तदागतं महादैत्यं समीपे भयविह्वलम्
तो महान दैत्य घाबरून जवळ आला.
छित्त्वा बाहुसहस्रं वै दैत्यराजस्य चाहवे
युद्धात दैत्यराजाच्या हजारो बाहू छाटून टाकले.
स्थितो यत्राचलो व्यास तत्रागतो महेश्वरः
जिथे तो हलला नाही, तिथेच महेश्वर आले, हे व्यास.
अन्योन्यं च समासाद्य कृत्वा युद्धं तु दारुणम्
ते एकमेकांसमोर आले आणि भयंकर युद्ध करू लागले.
वैष्णवास्त्रं तदा कृष्णः संदधे हरजिघांसया
त्या वेळी कृष्णाने हराचा नाश करण्याच्या इच्छेने वैष्णव अस्त्र सज्ज केले.
संदधे वै तदा शंभुः कृष्णप्राणहरोत्सुकः
त्याच वेळी शंभूनेही कृष्णाचा प्राण घेण्याच्या उत्कट इच्छेने आपले अस्त्र सज्ज केले.
मोहनास्त्रं पुनः कृष्णः शिवोपरि मुमोच ह 5.1.49.
कृष्णाने पुन्हा मोहणारे अस्त्र शिवावर सोडले.
जृंभमाणः स्थितः संख्ये किंचित्कालं मुहुर्मुहुः
तो रणभूमीत थोडा वेळ वारंवार जांभया देत उभा राहिला.
तदा क्रोधाभिभूतेन कृतो माहेश्वरो ज्वरः
तेव्हा क्रोधाने भरून महेश्वराने ज्वर निर्माण केला.
त्रिनेत्रस्त्रिशिरा ह्रस्वस्त्रिपादो बर्कराकृतिः
त्याला तीन डोळे, तीन डोकी, तीन पाय, उंचीने ठेंगणे आणि भीषण रूप होते.
कृष्णसेनां समासाद्य महादेवेन प्रेरितः
महादेवाच्या प्रेरणेने तो कृष्णाच्या सैन्यावर तुटून पडला.
पराङ्मुख्यपरा भग्ना ज्वराभिघातपीडिता
त्या ज्वराच्या आघाताने सेनापती घाबरून पळाले आणि त्यांची फळी तुटली.
तथाभूतां समालोक्य जृंभमाणा रुजार्दिताम्
त्यांना असे जांभया देताना आणि वेदनेने छळलेले पाहून—
ससर्ज वैष्णवं तापं कृष्णः परमकोपनः
कृष्ण अत्यंत रागावून वैष्णव ताप निर्माण केला.
अन्योन्यमभवद्युद्धं घोरं घोरतरं महत्
त्यांच्यात भयंकर आणि अधिक भयानक असे युद्ध पेटले.
सर्वलोकेषु गत्वा वै न शांतिं प्रतिजग्मिवान्
ते दोघे सर्व लोकांमध्ये गेले, पण कुठेही त्यांना शांती मिळाली नाही.
निमग्नोऽथ वै शिप्रायां ततः शांतिं परां ययौ 5.1.49.
मग ते दोघे शिप्रा नदीत बुडाले आणि त्यांना परम शांती लाभली.
वैष्णवो ऽपि समासाद्य तस्यां मज्जनमाचरत्
वैष्णव तापही तिथे पोहोचून त्या नदीत स्नान केले.
तस्मात्सर्वेषु कालेषु ज्वरघ्नी साऽभवत्क्षणात्
त्या वेळेपासून ती शिप्रा नदी सर्व काळात क्षणात ज्वरनाशक झाली.
निमज्जंति च शिप्रायां व्यासोषसि समाहिताः
जे लोक एकाग्र मनाने शिप्रा नदीत स्नान करतात, त्यांचे सर्व रोग दूर होतात.
सत्यमुक्तं तदा व्यास ब्रह्महरिहरेण च
हे व्यास, तेव्हा ब्रह्मा, हरि आणि हर यांनी हे सत्य सांगितले.
ये शृण्वंति कथां दिव्यां नराश्चैकाग्रमानसाः
जे पुरुष एकाग्र मनाने ही दिव्य कथा ऐकतात—
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखंडेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये शिप्राया माहात्म्ये ज्वरानुग्रहोनामैकोन पंचाशत्तमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणातील एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील पाचव्या अवंतीखंडात, अवंती क्षेत्र महात्म्य आणि शिप्रा नदीचे महात्म्य यामध्ये 'ज्वरावर कृपा' नावाचा एकोणपन्नासवा अध्याय संपला.
तथाहं संप्रवक्ष्यामि समासेन परंतप
मग मी तुला थोडक्यात सांगतो, हे शत्रूंना जाळणाऱ्या.
पुरा कृतयुगे व्यास दमनोनाम वै नृपः
पूर्वी कृतयुगात, हे व्यास, दमनोन नावाचा एक राजा होता.
उत्पथी सर्वधर्माणां गोब्राह्मणविनिंदकः
तो सर्व धर्माच्या मार्गापासून भरकटला होता आणि गायी व ब्राह्मणांची निंदा करीत असे.
प्रजासर्वस्वहर्ता च परदाराभिमर्शकः
तो आपल्या प्रजेला लुटून त्यांची सर्व संपत्ती घेत असे आणि दुसऱ्यांच्या स्त्रियांना स्पर्श करीत असे.
गोग्रहः पुरभेदी च बंदी बंदिजनप्रियः
तो गायी पकडत असे, नगर फोडत असे, लोकांना कैद करीत असे आणि कैद्यांच्या संगतीत आनंद मानत असे.
साधुसंगपरित्यागी दुष्टो दुष्टजनप्रियः
तो सज्जनांची संगत सोडून दुष्ट लोकांमध्ये रमायचा आणि वाईट लोकांना आवडायचा.
धर्मनिंदाकरो नित्यमधर्मे रमते मतिः
तो नेहमी धर्माची निंदा करायचा आणि त्याचे मन अधर्मातच रमायचे.