ତୁମେ ଯେ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ତୁମ ଦୟାରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ନଶ୍ଟ ହେଇଯାଏ । ତୁମ ଅନୁଗ୍ରହରେ ଯେଉଁଠି ତିନି ଲୋକର ଅଧିପତ୍ୟ ଲାଭ କରିଛି, ସେଉଁଠି ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତିରେ ଶୋଭିତ ହେଉଛନ୍ତି । ଯେଉଁଠି ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ହେଉଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ନେଇ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ । ସେ ସଦା ଦେବତାମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସଚିବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଶାପୂରଣ ପାଇଁ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି । ତାଙ୍କ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପରିବାର ସହିତ ସେ ସବୁଠି, ସବୁବେଳେ ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ । ତୁମ ଭକ୍ତମାନେ ସେଉଁଠି ତୁମ ପୂର୍ବରୁ ତାଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା । ଦାୟିନୀ ଦେବୀ 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଯାଇଯାଇଛନ୍ତି । ସେ ମାତୃମାନେ ସହିତ ସେଉଁଠି ରକ୍ଷାର ଦାୟିତ୍ୱ ନିର୍ବାହ କରିଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଦେବୀ ମହିଷାସୁରଙ୍କର କଟା ମୁଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ତାଲୱାରରେ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଥିଲା । ସେ ତାଙ୍କ ସଂଗିନୀମାନେ ସହିତ ତାଙ୍କ ଗଳାକୁ ଦୃଷ୍ଟି କଲେ । ଗୌରୀ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ଥିବା ଚିହ୍ନକୁ ନେଇଲେ । ପୁନଃ ସେଇ ଚିହ୍ନ ଦେବୀଙ୍କ ହସ୍ତତଳରେ ଆସିଯାଇଲା । ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖି ଦେବୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ—'ଏହି କ'ଣ?' ତାପରେ ସେ ବୁଝିଲେ, 'ଏହେ ଶିବଭକ୍ତ'—ଏହି ଭାବେ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ । ଚିନ୍ତା ବିନା, ଶିବଭକ୍ତଙ୍କ ବିନାଶ ଆରମ୍ଭ କରିଥିବାରେ ଦେବୀ ଅନୁତାପ କଲେ । ସେ ଆଗକୁ ଯାଇ କହିଲେ, 'ମୋର ଏହା ଅତି ଅବିବେକୀ କାର୍ଯ୍ୟ ହୋଇଯାଇଛି । ଧର୍ମ ଓ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ କିଛି ଅଧର୍ମ କରିଅଛି । ଅଜ୍ଞାନରେ ମୁଁ ଶିବଭକ୍ତ ମହିଷାରୁ ଅପକାର କରିଅଛି । ଗୁରୁଙ୍କ ଦୟାରେ ସେ ସହଜରେ ଲାଭ କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶତବାଧାରେ ପୀଡିତ ହେଲେ । ବିଶେଷ କରି, ଯେଉଁମାନେ ଲିଙ୍ଗ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଶିବ ତାଙ୍କୁ ବଡ ମାନ୍ୟତା ଦେଇଥାନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଶିବଲିଙ୍ଗ ଛାଡି ଦେଲେବେଳେ ଶିବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଏବେ ମୁଁ ଶିବଭକ୍ତ ହତ୍ୟାର ପାପ କିପରି ଦୂର କରିବି? ମୁଁ ଶିବୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିବି । ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରି ପାପ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରିବି ।' ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶିବଧର୍ମ ଜ୍ଞାନୀ ଦେବୀଙ୍କୁ, ଯିଏ ଭୟରେ ବ୍ୟାକୁଳ ଥିଲେ, କହିଲେ—'ହେ ପାର୍ବତୀ, ଧର୍ମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ତତ୍ତ୍ୱ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ବହୁତ ଦୁର୍ଲଭ । ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅନେକ କୋଟି ଧର୍ମ ଅଛି, ତାହା ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାରରେ ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି । ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଶିର ନମାଇ ତାହା ଲାଭ କରନ୍ତି । ଏହି ପାଞ୍ଚଟି ମହାବ୍ରତ, ଶିବମାର୍ଗର ମୂଳ । ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସବୁଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସଦା ଲାଭ୍ୟ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଶିବ । ଯେଉଁମାନେ ଇର୍ଷ୍ୟାରହିତ, ଶିବଭକ୍ତ ଓ ଶିବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ମାନନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମହାଦେବଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଶିବଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁରନ୍ତ ନଶ୍ଟ କରାଯିବା ଉଚିତ । ଶିବଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବାକୁ ନିର୍ବିକାର ହୋଇ ହତ୍ୟା କରିବା ଉଚିତ । ଯେତେବେଳେ ଶିବଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ ହୁଏ, ସେଉଁଠି ଶକ୍ତି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ । ଏହିପରି ଦେବୀ, ସେଉଁଠି କେହି ବିଜୟୀ ହେବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହଁନ୍ତି, ଏହିକାରଣରୁ ସମସ୍ତ ଦେବତା ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି ।' 'ମହାର୍ଷିମାନେ ଶିବଭକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ—"ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମହିଷା ରାକ୍ଷସ ହେଉ" । ସେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଓ ଶାପମୁକ୍ତି ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ ।