न तां जानामि तांश्चैव गत्वा ब्रूहि ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, मी तिला किंवा त्यांना ओळखत नाही, हे जाऊन त्यांना सांग.
न भवद्भ्यस्वहं स्वर्गं प्रयच्छामि कथंचन एतस्मात्कारणाद्दूत न त्वां प्राणैर्वियोजये
मी तुम्हाला कधीही स्वर्ग देणार नाही; पण या कारणासाठी, दूत, मी तुझे प्राण घेणार नाही.
श्रीमातां यदि मे दूत दर्शयिष्यसि चेत्ततः
दूत, जर तू मला माझी पूज्य आई दाखवलीस, तर—
अहं त्वया समं तत्र यास्ये यत्र स्थिता च सा
मी तुझ्यासोबत तिथे जाईन, जिथे ती राहते.
अर्बुदं प्रययौ तूर्णं रोषेण महता वृतः
अर्बुद मोठ्या रागाने भरून, पटकन निघून गेला.
दृष्ट्वा बाष्कलिमायांतं देवाः शक्रपुरोगमाः
बाष्कळी जवळ येताना पाहून, इंद्रासह सर्व देवता—
भयेन महताविष्टा दिशो भेजुः समंततः 7.3.22.
मोठ्या भीतीने भरून, सर्व दिशांना पळून गेले.
श्रीमाता तिष्ठते यत्र पर्वतेर्बुदसंज्ञके
माझी पूज्य आई ज्या ठिकाणी आहे, ते अर्बुद नावाच्या पर्वतावर आहे.
भार्या मे भव सुश्रोणि अहं ते वशगः सदा
सुंदर कंबर असलेल्या स्त्री, तू माझी पत्नी हो; मी नेहमी तुझ्या अधीन आहे.
भविष्यति हि मे राज्यं सर्वं वशगतं तव
माझं सगळं राज्य खरंच तुझ्याच हातात राहील.
किमिंद्रेणाल्पवीर्येण किमन्यैश्च वरानने
इंद्रासारख्या थोड्या बळाच्या माणसाचा किंवा इतरांचा काय उपयोग, सुंदर मुख असलेल्या?
तस्य सर्वं यथावाक्यं तेनोक्तं च महीपते
हे सर्व त्याने तिला जसे सांगितले, राजन, तसेच तुझ्या कानावर आले आहे.
ततः श्रुत्वा स्मितं कृत्वा चिंतयामास भामिनी
हे ऐकून, तेजस्विनी हसली आणि विचार करू लागली.
कथमस्य मया कार्यो निग्रहो देवताकृते तावत्तत्रागतः शीघ्रं स कामेन परिप्लुतः
देवतांसाठी याला मी कसा रोखू? इतक्यात, तो तिथे कामाने भरून पटकन आला.
अथ दृष्टिनिपातेन सा देवी दानवाधिपम्
मग त्या देवीने एका कटाक्षाने दानवाधिपतीकडे पाहिले.
ततो जहास सा देवीशनकैर्वृपसत्तम
मग त्या देवीने हलक्या हसून, श्रेष्ठ पुरुषा, हसली.
हस्तिनो हयवर्याश्च पादाताश्च पृथग्विधाः 7.3.22.
तेथे हत्ती, उत्तम घोडे आणि वेगवेगळ्या प्रकारचे पायदळ सैनिक होते.
तैः सैन्यं दानवेशस्य सर्वं शस्त्रैर्निपातितम्
त्यांनी दानवांच्या सेनापतीची संपूर्ण सेना शस्त्रांनी पराभूत केली.
हते सैन्य बले तस्मिन्निंद्राद्यास्त्रिदिवौकसः नास्मिञ्जीवति नो राज्यं स्वर्गे देवि भविष्यति
ती बलाढ्य सेना नष्ट झाल्यावर, इंद्र आणि इतर देवता म्हणाले, 'तो जिवंत नसताना, हे देवी, आपल्याला स्वर्गात राज्य मिळणार नाही.'
पर्वतस्य महाशृंगं दत्त्वा तस्योपरि स्वयम्
ती स्वतः पर्वताच्या मोठ्या शिखरावर बसली.
निविष्टा सा जगन्माता श्रीमाता कामरूपिणी तत्रैव वसते साक्षान्नृणां कामप्रदायिनी
तेथे जगाची माता, श्रीमंती आणि इच्छापूर्ती करणारी देवी, प्रत्यक्षपणे लोकांना इच्छा पूर्ण करून, वास करते.
एतस्मिन्नेव काले तु सर्वे देवाः सवासवाः
त्याच वेळी सर्व देवता आणि इंद्र तेथे उपस्थित होते.
प्रसन्नाऽभूत्ततो देवी तेषां तत्र नराधिप गत्वा स्थानं स्वकं सर्वे परिपांतु गतव्यथाः
मग देवी त्यांच्यावर प्रसन्न झाली आणि म्हणाली, 'राजा, तुम्ही सर्वजण दुःखमुक्त होऊन आपल्या-आपल्या स्थानी जा.'
वरं वरय देवेन्द्र ब्रूहि यत्ते मनोगतम्
'इंद्रा, वर माग, तुझ्या मनात जे आहे ते सांग.'
इन्द्र उवाच यदि तुष्टासि मे देवि शाश्वते भक्तिवत्सले
इंद्र म्हणाला, 'देवी, जर तू माझ्यावर प्रसन्न असशील आणि भक्तांना नेहमीच प्रिय असशील—'
प्रशास्मि राज्यं देवेशि शाश्वते भक्तवत्सले
'देवतांची माता, भक्तांना नेहमीच प्रिय असणारी, मला कायमचे राज्य करायला मिळो.'
हरेण निर्मितः पूर्वं येन तिष्ठति निश्चलः 7.3.22.
'हरिणे पूर्वी निर्माण केलेले, ज्यामुळे हे स्थिर आहे.'
अत्र त्वां पूजयिष्यामो वयं सर्वे समेत्य च
'इथे आम्ही सर्वजण एकत्र येऊन तुझी पूजा करू.'
हृष्टस्त्रिविष्टपं प्राप्तो देव्यास्तस्याः प्रभावतः
त्या देवीच्या सामर्थ्यामुळे आनंदी होऊन तो स्वर्गात पोहोचला.
सापि तत्र स्थिता देवी देवानां हितकाम्यया
ती देवी तेथेच राहिली, देवतांच्या कल्याणासाठी इच्छित.