तत्रापृच्छद्ब्रह्मवध्या मम जाता महामुने
तेथे त्याने विचारले, 'महामुने, माझ्यावर ब्रह्महत्या झाली आहे.'
भृशं शोकपरीतात्मा रुरोद भृशदुःखितः
तीव्र दुःखाने त्याचे मन भरून गेले आणि तो जोरजोराने रडू लागला.
उवाच मा भैर्नृपते अपनेष्यामि पातकम्
त्याने म्हटले, 'राजा, घाबरू नकोस; मी तुझे पाप दूर करीन.'
उद्धृता देवदेवेन विष्णुना क्रोडमूर्त्तिना उद्धरिष्यति देवोऽसौ स्वयमेव जनार्दनः
देवतांचा देव, वराहमूर्ती विष्णू यांनी उचललेले, तो जनार्दन देव स्वतः तुला मुक्त करील.
एवमुक्तस्ततो राजा दुरितो वाक्यमब्रवीत
असे ऐकून, राजाने मग कठोर शब्द बोलले.
किमनेन द्विजेनैव निष्प्रभेण दुरात्मना
'या शक्तिहीन, दुष्ट द्विजाचा काय उपयोग?'
इत्युक्त्वा '? खङ्गेनैव जघान तम्
असे म्हणून, त्याने तलवारीने त्याला मारले.
तस्मिन्नेव वने देवि पापसंघेन मोहितः 5.2.28.
त्या वनातच, हे देवी, अनेक पापांनी तो मोहात पडला.
क्षुधार्त्तश्च तृषार्त्तश्च बाल्यान्मोहाच्च साहसात्
भूक आणि तहान याने त्रस्त, बालिशपणा, भ्रम आणि उतावळेपणामुळे तो दुःखी झाला होता.
जटीभूतेन पापेन बभ्राम गहने वने
पापाचा भार अंगावर घेऊन तो घनदाट जंगलात भटकत होता.
व्याघ्रसिंहगजाकीर्णं मृगशंबरसेवितम्
त्या जंगलात वाघ, सिंह, हत्ती भरपूर होते आणि हरिण व काळवे तिथे नेहमी फिरत.
ते गतास्त्वरिता व्याधाः स्वभर्तुः कथनाय वै
ते शिकारी पटकन आपल्या मालकाकडे सांगायला गेले.
तावद्राज्ञः शरीरात्तु श्वेताऽऽभरणभूषिता
तेवढ्यात, राजाच्या शरीरातून पांढऱ्या दागिन्यांनी सजलेली
दस्यून्निहत्य सा देवी तत्रैवादर्शनं गता
त्या देवीने दरोडेखोरांना ठार मारले आणि तिथेच अदृश्य झाली.
अथ राजा तया मुक्तः प्रतिबुद्धोऽथ तत्क्षणात्
मग त्या देवीने सोडताच राजा त्या क्षणी जागा झाला.
गोवध्या ब्रह्मवध्या च वने ह्यस्मिन्सुदारुणा
या जंगलात गायींची आणि ब्राह्मणांची हत्या फार भयंकर मानली जाते.
एवं स चिंतयित्वाथ निःश्वस्य च पुनःपुनः 5.2.28.
असं विचार करत तो पुन्हा पुन्हा दीर्घ श्वास घेत होता.
मुनिना वामदेवेन दृष्टो राजा तथाविधः
अशा अवस्थेत असलेला राजा वामदेव ऋषींनी पाहिला.
सोमवंशसमुत्पन्नो दशां कष्टां समागतः
सोमवंशात जन्मलेला हा राजा फार कठीण परिस्थितीत सापडला होता.
उद्धरिष्यामि राजानमेनं पुरुषसत्तमम् प्रत्युवाच महीपालं वीरधन्वानमातुरम्
मी या राजाला, श्रेष्ठ पुरुषाला, वाचवीन असं म्हणून त्या ऋषींनी दुःखी वीरधन्वा राजाला संबोधले.
भोभो राजन्महीपाल वीरधन्वेति विश्रुतः
अरे राजन, पृथ्वीचे पालन करणारा, वीरधन्वा म्हणून प्रसिद्ध असलेला राजा—
प्राग्भवे व्याधरूपेण निहिथा विपिने मृगान्
पूर्वजन्मी तू शिकारी म्हणून या जंगलात हरिण मारले होतेस.
फाल्गुनामलपक्षे त्वामलक्येकादशी शुभा
फाल्गुन महिन्याच्या शुद्ध पक्षातील शुभ एकादशीला—
पूजा लोकैः कृता दृष्टा विस्मयेन त्वया पुरा
कधीतरी लोकांनी केलेली पूजा तू आश्चर्याने पाहिली होतीस.
तत्प्रभावादभू राजा महाबलपराक्रमः
त्याच पुण्यामुळे तू मोठ्या सामर्थ्याचा आणि पराक्रमी राजा झाला.
निहताः शत्रवः सर्वे तयैव शुभमाप्स्यसि
त्या देवीमुळे तुझे सर्व शत्रू नष्ट झाले; तिच्या कृपेने तुला मंगल प्राप्त होईल.
ज्ञाता तपःप्रभावेन मया योगबलेन च 5.2.28.
तपश्चर्येच्या सामर्थ्याने आणि योगाच्या बळाने मी हे समजून घेतले आहे.
इदानीं पालयिष्यामि शृणु मे वचनं परम्
आता मी तुझी रक्षा करीन; माझे श्रेष्ठ बोल ऐक.
इत्युक्तो वामदेवेन् मुनिना स महीपतिः
म्हणून वामदेव ऋषीने असे सांगितल्यावर तो राजा
कथं यास्यंति मे हत्या गोब्राह्मणसमुद्भवाः
गाई आणि ब्राह्मणांच्या वधामुळे झालेले पाप माझ्यापासून कसे दूर जाईल?