ஶிவபுராணம்

காதநாஶ்சாப்யஶீலாஶ்ச பூதாத்யாஃ பரிகீர்திதாஃ ப்ரதமோ மஹதஃ ஸர்கோ ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ

உணவு உண்ணும் பழக்கம் இல்லாத, பஞ்சபூதங்களிலிருந்து தொடங்கும் உயிர்கள் குறிப்பிடப்படுகிறார்கள்; முதல் படைப்பு மகத்துவம் கொண்ட பரமபிரம்மனிடமிருந்து தோன்றியது.

தந்மாத்ராணாம் த்விதீயஸ்து பூதஸர்கஃ ஸ உச்யதே வைகாரிகஸ்த்ரு'தீயஸ்து ஸர்க ஐந்த்ரியகஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

சூக்ஷ்மமான தன்மாத்திரைகளிலிருந்து உருவாகும் பூதப் படைப்பு இரண்டாவது; இந்தப் படைப்பை பூதப் படைப்பு என்று கூறுவர். மூன்றாவது, இந்திரியங்களிலிருந்து தோன்றும் படைப்பு, இந்திரியப் படைப்பு என அறியப்படுகிறது.

இத்யேஷ ப்ரக்ரு'தேஃ ஸர்கஃ ஸம்ப்ரு'தோ ऽபுத்திபூர்வகஃ முக்யஸர்கஶ்சதுர்தஸ்து முக்யா வை ஸ்தாவராஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ

இவ்வாறு, இயற்கையின் படைப்பு அறிவில்லாமல் நிறைவேறியது; நான்காவது முக்கியமான படைப்பு நிலையான உயிர்கள் என்று அறியப்படுகின்றன.

திர்யக்ஸ்ரோதஸ்து யஃ ப்ரோக்தஸ்திர்யக்யோநிஃ ஸ பஞ்சமஃ ததூர்த்வஸ்ரோதஸஃ ஷஷ்டோ தேவஸர்கஸ்து ஸ ஸ்ம்ரு'தஃ

பக்கவாட்டாக ஓடும் படைப்பு ஐந்தாவது, அது மிருகங்களுக்கு உரியது; மேலே செல்லும் ஓட்டத்துடன் உள்ள படைப்பு ஆறாவது, அது தெய்வீகப் படைப்பு என அழைக்கப்படுகிறது.

ததோ ऽர்வாக் ஸ்ரோதஸாம் ஸர்கஃ ஸப்தமஃ ஸ து மாநுஷஃ அஷ்டமோ ऽநுக்ரஹஃ ஸர்கஃ கௌமாரோ நவமஃ ஸ்ம்ரு'தஃ

அதற்குப் பிறகு, கீழே செல்லும் ஓட்டத்துடன் மனிதப் படைப்பு ஏழாவது; எட்டாவது அருள் படைப்பு, ஒன்பதாவது குமாரப் படைப்பு என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ப்ராக்ரு'தாஶ்ச த்ரயஃ பூர்வே ஸர்காஸ்தே ऽபுத்திபூர்வகாஃ புத்திபூர்வம் ப்ரவர்தந்தே முக்யாத்யாஃ பஞ்ச வைக்ரு'தாஃ

முதலாவது மூன்று படைப்புகள் இயற்கையாகவும், அறிவில்லாமல் தோன்றியவையாகும்; முக்கியமான படைப்பிலிருந்து தொடங்கும் ஐந்து அறிவுடன் நிகழும், அவை மாற்றப்பட்டவை என அழைக்கப்படுகின்றன.

அக்ரே ஸஸர்ஜ வை ப்ரஹ்மா மாநஸாநாத்மநஃ ஸமாந் ஸநந்தம் ஸநகஞ்சைவ வித்வாம்ஸஞ்ச ஸநாதநம்

முதலில், பிரம்மா தன் மனதில் இருந்து சமானமான சனந்தன், சனகன், மற்றும் ஞானி சனாதனனை உருவாக்கினார்.

ரு'பும் ஸநத்குமாரஞ்ச பூர்வமேவ ப்ரஜாபதிஃ ஸர்வே தே யோகிநோ ஜ்ஞேயா வீதராகா விமத்ஸராஃ

பிரஜாபதி முன்பே ரிபு மற்றும் சனத்குமாரனையும் உருவாக்கினார்; இவர்கள் எல்லாரும் ஆசை, பொறாமை இல்லாத யோகிகள் என்று அறியப்பட வேண்டும்.

இஶ்வராஸக்தமநஸோ ந சக்ருஃ ஸ்ரு'ஷ்டயே மதிம் தேஷு ஸ்ரு'ஷ்ட்யநபேக்ஷேஷு கதேஷு ஸநகாதிஷு

இவர்கள் இறைவனை மட்டுமே நினைக்கும் மனதுடன், படைப்பை நோக்கி மனம் செலுத்தவில்லை; சனகன் முதலியோர் படைப்பில் விருப்பமின்றி விலகிச் சென்றார்கள்.

