ਇਕ ਵਾਰੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਭਗਤੀ ਕਰਕੇ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਪਾਪਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤੀ ਪਾ ਲਈ। ਜਦ ਉਹ ਮੁੜ ਇੰਦਰ ਦੇ ਸਿੰਘਾਸਨ ਤੇ ਵਾਪਸ ਆਇਆ, ਤਾਂ ਸੈਂਕੜੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ੀ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਬਦਲੀਆਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਇਲਾਹੀ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਵਰਖਾ ਕਰਨ। ਇਸੇ ਸਮੇਂ, ਸ਼ੇਸ਼ ਨਾਗ ਨੇ ਵੀ ਸ਼ਿਵ ਜੀ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਹੋਰ ਨਾਗ, ਗੰਧਰਵ, ਸਿੱਧ ਅਤੇ ਅਪਸਰਾਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਵੀ ਇਸ ਪੂਜਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਦੈਤਿਆਂ ਆਦਿਕ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਯਜਨਾ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਏ। ਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਮਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਬਣਾਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤੂੰ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਪਰ ਰਥ ਦੇ ਘੋੜੇ ਥਕ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਹੋਰ ਤਾਕਤ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹੀ। ਜੋ ਰੋਸ਼ਨੀ ਦੇ ਵਾਹਕ ਸਨ, ਉਹ ਆਕਾਸ਼ ਦੀ ਉਚਾਈਆਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਚੜ੍ਹ ਸਕੇ। ਪਰ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਸਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਸਤਾ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਘੋੜੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਭਲਾ, ਸੱਜੇ ਪਾਸੇ ਪ੍ਰਦੱਖਿਣਾ ਕਰਨ ਨਾਲ ਉਹ ਕੀ ਨਹੀਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ? ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਨਵੇਂ ਅੰਗ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ। ਇੱਕ ਨੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਕੇ ਨੱਕ ਅਤੇ ਬੋਲੀ ਪਾਈ। ਬਲੀ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਾਨ-ਧਾਰਾਵਾਂ ਰੁਕਣ ਕਰਕੇ, ਇਕ ਪਵਿੱਤਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਭਾਸਕਰ ਨਾਮਕ ਪਹਾੜ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹੋਏ ਅੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਕ ਰਾਜਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ਪ੍ਰਤਰਦਨ, ਜਿਹੜਾ ਇੱਕ ਇਲਾਹੀ ਕੁੜੀ ਨੂੰ ਜਿੱਤਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਕ ਪਲ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਮੰਤਰੀਆਂ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਨਾਲ, ਉਸਦਾ ਚਿਹਰਾ ਵਾਂਦਰ ਵਰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਪ੍ਰਭੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ, ਉਹ ਸੁੰਦਰ ਚਿਹਰੇ ਵਾਲਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਅਰੁਣਾਚਲ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸਦੀ ਗਿਆਨ-ਸ਼ਕਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਰਹੀ। ਫਿਰ, ਗੰਧਰਵਾਂ ਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਜਦੋਂ ਵਿਆਘ੍ਰਮੁਖਾ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਤਾਂ ਨਾਰਦ, ਉਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਬੇਅਦਬੀ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਉਸ ਉੱਤੇ ਆ ਗਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਸ਼ਿਵ ਦੀ ਧਰਤੀ ਹਰ ਥਾਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੋ ਯੋਜਨ ਚੌੜੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਮਾਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸ਼ਾਪ ਦਾ ਦੁੱਖ ਹੋਇਆ। ਪਰ ਮਹਾਨ ਆਤਮਾ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਸਨੇ, ਉਹਨਾਂ ਸੱਤ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਪਵਿੱਤਰ ਤੇ ਮੰਗਲਮਈ ਥਾਂ ਹੈ। ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਇੱਛਤ ਵਸਤੂ ਲੱਕ ਕੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਉਹ ਪਿਆਸਾ ਹੋਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਨੂੰ ਘਾਟ ਤੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਜਦ ਉਹ ਸ਼ੋਣਾਚਲ ਪਹੁੰਚਿਆ, ਤਾਂ ਉਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬਰਤਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਅਚਾਨਕ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਲਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਉਸ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਿਆ, ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕੀਤਾ। ਸ਼ਿਵ ਦੇ ਮਹਾਨ ਭਗਤ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ, ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ। ਵਾਲੀ, ਇੰਦ੍ਰ ਦਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਪੁੱਤਰ, ਚੜ੍ਹਦੇ ਪਹਾੜ ਦੀ ਚੋਟੀ ਤੋਂ, ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸਦੀ ਪੂਜਾ ਦੇਵਤੇ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ। ਇੰਦਰ ਦੇ ਆਦੇਸ਼ 'ਤੇ, ਉਹ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਕੋਲ ਗਿਆ। ਨਲ ਨੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਪੂਜਾ ਕਰਕੇ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵੱਲੋਂ ਬਣਾਈਆਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਦਰ ਕੀਤੀ। ਇਲਾ, ਅਚਾਨਕ ਅੰਦਰ ਆ ਕੇ, ਗੌਰੀ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਾਂਗ ਅਟੁੱਟ ਰਹੀ। ਵਸ਼ਿਸ਼ਟ ਦੇ ਹੁਕਮ 'ਤੇ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੋਣ ਪਹਾੜ ਦੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਸੋਮ ਦੇ ਉਪਦੇਸ਼ ਤੇ ਭਗਤੀ ਨਾਲ, ਉਸਨੇ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਉਸਨੇ ਉਹ ਉੱਚਾ ਦਰਜਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ। ਪਰ ਉਹ ਯੋਗ ਦੁਆਰਾ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ ਲੈ ਸਕਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਹਰਣਾਂ ਵਿਚ ਜਨਮ ਲੈ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ।