അന്നമാശ്രിത്യ തിഷ്ഠംതി സംപ്രാപ്തേ ഹരിവാസരേ
ഹരിയുടെ ദിനം വരുന്നതുവരെ, അവർ അന്നം ആശ്രയിച്ച് കാത്തിരിക്കും.
തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന കുര്യാദേകാദശീവ്രതമ്
അതിനാൽ, എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ഏകാദശി വ്രതം ആചരിക്കണം.
നരകേ നിയതം വാസഃ പിതൃഭിഃ സഹ തസ്യ വൈ
അവന് തന്റെ പിതാക്കളോടൊപ്പം നരകത്തില് താമസിക്കേണ്ടി വരും.
ദശമീവേധസംയുക്താ ത്യാജ്യാ ചൈകാദശീ വ്രതേ
പതിനൊന്നാം ദിനത്തിലെ വ്രതകാലത്ത് ധാന്യങ്ങളോടുകൂടിയ പത്താം ദിവസം ഉപേക്ഷിക്കണം.
തസ്യാഃ പുത്രശതം നഷ്ടം തസ്മാത്താം വധജാം ത്യജേത്
അവളുടെ നൂറു മക്കളും നശിക്കും; അതുകൊണ്ട് കൊലപാതകത്തില് നിന്നുള്ളത് ഉപേക്ഷിക്കണം.
രുക്മാംഗദോഽപി രാജര്ഷിര്മോഹിന്യാഃ സംഗമേന ച
മോഹിനിയുമായി സംയോജിച്ചിട്ടും രാജർഷിയായ രുക്മാംഗദനും—
ഇതി പ്രബോധോത്സവഃ അഥ ദ്വാദശീമാഹാത്മ്യമ് ദ്വാദശീ പുണ്യദാ പ്രോക്താ സര്വാഽഘൌഘവിനാശിനീ
ഇങ്ങനെ പ്രബോധോത്സവം സമാപിച്ചു. ഇനി ദ്വാദശിയുടെ മഹത്വം: ദ്വാദശി പുണ്യം നല്കുന്നവളാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു.
കിമിഷ്ടൈശ്ചൈവ പുത്രൈശ്ച ദ്വാദശീ യേന സേവിതാ 2.4.33.
ദ്വാദശി ആചരിച്ചവന് എന്തിനാണ് ഇഷ്ട വസ്തുക്കളോ മക്കളോ വേണ്ടത്?
യത്ഫലം തദവാപ്നോതി ദ്വാദശ്യാമേകഭോജനാത്
ദ്വാദശി ദിവസം ഒരു പ്രാവശ്യം മാത്രം ഭക്ഷിച്ചാല് ആ ഫലം ലഭിക്കും.
സിക്ഥേസിക്ഥേ ച വൈകസ്യ കതിബ്രാഹ്മണഭോജനമ്
നെയ്യും തയിരും കഴിക്കുന്നതും എത്ര ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കേണ്ടതുമാണ്?
ശാലിഗ്രാമശിലാദാനം യഃ കുര്യാദ്ദ്വാദശീദിനേ ദത്ത്വാ യത്ഫലമാപ്നോതി തത്ഫലം ലഭതേ നരഃ
ദ്വാദശി ദിവസം ശാലിഗ്രാമശില ദാനം ചെയ്യുന്നവന് അതിനാല് ലഭിക്കുന്ന ഫലമെന്താണോ, അതു തന്നെ ലഭിക്കും.
പംചാമൃതൈസ്തു യോ വിഷ്ണും ഭക്ത്യാ സംസ്നാപയേദ്ദ്വിജ
ആര് ഭക്തിയോടെ വിഷ്ണുവിനെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങളാല് സ്നാനമാടിക്കൊടുക്കുന്നു—
ശുക്ലേ കാര്തികമാസസ്യ ദ്വാദശ്യാം പരമോത്സവേ സ തു മോക്ഷമവാപ്നോതി നാഽത്ര കാര്യാ വിചാരണാ
കാര്ത്തികമാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷ ദ്വാദശി മഹോത്സവത്തില് അങ്ങിനെ ചെയ്താല് അവന് മോക്ഷം ലഭിക്കും; ഇതില് സംശയമില്ല.
ദ്വാദശ്യാം കാര്തികേ മാസി സ്നാനസംധ്യാദികര്മ ച
കാര്ത്തികമാസത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം സ്നാനവും സന്ധ്യാദികര്മ്മങ്ങളും—
യസ്തസ്യാം സൂപനൈവേദ്യം ന ദദാതി നരാധമഃ
ആ ദിവസം സൂപ്പും മറ്റ് ഭക്ഷ്യങ്ങളും നൈവേദ്യമായി അർപ്പിക്കാത്തവന് ദുഷ്ടനാണ്.
