ଵିଦ୍ଧି ପାପହରଂ ପୁଣ୍ଯଂ ସର୍ଵସଂପତ୍କରଂ ସଦା
ଏହାକୁ ସବୁ ପାପ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା, ପୁଣ୍ୟ ଦେଉଥିବା ଓ ସଦା ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥିବା ବୋଲି ଜାଣ।
ପୁରା ରାଥଂତରେ କଲ୍ପେ ବଭୂଵ ପୃଥିଵୀପତିଃ
ପୁରୁଣା କଥା, ରାଥନ୍ତର କଳ୍ପରେ ଏକ ଭୂମିପତି ଥିଲେ।
ଧର୍ମାତ୍ମା ମହାତ୍ମା ଚ ପରାକ୍ରମଧନୋ ନୃପଃ
ସେ ରାଜା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାନ୍ ହୃଦୟ ଓ ବିରତାରେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ।
ସମଃ ଶତ୍ରୌ ଚ ପୁତ୍ରେ ଚ ମିତ୍ରେ ଚ ପରଧର୍ମ୍ମଵିତ୍
ସେ ଶତ୍ରୁ, ପୁଅ ଓ ବନ୍ଧୁ ସମ୍ପର୍କରେ ସମଦୃଷ୍ଟି ରଖୁଥିଲେ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବୁଝିପାରୁଥିଲେ।
ଅତୀଵ ଵଲ୍ଲଭା ସା ଚ ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋଽପି ଗରୀଯସୀ
ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ଜୀବନଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଥିଲେ।
ଜାତମାତ୍ରୋ ନିଜୋତ୍ସଂଗେ ସ୍ଥିରମୁଲ୍ଲାପ୍ଯ ଵୈ ପୁନଃ
ପିଲା ଜନ୍ମ ହେବା ସହିତ, ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଗୋଦରେ ଦୃଢ଼ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ସ ଜାତିସ୍ମରଣୋ ଜାତୋ ମାତୁରୁତ୍ସଂଗମାସ୍ଥିତଃ
ସେ ପୁଅ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ ଏବଂ ମାଆଙ୍କ ଗୋଦରେ ରହିଲେ।
ଭୀତାସ୍ମି କିମିଦଂ ଵତ୍ସ ହାସୋ ଯଦ୍ଵଦନେ ତଵ
ମୁଁ ଭୟଭିତ—ଏହି କଣ, ମୋ ପୁଅ, ତୋ ମୁହଁରେ ଏହି ହସ କାହିଁକି?
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ମାତରଂ ପ୍ରାହ ସର୍ଵୋଽପି ସ୍ଵାର୍ଥମୀହତେ ଅଂତର୍ଧାନଗତା ଚେଯଂ ଦ୍ଵିତୀଯା ଜାତହାରିଣୀ
ଏପରି କହିଲେ, ସେ ମାଆଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ପ୍ରତ୍ୟେକେ ନିଜ ଲାଭ ଚାହାଁନ୍ତି; ଏହିଜଣୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ପୁଅ ଚୋରି କଲେ।'
ପୁତ୍ରପ୍ରୀତ୍ଯା ଚ ମାତସ୍ତ୍ଵମତଃ ସ୍ଵାର୍ଥଂ ସମୀହସେ 5.2.33.
ପୁଅ ପ୍ରେମରେ, ମାଆ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏବେ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଚାହୁଁଛ।
ଉଦ୍ଭୂତେ ବାଲକେ ସ୍ନେହାତ୍ସଂଭ୍ରମାତ୍ସ୍ତ୍ରୀଜନୋଽପ୍ଯଯମ୍
ପିଲା ଜନ୍ମ ହେଲେ, ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହ ଓ ଅସ୍ତିରତାରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାନ୍ତି।
ସ୍ଵାର୍ଥେ ପ୍ରସକ୍ତା ମାର୍ଜାରୀ ଲୋଲୁପା ମାମଵେକ୍ଷତେ
ଲୋଭୀ ବିଲେଇ ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥରେ ଲାଗି ମୋତେ ଚଉଁଛି।
ତ୍ଵଂ ତୁ କ୍ରମେଣୋପଭୋଗ୍ଯଂ ମତ୍ତଃ ଫଲମଭୀପ୍ସସି
କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ସମୟ ଆସିଲେ, ମୋ ଠାରୁ ମିଳୁଥିବା ଫଳ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ।
ସଂଗତିର୍ନାତି ବାଲାନାଂ ପଂଚସପ୍ତଦିନାତ୍ମକମ୍
ପିଲାମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମ୍ପର୍କ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ଦିନ ଅଧିକ ରହେ ନାହିଁ।
ତତେତି ଵତ୍ସ ଭୋ ଭଦ୍ର ଇତ୍ଯଲୀକଂ ବ୍ରଵୀଷି ମାମ୍
‘ଏଭଳି, ମୋ ପ୍ରିୟ ପୁଅ, ତୁମେ ମୋତେ କହୁଛ, କିନ୍ତୁ ଏହି କଥା ଠିକ୍ ନୁହେଁ।’
ନାହଂ ତ୍ଵାମୁପକାରାର୍ଥଂ ଵତ୍ସ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପରିଷ୍ଵଜେ
ମୁଁ ତୁମକୁ କୌଣସି ଉପକାର ପାଇଁ ନୁହେଁ, ପ୍ରେମରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରୁଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସା ତମୁତ୍ସୃଜ୍ଯ ନିଷ୍କ୍ରାଂତା ସୂତିକାଗୃହାତ୍
ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଜନ୍ମଗୃହରୁ ବାହାରିଗଲେ।
ସା ହୃତ୍ଵା ତଂ ତଦା ବାଲଂ ପୂର୍ଵଜାତିସ୍ମରଂ ପ୍ରିଯେ
ତାପରେ, ସେ ପୂର୍ବଜନ୍ମ ସ୍ମୃତି ସହିତ ଥିବା ସେଇ ପିଲାକୁ ନେଇଗଲେ, ପ୍ରିୟ।
ମତ୍ଵା ସ୍ଵକୀଯଂ ପୁତ୍ରଂ ତୁ ଵିକ୍ରାଂତେନ ମହୀଭୃତା
ସେ ନିଜ ପୁଅ ବୋଲି ଭାବି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନେଇଗଲେ।
ଵିକ୍ରାଂତସ୍ଯ ସୁତୋ ନୀତୋ ବୋଧସ୍ଯ ଚ ଦ୍ଵିଜନ୍ମନଃ 5.2.33.
