आसां च संगमो यस्तु स प्रयागो बुधैः स्मृतः
या नद्यांचा संगम बुद्धिमान लोक प्रयाग म्हणतात.
सोद्य प्रभृति देवोऽयं प्रयागेश्वरसंज्ञकः
आजपासून हा देव प्रयागेश्वर म्हणून ओळखला जाईल.
अत्रागत्य प्रपश्यंति ये प्रयागेश्वरं ततः
जे येथे येऊन प्रयागेश्वराचे दर्शन घेतात,
कुलं च तारितं तेषां पैतृकं मातृकं तथा जायते नात्र संदेहः प्रयागेश्वरदर्शनात्
त्यांचे पितृ आणि मातृ कुल मुक्त होते; प्रयागेश्वराचे दर्शन घेतल्याने हे निःसंशय घडते.
गंगायां च प्रयागे च देवदारुवने शुभे
गंगेत, प्रयागात आणि शुभ देवदारु वनात,
त्र्यंबके धौतपापे च महेन्द्रे भैरवे तथा
त्र्यंबक, धौतपाप, महेंद्र आणि भैरव येथे,
एतेषां दर्शनेनैव या सिद्धिर्द्वादशाब्दिका
या ठिकाणांचे दर्शन घेतल्याने बारा वर्षांची सिद्धी मिळते.
ये पश्यंति चतुर्द्दश्यामष्टम्यां च विशेषतः । भक्त्या च नियमं कृत्वा प्रयागेश्वरसंज्ञकम्
जे भक्ती आणि नियमाने, विशेषतः चतुर्दशी किंवा अष्टमीला, प्रयागेश्वराचे दर्शन घेतात,
न तेषां पुनरावृत्तिः कल्पकोटिशतैरपि 5.2.71.
त्यांना पुन्हा परत येणं नाही, अगणित कल्पांच्या शतकांनंतरही.
कलास्तिस्रो भविष्यंति लिंगेऽस्मिन्मोक्षदे शुभे
या शुभ आणि मोक्ष देणाऱ्या लिंगात तीन भाग निर्माण होतील.
एवमुक्त्वा स्तुता गंगा यमुना च सरस्वती
असं सांगितल्यावर गंगा, यमुना आणि सरस्वती यांची स्तुती करण्यात आली.
देवाः प्रहृष्टाः शकाद्याः प्रयागेश्वरसंज्ञकम्
शक आणि इतर देवता आनंदित होऊन त्याला प्रयागेश्वर असं नाव दिलं.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पाप नष्ट करणारी ही शक्ती तुला सांगितली आहे.
यस्य दर्शनमात्रेण कृतकृत्यो नरो भवेत्
फक्त दर्शन घेतल्याने मनुष्याचे सर्व कर्तव्य पूर्ण होतात.
शंबरेण पुरा देवि निर्जिताः संगरे सुराः
पूर्वी, हे देवी, शांबराने युद्धात देवांना पराभूत केले.
ग्रस्तं च राहुणा दृष्ट्वा शशांकं भयविह्वलम्
राहूने चंद्राला गिळलेलं पाहून तो भयाने घाबरला आणि व्याकुळ झाला.
वहारुण रथं शीघ्रं यत्र युद्धं न विद्यते
अरुणाने रथ वेगाने तिथे नेला जिथे युद्ध नव्हतं.
राहुर्दंष्ट्राकरालस्तु स तृतीयो भयंकरः
राहू, भयंकर दातांनी क्रूर, तिसरा भयावह होता.
स च न ज्ञायते शक्रः क्व गतो वरुणो रणे
युद्धात इंद्र किंवा वरुण कुठे गेले हे कुणालाच कळलं नाही.
एवमुक्तोऽरुणो रुग्णो रविणा रणमध्यतः
असं सांगितल्यावर अरुण, अशक्त, रविने युद्धाच्या मध्यातून दूर नेला.
एतस्मिन्नंतरे चन्द्रः समायातस्तु तत्क्षणात्
त्याच वेळी, चंद्र त्या क्षणी तिथे आला.
संत्रस्तः स विलोलाक्षः क्षणमात्रमचेतनः
तो घाबरला होता, त्याचे डोळे स्थिर नव्हते, आणि क्षणभर तो शुद्ध हरपला.
शंबरेण रणे रुद्धा रुद्राश्च भयविद्रुताः 5.2.72.
शांबराने युद्धात रुद्रांना रोखलं आणि ते भयाने पळाले.
साध्याः सर्वे भयत्रस्ता गता यत्र न दानवाः
सर्व साध्य भयाने घाबरून तिथे गेले जिथे दानव नव्हते.
व्यधमत्सर्वगात्राणि वर्माणि च जनक्षये
जनांचा नाश होताना त्यांचे सर्व अंग आणि कवच तुटले.
पृष्ठतो निजघानाथ निकृत्ताश्च सहस्रशः
पाठीमागून त्याने हजारोंना मारले आणि कापले.
आसुरं रूपमास्थाय प्राणत्राणपरायणः
राक्षसी रूप धारण करून, आपला जीव वाचविण्याच्या प्रयत्नात तो होता.
इत्युक्तं निशिनाथेन भयभीतेन पार्वति
हे पार्वती, भयभीत रात्रीच्या स्वामीने असे सांगितले.
यत्र देवो जगन्नाथो गरुडस्थो जनार्दनः
जिथे जगाचा स्वामी, गरुडावर बसलेला जनार्दन देव होता,
मंदरे सुरनारीणां नंदने वरचन्दने स्तुतिं तौ चक्रतुर्देवौ चन्द्रसूर्यौ यशस्विनि
मंदार पर्वतावर, अप्सरांच्या संगतीत, नंदनवनात, उत्तम चंदनासह, चंद्र आणि सूर्य या दोन्ही तेजस्वी देवांनी, हे कीर्तीवंत देवी, स्तुती केली.