वज्रेंद्रनीलवैडूर्यचन्द्रकांतादिदी पितः 5.2.32.
वज्र, निळमणी, वैडूर्य आणि चंद्रकांत या रत्नांनी ते झळकत होते.
शक्राग्नियमरक्षोब्धिवायुसोमेशसेवितः
इंद्र, अग्नि, यम, वरुण, वायू, सोम आणि ईशान यांनी तेथे सेवा केली जात असे.
सदा प्रमुदिता देवास्तेऽपि कांक्षंति पत्तनन्न्
सदैव आनंदी असलेले देवसुद्धा त्या नगराची इच्छा करतात.
विद्योतितदिशो दांताः सूर्य वैश्वानरप्रभाः
शांत आणि संयमी लोकांच्या तेजाने, जणू सूर्य आणि अग्नीच्या प्रकाशाने, सर्व दिशांना उजळून निघाले आहे.
विप्रा माहेश्वराः पुण्याः क्षत्रिया हरतत्पराः
शिवभक्त पुण्यवान ब्राह्मण आणि विष्णूभक्त क्षत्रिय तेथे आहेत.
स शुभ्ररूपः स च लोहिताकृतिः स चापि पीतः ससितेतरः क्वचित्
तो कधी शुभ्र, कधी लाल, कधी पिवळा, तर कधी दुसऱ्याच रंगात दिसतो.
क्वचिद्रविसहस्राक्षः क्वचिदेकरविप्रभः
कधी तो हजार सूर्यांसारखा तेजस्वी, तर कधी एका सूर्याच्या तेजासारखा भासतो.
जन्म मृत्युजरारोगैर्दुःखानि विविधानि च
जन्म, मृत्यू, वार्धक्य, आजार आणि अनेक प्रकारच्या दुःखा आहेत.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पापांचा नाश करणारे त्याचे हे सामर्थ्य तुला सांगितले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्ये पत्तनेश्वर माहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशोऽध्यायः
अशा प्रकारे एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या श्रीस्कांद महापुराणातील अवंतीखंडातील चौर्याऐंशी लिंग महात्म्य विभागातील पत्तनेश्वर महात्म्याचे वर्णन करणारा बत्तीसावा अध्याय संपला.
विद्धि पापहरं पुण्यं सर्वसंपत्करं सदा
हे नेहमी पापांचा नाश करणारे, पुण्य देणारे आणि सर्व संपत्ती मिळवून देणारे आहे, असे समज.
पुरा राथंतरे कल्पे बभूव पृथिवीपतिः
पूर्वी रथंतर कल्पात एक पृथ्वीचा राजा होता.
धर्मात्मा महात्मा च पराक्रमधनो नृपः
तो राजा धर्मशील, मोठ्या मनाचा आणि पराक्रमी होता.
समः शत्रौ च पुत्रे च मित्रे च परधर्म्मवित्
तो शत्रू, मुलगा आणि मित्र या तिघांनाही सारखा वागवायचा आणि दुसऱ्यांचे कर्तव्यही जाणायचा.
अतीव वल्लभा सा च प्राणेभ्योऽपि गरीयसी
ती अत्यंत प्रिय होती, अगदी प्राणांपेक्षाही जास्त जिव्हाळ्याची.
जातमात्रो निजोत्संगे स्थिरमुल्लाप्य वै पुनः
तो जन्मताच तिने त्याला आपल्या मांडीवर घट्ट धरून घेतले.
स जातिस्मरणो जातो मातुरुत्संगमास्थितः
तो पूर्वजन्माची आठवण असलेला मुलगा आईच्या कुशीतच राहिला.
भीतास्मि किमिदं वत्स हासो यद्वदने तव
माझ्या लेकरा, तुझ्या चेहऱ्यावर हे हास्य कशाचे? मला भीती वाटते.
इत्युक्तो मातरं प्राह सर्वोऽपि स्वार्थमीहते अंतर्धानगता चेयं द्वितीया जातहारिणी
आईने असे विचारल्यावर तो म्हणाला, 'प्रत्येकजण आपला स्वार्थ पाहतो; ही दुसरी आहे जिला अदृश्य होऊन नवजात बाळाला घेऊन जायचे आहे.'
पुत्रप्रीत्या च मातस्त्वमतः स्वार्थं समीहसे 5.2.33.
आई, तूही मुलावरच्या प्रेमामुळे आता आपला स्वार्थ शोधतेस.
उद्भूते बालके स्नेहात्संभ्रमात्स्त्रीजनोऽप्ययम्
बाळ जन्मल्यावर मायेने आणि गोंधळाने स्त्रियाही अस्वस्थ होतात.
स्वार्थे प्रसक्ता मार्जारी लोलुपा मामवेक्षते
स्वार्थासाठी लालची मांजर माझ्याकडे टक लावून पाहते.
त्वं तु क्रमेणोपभोग्यं मत्तः फलमभीप्ससि
पण तू मात्र योग्य वेळी माझ्याकडून मिळणारे फळ उपभोगायचे इच्छितेस.
संगतिर्नाति बालानां पंचसप्तदिनात्मकम्
मुलांशी असलेले नाते फार तर पाच-सात दिवस टिकते.
ततेति वत्स भो भद्र इत्यलीकं ब्रवीषि माम्
'असं आहे का, गोड बाळा?' असे तू मला म्हणतेस, पण तुझे बोलणे खोटे आहे.
नाहं त्वामुपकारार्थं वत्स प्रीत्या परिष्वजे
मी तुला काही उपकाराच्या अपेक्षेने किंवा स्वार्थासाठी प्रेमाने मिठी मारत नाही, लेकरा.
इत्युक्त्वा सा तमुत्सृज्य निष्क्रांता सूतिकागृहात्
असे म्हणून ती त्याला सोडून सुतिकागृहातून बाहेर पडली.
सा हृत्वा तं तदा बालं पूर्वजातिस्मरं प्रिये
माझ्या प्रिय, तिने त्या पूर्वजन्माची आठवण असलेल्या बाळाला तिथून घेऊन गेली.
मत्वा स्वकीयं पुत्रं तु विक्रांतेन महीभृता
ती त्याला आपला मुलगा समजून, बलाढ्य राजाने तिला ताब्यात घेतले.
विक्रांतस्य सुतो नीतो बोधस्य च द्विजन्मनः 5.2.33.
विक्रांताचा मुलगा आणि द्विजन्मा बोधाचा मुलगा दोघेही तिथून नेले गेले.