ਸ਼ਿਵਪੁਰਾਣਮ੍

ਮੇਦੁਰਂ ਤਾਰਯਾਮਾਸ ਸਦਾਰਂ ਚ ਘृਣਾਨਿਧਿਃ ਸ਼ਾਰਦਾਂ ਵਿਧਵਾਂ ਚਕ੍ਰੇ ਸਧਵਾਂ ਕ੍ਰਿਯਯਾ ਭਵਾਨ੍

ਦਇਆ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਨੇ ਮੈਦੁਰਾ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਬਚਾ ਲਿਆ। ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਜੋ ਸ਼ਾਰਦਾ ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਧਵਾ ਸੀ, ਉਹ ਵੀ ਵਿਆਹੀ ਹੋ ਗਈ।

ਭਦ੍ਰਾਯੁषੋ ਵਿਪਤ੍ਤਿਂ ਚ ਵਿਚ੍ਛਿਦ੍ਯ ਤ੍ਵਮਦਾਃ ਸੁਖਮ੍ ਸੌਮਿਨੀ ਭਵਬਨ੍ਧਾਦ੍ਵੈ ਮੁਕ੍ਤਾ ऽਭੂਤ੍ਤਵ ਸੇਵਨਾਤ੍

ਤੂੰ ਭਦਰਾਯੁਸ਼ ਦੀ ਮੁਸੀਬਤ ਦੂਰ ਕਰਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸੁੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਸੌਮਿਨੀ ਤੇਰੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਗਈ।

ਤ੍ਵਂ ਸ਼ਂਭੋ ਕਹਰੀਸ਼ਾਸ਼੍ਚ ਰਜਸ੍ਸਤ੍ਤ੍ਵਤਮੋਗੁਣੈਃ ਕਰ੍ਤਾ ਪਾਤਾ ਤਥਾ ਹਰ੍ਤਾ ਜਨਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਂਕ੍ਸ਼ਯਾ

ਹੇ ਸ਼ੰਭੂ, ਹੇ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਤੂੰ ਰਜ, ਸਤ, ਤੇ ਤਮ ਗੁਣਾਂ ਰਾਹੀਂ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ, ਸਭ ਜੀਵਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ।

ਸਰ੍ਵਗਰ੍ਵਾਪਹਾਰੀ ਚ ਸਰ੍ਵਤੇਜੋਵਿਲਾਸਕਃ ਸਰ੍ਵਵਿਦ੍ਯਾਦਿਗੂਢਸ਼੍ਚ ਸਰ੍ਵਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕਃ

ਤੂੰ ਸਭ ਦਾ ਅਹੰਕਾਰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ, ਸਭ ਦੀ ਜੋਤਿ ਵਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈਂ, ਹਰ ਗਿਆਨ ਵਿਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈਂ ਤੇ ਸਭ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਸਰ੍ਵਂ ਚ ਤ੍ਵਂ ਸਰ੍ਵਂ ਤ੍ਵਯਿ ਸਰ੍ਵਂ ਗਿਰੀਸ਼੍ਵਰ ਤ੍ਰਾਹਿ ਤ੍ਰਾਹਿ ਪੁਨਸ੍ਤ੍ਰਾਹਿ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਮੋਪਰਿ

ਸਭ ਕੁਝ ਤੈਥੋਂ ਹੀ ਹੈ, ਤੂੰ ਆਪ ਸਭ ਕੁਝ ਹੈਂ, ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਭ ਕੁਝ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਮੈਨੂੰ ਬਚਾ, ਬਚਾ, ਫਿਰ ਬਚਾ—ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ।

ਅਥਾਸ੍ਮਿਨ੍ਨਨ੍ਤਰੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪ੍ਰਣਿਪਤ੍ਯ ਕृਤਾਂਜਲਿਃ ਏਵਂ ਤ੍ਵਵਸਰਂ ਪ੍ਰਾਪ੍ਯ ਵ੍ਯਜ੍ਞਾਪਯਤ ਸ਼ੂਲਿਨੇ

ਉਸ ਵੇਲੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ ਤੇ ਮੌਕਾ ਮਿਲਣ 'ਤੇ ਤ੍ਰਿਸੂਲਧਾਰੀ ਅੱਗੇ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ।

ਜਯ ਦੇਵ ਮਹਾਦੇਵ ਪ੍ਰਣਤਾਰ੍ਤਿਵਿਭਂਜਨ ਈਦृਸ਼ੇष੍ਵਪਰਾਧੇषੁ ਕੋ ऽਨ੍ਯਸ੍ਤ੍ਵਤ੍ਤਃ ਪ੍ਰਸੀਦਤਿ

ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਮਹਾਂਦੇਵ, ਨਮਣ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਪੀੜ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਐਸੇ ਪਾਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੌਣ ਹੈ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਮਾਫ ਕਰੇ?