ஸ்ரஷ்டுகாமஃ புநர்ப்ரஹ்மா ததாப பரமம் தபஃ தஸ்யைவம் தப்யமாநஸ்ய ந கிம்சித்ஸமவர்தத

பிரம்மா மீண்டும் படைக்க விரும்பி, மிகுந்த தவம் செய்தார்; அவர் இப்படித் தவம் செய்தபோது எதுவும் தோன்றவில்லை.

ததோ தீர்கேண காலேந துஃகாத்க்ரோதோ வ்யஜாயத க்ரோதாவிஷ்டஸ்ய நேத்ராப்யாம் ப்ராபதந்நஶ்ருபிந்தவஃ

பெரிய காலம் கழிந்தபின், துயரால் கோபம் எழுந்தது; கோபம் பிடித்தபோது, அவரது கண்களில் இருந்து கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன.

ததஸ்தேப்யோ ऽஶ்ருபிந்துப்யோ பூதாஃ ப்ரேதாஸ்ததாபவந் ஸர்வாம்ஸ்தாநஶ்ருஜாந்த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரஹ்மாத்மாநமநிம்தத

அப்போது அந்த கண்ணீர்த் துளிகளிலிருந்து ப்ரேதங்கள் என்ற உயிர்கள் தோன்றின. தன் கண்ணீரால் பிறந்த அந்த அனைத்து உயிர்களையும் பார்த்து, பிரம்மா தன்னையே வருந்தினார்.

தஸ்ய தீவ்ரா ऽபவந்மூர்சா க்ரோதாமர்ஷஸமுத்பவா மூர்சிதஸ்து ஜஹௌ ப்ராணாந்க்ரோதாவிஷ்டஃ ப்ரஜாபதிஃ

அந்த வருத்தத்தால், கோபமும் வெறுப்பும் கலந்து, பிரம்மாவுக்கு கடும் மயக்கம் ஏற்பட்டது. கோபத்தில் மூழ்கிய பிரஜாபதி, அந்த மயக்கத்தில் உயிரை இழந்தார்.

ததஃ ப்ராணேஶ்வரோ ருத்ரோ பகவாந்நீலலோஹிதஃ ப்ரஸாதமதுலம் கர்தும் ப்ராதுராஸீத்ப்ரபோர்முகாத்

அந்த நேரத்தில், உயிரின் அதிபதி, நீலமும் சிவப்பும் கலந்த வடிவுடைய பரமமான ருத்ரன், அளவில்லா அருள் செய்ய, பிரம்மாவின் வாயிலிருந்து தோன்றினார்.

தஶதா சைகதா சக்ரே ஸ்வாத்மாநம் ப்ரபுரீஶ்வரஃ தே தேநோக்தா மஹாத்மாநோ தஶதா சைகதா க்ரு'தாஃ

அந்த இறையவன், தன்னையே பத்து வடிவிலும், ஒரே வடிவிலும் உருவாக்கினார். அவரால் அந்த மகான்மைகள் பத்து வடிவிலும், ஒரே வடிவிலும் ஆனார்கள்.

யூயம் ஸ்ரு'ஷ்டா மயா வத்ஸா லோகாநுக்ரஹகாரணாத் தஸ்மாத்ஸர்வஸ்ய லோகஸ்ய ஸ்தாபநாய ஹிதாய ச

"பிள்ளைகளே! உலகுக்கு நன்மை செய்ய நான் உங்களை உருவாக்கினேன். ஆகவே, எல்லா உயிர்களுக்கும் நிலை மற்றும் நன்மை ஏற்பட வேண்டும்."

ப்ரஜாஸந்தாநஹேதோஶ்ச ப்ரயதத்வமதந்த்ரிதாஃ ஏவமுக்தாஶ்ச ருருதுர்துத்ருவுஶ்ச ஸமந்ததஃ

"உயிர்கள் தொடர வேண்டும் என்பதற்காக, சோர்வின்றி முயற்சி செய்யுங்கள்," என்று சொன்னபோது, அவர்கள் அழுதும் ஓடினும் எல்லாதிசைகளிலும் பறந்தார்கள்.

ரோதநாத்த்ராவணாச்சைவ தே ருத்ரா நாமதஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ யே ருத்ராஸ்தே கலு ப்ராணா யே ப்ராணாஸ்தே மஹாத்மகாஃ

அவர்கள் அழுததும் ஓடியதும் காரணமாக, 'ருத்ரர்கள்' என்று பெயர் பெற்றார்கள். அந்த ருத்ரர்களே உயிர்கள், அந்த உயிர்களே உண்மையில் மகான்மைகள்.

ததோ ம்ரு'தஸ்ய தேவஸ்ய ப்ரஹ்மணஃ பரமேஷ்டிநஃ க்ரு'ணீ ததௌ புநஃ ப்ராணாந்ப்ரஹ்மபுத்ரோ மஹேஶ்வரஃ

பிறகு, இறந்த பிரம்மாவுக்கு, பரமமான அந்த தேவனுக்கு, இரக்கம் கொண்ட மகேசுவரன், மீண்டும் உயிரை அளித்தார்.

