ପୌଷେ ମାସି ସମାଗତ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵା ତୀର୍ଥେ ନିଜୈଃ ସୁରୈଃ
ପୌଷ ମାସରେ, ଦେବତାମାନେ ନିଜ ଦେବସଙ୍ଗୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନରେ ସ୍ନାନ କରିଥିଲେ।
ଶୈଵଂନାମ ମହାତୀର୍ଥଂ ସଂନିଧୌ ତତ୍ର ଵର୍ତତେ 1.3.1.6.
ସେଠାରେ, ଏକ ବଡ଼ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହାକୁ 'ଶୈବ' ଭାବେ ଡାକାଯାଏ।
ଅତ୍ର ଶମ୍ଭୁର୍ଗଣୈଃ ସାର୍ଦ୍ଧଂ ମାଘେ ମାସି ପ୍ରସୀଦତି
ଏଠାରେ, ମାଘ ମାସରେ, ଶମ୍ଭୁ ନିଜ ଗଣମାନେ ସହିତ ଦୟାଳୁ ହୁଅନ୍ତି।
ଆଗ୍ନେଯମଗ୍ନିଦିଗ୍ଭାଗେ ତୀର୍ଥଂ ସୌଭାଗ୍ଯଦାଯକମ୍
ଅଗ୍ନି ଦିଗରେ ଏକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା 'ଆଗ୍ନେୟ' ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା, ଏହା ଭାଗ୍ୟ ଦେଇଥାଏ।
ଅନଂଗୋପି ସ୍ମରଃ ସ୍ନାତ୍ଵା ଫାଲ୍ଗୁନେ ମାସି ସଂଗତଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ, ଅନଙ୍ଗ ମଧୁର ଦେବତା, ସ୍ନାନ କରି ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥିଲେ।
ଦିଶି ଦକ୍ଷିଣପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଵୈଷ୍ଣଵଂ ତୀର୍ଥମଦ୍ଭୁତମ୍
ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ବୈଷ୍ଣବ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ଚୈତ୍ରେ ମାସି ସମାଗତ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତ୍ର ରମାପତିଃ
ଚୈତ୍ର ମାସରେ, ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କ ପତି ବିଷ୍ଣୁ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି।
ସୌରଂନାମ ମହାତୀର୍ଥଂ କୌବେରଦିଶି ଜୃଂଭିତମ୍
କୁବେର ଦିଗରେ, 'ସୌର' ନାମରେ ଏକ ବଡ଼ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପ୍ରକଟ ହୋଇଛି।
ଵୈଶାଖେ ମାସି ଦିନକୃତ୍ସ୍ନାତ୍ଵାତ୍ରେଶଂ ନିଷେଵତେ
ବୈଶାଖ ମାସରେ, ସ୍ନାନ କରି, ଦିନ ସାରା ଅତ୍ରେଶଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ।
ଆଶ୍ଵିନଂ ପାଵନଂ ତୀର୍ଥମୀଶବ୍ରହ୍ମୋତ୍ତରେ ସ୍ଥିତମ୍
ଈଶ ଓ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପବିତ୍ର ଆଶ୍ୱିନ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ଅତ୍ରାଶ୍ଵିନୌ ସମାଗତ୍ଯ ସ୍ନାତ୍ଵାଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ଚ ଶଂକରମ୍
ଏଠାରେ, ଦୁଇ ଆଶ୍ୱିନ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସ୍ନାନ କରି, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତି।
କାମଦଂ ମୋକ୍ଷଦଂ ଚୈଵ ତୀର୍ଥଂ ପାଂଡଵସଂଜ୍ଞିତମ୍ 1.3.1.6.
‘ପାଣ୍ଡବ’ ନାମକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଇଚ୍ଛା ଓ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ।
ଅତ୍ର ଧାତ୍ରୀ ସମାଗତ୍ଯ ସର୍ଵୌଷଧିଫଲାନ୍ଵିତା
ଏଠାରେ, ଧାତ୍ରୀ ସମସ୍ତ ଔଷଧି ଫଳ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଥାଏ।
ଆଷାଢେ ମାସି ସଂତ୍ଯକ୍ତା ଵିଶ୍ଵେଦେଵା ମହାବଲାଃ
ଆଷାଢ଼ ମାସରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଶ୍ୱଦେବମାନେ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲେ।
ଵୈଶ୍ଵଦେଵଂ ମହାତୀର୍ଥଂ ସୋମସୂର୍ଯୋତ୍ତରାଶ୍ରଯମ୍
ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ବଡ଼ ପବିତ୍ର 'ବୈଶ୍ୱଦେବ' ସ୍ଥାନ ଅଛି।
ପରିତୋ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ତୀର୍ଥଂ ପୂର୍ଵସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଶୋଭନେ
ସୁନ୍ଦର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ସବୁଦିଅଁ ଦେଖାଯାଏ।
ଉତ୍ତରସ୍ଯାଂ ଦିଶି ପୁରା ପୁଣ୍ଯା ସ୍କଂଦନଦୀ ସ୍ଥିତା
ଉତ୍ତର ଦିଗରେ, ପୂର୍ବରୁ ପବିତ୍ର 'ସ୍କନ୍ଦ' ନଦୀ ଅଛି।
ପଶ୍ଚିମସ୍ଯାଂ ଦିଶି ଖ୍ଯାତା ପରା କୁଂଭନଦୀ ଶୁଭା
ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ ଓ ଶୁଭ 'କୁମ୍ଭ' ନଦୀ ଅଛି।
ଗଂଗା ଚ ମୂଲଭାଗସ୍ଥା ଯମୁନା ଗଗନେ ସ୍ଥିତା
ଗଙ୍ଗା ମୂଳ ଭାଗରେ ରହିଲା, ଯମୁନା ଆକାଶରେ ବସିଗଲା।
ବହୂନ୍ଯପି ଚ ତୀର୍ଥାନି ସଂଭୂତାନି ସମଂତତଃ
ଅନେକ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଚାରିପାଖରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ତପୋଭିର୍ବହୁଭିସ୍ସୋଯଂ ଶୋଣାଦ୍ରୀଶମତୋଷଯତ୍
ଅନେକ ତପସ୍ୟା କରି, ସେ ଶୋଣାଦ୍ରୀର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଥିଲେ।
ପ୍ରଖ୍ଯାତାଶ୍ଚ ପ୍ରକାଶଂତେ ଦୁର୍ବୋଧାସ୍ତ୍ଵଲ୍ପଚେତସାମ୍ ।। 1.3.1.6.
ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନଗୁଡିକ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଏ, କିନ୍ତୁ ଅଳ୍ପ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ଲୋକମାନେ ଏହାକୁ ବୁଝିପାରନ୍ତି ନାହିଁ।
କଥମେକତ୍ର ସାଂନିଧ୍ଯଂ ଲଭେରନ୍ଭୁଵି ମାନଵାଃ
ମାନବମାନେ କିପରି ଏହାମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତିକୁ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ପାଇପାରିବେ?
ଅଂତର୍ନିଗୂଢତେଜାସ୍ତ୍ଵଂ ଗତ୍ଵା ଯସ୍ସକଲୈଃ ସୁରୈଃ
ତୁମର ଅନ୍ତର୍ନିହିତ ତେଜ ଲୁଚିଥିଲା, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଗଲା।
ଅହଂ ଚ ଶଂଭୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ ତପସାରୁଣପର୍ଵତମ୍
ମୁଁ ଅରୁଣ ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରି ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମକୃତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ଵିମାନଂ ଵିଵିଧୋତ୍ସଵମ୍
ବିଶ୍ବକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ଦୁର୍ଗ, ଅନେକ ଉତ୍ସବରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୁଁ ପାଇଥିଲି।
ଧର୍ମଶାସ୍ତ୍ରାଣି ଵିଵିଧାନ୍ଯଵାପୁର୍ମୁନିପୁଂଗଵାଃ
ମହାନ ଋଷିମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଧର୍ମ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧିଗତ କରିଥିଲେ।
ମଯା ଚ ଶଂଭୁମଭ୍ଯର୍ଚ୍ଯ କୃତାଗ୍ନ୍ଯାହୁତିସଂଭଵାଃ
ମୁଁ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଅଗ୍ନିକୁ ଆହୁତି ଦେଇ ଯାହା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ତାହା ପାଇଥିଲି।
ହତଶତ୍ରୁଗଣୈଭୂପୈର୍ଲବ୍ଧରାଜ୍ଯୈଃ ପୁରା ନୃପୈଃ
ପୂର୍ବକାଳରେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ହତ ହେଇ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିବା ରାଜାମାନେ—
ଇଦମନୁଭଵଵୈଭଵଂ ଵିଚିତ୍ରଂ ଦୁରିତହରଂ ଶିଵଲିଂଗମଦ୍ରିରୂପମ୍
—ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ଶ୍ରୀମୟ ଅନୁଭବ, ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ଶିବଲିଙ୍ଗ ଆଦ୍ରିରୂପ ଦେଖିଥିଲେ।