ମାତୃଦ୍ଵଯଂ ମଯା ପ୍ରାପ୍ତମସ୍ମିନ୍ନେଵ ହି ଜନ୍ମନି
ଏହି ଜନ୍ମରେ ମୁଁ ଦୁଇଟି ମାଆ ପାଇଛି।
ସୋଽହଂ ତପଃ କରିଷ୍ଯାମି ଚୈତ୍ର ଆନୀଯତାମିତି
ତେଣୁ, ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି; ଚୈତ୍ରଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।
ତସ୍ମାନ୍ନିଵର୍ତ୍ତ୍ଯ ମମତା ମନୁମେନେ ଚ ତଂ ପ୍ରତି
ସେଠାରୁ, ମମତାକୁ ଛାଡି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି ଭାବିଲେ।
ସନ୍ମାନ୍ଯ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ଯେନ ପୁତ୍ରବୁଦ୍ଧ୍ଯା ସ ପାଲିତଃ
ଯିଏ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୁଅ ଭାବେ ମାନ୍ୟ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଦେଖାଶୁଣା କରିଥିଲେ, ସେ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ।
ଇଂଦ୍ରେଶ୍ଵରସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପଶ୍ଚିମେ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ଇନ୍ଦ୍ରେଶ୍ୱର ଦେବଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଲିଙ୍ଗ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ଅଛି।
ତପସ୍ଯଂତଂ ତତସ୍ତଂ ତୁ ଦେଵଃ ପ୍ରାହ ଶୁଚିସ୍ମିତେ
ତାପସ୍ୟା କରୁଥିବା ବେଳେ, ଦେବତା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, ହେ ଶୁଭ୍ରହସିତା।
ମନୁନା ଭଵତା ଭାଵ୍ଯଂ ଷଷ୍ଠେନ ଵ୍ରଜ ତତ୍କୁରୁ
ତୁମେ ଛଅଟିଏ ମନୁଙ୍କ ଆନୁସାରେ କାମ କରିବାକୁ ପଡିବ; ଯାଅ, ସେହି କାମ କର।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତୋ ଦେଵଦେଵେନ ତଥେତ୍ଯାହ ମହାମତିଃ
ଦେବତାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ଜ୍ଞାନୀ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ।'
ପୁତ୍ରାନୁତ୍ପାଦଯାମାସ ଲିଂଗସ୍ଯାସ୍ଯ ସମର୍ଚନାତ୍
ଏହି ଲିଙ୍ଗର ପୂଜା କରି, ସେ ପୁଅମାନେ ପାଇଲେ ।
ଆନଂଦେନ ଯତଃ ପ୍ରାପ୍ତା ସିଦ୍ଧିର୍ଦେଵି ସୁଦୁର୍ଲ୍ଲଭା 5.2.33.
ଏହି କାରଣରୁ, ଦେବୀ, ସେ ଆନନ୍ଦରେ ଅତି ଦୁର୍ଲଭ ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କଲେ ।
ଯେ ପଶ୍ଯଂତି ଵିଶାଲାକ୍ଷି ଆନଂଦେଶ୍ଵରମୀଶ୍ଵରମ୍
ଯେମାନେ ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱର ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବୀ,
ଯେଷାଂ କ୍ଷୀଣଂ ନୃଣାଂ ପାପଂ କୋଟିଜନ୍ମଶତୋଦ୍ଭଵମ୍
ସେମାନଙ୍କର କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମରେ ସଞ୍ଚିତ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାଏ ।
ତଦୈଵ ପୁରୁଷୋ ମୁକ୍ତୋ ଜନ୍ମମୃତ୍ଯୁଜରାଦିଭିଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ଏକ ମଣିଷ ଜନ୍ମ, ମୃତ୍ୟୁ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ପାଏ ।
ମଯୋକ୍ତଂ ମୁକ୍ତିଦଂ ନୃଣାମାନନ୍ଦେଶ୍ଵରଦର୍ଶନମ୍ ଅତ୍ର ଦେଵୈର୍ଵିଶାଲାକ୍ଷି ପୂଜିତଂ ଲିଂଗମୁତ୍ତମମ୍
ମୁଁ କହିଛି, ଆନନ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଲୋକଙ୍କୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇଥାଏ । ଏଠାରେ, ବିଶାଳ ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବୀ, ଦେବତାମାନେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲିଙ୍ଗକୁ ପୂଜନ୍ତି ।
ଏଷ ତେ କଥିତୋ ଦେଵି ପ୍ରଭାଵଃ ପାପନାଶନଃ
ଦେବୀ, ତାଙ୍କର ଏହି ପାପନାଶକ ଶକ୍ତିକୁ ତୁମକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଦେଲି ।
