ଏକଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯେତେବେଳେ କିଛି ଯୋଗୀମାନେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, କିଏ ଅପସ୍ତମ୍ଭ କରିବାକୁ ଚାହିଲା। ସେଇ ସମୟରେ, ଏକ ସୁନ୍ଦର, ଗୁଣମୟ, ପଦ୍ମ-ନୟନା ଜୁବତୀକୁ ଦେଖିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ପଦ୍ମାସନରେ ବସିଥିବା ବ୍ରହ୍ମା, ତାଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ପ୍ରଜାପତି ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରିଥିଲେ। ଏହି ଯୁବତୀ, ଏକ ପକ୍ଷୀର ରୂପ ଧରି, ଆକାଶକୁ ଉଡିଗଲେ। ସେ ଶରଣ ନେଇ, ଏହି ଶୋଣ ପର୍ବତରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ। ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ପାଇଁ, ଅରୁଣାଦ୍ରିର ନାଥ, ଶରଣାଗତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟଦାତା, ସେଇ ପର୍ବତର ଉପରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଅଚଳ ଜନ୍ତୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଲିଙ୍ଗରୁ, ଧନୁ ଧରିଥିବା ଏକ ଶିକାରୀ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଶିକାରୀକୁ ସାମ୍ନାରେ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ମୋହ ନିଶ୍ଚୟ ଭଙ୍ଗ ହେଲା। ପରେ, ସେ ଶୋଣ ପର୍ବତର ନାଥଙ୍କୁ, ଶରଣାଗତଙ୍କର ଆଶ୍ରୟଦାତାକୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଅରୁଣାଚଳର ରୂପଧାରୀ, ଭକ୍ତମାନେ ପୂଜିବାଯୋଗ୍ୟ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। "ଏ ନାଥ, ଦେହଧାରୀ ଜନମାନେ ଅସମ୍ଭବ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ କି? ତୁମେ ଛଡି କିଏ?" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। "ଏ ଜଗତ୍ ଆତ୍ମା, ଯଦି ଚାହୁଁ, ଜଗତର ସୃଷ୍ଟି ପାଇଁ ଆଉ ଏକ ବ୍ରହ୍ମା ସୃଷ୍ଟି କର।" କରୁଣାର ମୂର୍ତ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ରକଳାଧାରୀ ମହାଦେବ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। "ଏ ନିଶ୍ଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କାମାଦି ଦୋଷ କେଉଁଠି ବ୍ୟାପିପାରିବ? ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ କର।" ଅରୁଣାଚଳଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ, ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ଏହି ଅରୁଣାଦ୍ରି ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଶ୍ଟ କରେ। "ମୁଁ ଏହି ଅରୁଣାଦ୍ରି, କେତେକ ଜନେ ଦେଖିପାରିବେ।" ଏଠାରେ, ସମସ୍ତ ମହାପାପର ନଶ୍ଟ ହେବା ସହିତ ଜ୍ଞାନ ଚକ୍ଷୁର ଲାଭ ହେବ। "ଏଠାରେ ପୂର୍ବରୁ ସ୍ନାନ କରି, ବ୍ରହ୍ମନ୍, ଜଗତ୍ ନାଥଙ୍କର ମୋହ ଦୂର ହୋଇଥିଲା।" ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ପରିକ୍ରମା କରି, ଏ ଜଗତ୍ ଆତ୍ମା, ତୁମେ ତାପମୁକ୍ତ ହୁଅ। ଏପରି କଥା କହି, ସେ ମହେଶ୍ବରଙ୍କୁ, ଅରୁଣାଚଳ ପର୍ବତର ରୂପରେ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଅରୁଣଗିରି ନାଥ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶୁଦ୍ଧ ମନ, ନିୟମ, ନିଗ୍ରହ ଆଦି ଦ୍ୱାରା ଉପାସନା କରି ସାକ୍ଷାତ୍ କରିବାଯୋଗ୍ୟ। ଏହି ପର୍ବତର ଉପରେ ଏକ ଦିନ ବିଷ୍ଣୁ, ନାଗଶୟା ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିଲେ, କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜାଗିଲେ ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅନ୍ଧକାରରେ ଭରିଯାଇଥିଲା, ତାହାର ଲକ୍ଷଣ ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଓ ଅଜଣା। "ହାୟ, ଏହି ଅବସ୍ଥା କେତେ କଷ୍ଟଦାୟକ, ଅନ୍ଧକାର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ବିମୂଢ଼ କରିଦେଇଛି!" ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରକାଶ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହିପରି ଚିନ୍ତା କରି, ସେମାନେ ଉମାପତି, ଦେବଦେବଙ୍କୁ ଆଗେଇ ଗଲେ। ଏହାପରେ, ଭଗବାନ୍ ମହେଶ୍ବର, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପଧାରୀ, ଖୁସି ହେଲେ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କର ତେଜରୁ ତାରା ଓ କିରଣ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଜାଗାଇଦେଲେ, ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି ଉଠିସାରିଲେ। "ଅଧିକ ଅନ୍ଧକାର ହେବାରୁ, ଅସମୟରେ ଶୟନ କରିଥିଲି," ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ। ସେ ନିଜେ ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିର କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ନିର୍ଣ୍ୟୟ କଲେ। ଏହି ଅରୁଣାଚଳ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଦୋଷ ଦୂର ହୋଇଥାଏ ଓ ଚାହିଦା ଫଳ ମିଳେ। ସଦାଶିବ ଜ୍ୟୋତିର୍ଲିଙ୍ଗକୁ ଅନ୍ତରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ବିଷ୍ଣୁ ଈଶାନ, ଜଗତ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଦୁଷ୍ଟତା ନାଶକୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଦୟାମୟ ଭାବରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, "ଉଠ," ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ। "ତିନି ଜଗତର ନାଥ, ତ୍ରିମୂର୍ତ୍ତିର ଗୁଣଧାରୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ତୁମେ ନିଜ ଅଂଶରେ ଦେବମାନେ ରୂପେ ଥିବା, ତୁମେ ଏକାଇ ଜଗତର ନାଥ," ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ।