સ્નાત્વા મંદાકિનીકુંડે યોઽકૂરેશ્વરમીશ્વરમ્
જે મન્દાકિની કુંડમાં સ્નાન કરીને અક્રૂરેશ્વર ભગવાનની પૂજા કરશે,
વિમાનં દિવ્યમારૂઢો યાવત્કલ્પચતુષ્ટયમ્
તે ચારે યુગ સુધી દિવ્ય વિમાનમાં આરૂઢ થશે.
ઇત્યુક્તઃ સ ગણો દેવિ મત્સમીપમુપાગતઃ
આ રીતે કહ્યા પછી, એ ગણ, હે દેવી, મારા સમીપે આવ્યો.
એષ તે કથિતો દેવિ પ્રભાવઃ પાપનાશનઃ
હે દેવી, પાપનો નાશ કરનાર તેનો આ મહિમા તને વર્ણવ્યો છે.
યસ્ય દર્શનમાત્રેણ લભ્યતે સદ્ગતિઃ પરા
જેના માત્ર દર્શનથી પરમ મુક્તિ પ્રાપ્ત થાય છે.
વિજ્ઞપ્તોઽહં ત્વયા દેવિ મંદરે ચારુકંદરે
હે દેવી, તારા વિનંતીથી મન્દર પર્વતની સુંદર ગુફામાં,
મયા પ્રોક્તં વિશાલાક્ષિ મહાકાલવનો ત્તમે
હે વિશાળનેત્રવાળી, મેં ઉત્તમ મહાકાલવનનું વર્ણન કર્યું છે.
મુનિભિઃ સહિતો ધીમાન્ભ્રાજમાનોંઽશુમાનિવ
મુનિઓ સાથે રહેલો, તે વિદ્વાન પુરુષ તેજસ્વી સૂર્ય જેવો પ્રકાશે છે.
મદીયં વચનં શ્રુત્વા ત્વયાહં પ્રેરિતસ્તદા
તારા વચન સાંભળીને, એ સમયે હું તારા દ્વારા પ્રેરિત થયો હતો.
સપ્રસ્નવૌ સ્તનૌ જાતૌ સદ્યઃ સંસ્મૃત્ય વીરકમ્
વીર બાળકને યાદ કરીને, તરત જ મારા સ્તનો પર નિપ્પલ સાથે ઉગ્યા.
મદીયં ચિંતિતં જ્ઞાત્વા મમપાર્શ્વમુપાગતઃ
મારા મનમાં શું ચાલે છે એ જાણી, તે મારી પાસે આવ્યો.
પ્રસ્થિતસ્તત્ક્ષણાચ્છીઘ્રં ગણૈર્નાનાવિધૈઃ સહ
એ તરત જ વિવિધ પ્રકારના ગણા સાથે ઝડપથી રવાના થયો.
રણદ્વલયબાહુભ્યાં ગાઢમાલિંગિતો હ્યહમ્
ઘંટિયાંવાળા હાથોથી તેણે મને ભીંયે ચાંપ્યો.
વૃષો મયા વિશાલાક્ષિ સ કૃષ્ટો ગણપૈસ્તદા 5.2.40.
વિશાળ આંખવાળી, એ સમયે હું ગણા સાથે વાછરડાને ખેંચી લાવ્યો.
શ્રાંતાસ્મિ સાંપ્રતં દેવ વેગેનાનેન ભીષિતા
હે દેવ, હવે હું થાકી ગઈ છું, આ ઝડપથી હું ડરી ગઈ છું.
ક્ષણં પદ્ભ્યાં ગમિષ્યામિ વિષમોયં ગિરિર્મહાન્
થોડો સમય પગપાળા જઈશ, આ મોટો પર્વત પાર કરવો મુશ્કેલ છે.
મુહૂર્ત્તં ચારુજઘને શૈલપાદમુપાશ્રિતા
થોડી વારમાં, મારા સુંદર કટિ પર આરામ કરીને, પર્વતના પાયે ઊભી રહી.
પંથાન ત્વત્સુખં યત્ર તં વયં મૃગયાવહે ત્વદાજ્ઞાવશવર્ત્તી ચ કિંકરઃ સ્થાપિતો મયા
ચાલો એ રસ્તો શોધીએ જ્યાં તને સુખ મળે; તારી આજ્ઞામાં ચાલતો એક દાસ મેં રાખ્યો છે.
એવમુક્ત્વા તતો દેવિ સંસ્થાપ્ય ગણરક્ષકમ્
આ રીતે કહીને, હે દેવી, તેણે ગણરક્ષકને ત્યાં જ ઊભો રાખ્યો.
તતોઽવલોકિતોઽત્યર્થં રમણીયો મહા ગિરિઃ
પછી ચારે બાજુ જોયું તો મોટો પર્વત બહુ જ સુંદર લાગ્યો.
પશ્યતો મમ શૈલેંદ્રં ગતાઃ સંવત્સરા દશ
જ્યારે હું પર્વતરાજને જોઉં છું, ત્યારે દસ વર્ષ વીતી ગયા.
નૂનં ન મદનાતપ્તાં વેત્તિ માં રતિવર્જિતામ્
નક્કી છે કે તેણે મને ઓળખ્યું નથી, કારણ કે હું પ્રેમથી દાઝાયેલી નથી, આનંદથી વંચિત છું.
હરસ્ય ક્વાપિ યાતસ્ય વૈરં સંસ્મૃત્ય ચિત્તજઃ વિલોકયંતીં હા દૃષ્ટ્વા વિલપંતીં પુનઃ પુનઃ
જ્યારે હર ક્યાંક ફરતો હતો, ત્યારે મનમાં દુશ્મનાવ યાદ કરીને, કામદેવે મને વારંવાર રડતી જોઈ.
તતઃ કુણ્ડો ગણાધ્યક્ષો જ્ઞાત્વા ભાવં ત્વદીયકમ્ 5.2.40.
પછી ગણાધ્યક્ષ કુંડાએ, તારો ભાવ જાણી લીધો.
આયાત એષ તે ભર્ત્તા મા ચેતઃ કલુષં કુરુ
'લોભો, તારો પતિ આવી રહ્યો છે; તું મનમાં દુઃખ ના રાખ.'
દુઃખાર્ત્તયા ત્વયા પ્રોક્તઃ કુણ્ડ વેદ્મિ ન શંકરમ્ દર્શયસ્વ મહાદેવમિત્યુક્તોઽ સૌ પુનઃપુનઃ
'હે કુંડા, દુઃખથી મેં તને કહ્યું છે કે હું શંકરને જોઈ શકતી નથી. મહાદેવને બતાવ,' એમ મેં તેને વારંવાર કહ્યું.
યદા ન દર્શિતસ્તેન કુણ્ડેનાહં વરાનને
હે સુંદરે, જ્યારે હું તે કુંડ દ્વારા પ્રગટ થયો નહોતો.
ગચ્છ ત્વં માનુષં લોકં યસ્માન્ન કથિતો હરઃ
હવે તું માનવ લોકમાં જા, કારણ કે હરનું નામ લેવાયું નહોતું.
પૃષ્ટશ્ચાહં ત્વયા દેવિ વિહાય ક્વ ગતોઽસિ મામ્
હે દેવી, તું મને પૂછ્યું હતું: 'તમે મને છોડી કયાં ગયા?'
ગત્વાગ્રે ભૂધરસ્યાસ્ય કિં કૃતં ચ ત્વયા વિભો
આ પર્વતને આગળ જઈને, તું શું કર્યું, હે પ્રભુ?