ଏକ ନବଜାତ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସ୍ନେହ ଓ ଅବିବେକରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଲୋଭୀ ବିଲେଇ ନିଜ ଲାଭ ପାଇଁ ମୋତେ ନଜର ରଖିଥାଏ। ତୁମେ ମଧ୍ୟ ସମୟ ଆସିଲେ, ମୋ ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କର। କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ସହ ଏହି ବନ୍ଧନ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ରୁ ଅଧିକ ସ୍ଥାୟୀ ନୁହେଁ। "ଏଭଳି, ପ୍ରିୟ ଶିଶୁ, ତୁମେ ମୋତେ କହୁଛ, କିନ୍ତୁ ତୁମର କଥା ମିଥ୍ୟା," ମୁଁ ଭାବୁଛି। ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଲାଭ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଲାଲସାରେ ତୁମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିନାହିଁ, ମୋ ଶିଶୁ। ଏଭଳି କହି ସେ ମୋତେ ଛାଡ଼ି, ପ୍ରସୂତି ଘର ଛାଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ପରେ ସେ ଏହି ଶିଶୁଟିକୁ ନେଇଗଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପୂର୍ବ ଜନ୍ମ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ। ସେ ଏହି ଶିଶୁକୁ ନିଜ ପୁଅ ଭାବି ନେଇଥିଲେ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ। ବିକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଦ୍ୱିଜ ବୋଧଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏଭଳି ନେଇଯିବା ହେଲା। ତୃତୀୟ, ବୋଧଙ୍କ ପୁଅକୁ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ରାକ୍ଷସୀ ଭକ୍ଷଣ କଲା। ଗୁରୁଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବନ୍ଦନା କରାଯିବା ଉଚିତ। ମୋତେ କେଉଁ ମାଆଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବି—ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, କିମ୍ବା ଯିଏ ପାଳିଲେ? ଏହି ମହିଳା, ଜନକଙ୍କ ଝିଅ, ତୁମର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ମାଆ ନୁହନ୍ତି କି? ଆନନ୍ଦ କହିଲେ: ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା ମାଆ, ଏବଂ ଏହି ଚୈତ୍ର ମାସ, ଏଠାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗୃହରେ। ତେବେ ଗୁରୁ ପଚାରିଲେ: "ତୁମେ କିଏ? ଏହି ଚୈତ୍ର କିଏ, ଯାହା ବିଷୟରେ କହୁଛ?" "ମୁଁ ଅବିବେକରେ କିଛି ଜାଣିନି; ମୋର ମନ ଭ୍ରମିତ। କିଏ କାହାର ପୁଅ, ଏ ବ୍ରାହ୍ମଣମଧ୍ୟରେ, କିଏ କାହା ସମ୍ପର୍କୀୟ ନୁହଁନ୍ତି?" ଏଭଳି ଜଗତର ଅବସ୍ଥା ସମସ୍ତଙ୍କର ଜନ୍ମ-ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ ହୁଏ। ପୃଥିବୀରେ, ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ, ଅସହ୍ୟ ପୁଅଙ୍କ ଝିଅ। ଏହି ଜନ୍ମରେ ମୋତେ ଦୁଇଟି ମାଆ ମିଳିଛନ୍ତି। ଏହି ଯୋଗୁଁ, ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି; ଚୈତ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ। ଏଭଳି, ସମ୍ପୃକ୍ତିକୁ ଛାଡ଼ି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଭାବିଲେ। ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ସମ୍ମାନ ଓ ଦୟା କଲେ, ସେ ସୁରକ୍ଷିତ ରହିଲେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗ ଅଛି। ଏପରେ, ସେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଷଷ୍ଠ ମନୁ ଅନୁଯାୟୀ କାମ କର; ଯାଅ ଏବଂ ସେହି କାମ କର।" ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ଆଦେଶରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ।" ସେ ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରି, ପୁଅ ପ୍ରାପ୍ତ କଲେ। ହେ ଦେବୀ, ଏହିପରି ଉପାୟରୁ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ସିଦ୍ଧି ସହିତ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ। ଯେଉଁମାନେ ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ଏହି ଦୃଷ୍ଟିରେ, ତାଙ୍କର କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମଣିଷ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ। ମୁଁ ଘୋଷଣା କରିଛି ଯେ, ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ଲୋକମାନେ ମୁକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି; ଏଠି, ହେ ବିସ୍ତୃତ ନୟନି, ଦେବତାମାନେ ଏହି ପରମ ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରନ୍ତି। ହେ ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ପାପ ନଶ୍ଟ କରିବା ଶକ୍ତି ମୁଁ ତୁମକୁ ବৰ্ণନା କରିଛି। କେବଳ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏକଥା ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଯେଉଁଠି ଭିତସ୍ତା ନଦୀର ଶୋଭାମୟ ତଟରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସୁଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଥିଲେ। ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶା କରି, ସେ ଏକ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ନିଜ ଉତ୍ତରୀୟ ଗଳାରୁ ଉଠାଇନେଲେ।