इत्युक्त्वा कृतसंकेतौ तौ दैत्यौ बलगर्वितौ
असे म्हणून, त्या दोन्ही दैत्यांनी आपल्या बळाचा गर्व बाळगून एकमेकांशी करार केला.
ब्रह्मविष्णू तदा दृष्ट्वा दानवौ दुर्जयौ रणे
तेव्हा ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी रणात जिंकता न येणारे ते दोन दानव पाहिले.
अन्योन्यमूचतुस्तौ हि देशकालोचितं वचः
ते दोघे एकमेकांशी त्या वेळेस आणि जागेस योग्य असे बोलले.
उपस्थितं भयं घोरं तत्र किं कार्यमस्ति नौ
इथे मोठे भय उभे राहिले आहे—आता आपण काय करावे?
गम्यतां कृष्ण शीघ्रं वै महाकालवनोत्तमम् अहं तत्र गमिष्यामि व्रज त्वं तत्र केशव ।। 5.2.48.
कृष्णा, तू लवकर महाकाळ वनात जा; मीही तिथे येईन—तू तिथेच जा, केशवा.
इत्युक्तो ब्रह्मणा कृष्णो जगाम सह तेन वै तत्रापि दशसाहस्रकालः पर्यटतोस्तयोः
ब्रह्माने सांगितल्यावर कृष्ण ब्रह्मासोबत गेला; तिथेही दोघे दहा हजार कल्पेपर्यंत भटकत राहिले.
ततो ज्वालामयं दिव्यं नूपुरेश्वरदक्षिणे प्रार्थयांचक्रतुर्देवमभयं देहि नौ प्रभो
नंतर, ज्वाळांनी तेजस्वी असलेल्या दिव्य नूपुरेश्वराच्या उजव्या बाजूला, त्यांनी देवाची प्रार्थना केली, 'प्रभो, आम्हाला निर्भयता दे.'
शरणं भव देवेश दानवाभ्यां प्रपीडितौ
'देवाधिदेव, आम्ही दानवांनी त्रस्त झालो आहोत, आमचे आश्रय हो.'
शुश्राव गर्जितं ताभ्यां दानवाभ्यां पितामहः
त्या दोन दानवांचा प्रचंड गडगडाट ब्रह्मदेवाने ऐकला.
स एष मृत्युरस्माकमेति शीघ्रं भयावहः
हा मृत्यू आमच्याकडे झपाट्याने येतो आहे, भीती घेऊन येणारा.
भयार्त्तवचनं श्रुत्वा ब्रह्मणः केशवस्य च
ब्रह्मा आणि केशव यांच्या भीतीने भरलेल्या शब्दांचे ऐकून,
दृष्टं ताभ्यां जगत्सर्वं सार्कचंद्रमहीधरम्
त्या दोघांनी संपूर्ण जग, सूर्य, चंद्र आणि पर्वतांसह पाहिले.
समुद्रपीठसंयुक्तं नानावर्णाश्रमोज्ज्वलम्
समुद्राच्या आसनासह, विविध रंगांनी आणि आश्रमांनी उजळलेले ते दृश्य होते.
ससप्तलोकविन्यासं सदेवासुरराक्षसम्
त्या दृश्यात सातही लोकांचा विस्तार, देव, दानव आणि राक्षस होते.
दृष्ट्वौ भस्मीकृतौ दैत्यौ तेन लिंगेन पार्वति 5.2.48.
हे पाहून, पार्वती, त्या दोन दैत्यांना त्या लिंगाने भस्म केले.
लिंगेनोक्तं प्रसन्नेन भवद्भ्यां किं ददाम्यहम्
ते लिंग प्रसन्न होऊन म्हणाले, "तुम्हा दोघांना मी काय द्यावे?"
ततो ब्रह्मा च विष्णुश्च वरयामासतुर्वरम्
मग ब्रह्मा आणि विष्णू यांनी वर मागितला.
ये च त्वां पूजयिष्यंति यक्ष्यंति च समाहिताः
"जे कोणी तुला भक्तीने पूजतील आणि यज्ञ करतील,
अभयेश्वरसंज्ञस्तु ख्यातो भुवि भविष्यसि
त्यांना पृथ्वीवर तू अभयेश्वर या नावाने ओळखला जाशील.
भविष्यति भयं नैव संसारपतनं तथा
त्यांना कधीच भीती किंवा संसारात पडण्याचा धोका राहणार नाही.
दुःखिता दुर्भगा नारी दर्शनं या करिष्यति वीरं तु गुर्विणी कन्या पतिमाप्स्यति शोभनम्
दु:खी किंवा दुर्दैवी स्त्री जर तुझं दर्शन घेईल, किंवा गरोदर कन्या असेल, तर तिला सुंदर पती मिळेल.
यंयं काममभिध्याय ये त्वां पश्यंति मानवाः
कोणताही मनुष्य जो तुझ्याकडे पाहून ज्या इच्छा मनात धरतो,
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा लिंगेन परमेश्वरि
अशीच कृपा होईल, असे त्या लिंगाने सांगितले, हे परमेश्वरी.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, तुझ्या पापांचा नाश करणाऱ्या या सामर्थ्याचे वर्णन मी केले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्येऽभयेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टाचत्वारिंशोऽध्यायः
या प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंग महात्म्यातील अभयेश्वर महात्म्याचे अठ्ठेचाळीसावे अध्याय संपले.
शृणु पंचाशदेकोनं देवेशं पृथुकेश्वरम्
आता एकोणपन्नासवा, पृथुकेश्वर या देवेश्वराचे ऐक.
वंशे स्वायंभुवे देवि ह्यंगो राजा बभूव ह
स्वायंभुव वंशात, देवी, अंगा नावाचा एक राजा झाला.
वेननामा सुतो जातो नास्तिको धर्मदूषकः
त्याला वेण नावाचा एक मुलगा झाला, जो नास्तिक होता आणि धर्माचा नाश करणारा होता.
स च शप्तो द्विजैर्देवि तत्क्षणान्निधनं गतः
त्या वेळी, ब्राह्मणांनी त्याला शाप दिला आणि तो क्षणातच मरण पावला.
शरीरे मातुरंशेन कृष्णांजनचयप्रभाः मथिताद्दक्षिणाद्धस्तात्पृथुः प्रथितविक्रमः
त्याच्या शरीरातून, आईच्या अंशाने, काळ्या काजळासारखा तेजस्वी, प्रसिद्ध पराक्रमी पृथु उजव्या हातातून निर्माण झाला.