ஶிவபுராணம்

த்ரு'ஷ்ட்வா தாநமராந்பீதாந்ப்ரணதார்திஹரோ ஹரஃ இதமாஹ மஹாதேவஃ ப்ரஹஸந் ப்ரேக்ஷ்ய பார்வதீம்

அந்த தேவதைகள் பயந்து நிற்பதைப் பார்த்து, வணங்குபவர்களின் துயரை நீக்கும் ஹரன், பார்வதியை நோக்கி சிரித்தபடி இவ்வாறு சொன்னார்.

மாபைஷ்ட த்ரிதஶாஸ்ஸர்வே யூயம் வை மாமிகாஃ ப்ரஜாஃ அநுக்ரஹார்தமேவேஹ த்ரு'தோ தம்டஃ க்ரு'பாலுநா

மூன்று உலகத் தேவர்களே, பயப்பட வேண்டாம்; நீங்கள் எல்லாரும் எனது மக்கள். தயவுக்காகவே தண்டனை வழங்கப்பட்டது.

பவதாம் நிர்ஜராணாம் ஹி க்ஷாந்தோ ऽஸ்மாபிர்வ்யதிக்ரமஃ க்ருத்தேஷ்வஸ்மாஸு யுஷ்மாகம் ந ஸ்திதிர்ந ச ஜீவிதம்

உங்கள் தவறை நாங்கள் மன்னித்துள்ளோம், அமரர்களே; எங்களுக்கு கோபம் வந்தால், உங்களுக்குப் பதவியும், உயிரும் இருக்காது.

இத்யுக்தாஸ்த்ரிதஶாஸ்ஸர்வே ஶர்வேணாமிததேஜஸா ஸத்யோ விகதஸந்தேஹா நந்ரு'துர்விபுதா முதா

அமிதமான ஒளியுடைய சர்வன் இவ்வாறு சொன்னதும், அனைத்து தேவதைகளும் உடனே சந்தேகமின்றி மகிழ்ச்சியோடு ஆடினர்.

ப்ரஸந்நமநஸோ பூத்வாநந்தவிஹ்வலமாநஸாஃ ஸ்துதிமாரேபிரே கர்தும் ஶம்கரஸ்ய திவௌகஸஃ

மனது தெளிவாக, ஆனந்தத்தில் மூழ்கி, விண்ணுலகவர்கள் சங்கரனைப் புகழ்ந்து பாடத் தொடங்கினர்.

த்வமேவ தேவாகிலலோககர்தா பாதா ச ஹர்தா பரமேஶ்வரோ ऽஸி கவிஷ்ணுருத்ராக்யஸ்வரூபபேதை ரஜஸ்தமஸ்ஸத்த்வத்ரு'தாத்மமூர்தே

ஓ தேவனே, நீயே எல்லா உலகங்களையும் படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் பரமேசுவரன்; கவிஅனும், விஷ்ணுவும், ருத்ரனும் எனும் வடிவங்களில், இராஜஸ், தமஸ், சத்த்வம் ஆகிய இயல்புகளைத் தாங்கும் ஆதார வடிவம் நீயே.

ஸர்வமூர்தே நமஸ்தே ऽஸ்து விஶ்வபாவந பாவந அமூர்தே பக்தஹேதோர்ஹி க்ரு'ஹீதாக்ரு'திஸௌக்யத

எல்லா வடிவங்களும் உடையவரே, உலகத்தை உருவாக்கும் தூயவரே, உமக்கு வணக்கம்; வடிவமில்லாதவரே, பக்தர்களுக்காக இனிய வடிவம் எடுத்தவரே, உமக்கு வணக்கம்.

சம்த்ரோ ऽகதோ ஹி தேவேஶ க்ரு'பாதஸ்தவ ஶம்கர நிமஜ்ஜநாந்ம்ரு'தஃ ப்ராப ஸுகம் மிஹிரஜாஜலிஃ

ஓ தேவாதி தேவனே சங்கரா, சந்திரன் உன்னுடைய கருணையால் குணமடைந்தான்; மூழ்கிய பிறகு, சூரியனின் கதிர்கள் அர்ப்பணிக்கப்பட்டதால் மகிழ்ச்சி அடைந்தான்.

ஸீமந்திநீ ஹததவா தவ பூஜநதஃ ப்ரபோ ஸௌபாக்யமதுலம் ப்ராப ஸோமவாரவ்ரதாத்ஸுதாந்

கணவரை இழந்த சீமந்தினி, பிரபுவே, உன்னை வழிபட்டதால், சமமானது இல்லாத சௌபாக்கியத்தையும், சோமவார விரதத்தின் மூலம் மக்களையும் பெற்றாள்.