ਲਬ੍ਧਮਾਨੋ ਭਵਿष੍ਯਂਤਿ ਯੇ ਪੁਰਾ ਨਿਹਿਤਾ ਮृਧੇ ਪ੍ਰਤ੍ਯਾਪਤ੍ਤਿਰ੍ਨ ਕਸ੍ਯ ਸ੍ਯਾਤ੍ਪ੍ਰਸਨ੍ਨੇ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰੇ

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਹਾਰੇ ਸਨ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵੀ ਹਾਰ ਜਾਣਗੇ—ਜਦੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋਵੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਮੁੜ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ?

ਯਦਿਦਂ ਦੇਵਦੇਵਾਨਾਂ ਕृਤਮਨ੍ਤੁषੁ ਦੂषਣਮ੍ ਤਦਿਦਂ ਭੂषਣਂ ਮਨ੍ਯੇਤ ਅਂਗੀਕਾਰਗੌਰਵਾਤ੍

ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਲੋਂ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਕਰਕੇ ਹੁਣ ਸੌਭਾਗ ਬਣ ਜਾਵੇ, ਤੇਰੇ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਕੇ।

ਇਤਿ ਵਿਜ੍ਞਾਪ੍ਯਮਾਨਸ੍ਤੁ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਪਰਮੇष੍ਠਿਨਾ ਵਿਲੋਕ੍ਯ ਵਦਨਂ ਦੇਵ੍ਯਾ ਦੇਵਦੇਵਸ੍ਸ੍ਮਯਨ੍ਨਿਵ

ਜਦੋਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੇ ਇੰਝ ਅਰਦਾਸ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਦੇਵ ਨੇ ਦੇਵੀ ਵੱਲ ਵੇਖ ਕੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਮੁਸਕਰਾਇਆ।

ਪੁਤ੍ਰਭੂਤਸ੍ਯ ਵਾਤ੍ਸਲ੍ਯਾਦ੍ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਃ ਪਦ੍ਮਜਨ੍ਮਨਃ ਦੇਵਾਦੀਨਾਂ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਮਂਗਾਨਿ ਪ੍ਰਦਦੌ ਪ੍ਰਭੁਃ

ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨਾਲ ਪੁੱਤਰ ਵਾਂਗ ਪਿਆਰ ਕਰਕੇ, ਕਮਲ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਤੇ ਹੋਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਅੰਗ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਮੁੜ ਦੇ ਦਿੱਤੇ।

ਪ੍ਰਥਮਾਦ੍ਯੈਸ਼੍ਚ ਯਾ ਦੇਵ੍ਯੋ ਦਂਡਿਤਾ ਦੇਵਮਾਤਰਃ ਤਾਸਾਮਪਿ ਯਥਾਪੂਰ੍ਵਾਣ੍ਯਂਗਾਨਿ ਗਿਰਿਸ਼ੋ ਦਦੌ

ਜੋ ਦੇਵੀਆਂ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਸਜ਼ਾ ਪਈਆਂ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਮਾਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਗਿਰਿਸ਼ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਅੰਗ ਮੁੜ ਦਿੱਤੇ।

ਦਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਭਗਵਾਨੇਵ ਸ੍ਵਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਪਿਤਾਮਹਃ ਤਤ੍ਪਾਪਾਨੁਗੁਣਂ ਚਕ੍ਰੇ ਜਰਚ੍ਛਾਗਮੁਖਂ ਮੁਖਮ੍

ਪਰ ਦਕ੍ਸ਼ ਲਈ, ਬ੍ਰਹਮਾ ਜੀ ਨੇ, ਉਸਦੇ ਪਾਪ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਸਨੂੰ ਬੁੱਢੇ ਬੱਕਰੇ ਦਾ ਮੁੰਹ ਦਿੱਤਾ।

ਸੋ ऽਪਿ ਸਂਜ੍ਞਾਂ ਤਤੋ ਲਬ੍ਧ੍ਵਾ ਸ ਦृष੍ਟ੍ਵਾ ਜੀਵਿਤਃ ਸੁਧੀ ਭੀਤਃ ਕृਤਾਞ੍ਜਲਿਃ ਸ਼ਂਭੁਂ ਤੁष੍ਟਾਵ ਪ੍ਰਲਪਨ੍ਬਹੁ

ਉਹ ਜਦ ਹੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਤੇ ਆਪਣੀ ਜਾਨ ਬਚੀ ਵੇਖੀ, ਤਾਂ ਡਰ ਗਿਆ, ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਸ਼ੰਭੂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆ ਤੇ ਬਹੁਤ ਵਿਲਾਪ ਕੀਤਾ।

ਜਯ ਦੇਵ ਜਗਨ੍ਨਾਥ ਲੋਕਾਨੁਗ੍ਰਹਕਾਰਕ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾਪਰਾਧਂ ਮੇ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਹ

ਜੈ ਹੋ, ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੇ ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ! ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆ ਕਰ, ਹੇ ਮਹਾਂਈਸ਼, ਮੇਰਾ ਪਾਪ ਮਾਫ ਕਰ।

ਕਰ੍ਤਾ ਭਰ੍ਤਾ ਚ ਹਰ੍ਤਾ ਚ ਤ੍ਵਮੇਵ ਜਗਤਾਂ ਪ੍ਰਭੋ ਮਯਾ ਜ੍ਞਾਤਂ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਵਿष੍ਣ੍ਵਾਦਿਸਕਲੇਸ਼੍ਵਰਃ

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਹੀ ਸੰਸਾਰਾਂ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ, ਪਾਲਣਹਾਰ ਤੇ ਸੰਘਾਰਕ ਹੈਂ। ਹੁਣ ਮੈਂ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਾਣ ਲਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਤੇ ਹੋਰ ਸਭ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈਂ।

ਤ੍ਵਯੈਵ ਵਿਤਤਂ ਸਰ੍ਵਂ ਵ੍ਯਾਪ੍ਤਂ ਸृष੍ਟਂ ਨ ਨਾਸ਼ਿਤਮ੍ ਨ ਹਿ ਤ੍ਵਦਧਿਕਾਃ ਕੇਚਿਦੀਸ਼ਾਸ੍ਤੇ ऽਚ੍ਯੁਤਕਾਦਯਃ

ਸਭ ਕੁਝ ਤੇਰੇ ਰਾਹੀਂ ਹੀ ਫੈਲਿਆ, ਵੱਸਿਆ ਤੇ ਬਣਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਅਚੁਤ ਤੇ ਹੋਰ ਕੋਈ ਵੀ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ।

ਤਂ ਤਥਾ ਵ੍ਯਾਕੁਲਂ ਭੀਤਂ ਪ੍ਰਲਪਂਤਂ ਕृਤਾਗਸਮ੍

ਉਹ ਵਿਅਕੁਲ ਤੇ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਗਲਤੀਆਂ ਕਰ ਚੁੱਕਾ, ਬੇਸੁਧ ਬੋਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।

ਤਥੋਕ੍ਤ੍ਵਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਤਸ੍ਯ ਪਿਤੁਃ ਪ੍ਰਿਯਚਿਕੀਰ੍षਯਾ ਗਾਣਪਤ੍ਯਂ ਦਦੌ ਤਸ੍ਮੈ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯਾਕ੍ਸ਼ਯਮੀਸ਼੍ਵਰਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਹਿ ਕੇ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬ੍ਰਹਮਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗਣਾਂ ਦੀ ਅਟੱਲ ਅਗਵਾਈ ਦੀ ਦਾਤ ਦਿੱਤੀ।

ਤੁष੍ਟੁਵੁਃ ਪ੍ਰਸ਼੍ਰਯਾ ਵਾਚਾ ਸ਼ਂਕਰਂ ਗਿਰਿਜਾਧਿਪਮ੍

ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਿਰਜਾ ਦੇ ਮਾਲਕ ਸ਼ੰਕਰ ਨੂੰ ਨਿਮਰਤਾ ਭਰੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ।

ਜਯ ਸ਼ਂਕਰ ਦੇਵੇਸ਼ ਦੀਨਾਨਾਥ ਮਹਾਪ੍ਰਭੋ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਹੇਸ਼ਾਨਾਪਰਾਧਂ ਨੋ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਵੈ

ਜੈ ਹੋ, ਸ਼ੰਕਰ, ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਮਹਾਨ ਪ੍ਰਭੂ, ਦਿਨਦਿਆਂ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ! ਮਿਹਰ ਕਰ, ਮਹੇਸ਼, ਸਾਡੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਮਾਫ ਕਰ।

ਮਖਪਾਲ ਮਖਾਧੀਸ਼ ਮਖਵਿਧ੍ਵਂਸਕਾਰਕ ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਮਸ਼ਾਨਾਪਰਾਧਂ ਨਃ ਕ੍ਸ਼ਮਸ੍ਵ ਵੈ

ਯਜਨ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਯਜਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਯਜਨ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਮਿਹਰ ਕਰ, ਸ਼ਮਸ਼ਾਨ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਸਾਡੀ ਭੁੱਲ ਨੂੰ ਸੱਚਮੁਚ ਮਾਫ ਕਰ।

ਦੇਵਦੇਵ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਭਕ੍ਤਪ੍ਰਾਣਪ੍ਰਪੋषਕ ਦੁष੍ਟਦਣ੍ਡਪ੍ਰਦ ਸ੍ਵਾਮਿਨ੍ਕृਪਾਂ ਕੁਰੁ ਨਮੋ ऽਸ੍ਤੁ ਤੇ

