വൈശംപായനകൌശല്യശാരദ്വതകപിധ്വജൈഃ
വൈശംപായനൻ, കൗശല്യൻ, ശാരദ്വതൻ, കപിധ്വജൻ ഇവരും കൂടെ,
കൃഷ്ണാതപോത്തമാനംതകരുണാമലകപ്രിയൈഃ
കൃഷ്ണതപൻ, ഉത്തമൻ, അന്തൻ, കരുണൻ, അമലൻ, കപ്രിയൻ ഇവരും കൂടെ,
നരനാരായണാഭ്യാം ച ദിവ്യൈശ്ചാന്യൈര്മഹര്ഷിഭിഃ 1.3.2.3.
നരനും നാരായണനും കൂടാതെ, മറ്റു ദിവ്യമായ മഹർഷിമാരും കൂടെ,
മാഹേശ്വരാഗ്രഗണ്യസ്ത്വം സമസ്താഗമപാരഗഃ
നീ മഹേശ്വരന്റെ പ്രധാന സേവകനും, എല്ലാ ആഗമങ്ങളും പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞവനും ആണല്ലോ.
ത്വന്മുഖാദേവ ഭഗവന്വയമേതേ സുശിക്ഷിതാഃ
ഭഗവൻ, നിന്റെ വായിൽ നിന്നുതന്നെ ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും നല്ലപോലെ പഠിച്ചവരാണ്.
ദിവ്യാഗമപുരാണാനി ദ്രഷ്ടവ്യഃ പരമേശ്വരഃ
ദിവ്യമായ ആഗമങ്ങളും പുരാണങ്ങളും പരമേശ്വരൻ കാണേണ്ടവയാണ്.
ത്വയി യദ്യസ്തി നോ ഭക്തിര്ദയാ ചാസ്മാസു തേ യദി
നമ്മിൽ നിന്നു നിന്നോടു ഭക്തിയുണ്ടെങ്കിൽ, നിനക്കു ഞങ്ങളോടു കരുണയുണ്ടെങ്കിൽ,
ഇത്ഥം മൃകണ്ഡുതനയേന സ നംദികേശോ വിജ്ഞാപിതഃ സവിനയം സ്മയമാനവക്ത്രമ്
ഇങ്ങനെ മൃകണ്ടുവിന്റെ മകനായവൻ വിനയപൂർവ്വം, ചിരിച്ച മുഖത്തോടെ നന്ദികേശ്വരനോട് പറഞ്ഞു.
തവ ചേന്നാഭിധാസ്യാമി കസ്യ വാന്യസ്യ കഥ്യതേ
നിനക്കു ഞാൻ പറയില്ലെങ്കിൽ, മറ്റാര്ക്ക് പറയേണ്ടതാണു?
ത്വാദൃഗന്യോസ്തി കിം ലോകേ ശിവധര്മപരായണഃ
ശിവധർമ്മത്തിൽ അർപ്പിതനായ നിനേക്കാൾ വേറെ ആരെങ്കിലും ലോകത്ത് ഉണ്ടോ?
കസ്യാന്യസ്യ കൃതേ ദേവഃ സ്വസ്യൈവാജ്ഞാകരം യമമ്
മറ്റാര്ക്ക് വേണ്ടി ദൈവം തന്റെ ദാസനോട് ഇങ്ങനെ കല്പിക്കുമോ?
ത്വമേവ ശാംകരാന്ധര്മാന്സര്വാന്വിദ്ധി രഹസ്യതഃ
ശിവന്റെ രഹസ്യമായ എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളും അറിയുന്നത് നീയത്രേ.
ത്വയൈവാന്യേന കേനാഹമേവം ശുശ്രൂഷിതശ്ചിരമ്
നീ മാത്രമാണ് ഇങ്ങനെ ദീർഘകാലം എനിക്ക് സേവനം ചെയ്തതും, മറ്റാരുമല്ല.
ഉപദേക്ഷ്യാമി തേ ക്ഷേത്രം ഗുപ്തം തദ്ധര്മശാസനൈഃ
ധർമ്മശാസനങ്ങൾ കൊണ്ട് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ആ രഹസ്യസ്ഥലത്തെ ഞാൻ നിനക്കു പഠിപ്പിക്കും.