ஶ்ரீகராய ததௌ தேவஃ ஸ்வீயம் பதமநுத்தமம் ஸுதர்ஶநமரக்ஷஸ்த்வம் ந்ரு'பமம்டலபீதிதஃ

அருளாளன் ஸ்ரீகரனுக்கு தன் உயர்ந்த நிலையையும் அருளினார்; அரசர்களின் வட்டத்தால் வெல்ல முடியாதவர் நீயே, சுதர்சனா.

மேதுரம் தாரயாமாஸ ஸதாரம் ச க்ரு'ணாநிதிஃ ஶாரதாம் விதவாம் சக்ரே ஸதவாம் க்ரியயா பவாந்

கருணையின் பெருங்கடல் மெதுரனை அவன் மனைவியுடன் காப்பாற்றினார்; உன்னுடைய செயலில், விதவை ஆன சாரதா மீண்டும் கணவனுடன் வாழும் பெண்ணாக ஆனாள்.

பத்ராயுஷோ விபத்திம் ச விச்சித்ய த்வமதாஃ ஸுகம் ஸௌமிநீ பவபந்தாத்வை முக்தா ऽபூத்தவ ஸேவநாத்

பத்ராயுஷின் துயரத்தை நீக்கி, அவனுக்கு மகிழ்ச்சி அளித்தாய்; சௌமினி, உன்னுடைய சேவையால் பிறவிப் பாசத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றாள்.

த்வம் ஶம்போ கஹரீஶாஶ்ச ரஜஸ்ஸத்த்வதமோகுணைஃ கர்தா பாதா ததா ஹர்தா ஜநாநுக்ரஹகாம்க்ஷயா

ஓ சம்போ, நதிகளின் இறையா, உயிர்களின் நலனுக்காக, இராகம், சத்துவம், தமஸு ஆகிய குணங்களால் படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் கடவுளாக நீயே இருக்கிறாய்.

ஸர்வகர்வாபஹாரீ ச ஸர்வதேஜோவிலாஸகஃ ஸர்வவித்யாதிகூடஶ்ச ஸர்வாநுக்ரஹகாரகஃ

எல்லா பெருமையையும் நீக்குபவர் நீ; எல்லா ஒளியையும் வெளிப்படுத்துபவர்; எல்லா அறிவிலும் மறைந்திருப்பவர்; எல்லா அருளையும் வழங்குபவர் நீயே.

த்வத்தஃ ஸர்வம் ச த்வம் ஸர்வம் த்வயி ஸர்வம் கிரீஶ்வர த்ராஹி த்ராஹி புநஸ்த்ராஹி க்ரு'பாம் குரு மமோபரி

உன்னிலிருந்து எல்லாம் தோன்றுகிறது; நீயே எல்லாம்; எல்லாமும் உன்னில்தான் உள்ளது, மலைநாதா! என்னை காப்பாற்று, மீண்டும் மீண்டும் காப்பாற்று; என்மேல் அருள் செய்.

அதாஸ்மிந்நந்தரே ப்ரஹ்மா ப்ரணிபத்ய க்ரு'தாம்ஜலிஃ ஏவம் த்வவஸரம் ப்ராப்ய வ்யஜ்ஞாபயத ஶூலிநே

அந்த நேரத்தில், பிரம்மா கையைக் கூப்பி வணங்கி, அந்த வாய்ப்பைப் பெற்று, கூர்வாளை ஏந்தியவரிடம் வேண்டினார்.

ஜய தேவ மஹாதேவ ப்ரணதார்திவிபம்ஜந ஈத்ரு'ஶேஷ்வபராதேஷு கோ ऽந்யஸ்த்வத்தஃ ப்ரஸீததி

வெற்றி உமக்கு, தேவா, மகாதேவா, வணங்குவோரின் துயரை நீக்கும் பெருமாளே! இத்தகைய குற்றங்களில் உன்னைத் தவிர வேறு யார் அருள்புரிவார்?

லப்தமாநோ பவிஷ்யம்தி யே புரா நிஹிதா ம்ரு'தே ப்ரத்யாபத்திர்ந கஸ்ய ஸ்யாத்ப்ரஸந்நே பரமேஶ்வரே

போரில் முன்பு தோற்றவரும், மீண்டும் தோல்வியடைவோரும், பரமஇறைவன் திருப்தியடைந்தால் மீண்டும் நிலைபெறாதவர் யார்?

யதிதம் தேவதேவாநாம் க்ரு'தமந்துஷு தூஷணம் ததிதம் பூஷணம் மந்யேத அம்கீகாரகௌரவாத்

இங்கு தேவாதிதேவர்கள் போரில் செய்த குற்றம், உன் ஏற்றத்தை மதித்து, அது அழகு எனக் கருதப்படட்டும்.

இதி விஜ்ஞாப்யமாநஸ்து ப்ரஹ்மணா பரமேஷ்டிநா விலோக்ய வதநம் தேவ்யா தேவதேவஸ்ஸ்மயந்நிவ

பிரம்மா, படைப்பின் தலைவன், இப்படிச் சொன்னபோது, தேவாதிதேவன் தேவியின் முகத்தைப் பார்த்து மெதுவாக சிரித்தார்.

புத்ரபூதஸ்ய வாத்ஸல்யாத்ப்ரஹ்மணஃ பத்மஜந்மநஃ தேவாதீநாம் யதாபூர்வமம்காநி ப்ரததௌ ப்ரபுஃ

பட்மத்தில் பிறந்த பிரம்மாவை மகனாக நினைத்து, அவருக்கு அன்பு கொண்டு, இறைவன், அவரும் மற்ற தேவர்களும் முன்புபோல் உடலுறுப்புகளை மீண்டும் வழங்கினார்.

ப்ரதமாத்யைஶ்ச யா தேவ்யோ தம்டிதா தேவமாதரஃ தாஸாமபி யதாபூர்வாண்யம்காநி கிரிஶோ ததௌ

முதலில் தண்டனை பெற்ற தேவிமார்கள், தேவமாதர்களுக்கும், மலைநாதன் முன்புபோல் அவர்களின் உடலுறுப்புகளை மீண்டும் அளித்தார்.

தக்ஷஸ்ய பகவாநேவ ஸ்வயம் ப்ரஹ்மா பிதாமஹஃ தத்பாபாநுகுணம் சக்ரே ஜரச்சாகமுகம் முகம்

ஆனால் தக்ஷனுக்காக, பாக்கியசாலியான பிரம்மா, அவருடைய பாவத்திற்கு ஏற்ப, முதுமையான ஆட்டின் முகத்தைத் தந்தார்.

ஸோ ऽபி ஸம்ஜ்ஞாம் ததோ லப்த்வா ஸ த்ரு'ஷ்ட்வா ஜீவிதஃ ஸுதீ பீதஃ க்ரு'தாஞ்ஜலிஃ ஶம்பும் துஷ்டாவ ப்ரலபந்பஹு

அவன் மீண்டும் உணர்ச்சி பெற்று, உயிருடன் இருப்பதை அறிந்து, பயந்து, கையைக் கூப்பி, சம்புவை நோக்கி பலவாறு அழுது புகழ்ந்தான்.

ஜய தேவ ஜகந்நாத லோகாநுக்ரஹகாரக க்ரு'பாம் குரு மஹேஶாநாபராதம் மே க்ஷமஸ்வ ஹ

வெற்றி உமக்கு, உலகநாதா, உலகங்களுக்கு அருள் வழங்குபவரே! அருள்புரியும்இறையா, என் குற்றத்தை மன்னி.

கர்தா பர்தா ச ஹர்தா ச த்வமேவ ஜகதாம் ப்ரபோ மயா ஜ்ஞாதம் விஶேஷேண விஷ்ண்வாதிஸகலேஶ்வரஃ

உலகங்களை படைக்கும், காப்பாற்றும், அழிக்கும் ஒரே இறைவன் நீயே; விஷ்ணுவும் மற்ற எல்லாரும் உன் கீழ் இருப்பதை இப்போது நன்கு உணர்ந்தேன்.

த்வயைவ விததம் ஸர்வம் வ்யாப்தம் ஸ்ரு'ஷ்டம் ந நாஶிதம் ந ஹி த்வததிகாஃ கேசிதீஶாஸ்தே ऽச்யுதகாதயஃ

உன்னால் தான் இந்த உலகம் பரவி, நிறைந்து, படைக்கப்பட்டது; அழிக்கப்படவில்லை; அச்யுதன் முதலானவர்களும் உன்னுக்கு மேலானவர்கள் இல்லை, இறையா.

தம் ததா வ்யாகுலம் பீதம் ப்ரலபம்தம் க்ரு'தாகஸம்

அவன் மிகவும் கலக்கத்துடன், பயத்தில், தெளிவில்லாமல் பேசிக்கொண்டிருந்தான்; அவன் ஒரு தவறு செய்தவனாக இருந்தான்.

ததோக்த்வா ப்ரஹ்மணஸ்தஸ்ய பிதுஃ ப்ரியசிகீர்ஷயா காணபத்யம் ததௌ தஸ்மை தக்ஷாயாக்ஷயமீஶ்வரஃ

அப்படிச் சொல்லி, தந்தை பிரமனை மகிழ்விக்க விரும்பி, ஈசன் அவனுக்கு கணபதி தலைமை பதவியை என்றும் அழியாததாக அருளினார்.