കദാചിച്ഛിന്നശിരസം രാഹും ദൃഷ്ട്വാ സ ദൈത്യരാട്
ഒരു ദിവസം തലവെട്ടപ്പെട്ട രാഹുവിനെ കണ്ടപ്പോൾ, ദൈത്യരാജാവ്—
സ ശശംസ സമുദ്രസ്യ മഥനം ദേവകാരിതമ്
അവൻ ദേവന്മാർ നടത്തിയ കടലരയ്ക്കൽ സമുദ്രത്തോട് പറഞ്ഞു.
സ ശ്രുത്വാ ക്രോധരക്താക്ഷഃ സ്വപിതുര്മഥനം തദാ
അത് കേട്ടപ്പോൾ, സ്വന്തം അച്ഛന്റെ അരയ്ക്കലിൽ കോപത്തോടെ അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായി.
ദൂതസ്ത്രിവിഷ്ടപം ഗത്വാ സുധര്മാം പ്രാവിശദ്വരാമ്
ഒരു ദൂതൻ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി മനോഹരമായ സുധർമ്മാ സഭയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ദൂതോഽഹംപ്രേഷിതസ്തേന സ യദാഹ ശൃണുഷ്വ തത്
ഞാൻ അവൻ അയച്ച ദൂതനാണ്; അവൻ പറഞ്ഞത് കേൾക്കൂ.
കസ്മാത്ത്വയാ മമ പിതാ മഥിതഃ സാഗരോഽദ്രിണാ
നീ എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ അച്ഛനായ സമുദ്രത്തെ ഒരു പർവ്വതം കൊണ്ട് അരച്ചു?
ഇതി ദൂതവചഃ ശ്രുത്വാ വിസ്മിതസ്ത്രിദശാധിപഃ
ദൂതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ദേവേന്ദ്രൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടു.
അദ്രയോ മദ്ഭയാത്ത്രസ്താഃ സ്വകുക്ഷിസ്ഥാഃ കൃതാസ്തഥാ
എന്നെ ഭയന്ന് പർവ്വതങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലായി ഒളിച്ചു.
അന്യേഽപി മദ്ദ്വിഷസ്തേന രക്ഷിതാ ദിതിജാഃ പുരാ 2.4.15.
അതുപോലെ തന്നെ, എന്റെ ശത്രുക്കളായ മറ്റു ദൈത്യന്മാരും മുൻകാലത്ത് സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.
ശംഖോഽപ്യേവം പുരാ ദേവാനദ്വിഷത്സാഗരാത്മജഃ
അതുപോലെ തന്നെ, പഴയകാലത്ത് സമുദ്രപുത്രനായ ശംഖനും ദേവന്മാരോട് വൈരമായിരുന്നു.
തദ്ഗച്ഛ കഥയസ്വാഽസ്യ സര്വം മഥനകാരണമ് നാരദ ഉവാച ഇത്ഥം വിസര്ജിതോ ദൂതസ്തദേംദ്രേണാഽഗമദ്ഭുവമ്
പോവൂ, അവനോട് അരയ്ക്കലിന്റെ മുഴുവൻ കാരണവും പറഞ്ഞുതരൂ. നാരദൻ പറഞ്ഞു: ഇന്ദ്രൻ ദൂതനെ വിട്ടയച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഭൂമിയിൽ തിരിച്ചെത്തി.
തദിദം വചനം സര്വം ദൈത്യായാകഥയത്തദാ
അവൻ ഈ വാക്കുകൾ എല്ലാം ദൈത്യനോട് പറഞ്ഞു.
ദൈത്യസേനാസമായുക്തോ യയൌ യോദ്ധും ത്രിവിഷ്ടപമ്
ദൈത്യസേനയോടൊപ്പം അവൻ ദേവലോകത്തോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ പുറപ്പെട്ടു.
തത്ര യുദ്ധേ മൃതാന്ദൈത്യാന്ഭാര്ഗവസ്തൂദതിഷ്ഠപത്
അവിടെ നടന്ന യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ച ദൈത്യരെ ഭാർഗവൻ ജീവിപ്പിച്ചു.
ദേവാനപി തഥാ യുദ്ധേ തത്രാഽജീവയദംഗിരാഃ
അതു പോലെ തന്നെ അംഗിരാസ് ആ യുദ്ധത്തിൽ വീണ ദേവന്മാരെയും ജീവിപ്പിച്ചു.
ദൃഷ്ട്വാ ദേവാംസ്തഥാ യുദ്ധേ പുനരേവ സമുത്ഥിതാന്
ദേവന്മാർ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിൽ എഴുന്നേറ്റത് കണ്ടപ്പോൾ,
തവ സംജീവിനീവിദ്യാ ന വാഽന്യത്രേതി വിശ്രുതമ്
നിന്റെ സംജീവിനി വിദ്യ മറ്റൊരിടത്തും ഇല്ലെന്നു എല്ലാവർക്കും അറിയപ്പെട്ടു.
ജീവയത്യേവ തച്ഛീഘ്രം ദ്രോണാദ്രിം ത്വമപാഹര
അത് മരിച്ചവരെ വേഗത്തിൽ ജീവിപ്പിക്കുന്നു—അതിനാൽ നീ ദ്രോണമല പിന്മാറ്റണം.
പ്രാക്ഷിപത്സാഗരേ തൂര്ണം പുനരാഗാന്മഹാഹവമ് ।। 2.4.15.
അവൻ അതി വേഗത്തിൽ സമുദ്രത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, വീണ്ടും മഹായുദ്ധത്തിലേക്ക് മടങ്ങി.
അഥ ദേവാന്ഹതാന്ദൃഷ്ട്വാ ദ്രോണാദ്രിമഗമദ്ഗുരുഃ
പിന്നീട് ദേവന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട ഗുരു ദ്രോണമലയിൽ ചെന്നു.
ജ്ഞാത്വാ ദൈത്യഹൃതം ദ്രോണം ധിഷണോ ഭയവിഹ്വലഃ
ദൈത്യന്മാർ ദ്രോണമല എടുത്തു കൊണ്ടുപോയെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ധിഷണൻ ഭയത്തിൽ ആകുലനായി.
പലായധ്വം ഹവാദ്ദേവാ നാഽയം ജേതും ക്ഷമോ യതഃ
ദേവന്മാരേ, യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഓടി രക്ഷപ്പെടൂ! അവനെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ശ്രുത്വാ തദ്വചനം ദേവാ ഭയവിഹ്വലിതാസ്തദാ
ആ വാക്കുകൾ കേട്ട ദേവന്മാർ ഭയത്തിൽ വിറച്ചു.
ദേവാന്വിദ്രാവിതാന്ദൃഷ്ട്വാ ദൈത്യൈഃ സാഗരനംദനഃ
ദൈവങ്ങൾ ദൈത്യന്മാർ tarafından ഓടിച്ചുകളഞ്ഞത് കണ്ട സമുദ്രപുത്രൻ—
പ്രവിഷ്ടേ നഗരീം ദൈത്യേ ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ
ദൈത്യൻ നഗരത്തിൽ കടന്നപ്പോൾ, ഇന്ദ്രൻ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന ദേവന്മാർ—
തതശ്ച സര്വേഷ്വസുരോഽധികാരേഷ്വിംദ്രാദികാനാം വിനിവേശയത്തദാ
അപ്പോൾ അവൻ എല്ലാ ദേവതകളുടെയും അധികാരങ്ങൾ, ഇന്ദ്രനും മറ്റു ദേവന്മാരും ഉൾപ്പെടെ, അസുരന്റെ കൈവശം വെച്ചു.
നാരദ ഉവാച പുനര്ദൈത്യം സമായാംതം ദൃഷ്ട്വാ ദേവാഃ സവാസവാഃ
നാരദൻ പറഞ്ഞു: വീണ്ടും ദൈത്യൻ അടുത്തുവരുന്നത് കണ്ട ദേവന്മാരും ഇന്ദ്രനും—
നമോ മത്സ്യകൂര്മാദിനാനാസ്വരൂപൈഃ സദാഭക്തകാര്യോദ്യതായാഽര്തിഹംത്രേ
മത്സ്യൻ, കൂർമൻ തുടങ്ങിയ അനേകം രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച്, എപ്പോഴും ഭക്തരുടെ കാര്യത്തിൽ സജ്ജനായ്, കഷ്ടം നീക്കുന്നവനേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.
രമാ വല്ലഭായാഽസുരാണാം നിഹംത്രേ ഭുജംഗാരിയാനായ പീതാംബരായ
രമയുടെ പ്രിയനേ, അസുരന്മാരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, പാമ്പുകളുടെ ശത്രുവേ, മഞ്ഞുവസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ—നിനക്ക് നമസ്കാരം.
നമോ ദൈത്യസംതാപിതാമര്ത്യദുഃഖാചലധ്വംസദംഭോലയേ വിഷ്ണവേ തേ
ദൈത്യന്മാരാൽ പീഡിതരായ മനുഷ്യരുടെ ദുഃഖപർവ്വതം നശിപ്പിക്കുന്ന മേഘമായ വിഷ്ണുവേ, നിനക്ക് നമസ്കാരം.