ப்ரஹ்ரு'ஷ்டவதநோ ருத்ரஃ ப்ராணப்ரத்யாகமாத்விபோஃ அப்யபாஷத விஶ்வேஶோ ப்ரஹ்மாணம் பரமம் வசஃ

உயிர் திரும்பிய மகத்தானவரை பார்த்து, மகிழ்ச்சி நிறைந்த முகத்துடன் ருத்ரன், உலகத்தையெல்லாம் ஆண்ட இறைவனிடம் உயர்ந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

மாபைர்மாபைர்மஹாபாக விரிம்ச ஜகதாம் குரோ மயா தே ப்ராணிதாஃ ப்ராணாஃ ஸுகமுத்திஷ்ட ஸுவ்ரத

"பயப்படாதே, பயப்படாதே, மிகப்பெரும் பாக்கியசாலி, உலகுக்குத் தலைமை வகிக்கும் விரிஞ்சா! நான் உன் உயிர்களை மீண்டும் அளித்துள்ளேன்; நல்லவரே, சந்தோஷமாக எழு."

ஸ்வப்நாநுபூதமிவ தச்ச்ருத்வா வாக்யம் மநோஹரம் ஹரம் நிரீக்ஷ்ய ஶநகைர்நேத்ரைஃ புல்லாம்புஜப்ரபைஃ

அந்த இனிய வார்த்தைகள் கனவில் கேட்டதுபோல், பிரம்மா மெதுவாக மலர்ந்த தாமரைப்பூ போன்ற கண்களால் ஹரனை நோக்கினார்.

ததா ப்ரத்யாகதப்ராணஃ ஸ்நிக்தகம்பீரயா கிரா உவாச வசநம் ப்ரஹ்மா தமுத்திஶ்ய க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ

உயிர் திரும்பிய பிரம்மா, கரங்களை கூப்பி, மென்மையான ஆழமான குரலில் அவரை நோக்கி இவ்வாறு பேசினார்.

த்வம் ஹி தர்ஶநமாத்ரேண சாநந்தயஸி மே மநஃ கோ பவாந் விஶ்வமூர்த்யா வா ஸ்தித ஏகாதஶாத்மகஃ

"உன்னைப் பார்த்தவுடன் என் மனம் ஆனந்தமாகிறது. நீ யார்? எல்லா உருவங்களும் கொண்டவன், பதினொன்று அம்சங்களுடன் இங்கு நிற்கும் நீ யார்?"

தஸ்ய தத்வசநம் ஶ்ருத்வா வ்யாஜஹார மஹேஶ்வரஃ ஸ்ப்ரு'ஶந் காராப்யாம் ப்ரஹ்மாணம் ஸுஸுகாப்யாம் ஸுரேஶ்வரஃ

அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட மகேசுவரன், தேவர்களின் தலைவன், மென்மையான கரங்களால் பிரம்மாவைத் தொட்ந்து பேசினார்.

மாம் வித்தி பரமாத்மாநம் தவ புத்ரத்வமாகதம் ஏதே சைகாதஶ ருத்ராஸ்த்வாம் ஸுரக்ஷிதுமாகதாஃ

"நான் உன்னுடைய மகனாக வந்த பரமாத்மா என்பதை அறிந்துகொள். இந்த பதினொன்று ருத்ரர்களும் உன்னை காப்பதற்காக வந்துள்ளார்கள்."

தஸ்மாத்தீவ்ராமிமாம்மூர்சாம் விதூய மதநுக்ரஹாத் ப்ரபுத்தஸ்வ யதாபூர்வம் ப்ரஜா வை ஸ்ரஷ்டுமர்ஹஸி

"எனது அருளால் இந்த கடும் மயக்கத்தை நீக்கி, பழையபடி விழித்து எழு; நீ மீண்டும் உயிர்களை உருவாக்க வேண்டும்."

ஏவம் பகவதா ப்ரோக்தோ ப்ரஹ்மா ப்ரீதமநா ஹ்யபூத் நாநாஷ்டகேந விஶ்வாத்மா துஷ்டாவ பரமேஶ்வரம்

இவ்வாறு பகவான் கூறியபோது, பிரம்மாவின் மனம் மகிழ்ந்தது. உலகின் ஆத்மா, பரமேசுவரனை பலவகை எட்டுச்சொற்கள் கொண்ட ஸ்தோத்திரங்களால் புகழ்ந்தார்.

நமஸ்தே பகவந் ருத்ர பாஸ்கராமிததேஜஸே நமோ பவாய தேவாய ரஸாயாம்புமயாத்மநே ஶர்வாய க்ஷிதிரூபாய நந்தீஸுரபயே நமஃ

"வணக்கம், பகவான் ருத்ரா! சூரியனைப் போல ஒளியுடையவரே, வணக்கம். பவா, தேவா, நீர் மற்றும் ரசம் ஆகியவற்றின் சாரமுள்ளவரே, சர்வா, பூமி வடிவம் கொண்டவரே, நந்தி, சுரபி ஆகியோருக்கு வணக்கம்."