କିମିଂଦ୍ରେଣାଲ୍ପଵୀର୍ଯେଣ କିମନ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵରାନନେ
ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର କିମ୍ବା ଅନ୍ୟମାନେ କଣ କାମର? ହେ ସୁନ୍ଦରମୁଖୀ।
ତସ୍ଯ ସର୍ଵଂ ଯଥାଵାକ୍ଯଂ ତେନୋକ୍ତଂ ଚ ମହୀପତେ
ରାଜା, ସେ ତାଙ୍କୁ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସମସ୍ତ କଥା ଏହିପରି କହିଲେ।
ତତଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ମିତଂ କୃତ୍ଵା ଚିଂତଯାମାସ ଭାମିନୀ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳା ମହିଳା ହସିଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
କଥମସ୍ଯ ମଯା କାର୍ଯୋ ନିଗ୍ରହୋ ଦେଵତାକୃତେ ତାଵତ୍ତତ୍ରାଗତଃ ଶୀଘ୍ରଂ ସ କାମେନ ପରିପ୍ଲୁତଃ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ କିପରି ଏହାଙ୍କୁ ରୋକିବି? ଏହିଭଳି ଭାବିଥିବା ବେଳେ, ସେ ଆସିଗଲେ, କାମନାରେ ଭିଜିଥିଲେ।
ଅଥ ଦୃଷ୍ଟିନିପାତେନ ସା ଦେଵୀ ଦାନଵାଧିପମ୍
ତାପରେ, ସେ ଦେବୀ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ ଦାନବର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତତୋ ଜହାସ ସା ଦେଵୀଶନକୈର୍ଵୃପସତ୍ତମ
ତାପରେ, ସେ ଦେବୀ ହଳୁକ ହସିଲେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ।
ହସ୍ତିନୋ ହଯଵର୍ଯାଶ୍ଚ ପାଦାତାଶ୍ଚ ପୃଥଗ୍ଵିଧାଃ 7.3.22.
ସେଠାରେ ହାତୀ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ପଦାତି ସେନା ଥିଲେ।
ତୈଃ ସୈନ୍ଯଂ ଦାନଵେଶସ୍ଯ ସର୍ଵଂ ଶସ୍ତ୍ରୈର୍ନିପାତିତମ୍
ସେମାନେ ଦାନବନାୟକଙ୍କର ସମସ୍ତ ସେନାକୁ ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ କରିଦେଲେ।
ହତେ ସୈନ୍ଯ ବଲେ ତସ୍ମିନ୍ନିଂଦ୍ରାଦ୍ଯାସ୍ତ୍ରିଦିଵୌକସଃ ନାସ୍ମିଞ୍ଜୀଵତି ନୋ ରାଜ୍ଯଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ଦେଵି ଭଵିଷ୍ଯତି
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ବିନାଶ ହେବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ, 'ସେ ଜୀବିତ ନଥିଲେ, ହେ ଦେବୀ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆମ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।'
ପର୍ଵତସ୍ଯ ମହାଶୃଂଗଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ତସ୍ଯୋପରି ସ୍ଵଯମ୍
ସେ ନିଜେ ପାହାଡ଼ର ଏକ ବଡ଼ ଶୃଙ୍ଗ ଦେଇ, ତାହାର ଉପରେ ବସିଗଲେ।
ନିଵିଷ୍ଟା ସା ଜଗନ୍ମାତା ଶ୍ରୀମାତା କାମରୂପିଣୀ ତତ୍ରୈଵ ଵସତେ ସାକ୍ଷାନ୍ନୃଣାଂ କାମପ୍ରଦାଯିନୀ
ସେଠାରେ ଜଗତ୍ଜନନୀ, ଶ୍ରୀମୟୀ, ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିବା ଦେବୀ, ସେଠାରେ ବସି ନିଜେ ଲୋକଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଛନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସର୍ଵେ ଦେଵାଃ ସଵାସଵାଃ
ଏହି ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ପ୍ରସନ୍ନାଽଭୂତ୍ତତୋ ଦେଵୀ ତେଷାଂ ତତ୍ର ନରାଧିପ ଗତ୍ଵା ସ୍ଥାନଂ ସ୍ଵକଂ ସର୍ଵେ ପରିପାଂତୁ ଗତଵ୍ଯଥାଃ
ତାପରେ ଦେବୀ ସେମାନେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ହେ ରାଜା, ଏବଂ କହିଲେ, 'ତମେ ସମସ୍ତେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନକୁ ଯାଅ, ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ଶାନ୍ତିରେ ରୁହ।'
ଵରଂ ଵରଯ ଦେଵେନ୍ଦ୍ର ବ୍ରୂହି ଯତ୍ତେ ମନୋଗତମ୍
'ହେ ଇନ୍ଦ୍ର, ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହ, ତୁମ ମନରେ ଯାହା ଅଛି, କହ।'
ଇନ୍ଦ୍ର ଉଵାଚ ଯଦି ତୁଷ୍ଟାସି ମେ ଦେଵି ଶାଶ୍ଵତେ ଭକ୍ତିଵତ୍ସଲେ
ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: 'ଯଦି ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ହେ ଦେବୀ, ସଦା ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳି—'
ପ୍ରଶାସ୍ମି ରାଜ୍ଯଂ ଦେଵେଶି ଶାଶ୍ଵତେ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲେ
'ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଦେବୀ, ସଦା ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ସ୍ନେହଶୀଳି, ଏହି ରାଜ୍ୟରେ ଶାଶନ କରିପାରିବି।'
ହରେଣ ନିର୍ମିତଃ ପୂର୍ଵଂ ଯେନ ତିଷ୍ଠତି ନିଶ୍ଚଲଃ 7.3.22.
