ତଦୈଷା କ୍ଵାପି ଯାସ୍ଯାମି କିମତ୍ରାସ୍ତ୍ଯେକଯା ମମ
ଏବେ ମୁଁ କେଉଁଠି ଯିବି, ଏଠାରେ ମୋ ପାଇଁ କଣ ଅଛି?
ନିମୀଲିତାକ୍ଷିଣ୍ଯେଵାସ୍ଯ ଗଂତଵ୍ଯଂ ନିଭୃତଂ ମଯା
ଆଖି ବନ୍ଦ କରି ସେ ଚୁପଚାପ ଚାଲିଯିବାକୁ ଠାନିଲେ।
ଵତ୍ସୌ ତୁ ଵର୍ଧଯତ୍ଯେଵ ଗଂଗେଯମତିଵତ୍ସଲା
ତଥାପି ଗଙ୍ଗା ମାତା ନିତ୍ୟ ମମତାରେ ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେକୁ ପାଳିଉଠାଉଛନ୍ତି।
ଇତି ନିଶ୍ଚିତ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପାର୍ଶ୍ଵାଦାଶୁ ନିଵୃତ୍ତ୍ଯ ସା
ଏଭଳି ଭାବି ସେ ଦେବଙ୍କ ପାଖରୁ ଶୀଘ୍ରେ ଅଲଗା ହୋଇଗଲେ।
ଚଲାଵତୀ ମାଲ୍ଯଵତୀ ମାଲିନୀ ଵିଜଯା ଜଯା
ଚଳାବତୀ, ମାଲ୍ୟବତୀ, ମାଲିନୀ, ବିଜୟା ଓ ଜୟା—
ତତ୍ର ସାପି ଗିରୀନ୍ପୁଣ୍ଯାନ୍ଵନାନି ନଗରାଣି ଚ 1.3.2.18.
ସେଠାରେ ସେ ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ସହର ମଧ୍ୟରେ ଘୁରିଲେ।
ଭ୍ରମଂତୀ ସହ୍ଯପାଦେଷୁ ଦ୍ରାଵିଡାଖ୍ଯେ ସୁନୀଵୃତି
ସହ୍ୟ ପାହାଡ଼ର ପାଦଦେଶରେ, ଡ୍ରାଭିଡ଼ ନାମକ ଅଞ୍ଚଳରେ, ସେ ଶାନ୍ତିରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଦୃଶ୍ଯୋଽଯଂ ନାତିଦୂରେଣ ପୁରସ୍ତାତ୍ସକଲାରୁଣଃ
ଦେଖ, ଏଠାରୁ ଅଧିକ ଦୂର ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ କିଛି ରକ୍ତିମ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଉପତ୍ଯକାସୁ ଚୈତସ୍ଯ ଦୃଶ୍ଯଂତେ ତାପସାଶ୍ରମାଃ
ସେଠାର ଉପତ୍ୟକାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତାପସଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଦେଖାଯାଉଛି।
ଗତ୍ଵା ନିରୂପଯାମସ୍ତାନିମାନ୍ପୁଣ୍ଯାଶ୍ରମାନ୍ଵଯମ୍
ଚଳ, ଏହି ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକୁ ଯାଇ ଦେଖିବା।
ଏଵମାହ୍ରାଦଯତ୍ଯାଲି କ୍ରମେଣ ଗିରିନଂଦିନୀ
ଏଭଳି ଭାବରେ, ମୋ ସହେଳି, ପାହାଡ଼ର କନ୍ୟା ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଦେଖାଦେଖି ଖୁସି କରିଲେ।
ଲୂତାସ୍ତଂତୂନ୍ନଯଂତ୍ଯତ୍ର କୁମ୍ଭୀରାଃ ଶୈଵଲାନ୍ଯପି
ଏଠାରେ ଗୋଧିକା ତାନା ବୁନେ, ମଗର ମାଛ ମଧ୍ୟ ଶାଇବଳ ଉଠାଇ ନେଇଯାଏ।
ହରଂତ୍ଯଵକରାନ୍ଵାଲୈଶ୍ଚମରାଃ ସ୍ଫୀତରୋମଭିଃ
ଘନ ଲୋମ ଥିବା ଚମର ମୃଗ ତାଙ୍କର ପୁଛରେ ମଳ ହଟାଏ।
ଵାନରାଃ ଫଲପୁଷ୍ପାଣି ମଧୁପତ୍ରାଣି ଭଲ୍ଲୁକାଃ
ବାନରମାନେ ଫଳ ଓ ଫୁଲ ନେଇଯାନ୍ତି, ଭାଲୁମାନେ ମଧୁ ଲଗା ପତ୍ର ଉଠାନ୍ତି।
କାକୋଲୂକୈଃ ଶୁକଶ୍ଯେନୈର୍ମୃଗଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ହରିଦ୍ଵିପୈଃ
କୋଇଲି, ପେଚା, ଟିଆ, ଶ୍ୟେନ, ହରିଣ, ବାଘ ଓ ହରିତ ହାତୀ ଏଠାରେ ରହନ୍ତି।
ହୂଯମାନପୁରାଡାଶଦ୍ରଵ୍ଯସୌରଭ୍ଯହାରିଣୀ 1.3.2.18.
