదు; రాజు ఏమి చేయగలడు? నారదుడు చెప్పాడు — ఇలా చెప్పి, ఆ ఉత్సాహభరిత మహిళలు ఆ బ్రాహ్మణశ్రేష్ఠుని పట్టుకున్నారు.
పశ్యతాం నిజభర్తౄణాం రాజ్ఞశ్చైవ పురస్తదా । ఊచుశ్చైనం మనోనాథ గృహానాగచ్ఛ హృచ్ఛయమ్
తమ భర్తలు, రాజు చూస్తుండగానే, వారు ఆయనతో ఇలా అన్నారు — 'మనసుకు ఇష్టమైనవాడా, మా ఇళ్లకు రా, మా కోరిక తీర్చు.'
శమయాశు వినాద్యత్వాం స్థాతుం నైవ చ శక్నుమః । ఇత్యాకర్ణ్య వచస్తాసాం స విప్రః ప్రత్యువాచ హ
'నీవు లేక మేము ఉండలేం, త్వరగా మా కోరిక తీర్చు.' అని వారు చెప్పగా, ఆ బ్రాహ్మణుడు వారికి ఇలా సమాధానం ఇచ్చాడు.
విప్ర ఉవాచ- భవతీనామహం పుత్రో భవత్యో మాతరో మమ । గృహాన్కిమర్థముత్సృజ్య భవత్యః పర్యటంతి హి
బ్రాహ్మణుడు చెప్పాడు — నేను మీ అందరికీ కుమారుడిని, మీరు నాకు తల్లులు; మరి ఇళ్లను వదిలి మీరు ఎందుకు తిరుగుతున్నారు?
ఆరాధయత నాథాన్స్వాన్యతో లోకద్వయం ధ్రువమ్ । ఆరాధితేషు పతిషు విష్ణుః సర్వసురేశ్వరః
మీ భర్తలను పూజించండి, అలా చేస్తే రెండు లోకాలు కూడా లభిస్తాయి; భర్తలను పూజించినప్పుడు సర్వదేవతలాధిపతి విష్ణువు సంతోషిస్తాడు.
ప్రసన్నో భవతి త్వత్ర ప్రసన్నే కిము దుర్లభమ్ । యా స్త్రీ స్వపతిముత్సృజ్య సేవతేఽన్యసుఖేచ్ఛయా
ఆయన సంతోషిస్తే, ఇక్కడ ఏదైనా సాధ్యమే; కానీ తన భర్తను వదిలి, వేరొకరి సుఖం కోరే మహిళ —
సాపవాదమవాప్నోతి యాతి ఘోరాం చ దుర్గతిమ్ । ఉషిత్వా తత్ర కల్పాంతే యావత్సా పతివంచనా
ఆమె అపవాదానికి గురవుతుంది, భయంకరమైన దుస్థితికి చేరుతుంది; భర్తను మోసం చేసేంత కాలం, ఆమె అక్కడ యుగాంతం వరకు ఉండాల్సి వస్తుంది.
పునస్తస్మాద్వినిర్గత్య స్థావరత్వం ప్రపద్యతే । తస్మాదపి పశుత్వం సా లభతే బహుజన్మసు
అక్కడి నుండి బయటపడి, ఆత్మ ఆచేతన జీవుల రూపాన్ని పొందుతుంది. ఆ స్థితి నుండి కూడా, ఎన్నో జన్మల తర్వాత, ఆమెకు పశువుగా జన్మించే భాగ్యం కలుగుతుంది.
తతో ముక్తా మనుష్యత్వే వ్యంగా భవతి తత్ర సా । ఏవం పాపగతిం జ్ఞాత్వా నివర్తధ్వమతో జనాత్
ఆ తరవాత, ఆ స్థితి నుండి బయటపడిన తరువాత, మానవ జన్మలో ఆమె వికలాంగురాలవుతుంది. పాపఫలితాన్ని ఇలా తెలుసుకొని, మీరు అందరూ దారి తప్పకండి.
నో వా యాస్యథ దేహాంతే నరకం భృశదారుణమ్ । యదిచ్ఛంతి భవంత్యో మే సుఖం తన్నేహ లప్స్యథ । పాపమేవ హి యుష్మాకం యతోధఃపతనం నృణామ్
లేకపోతే, ఈ శరీరాంతంలో మీరు భయంకరమైన నరకంలో పడతారు. మీరు నా దగ్గర నుండి సుఖాన్ని కోరితే, అది ఇక్కడ లభించదు. ఎందుకంటే, మీకు ఫలితం పాపమే, అది మనుషుల పతనానికి కారణమవుతుంది.
నారద ఉవాచ- శ్రుత్వైవం వచనం తస్య దృష్ట్వా భర్తృసుఖాని చ । లజ్జయానమ్ర ముఖ్యస్తా లతావాతహతా ఇవ
నారదుడు చెప్పాడు — అతని మాటలు విని, భర్తల సంతోషాన్ని చూసి, ప్రధాన స్త్రీలు సిగ్గుతో తలవంచారు. అవి గాలిలో తాకిన లతల్లా నిలువలేదు.
తాసాం తు పురనారీణాం స్మరాగ్నిర్భృశదారుణః । శశామ తస్య శీతేన బటోర్వచనవారిణా
ఆ పురాతన స్త్రీలలో ఉన్న కామాగ్ని ఎంత భయంకరమైనదైనా, ఆ మునివాక్యాల చల్లని నీటితో ఆ మంట ఆరిపోయింది.
ఉత్థాయ చేలుః సర్వాస్తా వినిందంత్య ఇతి స్మరమ్ । బ్రహ్మశక్రాదిదేవానామపి మోహకరం నృప
అందరూ లేచి, బ్రహ్మా, ఇంద్రుడు వంటి దేవతలకూ మాయ కలిగించే మన్మథుడిని నిందిస్తూ నిలబడ్డారు.
స్త్రియ ఊచుః । ధిగిమం పాపకర్మాణం శీలదారుకుఠారకమ్ । కామవామదృశాం ప్రీత్యై ధన్యో యేన హతః స్మరః
స్త్రీలు అన్నారు — ఈ పాపకారుడికి శాపమొస్తుంది. ఇది సద్గుణాల చెట్టును నరికే గొడ్డలి. అందమైన కళ్ళున్నవారికి ఇష్టమైన మన్మథుడిని, వీరి ఆనందార్థం, ఇతడు సంహరించాడే!
కిం వదేమ జగత్పూజ్యాం రుక్మిణీం జఠరే యయా । ధృతః ప్రద్యుమ్ననామ్నాఽసౌ రాహుః స్త్రీశీలచంద్రభుక్
ప్రపంచం పూజించే రుక్మిణి గురించి ఏమి చెప్పగలం? ఆమె గర్భంలోనే, స్త్రీల గుణాన్ని మింగే, ప్రద్యుమ్నుడనే రాహువు పుట్టాడు.
స దేవాధమ ఆయాతి యది నో దృష్టగోచరమ్ । భూయో ధ్యానకృతేశాన దృగగ్నౌ తం క్షిపామహే
ఆ దేవతల్లో అతి నీచుడు మన కంటికి కనిపిస్తే, మళ్లీ మన దృష్టి అగ్నిలో అతడిని వేసిపెడదాం, ధ్యానేశ్వరా!
యేనాయం జనితః పాపో హ్యాత్మారామేణ విష్ణునా । కృతః షోడశసాహస్రస్త్రీప్రియః కా హి నః కథా
ఈ పాపి ఎవరి వల్ల పుట్టాడంటే, తనలో తాను ఆనందించే విష్ణువు వల్లే. అతడు పదహారు వేల స్త్రీలను ఇష్టపడేలా చేశాడు. మరి మన గురించి చెప్పాల్సినదేముంది?