ती पर्वताची कन्या, तिच्या घट्ट, उंच, घनदाट आणि कळ्यांसारख्या उरोजांमुळे तिच्या शुभ सुगंधात अधिक वर्धन झालं होतं. अनेक खेळ-उल्लासांनी चिन्हांकित असली तरी, प्रिय व्यक्तीपासून दूर असल्याच्या वेदनेमुळे ती क्षीण झाली होती. कुतूहलाने, ती पर्वतदुर्गाचा शत्रू असलेल्या त्रिलोकांच्या रक्षणासाठी शंकराला वंदन करत होती. तीने शंभूला अशी प्रार्थना केली की, त्यांच्या एकत्रिततेमध्ये कधीही विभाजन होऊ नये. ही विनंती तिने जगाच्या कल्याणासाठी स्पष्टपणे मांडली. तिने शंकराला सांगितलं, "हे प्रभु, तुमचं हे सुंदर रूप, ज्याचा दर्शन अत्यंत आनंददायक आहे, ते कधीही सोडू नका; तुमचं हे रूप जगाला सौभाग्य देतं. ते सदैव सर्वांना दिसावं, दिव्य सुगंधाने परिपूर्ण असावं." त्यानंतर तिने प्रार्थना केली, "हे प्रभु, भयावह आणि अद्भुत रूपांनी सज्ज होऊन, विजय मिळवा. रत्नांच्या दागिन्यांनी शोभित होऊन, मुक्तपणे विचरा, हे महाप्रभु. देवांचा स्वामी येथे नृत्य, संगीत आणि गाण्यांनी सेवा मिळावी. तुमच्या कृपेने, हे प्रभु, ही सुगंध पोषक आणि जीवनदायिनी आहे. येथे, हे देवाधिदेव, सर्व मंत्रांचा मूर्तरूप धारण केलेलं आहे." "ज्ञान आणि अज्ञानातून हजारो अपराध सतत उत्पन्न होतात," असं तिने नम्रतेने सांगितलं. देवीचे हे शब्द ऐकून, शोनाचलाचा स्वामी शंभू, आनंदाने गौरीला उत्तर देत म्हणाला, "तू मागितलेला वर मी देतो," आणि तिच्या शरीराला अद्भुत आणि सर्वोच्च सुगंधाचा वर दिला. हा वर मिळाल्यावर, तिच्या स्वतःच्या सुगंधाने तिने दिव्य स्त्रियांना मोहून टाकलं. देवांच्या विनंतीने, मी राक्षसांचा स्वामीला बोलावलं. त्याने भक्तिपूर्वक वंदन करून माझी पूजा केली आणि म्हणाला, "माझ्या शरीरातून उत्पन्न होणारी दिव्य सुगंध, जी जगाला मोहून टाकते, ती तुझी असो. तुझ्या केस आणि घामातून उत्पन्न होणारी सुगंध नेहमी प्रसिद्ध राहो." "तुला प्रिय असलेली ही सुगंध तेज, सौभाग्य, सौंदर्य आणि आकर्षण देईल. देवीला अत्यंत प्रिय, दिव्य सुगंधाच्या इच्छेने ती सदैव गौरवली जाईल. हे देवाधिदेव, ती तुझ्या रूपात अभिषेकाच्या निमित्ताने मिसळू दे." त्याने आपलं शरीर सोडून, आपला जीव मला अर्पण केला. प्रेमामुळे, मी ते स्वीकारलं, जे शंभर पट प्रेमाचा उत्कटतेत वाढ करणारं होतं. आता, विभाजनामुळे, माझं शरीर नष्ट कर." मग महाप्रभुने पार्वती, प्रेमाचा आश्रय, तिच्या शरीरावर अभिषेक केला. विश्वमातेच्या हातात जे प्रकट झालं, ते पाहून तिला आश्चर्य वाटलं, "हे काय?" तिने आपल्या हातात सदैव असणाऱ्या त्या फुलाचा आगमन पाहिला. मग ती सुवर्ण दरवाज्यांनी सज्ज कांचीमध्ये तपासाठी आली. तिला उत्कृष्ट जलकुंभ मिळाला, जो मनातून उत्पन्न झाला होता, आणि मी पूजा करण्यासाठी वापरलेला, तो अविनाशी आणि अखंड होता. राजांनी त्याचे सदैव निरीक्षण आणि संरक्षण करावं. सर्व इच्छित सिद्धी प्राप्त करण्यासाठी आणि मला आनंद मिळवण्यासाठी, त्याच्या सान्निध्यात येणाऱ्यांनी त्याची काळजीपूर्वक रक्षा करावी; माझं तेजस्वी रूप त्या कन्यामध्ये दिसावं. "तथास्तु," असं म्हणत, वरदायकाने सर्व इच्छित वर दिले. सदैव गौरीच्या सहवासात, वरदायक आणि सर्व सुखांनी वेढलेला, जो कोणी पाहतो आणि पूजा करतो, त्याची सर्व उद्दिष्टे पूर्ण होतात. सर्व संपदा त्यांना पूर्णपणे प्राप्त होते.