ବିକ୍ରାନ୍ତଙ୍କ ପୁଅକୁ ନେଇଯିବାଗଲା, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜ ବୋଧଙ୍କ ପୁଅକୁ ମଧ୍ୟ।
ତୃତୀଯଂ ଭକ୍ଷଯାମାସ ବୋଧପୁତ୍ରଂ ନିଶାଚରୀ
ତୃତୀୟ ପୁଅ, ବୋଧଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ଦାନବୀ ଖାଇଦେଲା।
ଗୁରୁଣା ସମନୁଜ୍ଞାତଂ କ୍ରିଯତାମଭିଵାଦନମ୍
ଗୁରୁଙ୍କର ଅନୁମତି ମିଳିଲାପରେ, ପ୍ରଣାମ କରାଯାଉ।
ଵଂଦ୍ଯା ମେ କତମା ମାତା ଜନିତ୍ରୀ ପାଲିନୀ ଚ ଵା
ମୋ ପାଇଁ କେଉଁ ମାଆ ପ୍ରଣାମ ଯୋଗ୍ୟ—ଜଣେ ଯିଏ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯିଏ ମୋତେ ପାଳିଛନ୍ତି?
ନନ୍ଵିଯଂ ତେ ମହାଭାଗ ଜନିତ୍ରୀ ଜନକାତ୍ମଜା
ମହାଭାଗ, ଏହି ଜନକଙ୍କର ଝିଅ, ତୁମର ଜନ୍ମଦାତ୍ରୀ ନୁହଁନ୍ତି କି?
ଆନଂଦ ଉଵାଚ ଚୈତ୍ରସ୍ଯ ପ୍ରସଵିତ୍ରୀଯଂ ଚୈତ୍ରୋଽଯଂ ଦ୍ଵିଜଵେଶ୍ମନି
ଆନନ୍ଦ କହିଲେ: ଏହି ମହିଳା ଚୈତ୍ର ମାସରେ ଜନ୍ମଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଏହି ଚୈତ୍ର, ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ।
ଗୁରୁରାହ ତତଃ କସ୍ତ୍ଵଂ ଚୈତ୍ରଃ କୋ ଵା ତ୍ଵଯୋଚ୍ଯତେ
ଗୁରୁ କହିଲେ: ତୁମେ କିଏ? ଏବଂ ଏହି ଚୈତ୍ର କିଏ, ଯାହା ବିଷୟରେ ତୁମେ କହୁଛ?
ନ ଵେଦ୍ମି କିଂଚିନ୍ମୋହେନ ଭ୍ରମଂତି ମମ ବୁଦ୍ଧଯଃ
ମୁଁ ଭ୍ରମରେ କିଛି ଜାଣିପାରୁନି; ମୋର ବୁଦ୍ଧି ଭ୍ରମିତ ହୋଇଯାଇଛି।
କଃ କସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋ ଵିପ୍ରର୍ଷେ କୋ ଵା କସ୍ଯ ନ ବାଂଧଵଃ
ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଋଷି, କିଏ କାହାର ପୁଅ, କିଏ କାହା ସହିତ ସମ୍ପର୍କ ନାହିଁ?
ଅତଃ ସଂସାରତା ହଂତି ସଂସାରଂ ପ୍ରାଣିନାମିହ
ଏହିପରି, ସଂସାରର ଅବସ୍ଥା ନଷ୍ଟ କରେ, ଏଠି ସଂସାର ଜୀବମାନଙ୍କ ପାଇଁ।
ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ରସ୍ଯ ଦୁଷ୍ଟସ୍ଯ ଦୁଃସହସ୍ଯ ସୁତା ଭୁଵି 5.2.33.
ପୃଥିବୀରେ ସେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ଏବଂ ଅସହ୍ୟ ପୁଅଙ୍କ ଝିଅ।