ପ୍ରାର୍ଥିତଶ୍ଚ ପୁନସ୍ତାଭ୍ଯାମରୁଣାଚଲସଂଜ୍ଞଯା
ପୁନି ଦୁଇଜଣେ ତାଙ୍କୁ ଅରୁଣାଚଳ ନାମରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ ।
ଗତ୍ଵା ପୃଚ୍ଛ ମହାଭାଗଂ ମଦ୍ଭକ୍ତିଂ ଗୌତମଂ ମୁନିମ୍
ତୁମେ ଯାଇ ମୋର ଭକ୍ତିଶୀଳ ଗୌତମ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କର ।
ତତ୍ର ତେ ଦର୍ଶଯିଷ୍ଯାମି ତୈଜସଂ ରୂପମାତ୍ମନଃ
ସେଠାରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକାର ଦେଖାଇବି ।
ଇତି ଵାଚଂ ସମାକର୍ଣ୍ଯ ନିଷ୍କଲାତ୍କଥିତାଂ ଶିଵାତ୍
ଏହି ନିଷ୍କଳ ଶିବଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବା ପରେ,
ଅଥ ଦେଵାନୃଷୀନ୍ସର୍ଵାନ୍ପଶ୍ଚାତ୍ସେଵାର୍ଥମାଗତାନ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ପରେ ସେବା ପାଇଁ ଆସିଲେ ।
ତିଷ୍ଠତାତ୍ରୈଵ ଵୈ ଦେଵା ମୁନଯଶ୍ଚ ଦୃଢଵ୍ରତାଃ
ଦେବତା ଓ ଦୃଢ଼ ନିୟମ ରଖିଥିବା ଋଷିମାନେ ସେଠାରେ ରହିଗଲେ ।
ସର୍ଵପାପକ୍ଷଯକରଂ ସର୍ଵସୌଭାଗ୍ଯଵର୍ଦ୍ଧନମ୍
ଏହା ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନଷ୍ଟ କରେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟ ବଢ଼ାଇ ଦେଇଥାଏ ।
ଅହଂ ଚ ନିଷ୍କଲଂ ରୂପମାସ୍ଥାଯୈତଦ୍ଦିଵାନିଶମ୍ 1.3.1.4.
ମୁଁ ନିଷ୍କଳ ଆକାର ଧାରଣ କରି ଦିନ ରାତି ଏଠାରେ ରହିଛି ।
ମତ୍ତପଶ୍ଚରଣାଲ୍ଲୋକେ ମଦ୍ଧର୍ମପରିପାଲନାତ୍
ମୋର ପୂଜା, ଏହି ଭୂମିରେ ମୋର ପଦଚିହ୍ନ ଏବଂ ମୋର ଧର୍ମର ସୁରକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା,
ସର୍ଵକାମପ୍ରଦାନେନ କାମାକ୍ଷୀମିତି କାମତଃ
ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ସେ କାମାକ୍ଷୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ।
ଅହଂ ହି ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ଶଂଭୋରଵ୍ଯାହତୋ ଜନଃ
ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର ଦେବ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଅବିରୋଧ ଅନୁସନ୍ଧାନ ।
ତତ୍ର ଗତ୍ଵା ତପସ୍ତୀଵ୍ରଂ କୃତ୍ଵା ଶଂଭୁଂ ପ୍ରସାଦ୍ଯ ଚ
ସେଠାକୁ ଯାଇ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରି ଏବଂ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି,
ଇତି ସର୍ଵାନ୍ଵିସୃଜ୍ଯାଶୁ ସଦ୍ଭକ୍ତାନ୍ପାଦସେଵିନଃ
ଏପରି ଭାବରେ, ତାଙ୍କ ପାଦ ସେବା କରୁଥିବା ସମସ୍ତ ସତ୍ଭକ୍ତମାନେଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ରିହା କରିଦେଲେ।
ନିତ୍ଯାଭିସେଵିତାଽକାରି ସଖୀଭିରଭିଯୋଗତଃ
ସେ ସମୟରେ, ସେ ସଖୀମାନେ ନିତ୍ୟ ସେବାରେ ଲଗିଥିଲେ ଏବଂ ସେ ସଙ୍ଗୀନିମାନେ ସେଙ୍କୁ ସଦା ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଅଂତସ୍ତେଜୋମଯଂ ଶାଂତମରୁଣାଚଲନାଯକମ୍
ଘର ଭିତରେ, ସେ ଶାନ୍ତ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅରୁଣାଚଳ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରଣମ୍ଯ ସ୍ଥାଵରଂ ଲିଂଗଂ କୌତୂହଲସମନ୍ଵିତା
କୌତୁହଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ସେ ଅଚଳ ଲିଙ୍ଗକୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଅତ୍ରିର୍ଭୃଗୁର୍ଭରଦ୍ଵାଜଃ କଶ୍ଯପଶ୍ଚାଂଗିରାସ୍ତଥା
ସେଠାରେ ଅତ୍ରି, ଭୃଗୁ, ଭରଦ୍ୱାଜ, କଶ୍ୟପ ଏବଂ ଅଙ୍ଗିରାସ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ତପଃ କୁର୍ଵଂତି ସତତମପେକ୍ଷିତଵରାପ୍ତଯେ 1.3.1.4.
ସେମାନେ ନିଜ ଇଛିତ ଦୟା ପାଇଁ ସଦା ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ।
ଦିଵ୍ଯଲିଂଗମିଦଂ ପୂଜ୍ଯମରୁଣାଦ୍ରିରିତି ସ୍ମୃତମ୍
ଏହି ଦିବ୍ୟ ଲିଙ୍ଗ, ଅରୁଣାଦ୍ରି ନାମରେ ପରିଚିତ, ପୂଜାଯୋଗ୍ୟ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ।
ଅଭ୍ଯର୍ଥିତା ପୁନଃ ସର୍ଵୈରାତିଥ୍ଯାର୍ଥେ ମହର୍ଷିଭିଃ
ପୁନଃ, ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ।
ଅଯମତ୍ରର୍ଷିଭିର୍ଭକ୍ତୈର୍ନିର୍ଦିଷ୍ଟଂ ତମଥାଭ୍ଯଗାତ୍
ଏହି ସ୍ଥାନ, ଭକ୍ତ ଋଷିମାନେ ଦେଖାଇଥିବା, ସେ ତାହାକୁ ଯାଇଲେ।
ଵନାଂତରଂ ଗତେଃ ପ୍ରାତଃ ସମିତ୍କୁଶଫଲାହୃତେଃ
ପ୍ରଭାତରେ, ସମିତ, କୁଶ ଓ ଫଳ ଉଠାଇ ନିଅନ୍ତରେ, ସେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ଶିଷ୍ଯାନାଦିଶ୍ଯ ଧର୍ମାତ୍ମା ଗତଶ୍ଚ ଵିପିନାଂତରମ୍
ଶିଷ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଇ, ଧର୍ମାତ୍ମା ଜଣେ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରକୁ ଗଲେ।
କ୍ଵ ଗତୋ ମୁନିରିତ୍ଯୁକ୍ତୈରିତ ଆଯାସ୍ଯତି କ୍ଷଣାତ୍
‘ମୁନି କେଉଁଠି ଗଲେ?’ ପଚାରିଲେ, ‘ସେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଫେରିବେ’ ବୋଲି କହାଯାଇଥିଲା।
ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାନେନାସନେନ ପାଦ୍ଯେନାର୍ଘେଣ ସୂନୃତୈଃ
ଉଠିବା, ଆସନ ଦେବା, ପାଦ ପାଇଁ ଜଳ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଏବଂ ମିଠା କଥା ସହିତ ଆତିଥ୍ୟ କରାଯାଇଥିଲା।
କ୍ଷଣଂ କ୍ଷମସ୍ଵସୂନୁସ୍ତାମନ୍ଯେ ଜଗ୍ମୁସ୍ତଦନ୍ତିକମ୍
‘ଏକ କ୍ଷଣ ଧିର ରହ, ପୁତ୍ର’ ବୋଲି ସେ କହିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ସେଠିକୁ ଗଲେ।
ଅଭଵତ୍କଲ୍ପବହୁଲୋ ମଣିପ୍ରାସାଦସଂକୁଲଃ
ଏହା ଅନେକ ମଣିରେ ଭରିଥିବା ଭବ୍ୟ ପ୍ରାସାଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଗଲା।
ଅପଶ୍ଯତ୍ସ୍ଵାଶ୍ରମଂ ଦୂରେ ଵିମାନଶତଶୋଭିତମ୍ 1.3.1.4.
ଦୂରରୁ, ସେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶତ-ଶତ ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିର ଚମକୁଥିଲା।
ଗୌର୍ଯାଃ ସମାଗମଂ ସର୍ଵମପଶ୍ଯଜ୍ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁଷା
ଜ୍ଞାନ ଚକ୍ଷୁରେ, ସେ ଗୌରୀଙ୍କ ସମାଗମ ସମସ୍ତ ଦେଖିଲେ।
ଶିଷ୍ଯୈଃ ଶୀଘ୍ରଚରୈର୍ଵୃତ୍ତମାଵେଦିତମଥାଶୃଣୋତ୍
ତାପରେ, ତାଙ୍କ ଶିଘ୍ର ଚଳିଥିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଜଣାଇଲେ।