ଏହିପରି ମହାନ ଋଷିଙ୍କୁ କହାଗଲା, ବନ୍ଧିଖାନାରେ ଥିବା ବନ୍ଧିମାନଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଭୋଜନ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ସେଠାରୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚୁଡ଼କୀ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅନିଶ୍ଚିତ ଥାଏ କିମ୍ବା ବିପଦ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଲୋକମାନେ ସଦା ଚୁଡ଼କୀ ମୂର୍ତ୍ତିଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅଙ୍ଗୁଠି ଦେଇ ଶବ୍ଦ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଦୀପ ଦାନ କରିବାକୁ ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ କରିବା ଭାବରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ। ତା’ପରେ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ଦ୍ୱିଜମାନେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି। ଭାଦ୍ର ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ବାର୍ଷିକ ଯାତ୍ରା ପାଳନ କରାଯାଏ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ମହାରତ୍ନ ଭାବରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ମହାନ ଋଷି, ସେଠାରେ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଗରଣ ଉତ୍ସବ କରିବା ଉଚିତ ଓ ପୁରୁଷମାନେ ଭକ୍ତି ଓ ଉଦ୍ୟମରେ ସ୍ନାନ କରିବା ଦରକାର। ତା’ପରେ ଦକ୍ଷିଣ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଦୁର୍ଭରା ନାମକ ଶୁଭ୍ର ହ୍ରଦ ଅଛି। ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କଲେ ମଣିଷ ସ୍ବର୍ଗ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ଦୁଇଟି କୁଣ୍ଡରେ ସ୍ନାନ କରିବା ପରେ ଶିବଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ମହାଦେବଙ୍କୁ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଶୁଭ୍ର ଫୁଲରେ ପୂଜିବା ଦରକାର। ଏଭଳି ଏକତ୍ରେ ଶିବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ ଏବଂ ପୂଜା କଲେ ମଣିଷ ପବିତ୍ର ହୋଇ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ଭାଦ୍ର ମାସର କୃଷ୍ଣ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଦିନରେ ଯିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଭକ୍ତି ସହ କରେ, ସେ ଶିବ ଲୋକରେ ବାସ କରେ। ବିଷ୍ଣୁ ଓ ରୁଦ୍ର ନିତ୍ୟ ତା’ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ତୀର୍ଥ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହାଠାରୁ ଅଧିକ କିଛି କହିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଆଉ ଏକ ଶୁଭ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ଦୁର୍ଭରାର ଉତ୍ତର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ମହାବିଦ୍ୟା ନାମକ ମହାନ ସ୍ଥାନ ଅଛି। ଏହା ସାମ୍ନାରେ ଥିବା ହ୍ରଦରେ ଯିଏ ସ୍ନାନ କରେ, ସେ ମହାଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରେ। ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ସିଦ୍ଧପୀଠ ଭାବରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ ମିଳେ। ଏଠାରେ ଯିଏ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ଶିବ, ଶାକ୍ତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେ ସଦା ଏହା ଭକ୍ତି ସହ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଅଳସ୍ୟ ବିନା ଜପ ଓ ଅନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରିବା ଦରକାର। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ ଓ ଫଳ ଦେବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ବିଦ୍ୟା ବିଳୋପ, ମୋହନ, ମାୟାଦି ମଧ୍ୟ କରାଯାଇପାରିବ। ଏହି ସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନରେ ପରମ ମୁକ୍ତି ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସିଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହି ମହାବିଦ୍ୟା ପୀଠରେ ଆଶ୍ୱିନ ମାସର ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ନବରାତ୍ରିରେ, ଯେଉଁବେଳେ ରାବଣଙ୍କୁ ବିଜୟ କରିଥିଲେ, ତା’ପରେ ଭାରତ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ଆଶା କରି ପଦେପଦେ ଯାଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟ କମ୍ଧେନୁ ଗାଈ ଦେଖାଦେଲା, ଯାହାର ଅସ୍ତନରୁ ଦୁଧ ବହୁଥିଲା। ଏହି ଦୁଧ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖି ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ କରି ପଚାରିଲେ—‘ଏହା କ’ଣ?’ ତେବେ ରଘୁବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେଠାରେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ ଦଢ଼ ହୋଇ ଦଉଁଡ଼ିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ମନେ ଧ୍ୟାନ କରି ଶାନ୍ତ ଭାବରେ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—‘ହେ ରାମ, ଏହା ମନୋକାମନା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଶୁଭ କାମଧେନୁ ଗାଈ। ଏହି ଦୁଧର ମଧ୍ୟରୁ ଦେବାଦିଦେବ ରୁଦ୍ର ନିଜେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି।