ଏକ ସମୟରେ, ଏହି ଜଗତରେ ଏମିତି ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ ଥିଲେ, ଯାହା କହିଥିଲେ—ମୋତେ ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ସର୍ପ, କିନ୍ନର, ମନୁଷ୍ୟ କିମ୍ବା ପକ୍ଷୀ କୌଣସି ଭାବେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ। କିନ୍ତୁ ଏହି ଦାନବ ଜଣେ ବୀର ପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେବେ, ସେଇ ବୀର ତାଙ୍କର ମୃତ୍ୟୁ ହେବେ। ସେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ନ୍ୟାୟଦାନ କରୁଥିବା ଦାନବ ତାଙ୍କର ପାରମ୍ପରିକ ଆଚାର ଏବଂ ନିଜ ପ୍ରପଞ୍ଚକୁ ଦବାଇ ଦେବେ। ତାଙ୍କର ଅଧୀନରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହି ଜଗତରେ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇଥିଲେ। ଏହି କାରଣରୁ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହାଗଲା—ତମେ ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଉ, ଯାହା ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କର। ସଂଗମେଶ୍ୱରର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଏବଂ କର୍କରାଜ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ଏଠାରେ ଏକ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ତୀର୍ଥ ନୃସିଂହ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି। ସମସ୍ତେ ଶୀଘ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କର, ତମେ ସେଇ ଜଗତକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ, ଶିପ୍ରା ନଦୀର ଶୁଧ୍ଧ ଜଳ ବହିଯାଉଛି, ତାହାଁକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିମ୍ନାନୁସାରେ ସ୍ନାନ, ଦାନ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କ୍ରିୟା କରି, ନୃସିଂହଙ୍କର ପୂଜା କରିବା ପରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦାନବକୁ ନୃସିଂହ ନିଜ ରୂପରେ ନିହତ କରିଥିଲେ। ଏକ ହାତର ଘାଁରେ ହିରଣ୍ୟକଶିପୁ ମୃତ୍ୟୁ ଲାଭ କଲେ। ସେଇ ସମୟରୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ନିତ୍ୟ ପୂଜା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହିପରି ବ୍ୟାସ ଜୀ, ଅବନ୍ତିରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି। ଯେଉଁ ଲୋକେ ଏଠାରେ ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ଵିତୀୟ ଅବସ୍ଥା ପାଇଥିଲେ। ଯେତେବେଳେ ଜଣେ ନୃସିଂହ ଦିନ, ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀ ଆସେ, ଯେଉଁ ଲୋକେ ନୃସିଂହ ଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଅଗସ୍ତିଏଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କୁ ଭକ୍ତିରେ ଦର୍ଶନ କରିବା ଅନୁଭୂତି ମିଳିଥାଏ। ଏଠାରେ ହନୁମାନ, ବାୟୁପୁତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ। ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ଜଣେ ଜାଣିଥିବା ଲୋକ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଏଠାରେ ରହିଥାଏ। ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁତ୍ର ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ଜଣେ ପୁରୁଷ ଜଣେ ନାରୀ ସହିତ ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଜଣେ ଲୋକ ସ୍ନାନ କରି ଦାନ କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଶୁଭ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ସପ୍ତଧାନ୍ୟ ଓ ପଞ୍ଚରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଏକ ସୁନା ସାବିତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅନୁସାରେ ତିଆରି କରିବା ପରେ, ସେ ଅନେକ ଭୋଗ ଦେଇଥିବା ଶୁଭ ଏବଂ ବହୁ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଥାଏ। ଜଣେ ନାରୀ ଯଦି ସାବିତ୍ରୀ ବ୍ରତ କରିଥାଏ, ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୋଇଥାଏ। ଏହିପରି ମହାପୁରାଣର ଅଠାଉଣି ହଜାର ଅଂଶରେ, ପଞ୍ଚମ ଅବନ୍ତ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ, ଅବନ୍ତୀ ମହିମାରେ, ଏଠାରେ ନୃସିଂହ ତୀର୍ଥର ମହିମା ବର୍ଣ୍ନନା ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଲା। ବ୍ୟାସ ଜୀ, ଏବେ ତୁମେ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଏହି ସ୍ଥାନର ମୁଖ୍ୟ ତୀର୍ଥ ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥର ଫଳ ଦେଇଥାଏ। ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଦକ୍ଷ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ପୂର୍ବରୁ ଏଠାରେ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ। ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ରହ୍ମା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ତୀର୍ଥର କୃପାରେ ସେ ଅନେକ ସନ୍ତାନ ପାଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ମହାଦେବ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ପଦ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଦେବୀ ଏଠାରେ ଶୁଭାସନ ଧାରଣ କରି, ଭଦ୍ରକାଳୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଏଠାର ଦ୍ୱାରରେ ଭୈରବ ଅଛନ୍ତି, ତୀର୍ଥର ରକ୍ଷକ ଭାବେ। ସେ ସଦା ଦେବୀଙ୍କର ଦୟାରେ, ପୁତ୍ର ଭଳି ଲାଡ଼ ପାଇ, ଏଠାରେ ବସିଥାନ୍ତି।