ନମୋ ଯୋଗାଯ ଵେଦାଯ ନମଃ ପିଂଗଜଟାଯ ତେ
'ଯୋଗୀଙ୍କୁ, ବେଦକୁ, ତମ ପିଙ୍ଗଳ ଜଟାଧାରୀକୁ ନମସ୍କାର।'
ନମଃ ଶୁଭ୍ରାଟ୍ଟହାସାଯ ନମସ୍ତେଽସ୍ତୁ ଶିଖଂଡିନେ
'ଶୁଭ୍ର ଅଟ୍ଟହାସୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ଶିଖଣ୍ଡୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର।'
ନମୋଂଽତକାଯ ଭଵ୍ଯାଯ ତ୍ର୍ଯଂବକାଯାସ୍ତୁ ତେ ନମଃ
'ସମାପ୍ତିକାରୀ, ଭଦ୍ର, ତିନି ଆଖି ଥିବା ଆପଣକୁ ନମସ୍କାର।'
ନମୋ ଯୋଗଶରୀରାଯ ନମସ୍ତେ ସର୍ଵ ସର୍ଵଦା
'ଯାହାଙ୍କର ଦେହ ଯୋଗରେ ଏକତା, ସେଇ ସର୍ବଦା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।'
ସୁଵୃଷ୍ଟ୍ଯା ଦେଵଦେଵେଶ ପାହି ନଃ ଶରଣାଗତାନ୍ 5.2.23.
'ଶୁଭ ବର୍ଷା ଦେଇ, ହେ ଦେବତାଙ୍କର ଠାକୁର, ଆମେ ଯେଉଁମାନେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛୁ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର।'
ଲିଂଗମଧ୍ଯାତ୍ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁର୍ଵାଦଯଂତୋ ନଭସ୍ତଲମ୍
ଲିଙ୍ଗର ମଧ୍ୟରୁ ସେମାନେ ଉଠି, ନଭକୁ ଧ୍ୱନି କରିଲେ।
ଜାତଂ ଵିନିଷ୍ପ୍ରଭଂ ସର୍ଵଂ ନ ପ୍ରାଜ୍ଞାଯତ କିଂଚନ
ସମସ୍ତ କିଛି ଆଲୋକହୀନ ହେଇଗଲା, କିଛି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନଟ ହେଉନଥିଲା।
ତେ ତସ୍ଯ ଦେଵଦେଵସ୍ଯ ମାହାତ୍ମ୍ଯେନ ପ୍ରତୋଷିତାଃ
ସେ ଦେବତାଙ୍କର ମହିମାରେ ସମସ୍ତେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ।
ତତସ୍ତମଃ ସଂହରତୋ ଵିନେଶୁଶ୍ଚ ବଲାହକା
ତାପରେ, ସେ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିବା ସମୟରେ, ବଦଳମାନେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ।
ଶୁଦ୍ଧପ୍ରଭାଣି ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ସୋମଂ ଚକ୍ରୁଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣାମ୍
ଶୁଧ୍ଧ ଆଲୋକମାନେ ସୋମଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
ମହର୍ଷଯୋ ଵିଶୋକାଶ୍ଚ ଗଂଧର୍ଵାଶ୍ଚ କଲଂ ଜଗୁଃ
ବଡ଼ ବଡ଼ ଋଷିମାନେ ଦୁଃଖରହିତ ହୋଇ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧୁର ସଙ୍ଗୀତ ଗାଇଲେ।
ସୁରୈଃ ସଂପୂଜ୍ଯ ଭକ୍ତ୍ଯା ତେ ଚକ୍ରୁର୍ନାମ ଯଥାର୍ଥତଃ
ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତିଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସଠିକ୍ ଅର୍ଥ ଅନୁଯାୟୀ ଏକ ନାମ ଦେଲେ।
ମେଘନାଦେଶ୍ଵରଂ ନାମ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯସ୍ଯ ସର୍ଵତଃ
ସେ ସବୁଠାରେ 'ମେଘନାଦେଶ୍ୱର' ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ।
ଭଵିଷ୍ଯଂତି ନରା ଭୂମୌ କୃତାର୍ଥାସ୍ତତ୍ପ୍ରଭାଵତଃ
ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ପୃଥିବୀରେ ଲୋକମାନେ ସଫଳତା ଲାଭ କରିବେ।
କଲ୍ପକୋଟିସହସ୍ରାଣି କଲ୍ପକୋଟିଶତାନି ଚ
ହଜାର ହଜାର କୋଟି କଳ୍ପ ଓ ଶତ କୋଟି କଳ୍ପ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ,
ପ୍ରଭାଵଃ ପଠ୍ଯତେ ଯତ୍ର ମେଘନାଦସ୍ଯ ପାର୍ଵତି
ହେ ପାର୍ବତୀ, ଯେଉଁଠାରେ ମେଘନାଦଙ୍କର ମହିମା କଥାହୁଏ, ସେଠି ଏହି କଥା ପଢ଼ାଯାଏ।
ବ୍ରହ୍ମାଦିସ୍ତଂବପର୍ଯଂତଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରା ଚରମ୍
ବ୍ରହ୍ମାଠାରୁ ଘାସପତ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଚରାଚର ସହିତ ତିନି ଲୋକ,
ଉତ୍ପାଦିତଂ ଧୃତଂ ଵ୍ଯାପ୍ତଂ ତ୍ଵଯା ଦେଵ ମଯା ଶ୍ରୁତମ୍
ତୁମେ, ହେ ଦେବ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ବ୍ୟାପ୍ତ କରିଛ। ଏହି କଥା ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
ଅତ୍ଯର୍ଥଂ ମୁନଯଃ ସର୍ଵେ ମୁଦିତା ମୌନିନୋ ଽଵ୍ଯଯାଃ
ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦିତ, ନିରବ ଓ ଅବିନାଶୀ।
ତ୍ଵଯା ସର୍ଵମିଦଂ ସୃଷ୍ଟଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଭୂର୍ଭୁଵାଦିକମ୍
ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ, ତିନି ଲୋକ—ଭୂ, ଭୁଵଃ ଓ ସ୍ୱର୍ଗ—ସୃଷ୍ଟି କରିଛ।
ଦେଵଦାନଵଗଂଧର୍ଵମୁନିଚାରଣଭୋଗିନାମ୍
ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମୁନି, ଚାରଣ ଓ ନାଗମାନେ,
ଜଗଚ୍ଚରାଚରଂ ଦେଵ କୁତ୍ର ସ୍ଥିତ୍ଵାସୃଜସ୍ଯ ଲମ୍
ହେ ଦେବ, ତୁମେ କେଉଁଠି ରହିଥିଲେ ଯେତେବେଳେ ଚରାଚର ବିଶ୍ୱକୁ ସୃଷ୍ଟି କଲେ?
କୋଽସୌ ମହାଲଯୋ ରୌଦ୍ରଗ୍ରହରୂପୀ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତଃ
ସେ କିଏ, ଯିଏ ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରହର ଆକାରରେ ବଡ଼ ଆଶ୍ରୟ ହୋଇ ଅବସ୍ଥିତ?
ଇତି ପୃଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵଯା ଦେଵି ମଯା ତେ କଥିତଂ ପୁରା
ଏଭଳି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିବା ତୁମକୁ, ହେ ଦେବୀ, ପୁରୁଣା ଦିନର କଥା ମୁଁ କହିଦେଲି।
ପୃଥିଵ୍ଯାଦୀନି ଭୂତାନି ମହାକାଲଵନେ ପ୍ରିଯେ
ପୃଥିବୀ ଆଦି ଯେଉଁ ପାଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ, ହେ ପ୍ରିୟେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ମହାକାଳ ଅରଣ୍ୟରେ ଅଛି।
ବ୍ରହ୍ମଲୋକାଦିଭିର୍ଲୋକୈରନୌପମ୍ଯଗୁଣଂ ଶୁଭମ୍ 5.2.24.
ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକମାନେ, ଅପୂର୍ବ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ,
ପରଂ ବ୍ରହ୍ମମଯଂ ଲିଂଗଂ ତତ୍ର ତିଷ୍ଠତି ସର୍ଵଦା
ସେଠି ସର୍ବଦା ଉତ୍ତମ ବ୍ରହ୍ମର ମୂର୍ତ୍ତି ଲିଙ୍ଗ ରହିଛି।
ତତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାଦଯୋ ଦେଵା ଵିଷ୍ଣୁସ୍ତତ୍ରୈଵ ସଂସ୍ଥିତଃ ତସ୍ମାଲ୍ଲିଂଗାତ୍ସମୁତ୍ପନ୍ନୋ ମହାନାତ୍ମା ମହାମତିଃ
ସେଠି ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି; ସେଇ ଲିଙ୍ଗରୁ ବଡ଼ ଆତ୍ମା ଓ ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧି ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଭୂତାଦିଶ୍ଚାପ୍ଯହଂକାରୋ ଵିଷ୍ଣୁଃ ଶଂଭୁଶ୍ଚ ପାର୍ଵତି
ଭୂତ ଓ ଅହଂକାର, ବିଷ୍ଣୁ, ଶିବ ଓ ପାର୍ବତୀ—
ସର୍ଵତଃ ପାଣିପାଦଂ ତତ୍ସର୍ଵତୋଽକ୍ଷିଶିରୋମୁଖମ୍
ଯେଉଁଠାରେ ସବୁଦିଗରେ ହାତ ଓ ପାଦ, ମୁଣ୍ଡ, ମୁଖ ଓ ଚକ୍ଷୁ ଅଛି—