ଯସ୍ଯ ଦର୍ଶନମାତ୍ରେଣ ସର୍ଵପାପୈଃ ପ୍ରମୁଚ୍ଯତେ
ତାଙ୍କୁ କେବଳ ଦେଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ।
ଵିତସ୍ତାଯାସ୍ତଟେ ରମ୍ଯେ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ନିଵସନ୍ପୁରା
ବିତସ୍ତା ନଦୀର ସୁନ୍ଦର କୂଳରେ ପୂର୍ବେ ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବସୁଥିଲେ ।
ଜ୍ଞାତିଭିଶ୍ଚ ପରିତ୍ଯକ୍ତୋ ଦୁଷ୍ଟଯା ଭାର୍ଯଯା ତଥା
ସେ ତାଙ୍କର ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ତ୍ୟାଗିତ ହୋଇଥିଲେ ।
ତେନାହଂ ସୁତକାମେନ ତୋଷିତୋ ଗିରିଗହ୍ଵରେ
ପୁଅ ପାଇବା ଆଶାରେ, ସେ ପାହାଡ଼ ଗୁହାରେ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲେ ।
ତସ୍ଯ ପୁତ୍ରଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଃ କଂଥାମଧ୍ଯାଦଯୋ ନିଜଃ
ତାଙ୍କର ଜଣେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ନିଜ ଗଳାରୁ ଜାମା ଧରିଥିଲେ ।
ସ ଚ ଲବ୍ଧଃ ପ୍ରସାଦେନ ମଦୀଯେନ ଵରାନନେ
ଏହି ପୁଅ ମୋର କୃପାରେ ମିଳିଥିଲେ, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ ଥିବା ଦେବୀ ।
ଅଥ ଷଷ୍ଠେ ଗତେ ଵର୍ଷେ ମୌଂଜୀବଂଧମଚିଂତଯତ୍ ନମସ୍କୃତ୍ଯ ଋଷୀନ୍ସର୍ଵାନ୍ପୂଜଯାମାସ ଭକ୍ତିତଃ
ଏପରେ ଛଅ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ସେ ମୌଞ୍ଜୀ ବନ୍ଧନ ଭାବିଲେ; ସମସ୍ତ ଋଷିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ ।
ଫଲୈର୍ଵିତ୍ତାନୁସାରେଣ ମୌଂଜୀ ତସ୍ଯାପ୍ଯବଂଧତ
ତାଙ୍କର ସାମର୍ଥ୍ୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଫଳ ଦେଇ ସେ ପୁଅଙ୍କର ମୌଞ୍ଜୀ ବନ୍ଧନ କଲେ ।
ଦୀଯତାମାଶିଷୋ ହ୍ଯସ୍ମୈ ପୁତ୍ରାଯ ମୁନିସତ୍ତମାଃ
ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଏହି ପୁଅକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ ।
ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂଯଃ ସ୍ଥିତାଃ ସର୍ଵେ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ନୋତ୍ତରଂ ଦଦୁଃ ଧ୍ଯାନେନ ଚିଂତଯାମାସ ନୂନମଲ୍ପାଯୁଷଂ ସୁତମ୍ ।। 5.2.34.
ଏହା ଶୁଣି, ସମସ୍ତେ ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ, କିଛି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ନାହିଁ । ଧ୍ୟାନ କରି, ସେ ଭାବିଲେ—'ନିଶ୍ଚୟ ମୋର ପୁଅର ଆୟୁ ଅତି କମ୍ ।'
ଇତି ଜ୍ଞାତ୍ଵା ତୁ ସଂମୋହମଗମତ୍ସହସା ମୁନିଃ
ଏହି କଥା ଜାଣି, ସେ ମୁନି ହଠାତ୍ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଗଲେ ।
ରୁଦ୍ରେଣ ଚ ଵରୋ ଦତ୍ତଃ ପ୍ରସନ୍ନେନ ପୁରା ମମ
ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ରୁଦ୍ର ମୋତେ ଖୁସି ହୋଇ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିଲେ।
ମତ୍ତୁଲ୍ଯଵୀର୍ଯଃ ପୁତ୍ରସ୍ତେ କଂଥାମଧ୍ଯାଦ୍ଭ ଵିଷ୍ଯତି
ତୁମର ପୁଅ, ମୋ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, କଂଠାର ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଉଦ୍ଭବିତ ହେବ।
ପିତରଂ ଦୁଃଖିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୂଷ୍ଣୀଂଭୂତୋ ମୁନିସ୍ତଦା
ପିତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ସେ ସମୟରେ ମୁନି ନିରବ ହେଇଗଲେ।
ତ୍ଯଜତ ଭଯମିଦାନୀଂ ଯନ୍ମମାର୍ଥେ ଵିଷଣ୍ଣା ଵିନିହତନିଜଯତ୍ନଂ ପ୍ରେତରାଜଂ କରୋମି
ଏବେ ତୁମେ ଭୟ ଛାଡ଼; ତୁମ ପାଇଁ, ଯଦିଓ ତୁମେ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ତୁମ ଚେଷ୍ଟା ବିଫଳ ହୋଇଛି, ମୁଁ ପ୍ରେତରାଜ ଯମକୁ ବଶ କରିଦେବି।