ସେମାନେ—ଦେବତାମାନେ—ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା, ମୃତ୍ୟୁ, ଭୟ ଓ ସମସ୍ତ ରୋଗରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶରଣାଗତି ସହିତ ଭୂମିରେ ପଡ଼ି, ପ୍ରଶଂସା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ହେ ଦେବମନ୍ଦିରେଶ୍ୱର, ଆପଣେ ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ମହାଇନ୍ଦ୍ର ଅଟୁଟ ଦେବତା। ଏହିପରି ସତ୍ୟ ଏବଂ ତପସ୍ୟା ସର୍ବୋଚ୍ଚ—ଏମିତି ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ସେଠି ଦେବଦେବତା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ—'ହେ ଦେବଗଣ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମମାନଙ୍କ ପାଇଁ କ’ଣ କରିପାରିବି?' ତେବେ ଦେବତାମାନେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, 'ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆମେ କିପରି ଆନନ୍ଦ କିମ୍ବା ଅନାନନ୍ଦ ପାଇପାରିବୁ, ଏହାର ଉପାୟ କହନ୍ତୁ।' କୃଷ୍ଣ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, 'ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ, ଶୁଭ୍ର ମହା କାଳବନ କୁ ଯାଆନ୍ତୁ। ସେଠି ଏହି ଲିଙ୍ଗରେ ସମସ୍ତ ବର୍ଷାଧାରା ମେଘ ସ୍ଥିତ। ପ୍ରତୀହାରେଶ୍ୱର ଠାରୁ ଏଠି ଇଶାନ ଉପସ୍ଥିତ। ତେଣୁ ମହା କାଳବନକୁ ପହଁଚି, ଯେଉଁଠି ପରମ ଲିଙ୍ଗ ବିରାଜିତ, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର।' 'ମହେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଅନନ୍ତ ମାଳାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ବେଦସ୍ୱରୂପକୁ ନମସ୍କାର, ତାପ୍ତ ଜଟାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶୁଭ୍ର ହସ୍ୟବନ୍ତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଚୂଡ଼ାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସମାପ୍ତିକାରୀ, ଶୁଭମୟ, ତ୍ରିନେତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଯୋଗମୟ ଦେହଧାରୀ, ସର୍ବଦା ସର୍ବବ୍ୟାପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।' 'ହେ ଦେବଦେବ, ଭଲ ବର୍ଷା ଦେଇ, ଆମେ ଯେମାନେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣରେ ଆସିଛୁ, ସେମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।' ସେମାନେ ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ଉପରକୁ ଉଠି, ଆକାଶକୁ ଧ୍ୱନି କରିଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗ ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକିଗଲା, କିଛି ଦେଖାଯାଉନଥିଲା। ଦେବଦେବତାଙ୍କ ମହିମାରେ ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଏବେ, ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ସହିତ, ମେଘମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଶୁଭ୍ର ଆଲୋକମାନେ ସୋମଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣଦିଗରେ ପରିଭ୍ରମଣ କଲେ। ଦୁଃଖରହିତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଲେ। ଭକ୍ତିସହିତ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଓ ତାଙ୍କର ନିଜ ଅର୍ଥାନୁସାରେ ଏକ ନାମ ରଖିଲେ—'ମେଘନାଦେଶ୍ୱର'। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ପୃଥିବୀରେ ଲୋକମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲାଭ କରିବେ। ହଜାର-ହଜାର କୋଟି ବର୍ଷ, ଶତ-ଶତ କୋଟି ବର୍ଷ ଯାଏଁ, ହେ ପାର୍ବତୀ, ଏଠି ମେଘନାଦର ମହିମା କଥା ହେଉଛି। ବ୍ରହ୍ମାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଘାସର ଶିରାଯାଏଁ, ତିନି ଲୋକ ଓ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ପ୍ରାଣୀ, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ, ପୋଷିତ ଓ ବ୍ୟାପ୍ତ—ମୁଁ ଏହିପରି ଶୁଣିଛି। ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅବିନାଶୀ। ଏହି ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡ, ତିନି ଲୋକ—ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦ୍ୟୁଲୋକ—ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି। ଦେବ, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି, ଦେବତା, ନାଗମାନେ—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନେଇ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଚରାଚର ସୃଷ୍ଟି କରିବାବେଳେ କେଉଁଠି ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ? ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରହମାନେ ଯେଉଁଠି ଅବସ୍ଥିତ, ସେଠି କଉଣସି ମହାଧାମ ଅଛି? ତୁମେ ଯେପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲ, ହେ ଦେବୀ, ମୁଁ ପ୍ରାଚୀନ କଥା ଅନୁଯାୟୀ କହିଦେଲି। ପୃଥିବୀ ଆଦି ତତ୍ତ୍ୱମାନେ ଏହି ମହା କାଳବନରେ ଅଛନ୍ତି। ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ଶୁଭ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ, ସେଠି ସର୍ବଦା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମ ସ୍ୱରୂପ ଲିଙ୍ଗ ବିରାଜିତ। ସେଠି ବ୍ରହ୍ମା, ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ନିଜେ ବି ଅବସ୍ଥିତ; ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ମହାତ୍ମା, ମହାବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱ, ଅହଂକାର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶମ୍ଭୁ, ପାର୍ବତୀ—ଏହି ସମସ୍ତ ତାହାଠାରୁ ଉଦ୍ଭବ। ସେ ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ହାତ-ପାଁ, ମୁହଁ, ମୁଣ୍ଡ ଓ ଚେହେରା ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—ସେଇ ପରମତତ୍ତ୍ୱ।