'ଯାହାକୁ ପୂର୍ବରୁ ହରି ସୃଷ୍ଟି କରିଥିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଏହା ଅଚଳ ରହିଛି।'
ଅତ୍ର ତ୍ଵାଂ ପୂଜଯିଷ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ସର୍ଵେ ସମେତ୍ଯ ଚ
'ଏଠାରେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକଠି ହୋଇ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବୁ।'
ହୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଦେଵ୍ଯାସ୍ତସ୍ଯାଃ ପ୍ରଭାଵତଃ
ସେ ଦେବୀଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ସାପି ତତ୍ର ସ୍ଥିତା ଦେଵୀ ଦେଵାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା
ସେ ଦେବୀ ସେଠାରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଆଶା କରି ରହିଲେ।
ଯସ୍ତାଂ ପଶ୍ଯତି ଚୈତ୍ରସ୍ଯ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ଯାଂ ସିତେ ନୃପ
ଚୈତ୍ର ମାସର ଶୁକ୍ଳ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶୀରେ ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ଦେଖେ, ହେ ରାଜା—
କିଂ ଵ୍ରତୈର୍ନିଯମୈର୍ଵାପି ଦାନୈର୍ଦତ୍ତେ ନରାଧିପ
ବ୍ରତ, ନିୟମ କିମ୍ବା ଦାନ ଦେବାର କଣ ଉପକାର, ହେ ରାଜା—
ତତ୍ରୈଵ ପାଦୁକେ ଦିଵ୍ଯେ ତଯା ନ୍ଯସ୍ତେ ନରାଧିପ ସର୍ଵାନ୍କାମାନଵାପ୍ନୋତି ଇହ ଲୋକେ ପରତ୍ର ଚ
ସେଠାରେ ଦେବୀ ରଖିଥିବା ଦିବ୍ୟ ପାଦୁକା, ହେ ରାଜା, ଏହି ଲୋକରେ ଓ ପରଲୋକରେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ।
କସ୍ମାଚ୍ଚ କାରଣାଦ୍ବ୍ରୂହି ସର୍ଵଂ ଵିସ୍ତରତୋ ମମ
'କାହିଁକି ଏହିପରି ହେଲା, ସମସ୍ତ କାରଣ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ମୋତେ କହ।'
ପ୍ରାପ୍ନୁଵଂତି ପରାଂ ସିଦ୍ଧିଂ ଦ୍ଵିଵିଧାଂ ଧର୍ମକାରିଣଃ
ଯେମାନେ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁଇ ପ୍ରକାରର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପାଇଥାନ୍ତି।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଯଜ୍ଞଦାନାଦିକାଃ କ୍ରିଯାଃ
ସେଇ ସମୟରେ ବଳି, ଦାନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲା।
ଶୂନ୍ଯାସ୍ତେ ନରକାଃ ସର୍ଵେ ସଂବଭୂଵୁର୍ଯମସ୍ଯ ଯେ 7.3.22.
ଯମଙ୍କର ସମସ୍ତ ନରକ ଖାଲି ହୋଇଗଲା।
ଅଥ ସର୍ଵେ ନୃପଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେଵାସ୍ତତ୍ର ସମାଗତାଃ
ତାପରେ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ମର୍ତ୍ଯଲୋକେ ଵଯଂ ତେନ କର୍ମଣାତୀଵ ପୀଡିତାଃ
ମନୁଷ୍ୟ ଲୋକରେ, ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଆମେ ବହୁତ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛୁ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତ୍ଵାଂ ଦେଵି ପାପ୍ମାନଃ ସିଦ୍ଧିଂ ଯାଂତି ସପୂର୍ଵଜାଃ
ହେ ଦେବୀ, ତୁମକୁ ଦେଖିଲେ ଆଗରୁ ପାପ କରିଥିବାମାନେ ମଧ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଯାନ୍ତି।