ആദരാദനുയുംജാനം ശിഷ്യം യോ ദേശികഃ സ്വയമ്
ആദരത്തോടെ ശ്രദ്ധയോടെ ഇരിക്കുന്ന ശിഷ്യനെ ഗുരു സ്വയം പഠിപ്പിക്കണം.
സമാഹിതമനാ ഭൂത്വാ വിശ്വാസം കുരു ശാശ്വതമ്
മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി, സ്ഥിരമായ വിശ്വാസം നിലനിര്ത്തണം.
സ്മര സ്മരാംതകം ദേവം വംദസ്വാധ്യായ ശാംകരീമ്
കാമദേവനെ നശിപ്പിച്ച ദൈവത്തെ ഓർമ്മിക്കൂ, ശാംകരീ സ്തോത്രം പാടുകയും ചെയ്യൂ.
അസ്തി ദക്ഷിണദിഗ്ഭാഗേ ദ്രാവിഡേഷു തപോധന 1.3.2.4.
തപസ്സിൽ സമ്പന്നനായവനേ, ദക്ഷിണദിശയിൽ ദ്രാവിഡദേശങ്ങളിൽ ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.
യോജനത്രയവിസ്തീണമുപാസ്യം ശിവയോഗിഭിഃ
അത് മൂന്നു യോജന വീതിയുള്ളതും ശിവഭക്തയായ യോഗികൾ ആരാധിക്കുന്നതുമായ സ്ഥലമാണ്.
തത്ര ദേവഃ സ്വയം ശമ്ഭുഃ പര്വതാകാരതാം ഗതഃ
അവിടെ ശംഭു ദൈവം തന്നെ ഒരു പർവതരൂപം സ്വീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ആവാസഃ സര്വസിദ്ധാനാം മഹര്ഷീണാം സുപര്വണാമ്
അത് എല്ലാ സിദ്ധന്മാരുടെയും മഹർഷിമാരുടെയും ശുഭവ്രതമുള്ളവരുടെയും വാസസ്ഥലമാണ്.
സുമേരോരപി കൈലാസാദപ്യസൌ മന്ദരാദപി
അത് സുമേരു, കൈലാസം, മന്ദരം എന്നിവയെക്കാൾ ഉന്നതമാണ്.
സ്പൃഹയംതി യദീയേഭ്യോ ജംതുഭ്യോപി ദിവൌകസഃ
അവിടെ വസിക്കുന്ന ജീവികളെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവതകളും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന കല്പവൃക്ഷാഃ സദൃശാ യത്രത്യാനാം മഹീരുഹാമ്
അവിടെയുള്ള വലിയ മരങ്ങൾക്കു സമം കല്പവൃക്ഷങ്ങൾക്കും ഇല്ല.
ഹിംസൈകരുചയോ വ്യാധാ അപി രൂപാനുസാരതഃ
അവിടെ ക്രൂരത മാത്രം ഇഷ്ടമുള്ള വേട്ടക്കാരും രൂപത്തിൽ മാറ്റം വരുന്നു.
യദുദ്ദേശചരാ മേഘാഃ ശിഖരാണ്യഭിബംധകാഃ
അവിടെയുള്ള മേഘങ്ങൾ ആ പർവതശിഖരങ്ങളെ തൊടുന്നു.
കലാരാവാഃ ഖഗാ യത്ര ക്വണംതേ കീചകാ അപി
അവിടെ പക്ഷികൾ മധുരമായി പാടുന്നു, കീചകങ്ങൾ പോലും മുഴങ്ങുന്നു.
സ്മരന്തോ യത്ര ഖദ്യോതാഃ കൃഷ്ണപക്ഷേ നിശാഗമേ 1.3.2.4.
അവിടെ കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ രാത്രിയിൽ കുരുവികൾ ഓർമ്മപോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു.
നിഷ്പ്രത്യൂഹകൃതാശ്ലേഷാ നിത്യം യത്തടിനീരുഹാഃ
അവിടെയുള്ള നദീതീരത്തിലെ മരങ്ങൾ എപ്പോഴും തടസ്സമില്ലാതെ ഒന്നിച്ചിരിക്കുന്നു.
യസ്യോത്തുംഗസ്യ ശൃംഗാഗ്രസംഗമാ അപി താരകാഃ
ആ ഉയർന്ന പർവതത്തിന്റെ ശിഖരങ്ങളിൽ തന്നെ നക്ഷത്രങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്നു.