ଏକ ସମୟର କଥା, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜଣେ ନିଜ ଜ୍ଞାନ ଓ ଧର୍ମ ପାଇଁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଥିଲା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହଣ ସମୟରେ ଗୋ-ଦାନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ। ଏହା ପରେ, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ କୁହିଲେ, "ଏବେ ତୁମେ ବିନାୟକଙ୍କ ଦେବଳୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ।" ଏଠାରେ, ଯୟାତି ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ବିନାୟକ କିପରି ପୂର୍ବକାଳରେ ଏଠି ମହାନ ହେଲେ?" ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—ବିନାୟକ ଚିତ୍ତ ବିନୋଦ ପାଇଁ ଏଠି ଏକ ନମ୍ର ଶିଶୁ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ଦେଖିଲେ, ତାହାର ମୁଣ୍ଡ ନଥିଲା, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଅଂଗ ଥିଲା। ତାହା ପରେ, ମୁଣ୍ଡ ଯୋଗାଇବା ପାଇଁ ଅତି ଶୀଘ୍ର ଉପଚାର ଆଣିବାକୁ ଶ୍କନ୍ଦକୁ କୁହାଯାଇଲା—"ସୁଭ ହେଉ, ମୁଣ୍ଡ ପାଇଁ ଉପଚାର ଆଣ।" ଗୌରୀ ଦେବୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଉପଚାର ଆଣାଯିବା ପରେ, ଏହା ଶିଶୁଙ୍କ ଶରୀରରେ ଲଗାଯିବା ସହ ଉପଚାର ଦେଖାଯିଲା। ଏହି ସମୟରେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ ପୁନିପୁନି କହୁଥିଲେ, "ମୋତେ ଛୁଅନି।" ଏହି କଥାରୁ ଅଂଗ ମାନେ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଓ ନେତୃତ୍ୱ ରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଏହି ଶିଶୁ ତିନି ଗୁଣ ଗଭୀର, ଚାରି ହାତ, ସାତ ଗୁଣ ଲାଲ ରଙ୍ଗରେ ପ୍ରକଟ ହେଲେ। ଗୌରୀ ଦେବୀ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଆକୃତି ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଜୀବନ ଦେଲେ ଓ ଶିଶୁ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଉଠିଲେ। ଗୌରୀ ଦେବୀ ତାଙ୍କୁ ଆବାର ଆବାର "ପୁଅ" ବୋଲି ଡାକିଲେ। ପରେ ଦେବୀ କହିଲେ, "ଏହି ଶିଶୁ ମୋ ଶରୀରର ଉପଚାରରୁ ଜନ୍ମିଛି।" ଶ୍କନ୍ଦ ଯୋଗାଇଥିବା ମୁଣ୍ଡ ଏହି ଶିଶୁକୁ ବିଶେଷ ମହାନ ମୁଣ୍ଡ ଦେଲା ବୋଲି କୁହିଲେ। ଏହି ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କ ଶରୀରରେ ନେତୃତ୍ୱ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେଲା। ପାର୍ବତୀ ଦେବୀ, ପାହାଡ଼ର ଝିଅ, ଏହି ଶିଶୁକୁ ସମସ୍ତ ଗଣମାନଙ୍କ ଉପରେ ମହାନ ଅଧିପତି ଭାବରେ ଦେଲେ। ମାନବ ଯେଉଁମାନେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଗଣପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ପାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଶ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କୁ ଖେଳ ପାଇଁ ଏକ ଛୋଟ କୁଟା ଦେଲେ। ଗୌରୀ ଦେବୀ ଏକ ମିଠା ମୋଦକ ଭର୍ତି ଖାଦ୍ୟପାତ୍ର ଦେଲେ। ଏହି ଖାଦ୍ୟର ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଏକ ଉନ୍ଦୁଆ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ ହେଇ ତାହାର ଗହ୍ବର ଠାରୁ ବାହାରିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ସମୟରେ ଏହି କଥା ଶ୍ରବଣ କର, ଯେଉଁଠି ଏହି ପୂଜାର ମହତ୍ତ୍ୱ ରହିଛି। ଜୀବନର ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ, କିମ୍ବା ଯୁବା ଅବସ୍ଥାରେ କରାଯାଇଥିବା କୌଣସି ପାପ ମାଘ ମାସର ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷର ଚତୁର୍ଥୀ ଦିନରେ, ଉତ୍କଳ ଜଳ ଭରି ମହା ବେଦୀ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପବାସ କରି ସ୍ନାନ କରି ଭକ୍ତି ସହିତ ବିନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଯାଏ। "ଗଣମାନଙ୍କର" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ତିନିଥର ପରିକ୍ରମା କରିବା ଦ୍ୱାରା ବିନାୟକଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦ୍ରଢ଼ତା ସହ କରିବା ଉଚିତ। ଗୃହସ୍ଥ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭୁ ବିନାୟକଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାମନା ସଫଳ କରନ୍ତି। ବିବାହ, ବିବାଦ, ଯୁଦ୍ଧ, ଯାତ୍ରା କିମ୍ବା କୃଷି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସମସ୍ତ କାମନା ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ରଢ଼ ସ୍ମରଣ ଓ ଉପଚାର ସହ ବିନାୟକ ଶାନ୍ତି ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ଫଳ ମିଳେ। ଏହି ପୂଜାର ମନ୍ତ୍ର ଓ ବିଧି କଣ, ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ରାଜା ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ। ଗଣେଶ ଶାନ୍ତି ପୂଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚନ୍ଦ୍ର ଶକ୍ତି ସମୟରେ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ସମାନ ଅଞ୍ଚଳ ଚୟନ କରି ବେଦୀ ଓ ପଣ୍ଡାଲ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକପାଳମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିନ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଥିବା ସ୍ଥାନରେ, ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ ଓ ନିୟମିତ ଉପଚାର ଦେଇ ଯଥାବିଧି ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଓ ଫଳ ନେଇ ଉପଚାର କରିବା ଉଚିତ। ବିନାୟକଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରି ହସ୍ତନିର୍ମିତ ଅଗ୍ନି କୁଣ୍ଡ ସମ୍ମୁଖରେ, ମଧୁ, ଦୂର୍ବା ଓ ଅଖଣ୍ଡ ଚାଉଳ ଦେଇ ଗ୍ରହମାନଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ପରେ ବିନାୟକ ପୂଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରି ବିନାୟକଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଶାନ୍ତି ପୂଜାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏହି ଦିବ୍ୟ କଥା ମାଧ୍ୟମରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଯାଇଲା।