ஶிவபுராணம்

பிபிதுர்பலிநோ வீரா வீரபத்ராம்கஸம்பவாஃ சிம்தி பிம்தி க்ஷிப க்ஷிப்ரம் மார்யதாம் தார்யதாமிதி

வீரபத்திரனின் உடலில் பிறந்த அந்த வலிமையான வீரர்கள், 'வெட்டு! உடை! எறி! விரைவில் அழித்து விடு!' என்று கூவி, தாக்கி, உடைத்து, எறிந்து, விரைவில் அழித்தார்கள்.

ஹரஸ்வ ப்ரஹரஸ்வேதி பாடயோத்பாடயேதி ச ஸம்ரம்பப்ரபவாஃ க்ரூராஶ்ஶப்தாஃ ஶ்ரவணஶம்கவஃ

'அடி! தாக்கு! பிள! பிடுங்கு!' என்று கோபத்தில் எழுந்த கடுமையான சத்தங்கள், பயமுறுத்தும் கூச்சல்கள், காதுக்கு பயங்கரமாக ஒலித்தன.

யத்ரதத்ர கணேஶாநாம் ஜஜ்ஞிரே ஸமரோசிதாஃ விவ்ரு'த்தநயநாஃ கேசித்தஷ்டதம்ஷ்ட்ரோஷ்டதாலவஃ

எங்கு எங்கு கணங்களின் தலைவர்கள் போர் செய்யத் தோன்றினார்களோ, சிலர் கண்களை பெரிதாகத் திறந்திருந்தார்கள், சிலர் உதடு, பற்கள், நாக்கை கடித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.

ஆஶ்ரமஸ்தாந்ஸமாக்ரு'ஷ்ய மாரயந்தி தபோதநாத் ஸ்ருவாநபஹரந்தஶ்ச க்ஷிபந்தோக்நிம் ஜலேஷு ச

அறங்களில் இருந்தவர்களை இழுத்து, தவமிருப்பவர்களை கொன்று, அவர்களுடைய கரண்டிகளைப் பறித்து, நெருப்பை நீரில் வீசினார்கள்.

கலஶாநபி பிந்தம்தஶ்சிம்தம்தோ மணிவேதிகாஃ காயம்தஶ்ச நதந்தஶ்ச ஹஸந்தஶ்ச முஹுர்முஹுஃ

கலசங்களை உடைத்து, மாணிக்க வேதிக்கைகளை சிதைத்து, பாடி, கூவி, மீண்டும் மீண்டும் சிரித்தார்கள்.

ரக்தாஸவம் பிபந்தஶ்ச நந்ரு'துர்கணபும்கவாஃ நிர்மத்ய ஸேம்த்ராநமராந் கணேந்த்ராந்வ்ரு'ஷேந்த்ரநாகேந்த்ரம்ரு'கேந்த்ரஸாராஃ

சிவபெருமானின் கணங்களின் தலைவர்கள், குருதி கலந்த மதுவை அருந்தி, தேவர்களையும் இந்திரனையும் வென்று ஆடினர். அவர்கள், காளை, பாம்பு, சிங்கம் ஆகியவற்றின் தலைவர்களைப் போல் வலிமைமிகு கணங்களின் முன்னணியில் இருந்தனர்.

சக்ருர்பஹூந்யப்ரதிமபாவாஃ ஸஹர்ஷரோமாணி விசேஷ்டிதாநி நந்தம்தி கேசித்ப்ரஹரந்தி கேசித்தாவந்தி கேசித்ப்ரலபந்தி கேசித்

அவர்கள் மகிழ்ச்சியில் கூந்தல் புல்லரிக்க, ஒப்பில்லாத பல செயல்களைச் செய்தனர். சிலர் மகிழ்ந்தனர், சிலர் அடித்தனர், சிலர் ஓடினர், சிலர் அரட்டை அடித்தனர்.

ந்ரு'த்யந்தி கேசித்விஹஸந்தி கேசித்வல்கந்தி கேசித்ப்ரமதா பலேந

சிலர் ஆடினர், சிலர் சிரித்தனர், சிலர் துள்ளினர்; அந்த பிரமதர்கள் தங்கள் வலிமையோடு இருந்தனர்.

கேசிஜ்ஜிக்ரு'க்ஷம்தி கநாந்ஸ தோயாந்கேசித்க்ரஹீதும் ரவிமுத்பதம்தி கேசித்ப்ரஸர்தும் பவநேந ஸார்தமிச்சம்தி பீமாஃ ப்ரமதா வியத்ஸ்தாஃ

சிலர் மேகங்களைப் பிடிக்க முயன்றனர், சிலர் சூரியனைப் பிடிக்க உயர்ந்து பாய்ந்தனர், சிலர் காற்றோடு ஓட விரும்பினர்; அந்த பயங்கரமான பிரமதர்கள் வானில் நின்றனர்.

ஆக்ஷிப்ய கேசிச்ச வராயுதாநி மஹா புஜம்காநிவ வைநதேயாஃ ப்ரமம்தி தேவாநபி வித்ரவம்தஃ கமம்டலே பர்வதகூடகல்பாஃ

சிலர் பெரிய ஆயுதங்களைப் பிடித்து, கருடன் போல் பெரிய பாம்புகளைப் போலச் சுற்றினர்; கூட தேவர்கள் பயந்து ஓடினர், அவர்கள் வானில் மலைச்சிகரங்களைப் போல் அலைந்தனர்.

உத்பாட்ய சோத்பாட்யக்ரு'ஹாணி கேசித்ஸஜாலவாதாயநவேதிகாநி விக்ஷிப்ய விக்ஷிப்ய ஜலஸ்ய மத்யே காலாம்புதாபாஃ ப்ரமதா நிநேதுஃ

சிலர் ஜாலிகள், ஜன்னல்கள், வேதிகைகள் உடைய வீடுகளை பிடித்து பிடித்து, அவற்றை நீருக்குள் எறிந்தனர்; கரிய மேகங்களைப் போல் இருந்த பிரமதர்கள் பெருமூச்சுடன் முழங்கினர்.

உத்வர்திதத்வாரகபாடகுட்யம் வித்வஸ்தஶாலாவலபீகவாக்ஷம் அஹோ பதாபஜ்யத யஜ்ஞவாடமநாதவத்வாக்யமிவாயதார்தம்

கதவுகள், சுவர்கள், மாடிகள் எல்லாம் புரண்டுபோய், யாகவேதி உடைந்து, அர்த்தமில்லாத வார்த்தையைப் போல், உரிமையில்லாமல் கிடந்தது.

ஹா நாத தாதேதி பிதுஃ ஸுதேதி ப்ரதர்மமாம்பேதி ச மாதுலேதி உத்பாட்யமாநேஷு க்ரு'ஹேஷு நார்யோ ஹ்யாநாதஶப்தாந்பஹுஶஃ ப்ரசக்ருஃ

வீடுகள் பிடித்து எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டபோது, பெண்கள் பலமுறை, 'ஓ காப்பாளர்! ஓ தந்தையே! ஓ மகனே! ஓ சகோதரனே! ஓ தாயே!' என்று ஆதங்கக் கூச்சல்கள் எழுப்பினர்.

ததஸ்த்ரிதஶமுக்யாஸ்தே விஷ்ணுஶக்ரபுரோகமாஃ ஸர்வே பயபரித்ரஸ்தாதுத்ருவுர்பயவிஹ்வலாஃ

பின்னர், விஷ்ணுவும் இந்திரனும் முன்னிலையாக, எல்லா முக்கியமான தேவர்களும் பயத்தால் அச்சமடைந்து ஓடினர்.

நிஜைரதூஷிதைரம்கைர்த்ரு'ஷ்ட்வா தேவாநுபத்ருதாந் தம்ட்யாநதம்டிதாந்மத்வா சுகோப கணபும்கவஃ

தங்கள் உடல்கள் குற்றமில்லாமல் இருந்தும், தேவர்கள் தாக்கப்பட்டதைப் பார்த்து, குற்றவாளிகள் தண்டிக்கப்படவில்லை என்று எண்ணி, கணங்களின் தலைவன் கோபமடைந்தான்.

ததஸ்த்ரிஶூலமாதாய ஶர்வஶக்திநிபர்ஹணம் ஊர்த்வத்ரு'ஷ்டிர்மஹாபாஹுர்முகாஜ்ஜ்வாலாஃ ஸமுத்ஸ்ரு'ஜந்

அப்போது, எல்லா சக்திகளையும் அடக்கும் திரிசூலம் எடுத்துக் கொண்டு, உயர்ந்த பார்வையுடன், வலிமைமிகு தோள்களோடு, வாயிலிருந்து ஜ்வாலைகள் பறக்க விட்டான்.

அமராநபி துத்ராவ த்விரதாநிவ கேஸரீ தாநபித்ரவதஸ்தஸ்ய கமநம் ஸுமநோஹரம்

அவன், சிங்கம் யானைகளை விரட்டும் போல், தேவர்களையும் விரட்டினான்; அவன் முன்னேறியபோது, அவன் நகர்வு மிக அழகாக இருந்தது.

வாராணஸ்யேவ மத்தஸ்ய ஜகாம ப்ரேக்ஷணீயதாம் ததஸ்தத்க்ஷோபயாமாஸ மஹத்ஸுரபலம் பலீ

வாரணாசியில் மதம் பிடித்தவனைப் போல், அவன் பார்வைக்கு அருமையாக இருந்தான்; பிறகு, அந்த வலிமைமிகு ஒருவர், தேவர்களின் பெரிய படையை கலக்கம் செய்தான்.

மஹாஸரோவரம் யத்வந்மத்தோ வாரணயூதபஃ விகுர்வந்பஹுதாவர்ணாந்நீலபாம்டுரலோஹிதாந்

பெரிய ஏரியில் மதமுள்ள யானைத் தலைவர் போல், அவன் நீலம், வெண்மை, சிவப்பு என பல நிறங்களில் தோன்றினான்.

விப்ரத்வ்யாக்ராஜிநம் வாஸோ ஹேமப்ரவரதாரகம்

அவன் புலி தோலை உடையாக அணிந்து, பொன்னால் ஜொலிக்கும் நட்சத்திரங்கள் பதிக்கப்பட்டிருந்தன.

வ்யசரத்தேவஸம்கேஷு பத்ரோ ऽக்நிரிவ கக்ஷகஃ தத்ர தத்ர மஹாவேகாச்சரம்தம் ஶூலதாரிணம்

அவன் தேவர்களின் கூட்டங்களில், காட்டில் எரியைக் போல், உயர்வாக நடந்தான்; இடம் இடமாக, மிக வேகமாக, திரிசூலம் ஏந்தி அலைந்தான்.

தமேகம் த்ரிதஶாஃ ஸர்வே ஸஹஸ்ரமிவ மேநிரே பத்ரகாலீ ச ஸம்க்ருத்தா யுத்தவ்ரு'த்தமதோத்ததா

அனைத்து தேவர்களும் அவனை ஒருவனாகவே ஆயிரம் பேர் போல் எண்ணினர்; அந்த சமரத்தில் கோபம் கொண்டு, போர் வெறியால் உற்சாகமடைந்த பத்ரகாளி முன்னே வந்தாள்.

முக்தஜ்வாலேந ஶூலேந நிர்பிபேத ரணே ஸுராந் ஸ தயா ருருசே பத்ரோ ருத்ரகோபஸமுத்பவஃ

அவளது ஜ்வலிக்கும் சூலத்தால், அவள் போரில் தேவர்களைத் துளைத்தாள்; அவளுடன், அந்த நல்லவன், ருத்ரனின் கோபத்திலிருந்து தோன்றியவன், பிரகாசமாக இருந்தான்.

ப்ரபயேவ யுகாம்தாக்நிஶ்சலயா தூமதூம்ரயா பத்ரகாலீ ததாயுத்தே வித்ருதத்ரிதஶாபபௌ

அந்தப் போரில், பத்திரகாளி, யுகாந்தக் காலத்தில் புகையால் கரைந்த தீயைப் போல ஒளி வீசினாள்; அவளைக் கண்ட தேவர்கள் பயந்து ஓடினர்.

கல்பே ஶேஷாநலஜ்வாலாதக்தாவிஶ்வஜகத்யதா ததா ஸவாஜிநம் ஸூர்யம் ருத்ராந்ருத்ரகணாக்ரணீஃ

ஒரு கல்பம் முடிவில் சேஷனின் அக்னி உலகங்களை எரிப்பதைப் போல, ருத்ரர்களுக்கும் அவர்களது கூட்டத்தாருக்கும் தலைவியாகிய பத்திரகாளி, குதிரையில் அமர்ந்த சூரியனை எதிர்த்து தாக்கினாள்.

பத்ரோ மூர்த்நி ஜகாநாஶு வாமபாதேந லீலயா அஸிபிஃ பாவகம் பத்ரஃ பட்டிஶைஸ்து யமம் யமீ

பத்திரகாளி, சூரியனின் தலையை இடது காலால் சுலபமாக அடித்தாள்; அக்கினியை வாள்களால் தாக்கினாள்; எமனையும் அவன் துணையையும் வேல்களால் தாக்கினாள்.

ருத்ராந்த்ரு'டேந ஶூலேந முத்கரைர்வருணம் த்ரு'டைஃ பரிகைர்நிர்ரு'திம் வாயும் டம்கைஷ்டம்கதரஃ ஸ்வயம்

ருத்ரர்களை வலிமையான சூலத்தால், வருணனை கனமான முருக்களால், நிருத்தியை இரும்புக் கோள்களால், வாயுவை கூரிய ஆயுதத்தால் அவள் தாக்கினாள்.

நிர்பிபேத ரணே வீரோ லீலயைவ கணேஶ்வரஃ ஸர்வாந்தேவகணாந்ஸத்யோ முநீஞ்சம்போர்விரோதிநஃ

கணாதிபதி, போரில் எளிதாகவே சம்புவுக்கு எதிராக வந்த எல்லா தேவர்களையும் முனிவர்களையும் உடைத்துவிட்டான்.

ததோ தேவஃ ஸரஸ்வத்யா நாஸிகாக்ரம் ஸுஶோபநம் சிச்சேத கரஜாக்ரேண தேவமாதுஸ்ததைவ ச

பின்னர் அந்த தேவன், சரஸ்வதியின் அழகான மூக்குத் துன்பை தனது நகத்தின் முனையால் வெட்டினான்; அதைப் போலவே தேவிமாதாவின் மூக்கையும் வெட்டினான்.