लोकनिंदापरः क्रुद्धः क्षुधितो बहुवासरैः
जगाची निंदा करायची ठरवून, तो रागावलेला आणि अनेक दिवस उपाशी होता.
कपालं च करे कृत्वा इत्यु वाच पुनः पुनः
त्याने हातात कवटी घेतली आणि पुन्हा पुन्हा म्हणू लागला.
इत्युक्त्वा करमुद्यम्य तर्जन्यगुंलिमादधत्
असे म्हणून त्याने हात वर केला आणि त्यावर तर्जनी ठेवली.
तदांगुलिसमुद्भूतं बहु सुस्रावशोणितम्
तेव्हा त्या बोटातून खूप रक्त वाहू लागले.
तदा उद्वेलिता सा वै धारा जाता समं ततः
त्या वेळी तिथून एक मोठी रक्ताची धार उसळून वाहू लागली.
वैकुंठे चाभवत्सद्यो नदी त्रैलोक्यपावनी
वैकुंठात लगेचच एक नदी प्रकट झाली, जी तिन्ही लोकांना पावन करणारी होती.
ज्वरघ्नी च यथा प्रोक्ता तथा व्यास ब्रवीम्यहम् 5.1.49.
जशी ती ताप नष्ट करणारी म्हणून ओळखली जाते, तसेच मी व्यास सांगतो.
योधयामास दैत्येंद्रो ह्यनिरुद्धप्र हेलनः
दैत्यांचा राजा कोणतीही अडथळा न मानता आणि उपहास करत लढू लागला.
तस्मात्क्रुद्धो वासुदेवश्चक्रमादाय सत्वरः
त्यामुळे वासुदेव रागावून पटकन आपले चक्र उचलले.
स तदा भग्नसंकल्पश्छिन्नदोश्च व्रणार्दितः
त्या वेळी त्याचा निर्धार तुटला, दोष दूर झाले आणि तो जखमांनी त्रस्त झाला.
तदागतं महादैत्यं समीपे भयविह्वलम्
तो महान दैत्य घाबरून जवळ आला.
छित्त्वा बाहुसहस्रं वै दैत्यराजस्य चाहवे
युद्धात दैत्यराजाच्या हजारो बाहू छाटून टाकले.
स्थितो यत्राचलो व्यास तत्रागतो महेश्वरः
जिथे तो हलला नाही, तिथेच महेश्वर आले, हे व्यास.
अन्योन्यं च समासाद्य कृत्वा युद्धं तु दारुणम्
ते एकमेकांसमोर आले आणि भयंकर युद्ध करू लागले.
वैष्णवास्त्रं तदा कृष्णः संदधे हरजिघांसया
त्या वेळी कृष्णाने हराचा नाश करण्याच्या इच्छेने वैष्णव अस्त्र सज्ज केले.
संदधे वै तदा शंभुः कृष्णप्राणहरोत्सुकः
त्याच वेळी शंभूनेही कृष्णाचा प्राण घेण्याच्या उत्कट इच्छेने आपले अस्त्र सज्ज केले.
मोहनास्त्रं पुनः कृष्णः शिवोपरि मुमोच ह 5.1.49.
कृष्णाने पुन्हा मोहणारे अस्त्र शिवावर सोडले.
जृंभमाणः स्थितः संख्ये किंचित्कालं मुहुर्मुहुः
तो रणभूमीत थोडा वेळ वारंवार जांभया देत उभा राहिला.
तदा क्रोधाभिभूतेन कृतो माहेश्वरो ज्वरः
तेव्हा क्रोधाने भरून महेश्वराने ज्वर निर्माण केला.
त्रिनेत्रस्त्रिशिरा ह्रस्वस्त्रिपादो बर्कराकृतिः
त्याला तीन डोळे, तीन डोकी, तीन पाय, उंचीने ठेंगणे आणि भीषण रूप होते.
कृष्णसेनां समासाद्य महादेवेन प्रेरितः
महादेवाच्या प्रेरणेने तो कृष्णाच्या सैन्यावर तुटून पडला.
पराङ्मुख्यपरा भग्ना ज्वराभिघातपीडिता
त्या ज्वराच्या आघाताने सेनापती घाबरून पळाले आणि त्यांची फळी तुटली.
तथाभूतां समालोक्य जृंभमाणा रुजार्दिताम्
त्यांना असे जांभया देताना आणि वेदनेने छळलेले पाहून—
ससर्ज वैष्णवं तापं कृष्णः परमकोपनः
कृष्ण अत्यंत रागावून वैष्णव ताप निर्माण केला.
अन्योन्यमभवद्युद्धं घोरं घोरतरं महत्
त्यांच्यात भयंकर आणि अधिक भयानक असे युद्ध पेटले.
सर्वलोकेषु गत्वा वै न शांतिं प्रतिजग्मिवान्
ते दोघे सर्व लोकांमध्ये गेले, पण कुठेही त्यांना शांती मिळाली नाही.
निमग्नोऽथ वै शिप्रायां ततः शांतिं परां ययौ 5.1.49.
मग ते दोघे शिप्रा नदीत बुडाले आणि त्यांना परम शांती लाभली.
वैष्णवो ऽपि समासाद्य तस्यां मज्जनमाचरत्
वैष्णव तापही तिथे पोहोचून त्या नदीत स्नान केले.
तस्मात्सर्वेषु कालेषु ज्वरघ्नी साऽभवत्क्षणात्
त्या वेळेपासून ती शिप्रा नदी सर्व काळात क्षणात ज्वरनाशक झाली.
निमज्जंति च शिप्रायां व्यासोषसि समाहिताः
जे लोक एकाग्र मनाने शिप्रा नदीत स्नान करतात, त्यांचे सर्व रोग दूर होतात.