ପୁରୁଣା ଯଜ୍ଞରେ ଅର୍ପିତ ଦ୍ରବ୍ୟର ସୁଗନ୍ଧ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଭରି ରହିଛି।
ପଠଂତି ଶତରୁଦ୍ରୀଯଂ ଯତ୍ର ଵାଯସଵୈରିଣଃ
ଏଠାରେ କାଉଆଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ଶତରୁଦ୍ରୀୟ ପାଠ କରନ୍ତି।
ଶାକଶାଲିଷୁ ଶାର୍ଦୂଲାଶ୍ଚରଂତି ଚ ତଥୈଵ ଗାଃ
ଶାକ ଓ ଧାନ ଖେତରେ ବାଘ ଓ ଗାଈ ଦୁହେଁ ଚରେ।
କ୍ଵଚିଚ୍ଚ ଶୋଭନେ ଦେଶେ ପୁଣ୍ଯେ ପୁଣ୍ଯମନୋହରେ
ଏବଂ କେଉଁସି ଶୋଭାମୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଆକର୍ଷକ ସ୍ଥାନରେ,
ଅଧସ୍ତାତ୍ସପ୍ତପର୍ଣସ୍ଯ ଚିତ୍ରଵ୍ଯାଘ୍ରତ୍ଵଗାସନେ
ସାତପତ୍ର ଗଛ ତଳେ, ବିବିଧ ରଙ୍ଗର ବାଘଚର୍ମ ଉପରେ ବସି,
ଶାଲିଶୂକାରୁଣାଭାଭିର୍ଜଟାଭିର୍ଭସ୍ମପାଂଡୁରମ୍
ଧାନ ଗଛର ଗଭୀର ରଙ୍ଗ ଭଳି ଲାଲ ଝାଟା ଓ ଭସ୍ମରେ ଧଳା ଦେହ,
ନାସାଗ୍ରନିଶ୍ଚଲଦୃଶଂ ସମପ୍ରସ୍ଫୁରିତାଧରମ୍
ନାକର ଟିପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଅଟୁଟ ରହିଛି, ଅଧର ହଳୁକ ଭାବେ ଖୋଲା,
ପ୍ରତ୍ଯଗ୍ରନିର୍ଣେଜନତୋ ହ୍ଯଂତ୍ଯଶ୍ଯାନଦଶାଂଚଲେ
ଭିତରେ ଧ୍ୟାନରେ ଲୀନ, ଶେଷ ନିଦ୍ରାର ସୀମାନ୍ତରେ ଅବସ୍ଥିତ,
ଷଡ୍ଵର୍ଗହିଂସ୍ରବଂଧାଯ ସ୍ଥାପିତାଂ ଵାଗୁରାମିଵ କୃତୋଚିତୋପଚାରା ସା ତମପ୍ରାକ୍ଷୀତ୍ତପୋଧନମ୍
ଷଡ୍ବିଧ ଶତ୍ରୁଙ୍କ ନାଶ ପାଇଁ ଯେପରି ଫାନ୍ଦ ପତିଥାଏ, ସେ ଯଥାଯଥ ଆଚାର କରି, ସେ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ସ ଚାହାରୁଣଶୈଲୋଽଯଂ ପୁଣ୍ଯକ୍ଷେତ୍ରେଷୁ ପୂଜିତଃ 1.3.2.18.
ଏହି ଅରୁଣ ପାହାଡ଼ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକରେ ପୂଜିତ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵିଜଯାଦୀନାଂ ମୁଖେନୈନାମୁମାଂ ଵିଦନ୍
ଏଭଳି କହି, ବିଜୟା ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ମୁଖରେ ଉମା ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ।
କନ୍ଦମୂଲଫଲାଦ୍ଯୈଶ୍ଚ କୃତାତିଥ୍ଯାମିମାଂ ମୁନିଃ
ମୁନି ମୂଳ, କନ୍ଦ, ଫଳ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ ଉପହାର ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ଅତିଥି ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଜ୍ଯୋତିଃସ୍ତମ୍ଭସ୍ଯ ସଂଭୂତିମାରଭ୍ଯାନୁକ୍ରମେଣ ସଃ
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଲୋକ ଖମ୍ଭର ଉଦ୍ଭବରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସେ ସବୁ କଥା ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ କହିଲେ।
ଶୋଣାଦ୍ରେଃ ପୂର୍ଵଦିଗ୍ଭାଗେ ସ୍ଥଲୀଶ୍ଵରମିତି ସ୍ଥଲମ୍
ଶୋଣ ପର୍ବତର ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନଟିକୁ ସ୍ଥଳୀଶ୍ୱର ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଵୈକୁଣ୍ଠପରମେଷ୍ଠ୍ଯାଦି ଗୀର୍ଵାଣ ନିବିଡୀକୃତେ
ଏଠାରେ ବୈକୁଣ୍ଠ ଓ ପରମେଷ୍ଠୀ ସହିତ ଅନେକ ଦେବତାମାନେ ଘନଭାବରେ ବସିଛନ୍ତି।