തസ്മാത്സൂപസ്യ നൈവേദ്യം ദ്വാദശ്യാം കാര്തികേ ശുഭേ
അതിനാല് കാര്ത്തികത്തിലെ ദ്വാദശി ദിവസം സൂപ്പു നൈവേദ്യം അർപ്പിക്കണം.
യസ്തസ്യാം ദംപതീനാം തു ഭോജനം കുരുതേ നരഃ
ആ ദിവസം ദമ്പതിമാരെ ഭക്ഷിപ്പിക്കുന്നവന്—
ധാത്രീച്ഛായാം ഗതോ യസ്തു ദ്വാദശ്യാം പൂജയേദ്ധരിമ് 2.4.33.
ധാത്രിവൃക്ഷത്തിന്റെ തണലില് ചെന്നു ദ്വാദശി ദിവസം ഹരിയെ ആരാധിക്കുന്നവന്—
സ്വയം ച തത്ര ഭുംക്തേ യഃ സൂപഭക്ഷ്യാദികം തഥാ
അവിടെ തന്നെ സൂപ്പും മറ്റു വിഭവങ്ങളും സ്വയം കഴിക്കുന്നവന്—
ഏവം പ്രാതര്വിധായാഽഥ പൂജാം ദാമോദരസ്യ ഹി
ഇങ്ങനെ പ്രഭാതത്തില് ദാമോദരന്റെ പൂജ നടത്തി—
തുലസീസന്നിധൌ കൃത്വാ പതാകാധ്വജശോഭിതമ്
തുളസിച്ചെടിക്ക് സമീപം മനോഹരമായ പതാകകളും കൊടികളും അണിഞ്ഞ് അതിനെ വെക്കണം.
മുക്താദാമഭിരാച്ഛന്നം കൃത്വാ മംഡപമുത്തമമ്
മുത്തുപൂക്കളാൽ അലങ്കരിച്ച ഉത്തമമായ ഒരു മണ്ടപം ഒരുക്കണം.
പംചരാത്രോക്തമാര്ഗേണ ഗന്ധപുഷ്പാക്ഷതാദിഭിഃ
പഞ്ചരാത്രവിധാനപ്രകാരം സുഗന്ധവസ്തുക്കളും പൂവുകളും അക്ഷതയും ഉപയോഗിച്ച് പൂജ നടത്തണം.
വിവിധൈഃ ഖാദ്യനൈവേദ്യൈര്ജലേന ച സുഗംധിനാ
വിവിധയിനം വിഭവങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള വെള്ളം എന്നിവയും അർപ്പിക്കണം.
പുഷ്പാണി ച വിചിത്രാണി സുഗന്ധീനി ബഹൂനി ച
നാനാതരം സുഗന്ധമുള്ള മനോഹരമായ പൂക്കളും അർപ്പിക്കണം.
തുലസ്യാശ്ചാപി ധാത്ര്യാശ്ച ഫലൈശ്ചാഽപി പ്രപൂജയേത്
തുളസിയും നെല്ലിക്കയും എന്നിവയുടെ പഴങ്ങൾകൊണ്ടും പൂജ ചെയ്യണം.
അഭിഷേകം വിനാ സര്വപൂജാം കൃത്വാ വിധാനതഃ
അഭിഷേകം ഒഴിച്ചുവെച്ച് എല്ലാ പൂജകളും വിധിപ്രകാരം നടത്തണം.
കുര്യാദ്ഭക്തിയുതോ വിപ്ര ദദ്യാച്ചൈവ ഫലാദികമ് 2.4.33.
ഭക്തിയോടെ പഴം മുതലായവയും അർപ്പിക്കണം, ബ്രാഹ്മണാ.
തതോ വൃദ്ധാന്പിതൄന്മാതൄന് പൂജയിത്വാ വിധാനതഃ
ശേഷം മുതിർന്നവരെയും പിതാക്കളെയും മാതാക്കളെയും വിധിപ്രകാരം ആദരിക്കണം.
ഇത്യേവം തു വിധാനേന യഃ കുര്യാദ്ദ്വാദശീവ്രതമ്
ഇങ്ങനെ ഈ വിധത്തിൽ ദ്വാദശീവ്രതം ആചരിക്കുന്നവൻ,