ਦੇਵਾਂ ਦੇ ਦੇਵ, ਸਰਵੋਚ ਪ੍ਰਭੂ, ਭਗਤਾਂ ਦੀ ਜਿੰਦ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਵਾਲੇ, ਮੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਮਾਲਕ, ਮਿਹਰ ਕਰ; ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ।

ਤ੍ਵਂ ਪ੍ਰਭੋ ਗਰ੍ਵਹਰ੍ਤਾ ਵੈ ਦੁष੍ਟਾਨਾਂ ਤ੍ਵਾਮਜਾਨਤਾਮ੍ ਰਕ੍ਸ਼ਕੋ ਹਿ ਵਿਸ਼ੇषੇਣ ਸਤਾਂ ਤ੍ਵਤ੍ਸਕ੍ਤਚੇਤਸਾਮ੍

ਪ੍ਰਭੂ, ਤੂੰ ਮੰਦਿਆਂ ਅਤੇ ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਘਮੰਡ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਨ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹਨ।

ਅਦ੍ਭੁਤਂ ਚਰਿਤਂ ਤੇ ਹਿ ਨਿਸ਼੍ਚਿਤਂ ਕृਪਯਾ ਤਵ ਸਰ੍ਵਾਪਰਾਧਃ ਕ੍ਸ਼ਂਤਵ੍ਯੋ ਵਿਭਵੋ ਦੀਨਵਤ੍ਸਲਾਃ

ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਅਚੰਭੇ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਨਾਲ ਸਾਰੀਆਂ ਭੁੱਲਾਂ ਮਾਫ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਦਿਨਦਿਆਂ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਹੈ।

ਇਤਿ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਹਾਦੇਵੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦ੍ਯੈਰਮਰੈਃ ਪ੍ਰਭੁਃ ਸ ਭਕ੍ਤਵਤ੍ਸਲਸ੍ਸ੍ਵਾਮੀ ਤੁਤੋष ਕਰੁਣੋਦਧਿਃ

ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਅਮਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਸਲਾਹਿਆ ਗਿਆ, ਮਹਾਂਦੇਵ, ਦਇਆ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ, ਭਗਤਾਂ ਦਾ ਮਿਤਰ, ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਗਿਆ।

ਚਕਾਰਾਨੁਗ੍ਰਹਂ ਤੇषਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਦੀਨਾਂ ਦਿਵੌਕਸਾਮ੍ ਦਦੌ ਨਰਾਂਸ਼੍ਚ ਸੁਪ੍ਰੀਤ੍ਯਾ ਸ਼ਂਕਰੋ ਦੀਨਵਤ੍ਸਲਃ

ਉਸ ਨੇ ਬ੍ਰਹਮਾ ਤੇ ਹੋਰ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਿਹਰ ਦਿੱਤੀ, ਤੇ ਸ਼ੰਕਰ, ਦਿਨਦਿਆਂ ਦਾ ਮਿਤਰ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸੀਸ ਦਿੱਤੀ।

ਸ ਚ ਤਤਸ੍ਤ੍ਰਿਦਸ਼ਾਞ੍ਛਰਣਾਗਤਾਨ੍ ਪਰਮਕਾਰੁਣਿਕਃ ਪਰਮੇਸ਼੍ਵਰਃ ਅਨੁਗਤਸ੍ਮਿਤਲਕ੍ਸ਼ਣਯਾ ਗਿਰਾ ਸ਼ਮਿਤਸਰ੍ਵਭਯਃ ਸਮਭਾषਤ

ਫਿਰ, ਸਰਵੋਚ ਦਇਆਲੂ ਪ੍ਰਭੂ, ਹੰਸ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਡਰ ਦੂਰ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇਵਾਂ ਨੂੰ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਚਰਨਾਂ 'ਤੇ ਆਏ ਸਨ, ਬੋਲਿਆ।

ਯਦਿਦਮਾਗ ਇਹਾਚਰਿਤਂ ਸੁਰੈਰ੍ਵਿਧਿਨਿਯੋਗਵਸ਼ਾਦਿਵ ਯਨ੍ਤ੍ਰਿਤੈਃ ਸ਼ਰਣਮੇਵ ਗਤਾਨਵਲੋਕ੍ਯ ਵਸ੍ਤਦਖਿਲਂ ਕਿਲ ਵਿਸ੍ਮृਤਮੇਵ ਨਃ

ਜੋ ਕੁਝ ਇੱਥੇ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਾਂ ਵੱਲੋਂ ਕਿਸੇ ਹੁਕਮ ਦੇ ਬਲ ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜੋ ਪਨਾਹ ਲੈਣ ਆਏ, ਉਹ ਸਾਰਾ, ਸੱਚਮੁਚ, ਸਾਡੇ ਵਲੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਭੁੱਲ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।